28 mei 2016

Slachtoffers van verzekeringsbedrog starten Class Action tegen de Belgische Staat

De Belgische overheid is al tientallen jaren op de hoogte van de medische corruptie in justitie. Toch liet zij al die jaren na, om de nodige maatregelen te voorzien om deze corruptie te stoppen. Tienduizenden Belgen werden hier het slachtoffer van. Diverse gevallen van zelfmoord, talrijke gevallen van schrijnende armoede zijn gekend.

Na de Panorama uitzending 'Onpartijdigheid Verzekerd' op de VRT http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/videozone/programmas/pa... beloofde Minister van Justitie Koen Geens om de geloofwaardigheid van justitie te herstellen door een diepgaand onderzoek naar dit verzekeringsbedrog door de Hoge Raad voor de Justitie te bevelen en volgend hierop, de nodige maatregelen te treffen.


De audit van de Hoge Raad voor Justitie leverde echter niets op. En één jaar na de Panorama uitzending is nog niet 1 van de Panorama dossiers - noch enig ander dossier bij de vzw Stop Misbruik Verzekeringen gekend - op een correcte manier tot een goed einde gebracht. 28 verzekeringsartsen dienden wel een klacht in tegen de journalisten van Panorama. Maar zij vingen bot.


De Raad voor de Journalistiek oordeelde dat het onderwerp 'medische corruptie in justitie' het algemeen belang diende en dat er als dusdanig over gepubliceerd mocht worden. Er was geen deontologische fout begaan. De journalisten gingen vrijuit. Ondertussen blijven rechtbanken onverminderd verzekeringsartsen met een twijfelachtig parcours als gerechtsdeskundige aanstellen.


De 'maatregelen' die Minister Geens voorziet in zijn nieuwe wetsvoorstel, zijn niets meer dan een zoveelste luchtbel. Het Nationaal Register en de 'deontologische code' die kabinet Geens voorziet, zijn ronduit ontoereikend. De Orde der Artsen weigert ieder onderzoek naar de corruptiepraktijken van artsen. Met haar doofpotpolitiek blijft België artikel 6 E.V.R.M. (Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens) schenden. De druppel die de emmer deed overlopen, is de dagvaarding van Panorama getuige Anke Santens door verzekeringstandarts Daniël Goeleven, op vraag van verzekeraar AG. Santens schreef hierover ook een vrije tribune in MediQuality (klik hier om het artikel te lezen).


"Dialoog leidt enkel tot loze beloftes. De bevoegde ministers Geens, De Block en Peeters staan zeer veraf van de dagdagelijkse werkelijkheid voor duizenden slachtoffers van dit verzekeringsbedrog. De enige resterende weg bestaat er blijkbaar in om de geleden schade te verhalen op de overheid. Dat is wat we nu gaan doen," aldus de vzw Stop Misbruik Verzekeringen (=SMV). Daarom lanceert de SMV een class action suit tegen de Belgische Staat.


De SMV roept iedereen die het slachtoffer geworden is van een vals medisch verslag, hetzij door een verzekerings(tand)arts, hetzij door een arts-gerechtsdeskundige, op hieraan deel te nemen. Door de kosten te delen met verschillende slachtoffers samen, kunnen ook mensen met beperkte financiële middelen een kans krijgen om hun schade alsnog vergoed te zien. Nu kunnen zij vaak hun rechten niet laten gelden omdat ze geen advocaat kunnen betalen.


SMV: "Het nieuwe Justitieplan van Koen Geens zal de toegang tot de rechter nog meer bemoeilijken. De kwaliteit van de pro-deo advocaten in letselschadezaken is ondermaats, het loopt meer fout dan goed, slachtoffers worden midden in een procedure zomaar gedumpt. Ook daar wil deze Class Action een antwoord op bieden."


"We streven naar een instapkost voor de Class Action van amper 100 euro per persoon. Voor die prijs krijg je amper een uur advies van een advocaat. De laagdrempeligheid moet toelaten een zo groot mogelijk aantal slachtoffers bij te staan in hun ongelijke strijd."


Wie wil deelnemen, kan een bericht sturen aan : info@stopmisbruikverzekeringen.be

Marc van Impe

Bron: MediQuality

08:11 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

27 mei 2016

Er ligt een Hollander op de snijtafel

Mijn Amsterdamse vriend die kraai noch kind heeft, wou zijn lichaam aan de wetenschap cadeau doen. Maar hij ving bot, zegt hij. Geen enkele medische faculteit in de buurt wou zijn milde gift aanvaarden. Hij vraagt of er bij ons soms interesse is?


Lichaamsdonatie is in tegenstelling tot orgaandonatie populair in Nederland: bij de medische faculteiten staan nu ongeveer 20.000 mensen ingeschreven, dat zijn er 4.000 meer dan vier jaar geleden. Jaarlijks hebben de universitaire scholen en onderzoeksinstellingen echter slechts 750 donorlichamen nodig.


Dat maakt dat er nu al, met al wat binnenkomt, meer dan voldoende is. Nog veel meer Nederlanders staan geregistreerd als orgaandonor: bijna een kwart miljoen in 2014. Zes van de acht Nederlandse medische faculteiten accepteren geen aanmeldingen meer van mensen die hun lichaam willen doneren aan de wetenschap. De overige twee nemen alleen nog donoren aan die in de buurt van het ziekenhuis wonen en niet al op hoge leeftijd zijn.


In ons land is er helemaal geen overschot aan donorlichamen. Een korte rondvraag leert ons dat er niet alleen een tekort is bij alle faculteiten maar ook dat er geen overkoepelend orgaan is of overheidsdienst die een en ander registreert.


Dat is anders in Nederland. Het verschil met het buitenland schuilt ook al in de hoge mate van secularisatie in Nederland, vermoedt cultureel antropoloog Sophie Bolt van de Radboud Universiteit. 'Opvallend veel Nederlandse lichaamsdonoren zijn niet-kerkelijk.'


Bolt, gepromoveerd op het onderwerp lichaamsdonatie, noemt nog meer oorzaken voor de Nederlandse situatie. 'Publicaties in de pers, vooral over monumenten die voor lichaamsdonoren zijn opgericht, spelen duidelijk een rol. Ook is er sprake van een sneeuwbaleffect: veel lichaamsdonoren dragen hun keuze actief uit.'

Maatschappelijke ontwikkelingen als vergrijzing en individualisering doen de rest.
'De ouderen van nu zijn babyboomers, die maken vaak minder traditionele keuzes.' De Nederlandse uitvaartjurist Willem van der Putten ziet geen bezwaren in de export van overtollige lichamen naar het buitenland, zolang de nabestaanden er contractueel mee akkoord gaan. Toch zijn Nederlandse universiteiten er niet happig op. Als deze mogelijkheid geopperd wordt, vallen onze Belgische gesprekspartners uit de lucht. De gedachte alleen al.


Op de Belgische website van uitvaartverzekeraar Dela suggereerde men eerder al dat het Nederlandse overaanbod onder meer door vergrijzing komt maar misschien ook wel doordat begrafeniskosten er gedekt zijn. In België is dat, voor alle duidelijkheid, niet meer het geval.


Hier is er nog steeds vraag naar mensen die hun lichaam willen afstaan aan de wetenschap. "De meeste mensen die hun lichaam afstaan, zijn ouderen, vaak alleenstaanden, " luidt het bij de KULeuven.


"Religieuzen komen ook vaak op het Vesalius-instituut terecht, net als mensen met een speciale ziekte, die dan vooral het onderzoek willen dienen. Anderen schenken hun lichaam dan weer uit dankbaarheid, omdat ze genezen zijn van een ernstige ziekte, of gewoon uit edelmoedigheid, om hun medemens van dienst zijn."
Meer info: https://med.kuleuven.be/nl/geneeskunde/vc/anatomie/afstaa...

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

 

 

09:00 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

26 mei 2016

De vergrijzing slaat toe

In de bus zat een brief met een uitnodiging om deel te nemen aan een werkvergadering van ooit de grootste volkspartij van het land was. ze schrijven dat ze van mijn ervaring gebruik willen maken, dat de partij ons engagement nodig heeft, dat wij, de mensen, belangrijk zijn. Ik weet het niet. Ik las in de krant dat de partij haar jaarlijkse massameeting in Plopsaland gehouden heeft. Dat zegt voor mij genoeg.

Uit een onderzoek van de Gentse politicoloog Bram Wouters bleek vorig jaar dat de politieke partijen in ons het steeds moeilijker krijgen om beloftevolle kandidaten te vinden. De vergrijzing slaat onverbiddelijk toe. Vooral de linkse partijen hebben een ledenbestand van vijftigplussers, maar zelfs nieuwe partijen zoals de N-VA die in 2009 de ‘jongste' partij van het land was, vindt met moeite jonge kaderleden in eigen rangen.


Wie van mijn generatie is sloot zich vroeger aan bij een partij om de wereld te veranderen, engageerde zich in een actiegroep, richtte die desnoods zelf op maar deed iets concreets. Nu is het niet zo dat jongeren niet langer geïnteresseerd zijn in participatie, maar er zijn steeds meer makkelijk toegankelijke alternatieven om een mening te uiten. Facebook is er maar een van. De politieke partijen zijn niet de enige die aan veroudering lijden. Ik herinner me ook dr. Reinier Heuting, voorzitter van de ASGB die vorig jaar een bijna dramatische oproep voor kandidaten deed die de vele werkgroepen van het Riziv hebben opgezet, moeten bevolken.


"Als ik om me heen kijk … zie ik steeds dezelfde mensen, voornamelijk mannen. En als ze nog haar hebben, is het meestal grijs of wit. Kortom, een generatie die gaat uitsterven en aan vervanging toe is," aldus een allesbehalve vrolijke dokter Heuting. Hij is niet de enige die zich zorgen maakt.


Ik denk dat er meer aan de hand is. Zelf ettelijke avonden doorgebracht in raden van bestuur, van advies, in werkgroepen, studiesyndicaten, partijbesturen op lokaal en nationaal vlak, heb ik geleerd dat drie kwart van de tijd die men in dit land vergadert, verloren tijd is. Efficiënt vergaderen is geen verplicht vak, niet in de middelbare school noch aan de universiteit.


Daar komt bij dat ik me niet van de indruk kan ontdoen dat de huidige bestuurders die hun lange mars door de instellingen gemaakt hebben, maar al te goed weten hoe ze initiatieven, goede ideeën of doodgewoon veranderingen kunnen doen verzanden door het toepassen van de fijne techniek van de mierenneukerij of door de oprichting van nog maar… een nieuwe werkgroep. Gebeurt dit op het hoogste niveau, dan is dit niet anders op lager echelon. Op die manier verdampt het enthousiasme veel sneller dan men denkt.


En dan is er ook de factor van de partner die wel iets anders wil dan nog maar eens een avond eenzaam voor het treurvlak of met de laptop op de knieën. En tenslotte is er ook zoveel te doen en zijn er zoveel evenementen die je niet mag missen: concerten, lezingen, ballet, theater, de sportclub en een avondje uit eten. En dan zijn er de vrienden die op bezoek moeten komen. En als er kinderen zijn, de obligate naschoolse activiteiten die door opa én oma logistiek verzorgd moeten worden.


Het wordt tijd dat ik hier een punt achter zet. De toekomst is –vrees ik- aan de professionalisering toe. Deze vergadertijger heeft nog een meeting voor de eindexamens van het academiejaar beginnen en waar hij absoluut nodig aanwezig moet zijn. De geleerde vrouw fronst nu al de wenkbrauwen. De kleine volkspartij zal het zonder mij moeten doen.

Marc van Impe


Bron: MediQuality

16:48 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)