08 juli 2016

De dag van de waarheid voor de chronische patiënt

Ze zijn niet geliefd door de ziekenfondsen, laat staan dat de privé-verzekeraars hen graag als klant hebben. Zelfs artsen en psychologen hebben niet zelden een hekel aan hen. Want ze willen niet beter worden, heet het. Ik hoorde een Lacaniaanse psychiater in een perifeer ziekenhuis tegen een patiënte - die zich ten einde raad op de PAAZ-afdeling liet opnemen teneinde enigszins te kunnen recupereren: “Hier is het kiezen: psychisch of fysisch, jij moet weten waar je ziek aan bent.” De chronisch zieke was tot voor kort een outcast. Vandaag kan daar verandering in komen, als de 20 pilootprojecten voor geïntegreerde zorg bekend gemaakt worden.

Vier op de tien Belgische gezinnen hebben chronische gezondheidsproblemen. Voor één op de drie van die gezinnen leidt dat tot financiële problemen. Dat komt overeen met één op de acht gezinnen die in financiële moeilijkheden terechtkomen door het chronisch ziek zijn van een gezinslid. Vooral alleenstaanden en koppels zonder inwonende kinderen raken in financiële problemen door die chronische gezondheidsproblemen. Chronisch ziek zijn betekent echter ook sociale uitsluiting. Als 14% van de Belgen tussen 18 en 80 jaar zichzelf tot sterk eenzaam voelt, dan loopt dit bij de groep langdurig zieke mensen op tot 34%!

Het gaat vooral om chronische gewrichtsaandoeningen, zoals artrose en reuma, een hoge bloeddruk, ernstige rugklachten zoals hernia en chronische pijn. Maar er is meer: ook patiënten die lijden aan afasie en CVA, CVS, diabetes, MS, Parkinson en depressie vallen door de gaten van het vangnet van de sociale zekerheid. En dat betekent in de meeste gevallen armoede, een verslechterende gezondheid, uitsluiting, eenzaamheid met als gevolg verbittering en niet zelden de keuze om uit het leven te stappen.

Het meeste geld geven deze patiënten uit aan consultaties van huisartsen en specialisten, geneesmiddelen, vervoerskosten, hulp aan huis en ziekenhuisopnames. Vaak stellen de getroffen gezinnen dan ook noodzakelijke medische verzorging uit.

Op 2 februari 2016 stelden de ministers van Volksgezondheid van de deelstaten en de federale overheid hun visie op Geïntegreerde Zorg voor chronisch zieken voor, die zich nu concretiseert in pilootprojecten voor geïntegreerde zorg.

Het Gemeenschappelijk Plan 'Geïntegreerde zorg voor een betere gezondheid' beoogt om hoog kwalitatieve zorg en ondersteuning te bieden aan alle patiënten, voor de beste kost, en de gezondheidstoestand van de bevolking te verbeteren. Om dit doel te bereiken, is een hervorming van het huidige zorgsysteem voor chronisch zieken naar een systeem van meer geïntegreerde, persoonsgerichte zorg en ondersteuning noodzakelijk. Vandaag 20 juni worden de 20 geselecteerde cases bekend gemaakt.

De belangrijkste doelstelling moet zijn dat het voor verzekeraars, ziekenfondsen en privé-verzekeraars aantrekkelijker wordt om chronisch zieke patiënten dezelfde steun te geven als ze aan de occasioneel zieke patiënt geven. Nu nog worden al te veel chronisch zieke patiënten vanuit het ziekenfonds "gereactiveerd" door ze naar de VDAB te sturen. Daar worden ze in de meeste gevallen als ongeschikt voor de arbeidsmarkt ingeschaald. Waarna ze afgestoten worden naar het OCMW, dat hen niet zelden dwingt het weinige vermogen waarover ze nog beschikken, op te maken zodat ze tot het einde van hun dagen in de genadige afhankelijkheid mogen "overleven".

Wij stellen ons de vraag hoe de medische professionals op deze call gereageerd hebben. Vooral de huisartsenkringen kunnen een belangrijke partner zijn in die pilootprojecten. Maar ook combinaties vanuit de periferie en de transmurale zorg liggen voor de hand. En de coördinerende rol van de ziekenfondsen en verzekeraars vraagt meer dan een adviserend geneesheer die nakijkt of het verwijsbriefje met de juiste kleur van inkt geschreven is.

De belangrijkste vraag is hoe het beschikbare geld verdeeld zal worden. De chronisch zieken zelf en hun familieleden hebben het geld via hun premiebijdragen langs de voordeur binnengedragen. De vraag is nu hoe het aan de achterdeur gaat verdeeld worden en hoeveel geld er aan de administratie blijft plakken. Het is op die manier dat de solidariteit overeind moet gehouden worden.

Gaat men voor een efficiënte ketenzorg waar huisartsen, kinesisten, eerstelijns geestelijke gezondheidswerkers, sociale assistenten, diëtisten én mantelzorgers samenwerken zodat de doorstroom naar dure ziekenhuiszorg en opvangcentra vermeden kan worden? Of gaat men het laadje van de caritas weer eens opentrekken en wordt het brood bij de achterdeur op gezette tijden uitgedeeld? Vandaag is de dag van de waarheid.

Marc van Impe

 

 

Bron: MediQuality

07:45 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

07 juli 2016

Onze klachten over gerechtsdeskundigen halen resultaat

Minister van Justitie Geens wil niet alleen een kwaliteitslabel voor gerechtsdeskundigen, hij wil ook dat deze melden voor welke verzekeraars ze optreden. De wet, die in december van kracht wordt, komt er na klachten van patiënten over experts die onder één hoedje spelen met verzekeraars. De kat werd de bel aangebonden door ervaringsdeskundige Anke Santens die in een vrije tribune op MediQuality beschreef hoe de verzekeringsdeskundigen patiëntendossiers manipuleren en hoe sommige artsen die binnen een ziekenhuis of een academische instelling zoals het UZ Leuven werken, patiëntendata uit medische dossiers delen met hun collega’s verzekeringsartsen of zelf voor verzekeringen hand- en spandiensten leveren.

Daarnaast hebben we in deze column regelmatig de toestand aangeklaagd. Vorig jaar in het programma Panorama van de VRT-nieuwsdienst getuigden de slachtoffers van ongevallen dat hun verzekering hen niet wilde vergoeden voor hun arbeidsongeschiktheid omdat medische experts in de rechtbank hadden verklaard dat ze wel nog konden werken. Telkens bleken die gerechtelijke experts in andere zaken op te treden vóór de betrokken verzekeringsmaatschappijen. De vereniging Stop Misbruik Verzekeringen drong als eerste aan bij de minister van Justitie om maatregelen te nemen. 'Om onpartijdigheid te garanderen, komt er vanaf december een nationaal register, met meldingsplicht' zegt Minister van Justitie, Koen Geens (CD&V) vandaag.

De aantijgingen van partijdigheid en belangenvermenging zorgden voor een schokgolf in het wereldje. Justitieminister Koen Geens beval een onderzoek naar klachten over vermeende belangenvermenging bij gerechtsdeskundigen door de Hoge Raad voor Justitie.

Plots ging de Orde der Artsen de verdediging opnemen van de verzekeringsexperts. De honoraria waren dermate laag, aldus de Orde, dat artsen die alleen voor de justitie mogen werken zouden bedanken voor de job. Justitieminister Geens hakte de knoop door. "Nu kan een magistraat in strafzaken gelijk welke expert aanstellen. Om onpartijdigheid te garanderen, komt er vanaf december een nationaal register, met meldingsplicht", zegt Geens. "Als een expert gevraagd wordt in een zaak waar een belangenconflict dreigt, moet hij dat melden. De rechter kan dan al voor de start van een proces oordelen of een andere expert moet worden aangesteld, of een betrokken partij kan meteen een expert wraken. Dat biedt niet alleen meer transparantie voor de burger, het garandeert ook een vlottere procesgang."

Om te beginnen komen alle deskundigen voor een periode van zes jaar in het register. Vervolgens moeten ze opleidingen volgen en langs een aanvaardingscommissie passeren om in het register te kunnen blijven. Wie niet aan de kwaliteitseisen voldoet, kan geschorst of geschrapt worden. "Het register vormt op die manier een kwaliteitslabel voor gerechtsdeskundigen en vertalers en tolken", besluit de minister.

Er bestaat nochtans een controle op het werk van verzekeringsartsen, met name is dit de opdracht van het Fonds Arbeidsongevallen. Alleen heeft de leiding van het FAO daar nooit wat mee aangevangen. Het FAO weet al jarenlang heel goed bij welke verzekeringsartsen het systematisch fout loopt, maar liet begaan. Medewerkers binnen het FAO melden ons dat zij bij slachtoffers die ernstig invalide zijn, van hogerhand de melding krijgen dat die dossiers desondanks, wetende dat mensen absoluut niet aan het werk kunnen, toch afgewezen moeten worden.

Sommige van uw medewerkers zijn daar zelf letterlijk ziek van. "Als we dit melden aan ons diensthoofd, worden we afgeblaft en moeten we onze mond houden of onze job komt in het gedrang. Is dat nog normaal? Wie bepaalt de quota waaraan het FAO zich moet houden? Wie zegt hoeveel dossiers mogen passeren en hoeveel niet? Wie bepaalt wie hulp krijgt en wie mag creveren?"

Anke Santens, die de hele affaire aankaartte werd in deze kwestie door de Kortrijkse politierechter in het ongelijk gesteld want deze gaf de voorkeur aan het verslag van een "gereputeerd expert", eerder dan aan een onafhankelijk verslag van een onafhankelijke arts die niet voor verzekeringsmaatschappijen optreedt. De tweede advokaat die optrad voor verzekeraar AG was Frédéric Busschaert, naast lid van de balie ook politierechter te Kortrijk.

En als klap op de vuurpijl legde een verzekeringsexpert dr. Daniel Goeleven strafklacht neer tegen Santens omdat hij zijn reputatie beschadigd achtte. Dokter Goeleven, die werkt voor verzekeraar AG, dagvaardde haar wegens laster, alhoewel zij geen enkele band met hem heeft maar omdat zij samenwerkt met Stop Misbruik Verzekeringen.

Stop Misbruik Verzekeringen publiceert op zijn beurt een lijst van verzekeringsartsen, die aangesteld worden als arbiter in minnelijke medische expertises en als gerechtsdeskundige. Deze lijst werd reeds overgemaakt aan de rechtbanken, en aan de Orde der Artsen, zodat zij sancties kunnen nemen tegen deze artsen. Quod non.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

18:13 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Euthanasie en geassisteerde zelfdoding blijven relatief zeldzaam

Ondanks de toenemende legalisering van euthanasie en physician assisted suicide (PAS) of geassisteerde zelfdoding, blijven beide praktijken relatief zeldzaam en worden ze voornamelijk ingegeven door psychologische factoren zoals verlies van autonomie of levensgenot, in plaats van fysieke pijn.

Euthanasie is toegelaten in vijf landen: Nederland, België, Luxemburg, Colombia en Canada. PAS is legaal in Zwitserland en vijf staten van de VS: Oregon, Washington, Montana, Vermont en Californië. Uit een nieuwe wereldwijde studie van de University of Pennsylvania, die zo pas in de JAMA werd gepubliceerd, blijkt dat slechts 0.3 tot 4.6 procent van de sterfgevallen het gevolg zijn van euthanasie of PAS, en dat het in meer dan 70 procent van de gevallen gaat om kankergevallen. Patiënten die euthanasie of PAS vragen zijn van oudere leeftijd, blank en hoger opgeleid.

Professor Ezekiel J. Emanuel, ethicus aan de Perelman School of Medicine onderzocht alle beschikbare data in de periode van 1947 tot 2016, verzameld uit enquêtes, wetenschappelijke onderzoeken, officiële statistieken, interviews met artsen, en overlijdenscertificaten. Daaruit bleek dat de acceptatie van euthanasie in de VS en Europa sterk uiteenlopend is. In 1947 sprak 37 procent van de Amerikaanse bevolking zich uit voor euthanasie. Dat percentage steeg tot 53 procent in de vroege jaren 1970. In 2005 was dit al 75 procent maar dat percentage nam weer af tot 64 procent in 2012. In Europa nam de publieke steun voor euthanasie en PAS paas toe in de periode van 1999 tot 2008, en in West-Europa is de praktijk algemeen aanvaard. Terwijl de meeste landen in Midden- en Oost-Europa de steun afneemt. Volgens de auteurs heeft dit te maken met een religieus reveil.

België en Nederland melden ook een positieve associatie tussen euthanasie en palliatieve zorg of pijntherapie.

De auteurs stellen dat toekomstige studies drie gebieden moeten onderzoeken: de ware frequentie van PAS, het onderscheid tussen gemelde versus niet-gemelde gevallen verschillen, de invloed van de kostprijs van de ingreep, en het aantal complicaties, met inbegrip van hoeveel patiënten bij PAS toch wakker worden na inname van de voorgeschreven medicatie. Ook willen ze meer onderzoek doen naar de familiale en sociale situatie van de overledene.

Op 11 juli 2016, de Vlaamse feestdag, reikt de Vlaamse Regering het Ereteken van de Vlaamse Gemeenschap uit aan VUB-professor Wim Distelmans, die voor de erkenning van palliatieve zorgen en de mogelijkheid om euthanasie te kunnen laten uitvoeren. Met dit Ereteken wil de Vlaamse Regering personen huldigen die uitzonderlijk verdienstelijk zijn geweest ten aanzien van de Vlaamse Gemeenschap of het Vlaamse Gewest of die, vanwege hun uitzonderlijke talenten, hebben bijgedragen tot het positieve imago en de uitstraling van Vlaanderen.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

17:32 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)