23 januari 2018

Foute arts kan hier op veel clementie rekenen


Een arts die een ernstige professionele fout maakt en (levenslang) geschorst wordt, mag nooit in een ander land doorwerken. Dat is al twee jaar Europese regelgeving. Maar dat systeem werkt niet goed. Sterker zelfs, in België kan hij makkelijk aan de slag.

De invoering van een Europees waarschuwingssysteem voor disfunctionerende zorgverleners moet ervoor zorgen dat ‘foute artsen' niet meer over de grens kunnen vluchten en daar hun praktijken verder zetten. Het was de toenmalige Nederlandse minister Edith Schippers die het initiatief nam voor een ‘Europees Waarschuwingsmechanisme'.

Volgens dit systeem zijn lidstaten van de EU sinds januari 2016 verplicht melding te maken van alle artsen, tandartsen, psychologen, verpleegkundigen of fysiotherapeuten die zich hebben misdragen. De landen moeten deze informatie binnen drie dagen met elkaar uitwisselen. Uit onderzoek van de Nederlandse krant NRC blijkt nu dat tien van de 28 Europese landen het systeem niet eens gebruiken. Het gaat om Bulgarije, Cyprus, Estland, Griekenland, Letland, Luxemburg, Malta, Slovenië, Slowakije en Tsjechië.

Duitsland is het eerste vluchtland voor Belgische artsen die in de fout zijn gegaan. Dan volgt Nederland en Frankrijk, maar over het algemeen valt het in ons land zelf moeilijk te controleren of zorgverleners uit derde landen betrouwbaar zijn. Zo werken er in ons land ongestoord verschillende artsen die in Nederland voor altijd geschorst werden.

Het Europese waarschuwingssysteem trad in januari 2016 in werking. Het probleem is niet gering. Sinds de inwerkingtreding van het Europees waarschuwingsmechanisme voor disfunctionerende zorgverleners werden in Nederland het eerste jaar ongeveer 3.750 meldingen ontvangen van 12 van de 27 andere EU-lidstaten. In totaal werden er tot nu toe 22.570 meldingen gedaan. Alleen al het Verenigd Koninkrijk maakte 15.011 keer melding. Nederland deed de afgelopen jaar 67 meldingen. Ons land deed 12 meldingen. Frankrijk deed 2 meldingen. Duitsland maakte 135 meldingen.

Er zijn dus duidelijk grote problemen. Het ene land is strenger dan het andere, er bestaat onduidelijkheid over wat landen precies moeten melden. Gaat het alleen om een verbod om het beroep nog uit te oefenen of bijvoorbeeld ook om een waarschuwing of boete? In een enquête in het voorjaar van 2017 noemen de gebruikers het systeem daarom „vaak verwarrend". Een bijkomende complicatie is dat de veroordelingen gewogen worden, dat wil zeggen dat wie in het vluchtland niet of minder zou veroordeeld worden voor dezelfde feiten, gewoon aan de slag kan. Bovendien hoeven landen geen melding te maken van zaken van vóór januari 2016.

Dat brengt ons bij de zaak van de Belgische psychiater Arnoud Tanghe (76) die in Nederland levenslang geschorst werd en naar Brugge uitweek. De NRC vertelt het zo: Tanghe had vijf jaar lang een seksuele relatie met een van zijn patiënten in Zeeland, staat in een tuchtuitspraak die tot nu toe geen publiciteit heeft gekregen. In 2015 werd zijn naam ‘doorgehaald' in het BIG-register, waarin alle Nederlandse zorgverleners staan ingeschreven. In Nederland mag hij daardoor niet meer werken als arts. De relatie was niet de enige reden dat hij zijn beroep niet meer mag uitoefenen, blijkt uit de uitspraak. Tanghe stelde onjuiste diagnoses en schreef op onverantwoorde wijze medicatie uit. Zonder haar ooit gezien te hebben, schreef hij de 16-jarige dochter van zijn patiënt een antipsychoticum voor. De Viagra die hij tijdens de vrijpartijen met zijn patiënte gebruikte, schreef de psychiater uit op naam van haar echtgenoot. Hij werft nu vanuit zijn groepspraktijk in Brugge Nederlandse patiënten. Zijn praktijk staat volgens zijn website bekend om „creatieve behandeling met medicijnen". Vanwege de populariteit bij Nederlandse patiënten opende hij in 1990 vlak over de grens in het Zeeuwse Sluis een tweede praktijk.

Arnoud Tanghe is een van de zorgverleners die vóór de invoering van het Europees Waarschuwingsmechanisme in 2016 uit het artsenregister werd geschrapt. Dat brengt een andere zwakte van het systeem aan het licht. Op de vraag of autoriteiten in België op de hoogte zijn van de Nederlandse strafmaatregel, antwoordt Tanghe in de Nederlandse krant: „Ja natuurlijk! Hier vinden ze het belachelijk." De Belgische Orde der Artsen kan er niets over zeggen omdat dit seksuele misdrijf volgens de controlerende instantie onder het ‘raadsgeheim' valt.

Het doet denken aan de zaak van professor Walter Vandereycken die twintig jaar afdelingshoofd was van de psychiatrische kliniek was de De Broeders Alexianen in Tienen. De psychiater en auteur van het spraakmakende boek Psychiaters te koop, werd ook wegens seksueel misbruik van patiënten veroordeeld.

De Orde reageerde ook toen aanvankelijk niet. Dr. Geert Dom, de toenmalige voorzitter van de Vlaamse Vereniging voor Psychiaters, pleitte daarop voor de invoering van een wettelijke meldingsplicht voor hulpverleners die weet hebben van misbruik door collega's, zoals in Nederland. Ook de procedure bij de Orde van Artsen moest transparanter. De Orde moest de mogelijkheid krijgen patiënten te informeren over het verloop van de procedure en de sancties. De zaak Vandereycken dateert van 2012. Vandereycken zette aanvankelijk zijn activiteiten verder in de groepspraktijk Crescendo in Kessel-Lo. De Orde besliste pas in 2015 dat Vandereycken nooit nog als arts mag werken. Dr. Walter Vandereycken staat nog steeds erkend als neuropsychiater met privé praktijk in Kessel-Lo. Internationaal staat hij dus niet geseind.

Bij het Belgische Riziv valt onze vraag naar informatie op een blauwe steen. En bij Sanco, de Europese Commissie benadrukt de woordvoerster dat lidstaten migrerende zorgverleners zelf moeten controleren. „Lidstaten zijn zelf verantwoordelijk voor de veiligheid van hun patiënten." De Europese Commissie laat weten het waarschuwingssysteem te blijven faciliteren, promoten en monitoren.

Wordt zeker vervolgd.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

11:22 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

La Poste Française lanceert een gezondheidsapp



La Poste Française lanceert een digitale gezondheidsapp. Op deze manier wil La Poste de "vertrouwde derde partij" worden in een zeer gevoelige medische omgeving.

De mobiele toepassing La Poste eSanté, die nu beschikbaar is in de App Store en op Google Play, stelt gebruikers in staat om een aantal medische gegevens te verzamelen en direct op hun mobiele telefoons te beheren. Deze gegevens worden verzameld door digitaal verbonden gebruiksvoorwerpen, mobiele gezondheidstoepassingen of apparaten die door artsen worden aangeleverd.

Dit digitale patiëntendossier zou artsen in staat moeten stellen hun patiënten beter te begrijpen en een betere postoperatieve follow-up te garanderen. Met versleutelde berichten op de applicatie bouwt de patiënt een regelmatige relatie met de verwijzende arts op. Uit de eerste commentaren van de App Store blijkt dat het op dit moment nog onmogelijk is om een account aan te maken.

Marc van Impe


Bron: MediQuality

07:19 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

21 januari 2018

HPV: geef de boodschap door, niet het virus


Deze week loopt in het VK de campagne #SmearForSmear in het kader van de week voor de preventie van baarmoederhalskanker. Bij ons is het Humaan Papillomavirus (HPV) de meest verspreide SOA. Toch blijkt uit een Ipsos onderzoek dat ongeveer 50% van de vrouwen (20-45 jaar) en 25% van de meisjes (12-18 jaar) een beperkte kennis heeft over HPV. Bijna 40% van de adolescente meisjes heeft er zelfs nog nooit van gehoord.

Bovendien weet 63% van de moeders van jonge zonen niet dat hun zoon ook besmet kan worden met HPV. Er is dus een aanzienlijk gebrek aan informatie over HPV en bescherming door vaccinatie, terwijl het merendeel (naar schatting 80%) van de seksueel actieve vrouwen en mannen één of meerdere keren in hun leven met HPV in contact komen.

Gynaecologe Mireille Merckx die verbonden is aan het UZ Gent en de Brusselse Chirec ziekenhuizen, onderstreept dat het HPV een virus is dat bij vrouwen én mannen bepaalde soorten kanker en ernstige ziekten kan veroorzaken, waaronder baarmoederhalskanker (~ 700 gevallen per jaar in België), anuskanker (~ 129 gevallen per jaar in België) en genitale wratten (± 18.000 gevallen per jaar in België). Bovendien benadrukt Dr. Merckx dat HPV ook hoofd- en nekkankers kan veroorzaken: "Het aantal orofaryngeale HPV-gerelateerde kankers stijgt snel met een incidentie dat vergelijkbaar is met baarmoederhalskanker (ongeveer 174 gevallen per jaar in België)". Gemiddeld verstrijken er 10 tot 15 jaar tussen de eerste HPV-infectie en de ontwikkeling van precancereuze laesies. Maar de HPV gerelateerde kanker kan zich ook 30 jaar later manifesteren. De beste primaire preventie tegen het virus blijft volgens Dr. Merckx het vaccin, daarnaast is een goede screening voor baarmoederhalskanker essentieel als secundaire preventie. In België bedraagt de vaccinatiegraad meer dan 90% in Vlaanderen en rond de 55% in Wallonië. Volgens Dr. Merckx is een vaccinatiebeleid met een vaccinatiegraad van 70% adequaat, een vaccinatiegraad onder de 50% "vraagt om verbetering". Daarbij is een goed functionerend een goed functionerend schoolprogramma essentieel voor een optimale vaccinatiegraad.

In ons land wordt HPV-vaccinatie aanbevolen en gratis aangeboden in scholen voor meisjes van 12 tot 14 jaar. Naast deze schoolprogramma's worden HPV-vaccins ook terugbetaald voor meisjes van 12 tot en met 18 jaar. Sinds juni 2017 wordt een HPV-vaccin van de nieuwe generatie terugbetaald. Dit vaccin biedt bescherming tegen 5 extra oncogene types. Echter,jongens worden vandaag niet gevaccineerd binnen de schoolgezondheidszorg, terwijl ze mede de oorzaak zijn van de verspreiding van HPV bij meisjes én jongens . Volgens Dr. Merckx moet het HPV-vaccin dan ook niet enkel ter beschikking gesteld worden voor meisjes maar ook voor jongens. Een genderneutraal vaccinatiebeleid kan de virale HPV-circulatie drastisch verminderen. In de EU wordt in de volgende landen genderneutrale vaccinatie gefinancierd: Oostenrijk, Kroatië, Tsjechische Republiek, Italië, Servië, en Zwitserland.

Bovendien is Dr. Merckx van mening dat het HPV-vaccin op jongere leeftijd aangeboden moet worden. Ook zou er een tussenkomst moeten komenvoor mannen en vrouwen die buiten de terugbetaalde categorie vallen. De conclusie van Dr. Merckx is duidelijk, men moet meer inzetten op preventie in België want "An ounce of prevention is worth a pound of cure". Niettegenstaande de vele voordelen van HPV-vaccinatie blijven negatieve connotaties rond het HPV-vaccin bestaan. Het vaccin heeft overigens een reeds lang gevestigd veiligheidsprofiel. De school speelt een sleutelrol in de correcte informatie verstrekking rond HPV-vaccinatie, zowel op het gebied van voorlichting als inenting zelf.

De sleutel van een efficiënt vaccinatieprogramma ligt in degelijke informatie en een goed uitgewerkte strategie. Canada is een schoolvoorbeeld hoe het wél kan. Vaccinatie gebeurt er op jongeleeftijd (12 jaar), is breder verspreid, genderneutraal en er is tevens aandacht voor opvolging na vaccinatie. HPV-vaccinatie in Canada start sinds 2007 op de leeftijd van 9 jaar, de eerste georganiseerde vaccinatie bij jongens ging van start in 2013 en is sinds september 2017 algemeen verspreid over heel Canada. Dat maakt dat 72% van de kinderen die in aanmerking komen via een schoolprogramma gevaccineerd werden.

Maar volgens Dr. Jennifer Blake, CEO van de Society of Obstetricians and Gynaecologists of Canada is er nog steeds een verbetering mogelijk: "28% van de schoolkinderen krijgt het vaccin niet en in 14.4% van de gevallen zijn het de ouders die vaccinatie weigeren". De oorzaak van die weigering is volgens Dr. Blake voornamelijk te wijten aan gebrekkige communicatie: "De hoofdreden is foutieve en negatieve informatie in de media, en merkwaardig genoeg neemt het percentage weigeringen toe naarmate de ouders hoger opgeleid zijn, of immigrant zijn. Wanneer mensen gestrest of angstig zijn, richten ze zich veel meer op negatieve dan op positieve informatie. Daarop hebben we gereageerd door een prioriteit te maken van HPV-vaccinatie en samenwerkingen op te bouwen met beroepsverenigingen, het publiek, de industrie, de politiek en de overheid. Dat maakt dat we een eenvormige, consistente boodschap uitsturen via alle kanalen."

De Canadese campagne is dan ook consequent en direct en steunt voor de helft op empathie en verder op wetenschappelijke competentie, toewijding en eerlijkheid. Dr. Blake: "We hebben veel positieve boodschappen over te brengen. We benadrukken de doeltreffendheid van vaccinatie aan de hand van klinische resultaten. We bewijzen de veiligheid met wetenschappelijke evidentie. We beklemtonen het belang van de gezondheid en gendergelijkheid. We maken de patiënt deelgenoot in het beslissingsproces. En tenslotte brengen we de verhalen van de patiënten die behandeld zijn tegen, bijvoorbeeld, baarmoederhalskanker. Onze slogan is: ‘Geef de boodschap door, niet het virus'. En dat werkt." In Canada werd vorig jaar voor het eerst een HPV-preventie week georganiseerd, dat het grote publiek maar ook de zorgverstrekkers sensibiliseren rond de gevolgen van het HPV-virus en het belang van vaccinatie. Een "evidence based practice" dat ook in ons land moet gevolgd kunnen worden.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

10:13 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)