29 juli 2016

Seksisme ook in de medische reclamewereld

Het verzet tegen advertenties waarin vrouwen worden herleid tot objecten neemt nu. De nieuwe campagne We Are#WomenNotObjects wil dat dit stopt en lanceerde daarvoor een campagnefilmpje dat pijnlijk duidelijk maakt hoe grote bedrijven vrouwen in hun reclameboodschappen herleiden tot regelrechte objecten. Een vrouw onder de losse lakens verkoopt alles.

Een smachtende uitdrukking moet mannen ertoe overhalen auto's, wodka en zelfs aftershave te kopen. Maar niet alleen de reguliere industrie is in dat bedje –sorry ik kon het niet laten- ziek. Ook de farmaceutische nijverheid kent er wat van.

Al moet ik direct nuanceren: wat die sector betreft gaat het er in onze contreien heel beschaafder aan toe dan aan de overkant van de oceaan. Ik tik de naam van een nieuw medicijn in en een korte surfuitstap op het internet brengt me bij aantrekkelijke rijpere dames in gezelschap van de George Clooney van dienst, die hem blijkbaar niet aan zijn trekken laten komen. Of een smachtende Meg Ryan die in 1989 haar fake orgasme beleeft in "When Harry Met Sally". En dat allemaal voor de promotie van een nieuw roze pilletje.

Wie die beelden én filmpjes bekijkt die op de Amerikaanse televisie, waar reclame voor medicijnen mogelijk is, kan niet anders dan concluderen dat de makers van de campagne We Are#WomenNotObjects overschot van gelijk hebben.

Seksisme is een oud zeer. Ook op de medische werkvloer, zoals we hier al meermaals aangaven. Het weekblad Flair hield in 2010 een enquête onder 1.580 lezeressen om na te gaan in hoeverre Belgische vrouwen geconfronteerd worden met seksistische overtuigingen, opmerkingen en handelingen. De resultaten waren onthutsend: 79% heeft te maken met seksistische voorstellen, opmerkingen of gebaren: zowel op de werkvloer, op straat of in een relatie. En 75% vindt dat reclame vol zit met vooroordelen tegenover vrouwen. 32% was ooit het slachtoffer van verbaal of moreel geweld. En slechts 19% geeft verbaal weerwerk op seksistische opmerkingen of handelingen. 1 op 2 kiest ervoor om seksisme te negeren uit angst of uit schrik om als flauw, humorloos of die hard feministe bestempeld te worden.

Toenmalig minister van Werk en Gelijke Kansen Joëlle Milquet zette daarop een actieplan op met vijf actiestappen: nultolerantie voor seksistische stereotypes in reclame, een prijs voor 'positieve' reclame, een anti-seksismewet, het dichten van de loonkloof tegen 2016 en een actieplan tegen partnergeweld. Toen we het daar op de januariborrels over hadden werd er lacherig op gereageerd. Milquet, wie was dat weer? En mag je tegen een collega al niet meer zeggen dat ze er aantrekkelijk uit ziet? Ook in de medische wereld gebeurt seksisme gebeurt altijd in de rand, het overtreedt niet echt de wetten, maar geeft eerder een vaag onbestemd gevoel.

De video van We Are#WomenNotObjects die je op YouTube terugvindt, toont echte vrouwen die de ware boodschap van de advertenties uitleggen. Merkwaardig genoeg verschijnt er eerst een waarschuwing dat er mogelijk schokkende beelden komen??? Oh ja, de farmaceutische reclame vindt u op Google Afbeeldingen onder het lemma flibanserin. Zonder waarschuwing. En de loonkloof? Die is in 2016 nog altijd niet gedicht. Om over de rest maar te zwijgen.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

16:28 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

26 juli 2016

Topchirurg beledigt minister De Block

“Ons slechte imago is ons grootste probleem,” zegt borstchirurg Philip Blondeel in een interview in De Tijd van het voorbije weekend. En hij doet er gelijk alles aan om dat negatieve imago nog te versterken, als op de vraag hoe belangrijk fysieke schoonheid is in onze maatschappij, zich de volgende dialoog ontspint.

Blondeel: 'Je kan dat moeilijk onderschatten. Voldoende studies hebben al uitgewezen dat er goed uitzien je kansen verhoogt bij sollicitatiegesprekken of promoties. Maar het gaat niet alleen om schoonheid of wat wij als schoonheid beschouwen. Mensen onderschatten enorm de risico's van overgewicht en obesitas. En het spijt me zeer, maar een obese minister van Volksgezondheid is geen goed voorbeeld.'

Moeten ministers slank zijn?

Blondeel: 'Nee, maar ik denk dat een minister van Volksgezondheid geloofwaardiger overkomt als die niet obees is. Stel dat ik als chirurg zou zeggen, met een sigaret in de hand: 'Meneer, u moet stoppen met roken.' Dat gaat toch niet?'

Heeft Maggie De Block niet een zekere geloofwaardigheid bij de bevolking vanwege haar authenticiteit?

Blondeel: 'Laten we duidelijk zijn: ze is uiteraard meer dan haar lichaam. Ze is intelligent en doet haar werk erg goed. Ik heb daar veel respect voor. Maar persoonlijk zou ik toch meer inspanningen doen om te vermageren. Obesitas is een gigantisch probleem. Het is echt een zeer complexe aandoening, waardoor je allerlei ziektes opdoet. Borstkanker is multifactorieel, maar obesitas is een van de zeer weinige factoren waarvan bewezen is dat ze het risico op borstkanker sterk verhogen. Obesitas verhoogt ook je kans op diabetes en op hart-, vaat- en gewrichtsaandoeningen.'

In medische kringen wordt er wel eens lacherig gedaan over chirurgen en hun gebrek aan empathie en psychologisch inzicht. Dokter Blondeel heeft dat cliché helaas nog maar eens bevestigd. Zonder enige kennis van zaken spreekt hij zich in en interview in een kwaliteitskrant uit over het uiterlijk van een publiek figuur en knoopt daar een aantal conclusies aan vast die kant nog wal raken. Kent dokter Blondeel het medisch dossier van minister Maggie De Block? Dan overtreedt hij hier de wet op de privacy want op geen enkele manier mag hij hierover in de media gewag maken. Of hij kent het dossier niet en dan kletst hij zomaar wat uit zijn nek. Het geeft geen pas om commentaar te geven op iemands uiterlijk, laat staan om daar nog een aantal medische conclusies aan vast te knopen. Je kan net zo goed de vraag stellen hoe volwassen iemand is die met een drie-dagenbaardje door het leven gaat. Beide bedenkingen zijn zinloos. Wat echter het meest verontrustend is, is dat dokter Blondeel blijkbaar niet op de hoogte is van de laatste stand van zaken inzake de kennis van obesitas. Indien hij dat wel was zou hij zich voorzichtiger, wetenschappelijker opgesteld hebben.Nu lijkt het wel of zijn kennis van het menselijk lichaam niet dieper gaat dan de huid waarin hij zo graag mag snijden. Dat een journalist idiote vragen over schoonheid stelt, tot daar aan toe. Maar dat een arts, een hoogleraar dan nog wel, daarop een ronduit idioot antwoord geeft, vind ik niet gepermitteerd. Blondeel is dus niet beter dan de zovele artsen die geen begrip hebben voor patiënten die lijden aan vermoeidheid, depressie, chronische pijn of obesitas. Iemand die aan obesitas lijdt vergelijken met een nicotineverslaafde is bovendien echt beneden alle peil. Phillip Blondeel (53) is nochtans niet de minste. Hij is gespecialiseerd in de reconstructie van borsten met lichaamseigen weefsel , hij is hoogleraar, en vicevoorzitter van de afdeling plastische en reconstructieve heelkunde aan het UZ Gent. Daarnaast werkt hij als plastisch chirurg in Laclinic in Montreux. In 2011 voerde zijn team de eerste gezichtstransplantatie uit in ons land.

Blondeel kijkt vol onbegrip naar de politiek, zegt hij . "Ik ben een clinicus. Eerlijkheid, bezorgdheid en betrokkenheid zijn belangrijk in mijn vak. Bij politici zie ik soms het tegenovergestelde: het gaat meer over wat ze voor zichzelf doen dan voor een ander… Dat constante laveren van politici maakt me nerveus. Ik zou nooit in zo'n milieu kunnen functioneren, daarvoor ben ik te recht voor de raap." Maar gevraagd naar de grootte van zijn ego zegt hij ook van zichzelf: "Ik heb absoluut geen lage eigendunk." Quod erat demonstrandum.

Marc van Impe

Bronnen: Interview in de "De Tijd" en MediQuality

 

 

15:53 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

19 juli 2016

De Block legt haar administratie vermageringskuur op, DGEC gezakt

Minister van Sociale Zaken Maggie De Block (Open VLD) is klaar met de hertekening van haar diensten. Dat maakte ze maandag bekend op de Algemene Raad van het Riziv. Uit de evaluatie van alle acht diensten die de revue passeerden bleek alvast dat de Dienst Geneeskundige Evaluatie en Controle, DGEC, op alle vlakken ondermaats en soms zelfs contraproductief scoort. Dr. Bernard Hepp, de huisarts cabinettard die twee burn outs door leidt, weet zich de wacht aangezegd. De operatie maakt deel uit van de besparing van 750 miljoen euro bij de federale overheid.

Het gaat in totaal om acht administraties: de FOD Volksgezondheid, Voedselveiligheid en Milieu, het Riziv, het Fagg, het KCE, het WIV, het eHealth Platform, de Hulpkas voor Ziekte en Invaliditeit en de Conrtroledienst voor de Ziekenfondsen.

De Block wil al die instellingen hergroeperen rond verschillende politieke domeinen. Dat moet tot een duidelijker structuur leiden. Zo zijn er vijf instituten bezig met de toekomstige uitdagingen in de gezondheidszorg. Het doel is om tot één instelling te komen. Eenzelfde oefening wordt gemaakt voor de inspectie en de controlediensten van de verschillende instellingen.

Daarnaast komt er ook een overlegplatform waar de federale overheid en de regio's kunnen overleggen over zorg, om de samenwerking efficiënter te laten verlopen. "Doel van dit (proef)project is om meer coherentie te bereiken op politiek en beheersvlak in een netwerk van acht gezondheidscellen. Er wordt gekeken hoe hun opdracht kan worden gereorganiseerd en hoe de onderlinge samenwerking kan worden verbeterd. Dat moet leiden tot een betere dienstverlening voor de cliënten". Lees: de zorgverstrekkers en de patiënten. In mensentaal zou dit moeten betekenen dat er het administratieve waterhoofd waar ambtenaren elkaar voor de voeten lopen en die op hun beurt een gigantische stapel paperassen creëren, een einde komt.

Volgens insiders moet de hervorming tegen het einde van de legislatuur zo'n 50 miljoen euro opleveren. Maar De Block betwist dat. "de bedoeling is een efficiëntere administratie, daarna zullen we zien of we kunnen besparen." Nochtans is het voorzien in het regeerakkoord Michel I dat de hergroepering van de federale pool gezondheid de Staat geld moet opbrengen.

Vorig jaar werd in deze zomermaand berekend dat de hertekening voor dit jaar al 100 miljoen moet opbrengen, 200 miljoen in 2017 en 250 miljoen in 2018. Een en ander moet resulteren in de oprichting van een nieuw Toekomstinstituut voor Gezondheidszorg dat onder een nieuw elan de Zorg in ons land eindelijk de 21ste eeuw moet inleiden.

Niet toevallig gebeurt dit alles nu in een periode dat de soixanthuitards en de cabinettards van de oude CVP en PS-kabinetten met pensioen gaan. De marxistisch-leninistische koers die deze lopers van de lange mars door de instellingen hebben uitgezet, wordt nu afgebroken. Minder politiek en meer beleid, of zoals het staat in de bijzondere wet van 31.01.2014 die de zesde staatshervorming regelt: " geconcentreerde antwoorden op de ‘grote uitdagingen' die te maken hebben met de gezondheidszorg." Een tekst die niet zou misstaan in de slotconclusies van een zogenaamd Volkscongres.

De nieuwe traject manager die verantwoordelijk wordt voor de ‘redesign' weet wat hem te doen staat.

In de lift, na de vergadering, opperde Directeur-Generaal Ri De Ridder van het Riziv de gedachte dat hij nog maar anderhalf jaar te gaan heeft en dan met pensioen mag. Samen met professor Jan De Maeseneer een rustige oude dag in rusthuis De Sleep. Je zou voor minder tekenen.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

 

17:29 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)