10 december 2017

In sommige gevallen zet je beter een punt achter je relatie


Niets zo goed als een goed huwelijk. Maar altijd slecht is ook niet mis. Nieuw onderzoek wijst op een verband tussen burgerlijke staat en gezondheid. De onderzoekers van de Avon Longitudinal Study of Parents and Children (ALSPAC) focusten zich op veranderingen in cardiovasculaire risicofactoren bij 620 gehuwde vaders.


De studie begon in 1991 en duurde 19 jaar. De vaders vulden een gevalideerde vragenlijst in om de kwaliteit van hun huwelijksrelatie te beoordelen toen hun kind bijna 3 jaar oud was en later opnieuw toen hun kind 9 jaar oud was.


De kwaliteit van de relatie werd gedefinieerd als consistent goed; consistent slecht; verbeterd of verslechterd. De onderzoekers evalueerden vervolgens de bloeddruk, hartslag in rust, gewicht (BMI), bloedvetprofiel en glucosespiegels van de vaders tussen 2011 en 2013, toen hun kind bijna 19 jaar oud was, er vanuit gaande dat het na eventuele veranderingen in de relatiekwaliteit enige tijd zou duren voordat overeenkomstige veranderingen in cardiovasculaire risicofactoren zouden optreden.


De resultaten lieten weinig verandering zien in cardiovasculaire risicofactoren voor mannen van wie de relaties met hun echtgenoten constant goed of slecht waren. Maar er ontstond een duidelijker patroon bij diegenen van wie de relaties tijdens de bestudeerde periode waren verbeterd of verslechterd, hoewel de effecten in absolute termen klein waren.


Na rekening te hebben gehouden met mogelijk invloedrijke factoren, zoals leeftijd, opleidingsniveau, korte gestalte en gezinsinkomen, werden verbeterende relaties geassocieerd met lagere (0,25 mmol/l) niveaus van lipoproteïne met lage dichtheid (LLD) en een relatief lager gewicht (ongeveer 1 BMI-eenheid lager) in vergelijking met consistent goede relaties. En ze werden minder geassocieerd met verbeterde totale cholesterol (0,24 mmol/l lager) en verbeterde diastolische bloeddruk (2,24 mm Hg lager).


Verslechterende relaties daarentegen werden geassocieerd met een verslechtering van de diastolische bloeddruk (2,74 mm Hg hoger).


Als verklaring voor de afwezigheid van gewijzigde risicofactoren bij mannen van wie de relaties constant goed of slecht waren, veronderstellen de onderzoekers dat dit tot op zekere hoogte te wijten is aan ‘gewenning' aan de situatie of een hoogst individuele perceptie van de relatiekwaliteit.


Dit is een observationele studie, dus kunnen er geen harde conclusies getrokken worden over oorzaak en gevolg, bovendien zijn de bevindingen alleen van toepassing zijn op mannen, waarschuwen de onderzoekers.


Terzijde: "Vrouwen lijken minder te lijden onder de invloed van een slechte relatie, omdat vrouwen grotere sociale netwerken hebben en minder afhankelijk zijn van hun partner dan mannen," voegen de onderzoekers eraan toe. Hun conclusie: "Uitgaande van een causaal verband, kan huwelijksbegeleiding voor koppels met verslechterende relaties een extra fysiek voordeel bieden, maar in sommige gevallen kan je beter een punt achter je relatie zetten."


Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

11:15 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Novilumab kan hiv ‘uitroken’


Franse artsen die een kankerpatiënt die ook besmet was met hiv, behandelden zien dat het middel nivolumab waarmee zij hem behandelden voor longkanker ook slapende cellen met het aidsvirus opruimen. Dit meldt het Journal of Thoracic Disease.


Het gaat om een voorlopig resultaat: bij een andere hiv-positieve kankerpatiënt bleek de behandeling weinig effect te hebben op het reservoir met besmette cellen. Toch zijn de artsen enthousiast. Voor het eerst is aangetoond dat een middel waarmee de slapende afweercellen worden geactiveerd, het reservoir van virusdeeltjes kan verminderen. Als dat reservoir helemaal is opgeruimd, zou dat genezing van de hiv-besmetting betekenen. De artsen gaan nu verder uitzoeken hoe het antikankermiddel precies inwerkt op de met hiv besmette afweercellen. Ze hopen zo te ontdekken welke patiënten zullen reageren op de behandeling en hoe ze die behandeling effectiever kunnen maken. Om dat uit te zoeken krijgen nu vijftig hiv-positieve mensen novilumab toegediend, ook om de veiligheid te onderzoeken in deze groep.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5506156/

Marc van Impe


Bron: MediQuality

08:12 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

09 december 2017

Zenuwstimulatie in arm zorgt voor beter aanleren complexe bewegingen


De juiste stimulering met elektronische prikkels van de zenuwen in de arm zorgt er voor dat mensen een complexe bewegingstaak beter kunnen aanleren. Hun hersenen blijken tijdens het leren van de beweging bovendien actiever te zijn, waardoor mensen ook weer beter presteren op deze taak. Dit is van groot belang bij het opnieuw aanleren van bewegingen na neurologische aandoeningen. Dit blijkt uit onderzoek van bewegingswetenschapper Menno Veldman van het Universitair Medisch Centrum Groningen. Hij promoveert op 13 december aan de Rijksuniversiteit Groningen.


Voor zijn onderzoek ontwikkelde Menno Veldman een model dat voorspelde welke hersengebieden en hersenconnecties betrokken zijn bij de effecten van zenuwstimulatie. Hij ging na of 20 minuten zenuwstimulatie de prestatie op een complexe bewegingstaak verbetert en hoe lang deze effecten aanhouden na de stimulatie. Hij deed dit bij 100 gezonde jonge volwassenen. Daarnaast bekeek Veldman of er een verband is tussen het leren van de complexe bewegingstaak en de hoeveelheid activiteit en connectiviteit in de hersenen.


Uit de resultaten van zijn onderzoek blijkt dat deze vorm van zenuwstimulatie inderdaad leidt tot het beter leren van een complexe bewegingstaak. Zijn onderzoek liet zien dat zenuwstimulatie leidt tot verhoogde hersenactiviteit en hersenconnectiviteit. Met name in drie hersengebieden waren extra prikkels waar te nemen: primaire motor context, sensorische- en pariëtale cortex. Deze extra hersenactiviteit hangt samen met de verhoogde prestatie op de complexe taak. Bovendien bleek dat dit effect tot zeven dagen na de stimulatie kan aanhouden. Het effect van de zenuwstimulatie trad niet alleen in de geprikkelde arm op, maar verbeterde ook de bewegingsprestatie in de niet-gestimuleerde hand.


Volgens Menno Veldman laat zijn onderzoek zien dat zenuwstimulatie een manier is om bewegingen beter aan te leren. ‘Dit kan de negatieve gevolgen van veroudering en van neurologische aandoeningen tegengaan. Met zenuwstimulatie kunnen we de kwaliteit van bewegingen van mensen vergroten. Dit draagt zeker bij aan hun kwaliteit van leven en aan gezond ouder worden.'


Drs. M.P. Veldman (1990, Heerenveen) verrichtte zijn onderzoek bij het Centrum voor Bewegingswetenschappen en het onderzoeksinstituut SHARE van het UMCG in Groningen. De titel van zijn proefschrift is: ‘Somatosensory electrical stimulation produces motor learning and synaptic plasticity'. Na zijn promotie gaat hij als postdoc-onderzoeker werken aan de Katholieke Universiteit Leuven.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

07:59 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)