29 juni 2017

Burn-out: een markt voor charlatans?

 

Ik kreeg het voorbije jaar een coaching tegen burn-out aangeboden door een gewezen televisieomroepster, een godsdienstleraar die zich therapeut noemt en op een Grieks eiland praktiseert, een gewezen binnenhuisarchitect, een therapeut die werkt met “galvanisme”, noem maar op!


Ook een huisarts die zich in de Kuipergordel van de geneeskunde beweegt en tal van beoefenaars van de edele kunst van de mindfulness probeerden me wijs te maken dat ik me vooral op het hier en nu moet concentreren of dat ik anders ga doorbranden.


Geen enkele van de aanbiedende coaches maakten gewag van enige wetenschappelijke aanpak. Hun mails hadden dezelfde teneur als die van alternatieve energieleveranciers, grossiers in smartphones en budgetreizen naar exotische bestemmingen. Eén aspirant coach bood me zelfs een cursus aan via Groupon, tegen een supergunstig tarief, maar ik moest daarvoor wel naar het oosten van Limburg en dat was me een inspanning teveel.


Ze zouden met zijn 133.760 zijn, de patiënten die aan een psychische stoornis lijden. Dat zijn er 80.5% meer dan in 2006. Burn-out zou de belangrijkste oorzaak zijn. Is hier sprake van een virale uitbraak? Zijn onze levensomstandigheden zo verslechterd? Wordt de werkdruk zo zwaar? Ik vroeg gisteren aan de diensten van het Riziv waarop hun burn-outcijfers gebaseerd zijn en hoe dat zit met de ratio's in de verschillende gewesten van het land.


De edelgestrenge geneeskundige directie van dat instituut heeft zorgpaden uitgetekend voor ongeveer elke aandoening, van de behandeling van een ingegroeide teennagel tot een hersenstamtumor, waarbij telkens nauwkeurig omschreven wordt welke specialist in welk stadium geconsulteerd mag en moet worden.


Maar inzake burn-out mag om het even welke charlatan zijn diensten voor duur geld verkopen. De Orde is er gewoonlijk als de kippen bij als iemand onwettig de geneeskunde uitoefent maar zwijgt als het om burn-out gaat in alle talen. Waarom eist men niet dat de diagnose, ook als ze gesteld wordt door een huisarts, bevestigd wordt door een geneesheer-specialist of een specifiek daartoe opgeleid psycholoog? Ik ben ervan overtuigd dat om te beginnen de werkgevers zeer gelukkig zouden zijn met zo'n drempel.


Ik geloof niet dat het vroeger allemaal zoveel beter en onschuldiger was. Om te beginnen is onze persoonlijke hygiëne er met reuzenschreden op vooruit gegaan. Mindervaliden zijn andersvaliden geworden en gaan niet langer op bedevaart naar Oostakker. We eten beter, evenwichtiger, goedkoper en diverser… als we dat willen.


In de jaren zestig had ik penvrienden met wie ik correspondeerde over alles en niets. Het duurde soms weken voor er een antwoord kwam. Nu heb ik Facebook, Whatsapp en andere apps ter beschikking die me in een paar seconden laten communiceren met mijn vrienden in Washington of Helsinki.


Alleen met Pyongyang verloopt de communicatie wat stroefjes. We spreken elkaar als dat zo uitkomt, maar gaan niet appen voor en wissewasje. Weer een kwestie van vrije keuze, toch? Ik zie de doorsnee van de bevolking voor mij aan de kassa van de supermarkt.


Allemaal staren ze naar hun smartphone, ze tokkelen of bellen. Wat hebben die mensen te vertellen. "Ik sta nu in de rij voor de kassa en ben pompelmoezen vergeten. Nee ik ga niet terug de winkel in." Ik hoor Arabische conversaties, discussies in het Lingala en Swahili op hoge toon gevoerd, dronken Pools gezever en een plat Vilvoordse die vraagt of paardenbiefstuk vanavond OK is.


We rijden nu in comfortabele en betrouwbare automobielen, hoeven niet meer op de kaart te kijken en zweten ons niet meer kapot als het wat warmer wordt. We roken (bijna) niet meer als we dat zelf willen. De geneeskunde staat mijlen verder, we krijgen een stent bij het hart via onze lies, anesthesie is veiliger dan ooit en zelfs een bezoek aan de tandarts levert geen stress meer op.


In de jaren zestig werkte mijn vader nog echt acht uur per dag én op zaterdagochtend. Nu leggen de vakbonden een fabriek stil als er een half uur extra moet gewerkt worden, wegens verkoopsucces van het product. Mijn vader had drie carrières in zijn leven. Mijn moeder voedde zeven kinderen op. Hij nam op zijn 63ste zijn pensioen op.


Ik heb zowat overal gewerkt en gecommuniceerd en zal dat wellicht blijven doen tot ik lam en seniel ben. Onze zomers barsten van de festivals, optredens, shows, evenementen en films en televisieseries bekijken we als het ons uitkomt. Voor wie lui is, is dit een luilekker leven.


Ook voor LGBT- medeburgers is het leven levenswaardig geworden: zij mogen uit de kast, organiseren Worldpride days en mogen in een lederen string paraderen. Daar moest je zelfs in de jaren zestig niet aan denken. Ik kan zo bladzijden doorgaan.
Uiteraard is er meer stress, elke generatie kent zijn keuzestress. Toen was het de Kust of de Ardennen, nu wordt het Thailand of Zuid-Afrika. De wereld is kleiner geworden.


En tenslotte, we kennen –hier tenminste- al 72 jaar vrede.


Objectief bekeken kennen we nu minder stressfactoren dan vijftig jaar geleden. En toch lijdt ruim 1 % van de bevolking aan uitputtende stress.


Met permissie, maar ik geloof dit niet. Het doet me denken aan de jaren voor 1914, toen brak er een epidemie van neurasthenie uit. Uit een onderzoek van Inge Neyens, arbeidspsychologe aan de KU Leuven, blijkt dat slaapproblemen, mentale uitputting en stress de belangrijkste klachten zijn waarmee patiënten bij hun huisarts komen aanzetten.


Ik stel me de vraag of de huisarts wel opgeleid is om met die klachten om te gaan. Weten zij hoe ze met de Maslach Inventory-test moeten omgaan? Deze kwestie stresseert mij. Maar ik wordt gelukkig aangedreven door stress. Ik zie uw antwoorden en reacties met belangstelling tegemoet.


Marc van Impe

Bron: MediQuality

08:11 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (1)

28 juni 2017

Behandeling postoperatieve leverschade


Bij patiënten met een levertumor is het verwijderen van een deel van de lever vaak de enige behandeloptie die kans biedt op volledige genezing. Tijdens deze ingreep wordt de bloedtoevoer naar de lever soms een tijdje onderbroken om bloedverlies tegen te gaan. Die tijdelijke ischemie zorgt voor activatie van het afweersysteem en voor leverschade zodra de bloedtoevoer wordt hersteld (reperfusie). De mate waarin deze schade optreedt, bepaalt mede hoe het patiënten na de ingreep vergaat.


Onderzoeker Rowan Van Golen van de Universiteit van Amsterdam toont aan dat ischemie/reperfusie-schade aan de lever ontstaat door de overmatige productie van vrije zuurstofradicalen in mitochondriën direct na de operatie. Dat zorgt voor celdood en activatie van het immuunsysteem door vrijkomende immunostimulatoire moleculen (‘DAMPs'). HMGB1 is de meest relevante DAMP voor ischemie/reperfusie-schade in patiënten. Nieuwe generatie antioxidanten kunnen het vrijkomen van DAMPs remmen en zo schade aan de lever verminderen.


Een belangrijke bevinding, want op dit moment zijn er geen behandelopties beschikbaar voor ischemie/reperfusie-schade aan de lever. Vanwege dit operatierisico raden artsen een deel van de patiënten af om een ingreep te ondergaan. Met behulp van Van Golens proefschrift kunnen nieuwe strategieën getest worden om het herstel van patiënten na een grote leveroperatie te verbeteren. Op die manier wordt leverchirurgie niet alleen veiliger, maar mogelijk ook toegankelijk voor een grotere groep patiënten.


Rowan van Golen: ‘A treatment rationale for surgery-induced liver injury' wordt op 28 juni verdedigd.

http://www.uva.nl/content/evenementen/promoties/2017/06/b...

Marc van Impe

Bron: MediQuality

18:49 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Grootste charlatan kan zich burn-outcoach noemen


De Vlaamse psychologen reageren tegen het toenemende aantal zelfverklaarde specialisten in kwakzalverij. Ze roepen daarom de overheid op om de wildgroei aan 'burn-outcoaches' aan banden te leggen.


In een open brief aan Vlaams minister van Volksgezondheid Jo Vandeurzen (CD&V) en zijn federale collega Maggie De Block (Open Vld) kaarten de Vlaamse psychologen de wildgroei aan van 'experts' die mensen met een burn-out helpen en vragen ze een beschermd statuut. "Vaak zijn dat mensen zonder enige achtergrond in de zorg, geneeskunde of psychologie", zegt neuropsycholoog Michael Portzky van het Psychiatrisch Centrum Gent-Sleidinge in Het Laatste Nieuws. "Wat ze te bieden hebben, is meestal niet in verhouding tot de sommen die ze vragen. Van ontgoochelde klanten die de stap zetten naar medische hulpverlening, horen we sommen tot 175 euro per bezoek aan zo'n 'expert'."


"En baat het niet, dan schaadt het in dit geval meestal wél. Het probleem begint met een juiste diagnose. Werknemers die onder de stress zitten door een autismestoornis, zijn niets met de lulkoek van een burn-outcoach die het heeft over hoge sensitiviteit. Er zijn gevallen bekend waarbij kwakzalvers mensen aanraden om te stoppen met hun antidepressiva of zo in de verkeerde richting sturen dat ze een wanhoopsdaad plegen. Eén expert heb ik zelf horen vertellen dat maag- en darmklachten bij stress ontstaan omdat onze ziel op de leeftijd van vier jaar langzaam begint aan zijn weg van kop naar tenen. En dat kan op latere leeftijd dan klachten met zich meebrengen. Met dat soort spirituele nonsens begeleiden ze zieke mensen. En dat brengt goed op, dus iemand doorverwijzen naar een echte arts doen ze liever niet."


Hoeveel burn-outcoaches er in ons land actief zijn, weet geen mens. "In het beste geval zijn dat beginnende psychologen of artsen, maar zelfs dan hebben ze wellicht nog niet voldoende bagage om iemand met een burn-out goed te helpen. Ze zijn zeker niet allemaal van slechte wil, maar als het misgaat dan is er geen enkele controle. Na een zelfmoord van haar zoon wilde een moeder een klacht indienen tegen de coach die hem had behandeld, maar geen enkele autoriteit of medische orde houdt hier toezicht op."


Bij het kabinet-Peeters (CD&V) benadrukken ze dat de minister zijn voorstel voor meer burn-outpreventie doet met de steun van dokters van Revida, een gespecialiseerd ziekenhuis in Bornem. Minister van Volksgezondheid De Block laat weten dat ze erg benieuwd is naar de brief van de psychologen en dat "de kwaliteit van zorgverlening inderdaad essentieel is. Zeker binnen de geestelijke gezondheidszorg".

Marc van Impe

Bron: MediQuality

10:08 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (1)