04 januari 2018

Urgentiearts overleden na fietsongeval: "Fietshelm heeft helaas geen zin"


Tijdens de Kerstdagen kwam een Limburgse urgentiearts op een dramatische wijze om het leven. Ze reed op haar speed e-bike een voetganger aan en kwam ten val. Ondanks het feit dat ze een fietshelm droeg, liep ze een fataal hersenletsel op.

Fietshelmen zijn echt niet zo veilig als de voorstanders pretenderen. Ik moest denken aan een TED-talk van de Deen Mikael Colville-Andersen ( https://www.youtube.com/watch?v=07o-TASvIxY ) Why We Shouldn't Bike with a Helmet van 16 december 2010. "The bicycle is the most potent medicine that we posses to rebuild our liveable cities", zegt Mikael Colville-Andersen maar de fietshelm verplicht maken is echt geen goed idee.

In 2008 werd het in Denemarken verplicht om in alle verkeersomstandigheden een fietshelm te dragen. Denen, nog meer dan Nederlanders zijn fietsers van nature. En Kopenhagen is één grote velodroom. Toen gebeurde iets wat niemand had ingeschat: het aantal fietsers daalde dramatisch. De fietsende Deen wou niet aan de helm, zoveel was duidelijk. Pragmatisch als ze zijn trok de Deense overheid na amper een jaar de maatregel in. We zijn tien jaar later en het aantal fietsers is weer op zijn normale niveau, maar het heeft jaren geduurd.

De belangrijkste reden was dat de Denen niet inzagen waarom de fietshelmplicht überhaupt werd ingevoerd. In de Deense pers werd uitgebreid geschreven hoe inefficiënt én onveilig zo'n helmen wel zijn.

Om te beginnen zijn de helmen getest op de gevolgen van een impact op de kruin van het hoofd. Maar wie valt met zijn velo valt meestal lateraal, dus komt de impact op de slapen terecht. Onderzoek van de Nederlandse fietser en wetenschapper Theo Zeegers, specialist in theoretische fysica, Newtonian dynamica en mathematische fysica, heeft aangetoond dat er maar weinig bewijs is voor de effectiviteit van de fietshelm bij het voorkomen van hoofdletsels.

Het risico op en de ernst van hersenletsel mét helm is erger dan zonder. Zeegers onderzocht onder meer de resultaten qua hoofdletsels vlak voor, tijdens en na de invoering van de fietshelmwetgeving zoals in Australië in 1991. De conclusies van deze studies lijken erop te wijzen https://dat het toegenomen gebruik van helmen weinig of geen voordelen oplevert ( www.linkedin.com/pulse/25-years-case-control-studies-clai...

De belangrijkste lobbyisten voor het dragen van een fietshelm zijn de verzekeringsmaatschappijen. De verzekeraars creëren een argument om een eventuele schadevergoeding te ontlopen: "U droeg geen helm, dus bent u op zijn gedeeltelijk verantwoordelijk voor uw lichamelijke schade". Maar wie zwaar ten val komt , ook met een helm, ervaart de wetten van Newton , soms met dodelijke afloop: dat bewijzen de tientallen dodelijke ongevallen in de wielrennerij en bij de amateurfietsers. Fietsen op zich is niet onveilig.

Het gevaar komt van de voetgangers die niet uitkijken en ervan uitgaan dat ze altijd en overal –zij zijn immers de zwakste weggebruikers- voorrang hebben, de toeschouwers bij een wielerwedstrijd die zich op de rijweg wagen, de auto's die te snel en te dicht bij het fietspad rijden en de vrachtwagenchauffeurs die hun dodehoekspiegel niet gebruiken. Zij maken het fietsen onveilig. En de fietshelm creëert een foutief veiligheidsgevoel . Overigens blijkt uit de statistieken dat helmdragers 14 procent meer kans hebben om bij een aanrijding betrokken te raken.

En tenslotte nog dit: de European Cyclist Federation (ECB.com) is dan ook hevige tegenstander van de helmplicht. Ik weet dat ik nogal wat ergernis zal opwekken. Daarom hieronder enkele relevante referenties. Et ne revolutio, etiamsi esset sanus

http://injuryprevention.bmj.com/content/16/Suppl_1/A228.3...

http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0001457...

http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/00014575...

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1410838/

http://ecf.com/news/what-happens-when-you-mandate-helmet-...

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/2716781

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/8971066www.ncbi.nlm.ni...

http://www.cyclehelmets.org/1261.html  

https://ecf.com/news-and-events/news/helmet-effectiveness...

http://www.bmj.com/rapid-response/2011/10/31/health-benef...

http://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=1368064

 

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

08:37 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

28 december 2017

Controversie: vroegere mijnstreek zou psychologie beïnvloeden


Wie in een vroegere mijnstreek, zoals de Borinage of Oost-Limburg, geboren wordt ziet de toekomst negatiever in dan wie zeg maar aan de Kust of in de Ardennen wordt geboren. Hun visie op het leven is echt grimmiger. Maar dat is niet hun schuld: ze hebben hun somberheid geërfd van hun voorouders, de mijnwerkers, die naar dit industriebekken migreerden.

Dat is de controversiële conclusie van een studie naar de psychologie van bewoners van voormalige steenkoolgebieden. Uit het Britse onderzoek moet blijken dat de roetzwarte regen van de Industriële Revolutie nog steeds op sommige nakomelingen van de eerste arbeiders valt – wat hen een minderwaardigheidscomplex zou opleveren, en hen belachelijk, angstig en depressief doet voelen.

"De industriële revolutie is aantoonbaar een van de meest invloedrijke tijdperken in de moderne geschiedenis ", aldus Jason Rentfrow van de Universiteit van Cambridge. Wie in een postindustrieel landschap leeft, doet dat nog steeds in de schaduw van de koolmijn, zowel intern als extern. Rentfrow onderzocht bijna 400.000 persoonlijkheidstests, en ontdekte dat mensen die in voormalige Britse zware industriegebieden in Zuid-Wales en Engeland woonden, meer "negatieve" persoonlijkheidskenmerken hadden.

Ze waren niet alleen depressiever, maar ook impulsiever, neurotischer, slechter in planning, minder tevreden met hun leven en minder gewetensvol. In het Journal of Personality and Social Psychology (http://www.cam.ac.uk/research/news/industrial-revolution-damaging-psychological-imprint-persists-in-todays-populations ) schrijven de onderzoekers dat dit een psychologische erfenis is van hun voorvaderen die verhuisden naar steden in Wales en Noord-Engeland om werk te vinden in de mijnen en fabrieken.

De sleutel tot die theorie, die andere psychologen overigens betwisten, is "selectieve migratie". Wie naar de industriegebieden migreerde, was gedwongen door de armoede en zou volgens de onderzoekers een grote "psychologische depressie" meegemaakt hebben, een ervaring die zij mogelijk aan hun kinderen hebben doorgegeven wat hen angstiger en ongeruster maakt. Deze cultuur zou bovendien verergerd zijn door het moeilijk en gevaarlijk werk, de kinderarbeid en slechte leefomstandigheden.

Zij die daarentegen sinds de sluiting van de industriebekkens terug vertrokken zijn, vertonen meer optimisme en "psychologische veerkracht" en staan nu hoger op de sociale ladder. Door de combinatie van deze twee processen worden in de voormalige industriesteden nog steeds collectieve persoonlijkheden met hogere concentraties van negatieve eigenschappen ontwikkeld. "Deze studie is een van de eerste die aantoont dat de Industriële Revolutie een verborgen psychologische erfenis heeft, die is ingeprent in de huidige psychologie van die oude industriegebieden," zegt Dr. Rentfrow.

Zijn studie werd op heel wat kritiek onthaald.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

07:40 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

27 december 2017

Sadisme manifesteert zich vanaf zes jaar


Zesjarigen genieten er niet alleen van als ze anderen zien gestraft worden, ze zijn ook nog eens bereid om ervoor te betalen. Uit onderzoek van Nikolaus Steinbeis, die verbonden is aan het Max Planck Institute for Human Cognitive and Brain Sciences in Leipzig, de Universiteit Leiden en University College London, blijkt dat peuters van zes net als chimpansees graag getuige zijn van een bestraffing van derden en zelfs bereid zijn om een en ander daarvoor op te offeren. De wetenschappers beweren dat ze het kritische moment gevonden hebben waarop kinderen dit sadisme manifesteren. Sterker nog, het maakt deel uit van het proces om volwassenen te worden.

Voor het onderzoek, gepubliceerd in het tijdschrift Nature Humane Behaviour, werden 65 kinderen geobserveerd terwijl ze naar een vertoning in een poppenkast keken waarbij sommige poppen vervelend dan wel aardig waren. De leuke marionet bood een stuk speelgoed aan en liet de kinderen het in ontvangst nemen dragen. De nare marionet bood het aan maar hield het zelf. Daarna werden de poppen in elkaar geslagen. Halverwege de poppenkastvertoning kwam een gordijn naar beneden. Om verder te kunnen kijken moesten de kinderen de psychologen een penning geven die anders kon worden ingewisseld voor een leuke sticker. Pas op zesjarige leeftijd waren ze bereid te kiezen om te zien hoe de marionet gestraft werd. Nikolaus Steinbeis gelooft dat dergelijk gedrag fundamenteel is om menselijk te zijn. "We moeten niet denken dat die houding verschrikkelijk is," zegt hij. "Het is een nuttig mechanisme." Dit gedrag verklaart waarom mensen vroeger naar een terechtstelling kwamen kijken, waarom ze te keer gaan op sociale media zoals Twitter en waarom ze bij een vechtpartij toekijken en niet tussenbeide komen. Dr. Steinbeis stelt dat dit gedrag zinvol is. "Straf is een zeer effectieve manier om ervoor te zorgen dat anderen om je heen zich eerlijk gedragen. bij het zien van een ‘ verdiende' straf treedt een gevoel van beloning op."

Hij observeerde tijdens zijn onderzoek hoe diep deze emoties in ons verankerd zijn. Uit de gezichten van de kinderen bleek dat hun gevoelens gecompliceerd zijn. Zo vertoonden ze een heel grappige mix van emoties. Enerzijds roept straf iets wat typisch empathie is. Er verscheen dus een frons op hun gelaat. Maar die werd ook afgewisseld met plezier en lachen. Sommige kinderen hadden meer plezier dan andere.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

13:32 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)