20 september 2017

Na kanker komt vaak ook de juridische pijn


Kom op tegen Kanker vraagt meer aandacht voor leven na kanker: "Want genezing betekent niet dat klachten verdwijnen" De groep mensen die kanker overleeft wordt steeds groter, voor de afgelopen tien jaar gaat het om 339.202 mensen in België. Voor velen van hen wacht opnieuw een jarenlange strijd.


Kom op Tegen Kanker (KOTK) roept de overheid op meer werk te maken van een betere nazorg voor kankeroverlevers. Want een genezing betekent niet dat de klachten verdwijnen, zegt Mark Michils die een nieuw onderzoeksrapport aan federaal minister voor Volksgezondheid Maggie De Block (Open Vld) en Vlaams minister Jo Vandeurzen (CD&V) overmaakte.


In 2016 deed Kom op Tegen Kanker een oproep aan kankeroverlevers om hun positieve en negatieve ervaringen te delen. Liefst 782 mensen gaven hieraan gehoor, en hun getuigenissen werden gebundeld in het onderzoeksrapport 'Zorgen na kanker'. De patiënten hebben na hun behandeling te kampen met onder meer pijn, extreme vermoeidheid en concentratie- en geheugenproblemen. Dat maakt het voor hen moeilijk om hun leven weer op te pikken. Maar er is meer.


Merkwaardig genoeg maakt het rapport geen melding van een belangrijke klacht die tal van ex-kankerpatiënten hebben, met name de moeilijke zo niet onmogelijke omgang met hun private verzekeraar.


Nogal wat gewezen patiënten hebben naast de verplichte ziekteverzekering een bijkomende inkomsten-, schuldsaldo- of levensverzekering afgesloten. Zij gaan ervan uit dat hun verzekeraar de beloofde waarborgen zonder meer zou uitbetalen, uiteraard na het indienen van een gerechtvaardigde claim en de nodige medische verslagen die moeten bewijzen dat de patiënt geheel of gedeeltelijk werk onbekwaam is gebleven.


Dat is niet alle gevallen zo, maar wel in heel wat gevallen. En dan begint de miserie. Meerdere huisartsen hebben ons de voorbije jaren de moeilijke omgang met de verzekeringsexperts en –artsen gemeld. Een medische expertise is in ons land vaak een tweede lijdensweg voor de patiënt. En het ziet er niet naar uit dat men dat proces efficiënter kan maken. Komt daarbij dat de patiënt altijd in een zwakkere positie staat. KOTK zou dus naast alle morele steun die ze de patiënt aanbieden best ook juridisch de handen uit de mouwen mogen steken.


Er dreigt bovendien een ander gevaar achter de horizont: de verzekeringsmaatschappijen lobbyen al jaren voor de invoering van een "forfaitaire schadevergoeding": één vast bedrag van 50.000 euro per casus, ongeacht de leeftijd, het beroep, de pijn, de letsels. Dit proces zou "stapsgewijs" moeten gebeuren. Het lijkt een "vernieuwend" idee: het verschil tussen tijdelijke of langdurige gezondheidsschade wordt weggewerkt, iedereen krijgt hetzelfde bedrag dat binnen het jaar wordt uitbetaald. Kom op tegen Kanker moet weten dat ook dit meer aandacht vraagt en dat een essentieel onderdeel is van de levenskwaliteit.


"Er moet meer correcte medische info gegeven worden over de gevolgen van de behandeling", zo stelde KOTK-voorzitter professor Jean-Jacques Cassiman, maar de verzekeraars moeten die correcte info zonder discussie willen aanvaarden. Minister De Block gaat volgend jaar start met pilootprojecten rond geïntegreerde zorg.


Juridische zorg mag daar gerust deel van uitmaken. De organisatie zal het komende jaar een aantal concrete aanbevelingen uitwerken om de re-integratie en de levenskwaliteit van kankerpatiënten na hun behandeling te verbeteren. Laten ze dit aspect niet vergeten.


Te weinig aandacht


KOTK wijst erop dat er bij artsen soms nog te weinig aandacht bestaat voor de levenskwaliteit. "Er moet meer correcte medische info gegeven worden over de gevolgen van de behandeling", zo stelt KOTK-voorzitter Jean-Jacques Cassiman, die onder meer verwijst naar de gevolgen voor het geheugen en het seksleven. Ook de overgang van het ziekenhuis naar de thuiszorg moet veel vlotter, klinkt het.


"Er is een overleving van gemiddeld meer dan zestig procent na kankerbehandelingen, voor die groep mensen moeten we bekijken wat de nodige omkadering moet zijn", reageert De Block. Wel benadrukte ze dat de federale overheid nu al jaarlijks een kleine 47 miljoen euro investeert in multidisciplinaire zorgprogramma's, en volgend jaar start met pilootprojecten rond geïntegreerde zorg.


Vandeurzen zei op zijn beurt dat Vlaanderen verschillende preventieprogramma's kent, en dat de darmkankerscreening gerust "een megasucces" mag genoemd worden. Het rapport bevestigt volgens hem dat de barrières tussen zorg en welzijn moeten worden opgeheven.


De organisatie zal het komende jaar een aantal concrete aanbevelingen uitwerken om de re-integratie en de levenskwaliteit van kankerpatiënten na hun behandeling te verbeteren.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

07:53 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

19 september 2017

Zware griepepidemie op komst


Als de algoritmes juist zijn krijgen we volgende winter een zware griepepidemie. Volgens de Britse NHS-baas Simon Stevens moeten we ons in West-Europa voorbereiden op een ' zware uitbraak' van een bijzonder virulente griep die vooral slachtoffers dreigt te maken onder het oudere deel van de bevolking.


De NHS-baas baseert zich op griepcijfers uit het zuidelijk halfrond. Op dit ogenblik zijn Australië en Nieuw-Zeeland in de greep van de ergste griepuitbraak sinds jaren. Tot nu toe zijn er dit jaar in Australië alleen al meer dan 70.000 gevallen van griep gemeld, waaronder een record van 30.000 gevallen vorige maand.


"Ik ben ervan overtuigd dat dit de grootste griepuitbraak is die we al enige tijd hebben gezien ", aldus professor Paul VanBuynder, voorzitter van de Australische Immunisatiecampagne. Het vorige grieprecord deed zich voor in 2015 toen meer dan 100.000 mensen positief voor griep testten. In 2016 waren er in totaal 7.851 griepmeldingen tegenover een totaal van 15.659 meldingen in 2015. Directeur pneumologie bij Melbourne University dr. Lou Irving zegt dat dit grieptype zeer gevaarlijk is voor mensen met chronische ziekten zoals astma, chronisch obstructieve longziekte, diabetes en hartkwaal.


De Engelse deskundigen dringen er bij de bevolking op aan om tijdig een griepvaccin te nemen om verdere verspreiding van de ziekte te voorkomen. Het duurt tien dagen voordat het griepvaccin goed werkt, zodat artsen mensen aansporen om nu in actie te komen.


Stevens zond zijn waarschuwing de wereld in op de NHS Expo in Manchester: " Dit wordt de hoogste prioriteit voor elke NHS-directeur. We weten nu al dat we meer ziekenhuisbedden nodig zullen hebben, we weten dat we beter voorbereid zijn, maar we weten ook dat de druk echt hectisch zal zijn."


De Wereldgezondheidsorganisatie is nog volop bezig met de ontwikkeling van nieuwe vaccins en bevestigt dat als het hier winter wordt, het zeer druk zal worden voor huisartsen en ziekenhuizen. De ontwikkeling van het vaccin gaat minimaal nog zes weken duren.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

08:44 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

14 september 2017

De huisarts wil geen conciërge meer zijn


Minister De Block wil dat meer patiënten in de eerste plaats bij de huisarts te rade gaan, in plaats van naar de spoed te lopen. Het is een eerzaam streven maar ik vrees dat het niet gaat werken. De financiële drempel is immers te laag.


België is een van de weinige Europese landen waar het bezoek aan de huisarts nog betalend is. Als is dat een symbolisch bedrag. Voor mijn werkster, die van Noord-Afrikaanse afkomst is, betekent dit dat de huisarts een soort van manusje van alles is, een hospic die naar believen opgeroepen kan worden, maar voor het echte werk – en dat is dan alles dat verder gaat dan een hoestje of een ingescheurde nagel- gaat de familie naar de kliniek. Via de spoed.


Bovendien zegt ze, kost dat niets, dat de rekening achteraf komt, telt niet mee. Dat de verplichte eerstelijnszorg niet alleen niet financieel haalbaar is, maar ook niet eens kosteneffectief en kwalitatief is, bleek ondertussen al uit de voorbije publicaties. Volgens Geneeskunde voor het volk stellen 900.000 Belgen jaarlijks een bezoek aan hun huisarts uit omdat ze het niet kunnen betalen. Zou het kunnen dat die 900.000 Belgen wel naar de Spoed lopen?


Het derde betalerssysteem voor minder begoede patiënten heeft tot nu toe niet gewerkt. Het heeft wel geleid tot overconsumptie van de eerste en tweede lijn, tot een administratieve overlast en tot vertraagde terugbetaling. De ziekenfondsen en drukkingsgroepen als Geneeskunde voor het Volk vergeten dat wat gratis is, van geen waarde is. Een patiënt die geen geld meer hoeft mee te brengen beschouwt zijn huisarts als een soort wijkverpleger. Drempelverlaging betekende alleen maar dat een nog groter deel van de patiënten op de spoedgevallendienst van een ziekenhuis terecht komt. En sterker nog, dat rechtstreekse afspraken met de specialist door precies die bevolkingsgroep die niet geviseerd mag worden, niet nagekomen worden, wat tot nog meer frustratie en verspilling leidt.


Uit de nationale gezondheidsenquête van 2013 bleek dat slechts 24 procent van de raadplegingen bij de specialist gebeurden na verwijzing door de huisarts. Uit de folder van Geneeskunde van het Volk: "Nochtans beheert de huisarts het hele medische dossier, heeft hij een vertrouwensrelatie met de patiënt, kent hij de patiënt goed, niet alleen medisch, maar ook psychosociaal. Hij is best geplaatst om te oordelen welke zorg nodig is.


Als een patiënt eerst gratis de huisarts kan consulteren, kan er beter en efficiënter worden doorverwezen. Een centrale eerste lijn komt ook ten goede aan de specialisten omdat zij zich dan op hun echte specialistische taken kunnen toeleggen, in een betere samenwerking met de huisarts."


Het tegendeel blijkt waar. Zonder geld naar de huisartspraktijk leidt wél tot overconsumptie. De elektronische uitbetaling en verwerking van gegevens leidt niet tot makkelijker opsporing en correctie van misbruiken. Die elektronische monitoring en evaluatie heeft tot nu toe tot niets geleid. Het enige wat men bereikt heeft is dat de spoeddiensten en sommige specialisten overbelast worden.


De toenmalige visiedocumenten van de Vlaamse professoren huisartsgeneeskunde 'Together we change' onder redactie van de binnenkort emeritus professor aan de UGent en geneesheer voor het volk Jan De Maeseneer en zijn echokast Ri De Ridder bij het Riziv pleiten al jaren voor ‘een toegankelijke huisartsgeneeskunde die geen privilege mag zijn maar een recht hoort te zijn voor allen'.


De realiteit bewijst dat ze allebei doctrinair dwalen en blind zijn voor de realiteit. De Maeseneer maakte zich een paar jaar geleden bij het begin van het academiejaar zorgen. Uit toenmalige enquête bleek dat zijn eerstejaarsstudenten steeds meer op zichzelf gericht waren. "Begrip voor falen, mededogen en empathie zijn dingen die ik erg mis", zei hij toen. Hij klinkt als Egon Krenz, de laatste leider van de DDR. Vol goede bedoelingen, een vat vol mislukkingen, en tenslotte verholen kwade trouw. Tenslotte viel de Muur.


De generatie De Maeseneer/De Ridder heeft de geneeskunde en de huisartsgeneeskunde in het bijzonder zware schade toegebracht. Het (zelf)beeld van de huisarts is gebarsten. Het respect voor de geneeskunde is neergehaald. En de patiënt die geconfronteerd wordt met steeds duurdere en individueel gerichte therapieën weet niet meer hoe hij dit zonder crowdfunding moet waarmaken.

Ondertussen zorgen de jonggepensioneerden voor zichzelf en solliciteren ze in alle stilte via Selor en de Europese agentschappen naar goed betaalde uitloopbanen die hen naar interessante buitenlandse seminars brengen waar ze het mooi weer kunnen maken.


Ze zijn allemaal verantwoordelijk: Tim Joye, huisarts Geneeskunde voor het Volk; Jan De Maeseneer (prof. diensthoofd huisartsgeneeskunde UGent); Roy Remmen (prof. diensthoofd huisartsgeneeskunde UA); Jan Delepeleire (prof. diensthoofd huisartsgeneeskunde KULeuven); Jan Vandevoorde (prof. huisartsgeneeskunde VUB); Dirk Avonts (prof. huisartsgeneeskunde UGent); Fred Louckx (emeritus prof. medische sociologie VUB); Bart Criel (prof. volksgezondheid ITG Antwerpen); Guido Van Hal (prof. sociale geneeskunde UA); Sarah Willems (prof. sociale ongelijkheid in gezondheidszorg, UGent); Jan Vranken (emeritus prof. armoede en sociale uitsluiting, UA); Petra De Sutter (prof. UGent); Marleen Temmerman (directeur Wereldgezondheidsorganisatie Genève en prof. UGent); Sofie Merckx (médecin généraliste Médecine pour le Peuple Marcinelle - Charleroi); Michel Roland (prof. honoraire médecine générale ULB , président Médecins du Monde); Marco Schetgen (prof. médecine générale + vice-doyen Fac. Médecine ULB); Didier Giet (chef département médecine générale ULg, prof. médecine générale); Marc Van Meerbeek (prof. médecine générale ULg); Guy Beuken (prof. médecine générale UCL); Dominique Pestiaux (ancien chef département médecine générale UCL, prof. honoraire médecine générale UCL); Alain Levêque (président Ecole Santé Publique ULB); en Jean-Pierre Unger (prof. santé publique IMT Anvers).


De huisartsen die overwerkt zijn, de spoedartsen die op hun tandvlees lopen, de vele specialisten die nooit cabinettard geweest zijn maar die makkelijk honderd uur per week gewerkt hebben en nog werken, die meer dan de helft van de tijd zinloze administratie invullen, zijn hen niet dankbaar. Het wordt tijd dat die anamnese ook eens gemaakt wordt. Zij weigeren nog langer conciërge te zijn voor deze Prinzipienreiter, de doordrammers, der geneeskunde.


Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

08:33 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)