02 december 2015

Meer stress door veel Facebook-vrienden

Uit Canadees onderzoek van professor Sonia Lupien van de universiteit van Montreal blijkt dat tieners met meer dan 300 Facebook-vrienden gemiddeld vaker een hogere cortisolwaarde hebben dan jongeren met minder vrienden. Succes op Facebook zorgt voor stress. Lupien en haar collega’s volgden 88 proefpersonen in de leeftijd van 12 tot 17 jaar. Drie dagen lang werd de cortisolwaarde van het bloed van de deelnemers gemeten. Lupien vond dat Facebook de productie van het stresshormoon licht beïnvloedt.
"We schatten dat het geïsoleerde effect van Facebook op de cortisolwaarde ongeveer acht procent is." Volgens Lupien hebben tieners met meer dan 300 Facebook-vrienden een hogere cortisolwaarde. "We kunnen ons voorstellen dat tieners met meer dan 1.000 of 2.000 Facebook-vrienden gebukt gaan onder nog meer stress", zegt de neurowetenschapper. Hoe wordt dit veroorzaakt? Daarvoor kijken we naar een eerder onderzoek, dat in 2012 is uitgevoerd.
Ook de conclusie van dit onderzoek is dat veel Facebook-vrienden meer stress opleveren. De wetenschappers van de universiteit van Edinburgh schrijven dat de stress ontstaat doordat personen met veel vrienden deel uitmaken van verschillende sociale kringen. Het is makkelijker om aan de verwachtingen van één sociale kring te voldoen, dan die van meerdere kringen. Probeer maar eens een statusupdate te plaatsen die je vrienden cool vinden, die je werkgever kan waarderen en waarvoor jouw moeder een like geeft. Best lastig.
"Facebook was altijd een feestje waar je met je vrienden kon dansen, drinken en flirten," stelt onderzoeker Ben Marder. "Maar nu je moeder, vader en baas er ook zijn, wordt het feestje een angstige gebeurtenis vol met sociale landmijnen."
Het is al langer bekend dat 13-jarigen met een te hoge cortisolwaarde op 16-jarige leeftijd een 37% grotere kans hebben op een depressie. "Dit stresshormoon zorgt er niet direct voor dat iemand depressief raakt", vervolgt Lupien. "Soms kan dit elf jaar duren." Overigens heeft Facebooken niet alleen een negatief effect. De onderzoekers beweren dat het liken van posts stressverlagend werkt. Ook het plaatsen van bemoedigende woorden onder een post van een ander heeft een positieve uitwerking.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

11:23 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

02 september 2015

Hoe ga je als arts te werk bij verzekeringskwesties (bijdrage van Anke Santens)

Hoe ga je als arts te werk bij verzekeringskwesties

Aansluitend op het artikel ‘Verzekeringsartsen blokkeren werking Opvolgingsbureau’, wil de vzw Stop Misbruik Verzekeringen de artsen, huisartsen en specialisten, graag enkele tips aanreiken. De vervalsing van medische verslagen door verzekeringsartsen, waarbij universiteitsprofessoren betaald worden om deze valse verslagen te bekrachtigen, zoals gemeld door het Vlaams Patiëntenplatform, is jammer genoeg schering en inslag in ons land. Het doel: winstbejag voor verzekeringsmaatschappijen, ten koste van mensenlevens.

Ook slachtoffers van een arbeids- of verkeersongeval, of van een medische fout, krijgen er mee te kampen in de rechtbanken, zelfs in medische expertises waar het Fonds voor Arbeidsongevallen, Medex, enz. bij betrokken zijn. Slachtoffers met ‘onzichtbare’ letsels zoals whiplash, PTSS, uitputting van de bijnieren, hypofyseletsel, hersenletsel (TBI, NAH, hersenschudding of –kneuzing, diffuse axonale schade, …) en de secundaire aandoeningen die hieruit ontstaan door een cascade van neurohormonale, biochemische en immunitaire veranderingen zoals fibromyalgie en CVS, worden het zwaarst getroffen door deze medische corruptie. Systematisch krijgen ze het label ‘simulatie aggravatie’ of ‘somatoforme stoornis’ opgekleefd. Ze krijgen niet de hulp en behandeling die ze nodig hebben. De gezinsdrama’s die hier uit volgen, zijn vaak schrijnend. Dit kan, dank zij uw hulp, voorkomen worden.

Veel artsen weten wel dat dit verzekeringsbedrog bestaat, maar beseffen de omvang ervan niet goed. Voor bovenstaande aandoeningen alleen al, betreft het 10.000 tot 15.000 slachtoffers per jaar. Veel artsen geloven dat ze niets kunnen doen. En daar wringt het schoentje. De sleutel tot verandering is informatie delen. Vooral de huisartsen kunnen hierin een cruciale rol spelen. Vaak zijn zij het eerste aanspreekpunt na een ongeval en bovendien de vertrouwenspersoon van hun patiënten.

 

Wat kan u als arts doen ?

1.       Het is heel belangrijk om kort na een ongeval tot een juiste diagnose te komen. Onschuldig lijkende whiplash bvb die na 3 maanden persisteert, impliceert vaak dat er axonale schade is opgetreden. Axonale  schade is NIET vast te stellen via MRI. Te veel artsen laten zich nog misleiden door een CT scan of MRI die geen afwijkingen laat zien. Een Q-EEG onderzoek geeft uitsluitsel. Q-EEG onderzoek wordt terugbetaald door het RIZIV. Stuur uw patiënten binnen de 3 maanden na ongeval door voor een Q-EEG onderzoek.

2.       Hersenletsel KAN genezen mits er binnen de 3 à 6 maanden na ongeval gestart kan worden met een passende behandeling. Weinig artsen zijn bekend met neurofeedback, ook wel neuromodulatie of biofeedback genoemd. Een snelle neurofeedback behandeling kan het verschil maken tussen herstel en afglijden naar CVS. Adviseer uw patiënten ook om vitamine B en D, zink, magnesium en Co10 te nemen.

3.       Weet dat in 80 % van de zware hersenletsels, in 60 % van de matige en in 50 % van de lichte hersenletsels, er ook hypofyseletsel optreedt. Stuur uw patiënten met blijvende cognitieve klachten en zware vermoeidheid binnen de 6 maanden na een ongeval, door naar een endocrinoloog voor een ITT test. Wie tijdig een groeihormoon supplement krijgt, kan vaak blijvende klachten voorkomen.

4.       In de helft van de chronische whiplash dossiers en bij PTSS treedt er geleidelijk aan uitputting van de bijnieren op. Meet daarom om de 3 à 6 maanden het cortisolgehalte in het bloed. Zo kan aangetoond worden dat de bijnieren uitgeput geraken. Zo helpt u uw patiënt om een sterk dossier op te bouwen. Veel patiënten beseffen pas enkele jaren later wat er met ze aan de hand is. Dan is het te laat om het oorzakelijk verband met het ongeval te bewijzen.

5.       Adviseer uw patiënten om GEEN minnelijke medische expertise (MME) te kiezen. De gerechtsdeskundigen spreken onderling af en er is geen beroep mogelijk. Via een gerechtelijke medische expertise kan uw patiënt zich tenminste nog tot de rechter wenden.

6.       In Amerika mogen whiplash en TBI dossiers NIET binnen 3 jaar afgesloten worden, juist omdat veel klachten zich pas volop na 2 à 3 jaar manifesteren. Zeg uw patiënten dit te melden aan hun advocaat.

7.       Benadruk bij uw patiënten om van bij de start een betrouwbare bijstandsarts te kiezen. Sommige bijstandsartsen werken ook voor verzekeringen. Deze zijn absoluut te vermijden. Er staat een veilige lijst op het forum van SMV.

8.       Adviseer uw patiënten om de Zwarte Lijst te raadplegen. Deze bundelt de artsen die systematisch valse verslagen opstellen. Zo kan een ‘expert’ gewraakt worden en kan uw patiënt om de aanstelling van een nieuwe, dit keer eerlijke expert vragen.

9.       Als u vaststelt dat uw patiënt te maken krijgt met een vals medisch verslag, dien dan zelf klacht in bij de Orde van Geneesheren. Klachten door patiënten worden systematisch geseponeerd.

10.   Spoor uw patiënt aan om zijn of haar dossier aan te melden bij Stop Misbruik Verzekeringen en het Vlaams Patiëntenplatform. Dat kan ook anoniem. Zo krijgen zij medico-legaal advies.

Binnenkort verschijnt er ook een Gids Verzekeringsbedrog met ruim 600 artikels. Spreek erover met uw patiënten, zodat zij de bedrogmechanismes van ‘experts’ tijdig kunnen herkennen.

 

We wensen graag het team van MediQuality te danken voor hun inzet voor het welzijn van onze medemensen. In het bijzonder ook dank, voor het mooie platform dat MediQuality via zijn Vrije Tribune ter beschikking stelt.

 

Voor meer informatie : www.stopmisbruikverzekeringen.be of bekijk de informatieve video’s op youtube.

 

Voor de Nederlandstalige lezers: U kunt hier de Panorama-uitzending over de misbruiken in de verzekeringsgeneeskunde bekijken: http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/cultuur%2Ben%2Bmedia/1.2364800


Bron : MediQuality

15:06 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

21 juni 2014

Weg met de BMI

LOUVAIN-LA-NEUVE 16/06 - Uit recente cijfers die The Lancet publiceerde, blijkt dat vandaag 2,1 miljard mensen kampen met overgewicht. Dat is zowat een derde van de wereldbevolking. Obesitas of zwaarlijvigheid treft in ons land 58 procent van de mannen en 47 procent van de vrouwen. Het criterium dat daarvoor gebruikt wordt is de BMI. Een BMI-waarde boven de 27 betekent overgewicht. Boven de 30 betekent: obesitas. En daar hangt volgens gezondheidseconoom Lieven Annemans een kostenplaatje van 3,6 miljard euro aan vast. Schokkend.

Maar hou u vast voor de volgende schok. Volgens de Amerikaanse cardioloog Carl Lavie, professor in New Orleans, kunnen we het hele BMI-dogma maar beter zo snel mogelijk vergeten. Zijn bevindingen worden bevestigd door Katherine Flegal van de CDC die 25 jaar studie deed naar de effectiviteit van BMI-controle.

De Body Mass Index werd in 1832 gedefinieerd door de Gentse wiskundige, statisticus en astronoom Lambert Adolphe Jacques Quetelet, die in zijn boek "Sur l'homme et le développement de ses facultés", of "Essai de physique sociale", gepubliceerd in 1835, probeerde  "l'homme moyen" te definiëren, aan de hand van de gemiddelde waarden van alle gemeten variabelen die aan menselijk gedrag ten grondslag liggen. Quetelet, die ook een van de stichters van de ULB was,  was met andere woorden helemaal niet geïnteresseerd in een gezondheidsideaal. De BMI is oorspronkelijk dus opgezet om statistieken over groepen mensen te krijgen en niet om over- of ondergewicht van individuele mensen te bepalen. Tot in 1940 de Amerikaanse levensverzekeringsmaatschappijen de BMI voor het eerst hanteerden als een gemakkelijke kansberekening op overlijden. In 1985 aanvaardden de Amerikaanse National Institutes of Health de BMI als criterium om obesitas te bepalen. Pas in 1995 volgde de WHO. In 1998 werd de ideale BMI door de NHI verlaagd van 30 naar 27. Vandaag spreken BMI-zeloten bij een index van 25 reeds over (licht) overgewicht.

In 2002 stelde cardioloog Carl Lavie vast dat obese patiënten die hij behandelde voor hartfalen langer leefden dan slanke patiënten. Lavie dook in de literatuur en deed daar ruim 10 jaar over.  Tot hij in 2012 een Zweedse studie vond, gebaseerd op 64.000 patiënten met een hartziekte, waaruit bleek dat de obese groep  driemaal minder kans maakten op voortijdig overlijden (European Heart Journal, vol 34, p 345). En uit een studie van Northwestern University op 2625 patiënten met diabetes type 2 bleek dat slanke patiënten tweemaal meer kans maakten op voortijdig overlijden dan patiënten met overgewicht.

Dezelfde resultaten doken op bij onderzoek naar de relatie tussen obesitas en reumatoïde artritis en nierfalen. De voedingsdeskundigen spraken er schande van. Maar uit de meta-analyse van KaterineFlegal op 2.88 miljoen patiënten, in opdracht van de CDC, bleek dat overgewicht of milde obesitas een beter gezondheidsperspectief bood dan ondergewicht of extreme obesitas. De relatie tussen gezondheid en gewicht toonde grafisch gezien een U-vorm en geen lineaire stijging. Er bestaat dus een grote groep van gezonde "obese" patiënten, wiens BMI zich tussen de 25 en 35 situeert.

Lavie: " Voor iemand met een BMI tussen de 18.5 en 35 is fysieke fitness belangrijker dan gewichtsverlies." (The New Scientist vol 222 #2967 p 47)Volgens hem is de BMI standard voor oudere patiënten ronduit gevaarlijk. Een meting van het vetpercentage is een betere aanduiding voor gezondheidsrisico's, maar deze meting is moeilijker uit te voeren en bovendien zullen ook de richtlijnen en adviezen steeds naar sekse en leeftijd moeten worden uitgesplitst. Belgische gezondheidsexperts hebben daar in elk geval geen oren naar. Voor hen blijft de BMI de beste Belgische uitvinding ooit.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

12:55 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8