25 augustus 2016

Zwarte lijst patiënten heeft geen zin

De Nationale Raad van de Orde der artsen wil gewelddadige patiënten identificeren om hen de toegang te kunnen ontzeggen tot de dokterspraktijken. Het voorstel kwam er nadat een arts donderdag werd neergestoken in Vorst. “Het gaat er niet over om mensen hun rechtmatige zorgen te ontnemen, maar wel om dat te doen met versterkte beveiliging als we zien dat de patiënt gekend is voor geweld”, aldus de Franstalige voorzitter van de Orde der Artsen, Benoît Dejemeppe. Ik heb daar enkele bedenkingen bij.

Uit een recent onderzoek bij 218 artsen blijkt dat 63 procent al te maken heeft gehad met geweld. In een vijfde van de gevallen gaat het om fysiek geweld. De artsen maken zich terecht zorgen over hun veiligheid. Maar het is zeer de vraag of het opstellen van een lijst « gevaarlijke patiënten » zinvol is. En of dit wel wettelijk kan?

Ik stel me de vraag wie die lijst gaat opstellen ? Het ministerie van Justitie? Ik hou mijn hart vast. Met accuratesse en snelheid waarmee dit departement werkt, benen we zelfs de kruimeldieven uit de twintigste eeuw niet bij. Laat staan dat dit ministerie over de nodige kennis en informatica beschikt om zo'n lijst degelijk en up to date op te stellen. De lokale politie dan? Welke criteria gaat die gebruiken? Vanaf welk criminaliteitsniveau kom je op zo'n lijst terecht? Of doet men een beroep op de directie van het gevangeniswezen. Word je ontslagen uit de gevangenis en heb je na bewezen schuld de daarbij horende straf uitgezeten, maar kom je alsnog op een lijst gevaarlijke patiënten terecht. Ik denk dat daar een mooi juridisch verhaal aan kan gebreid worden.

Misschien is dit een mooie bijkomende opdracht voor Sociale Zaken. Dan moet je eerst een aantal voorafgaande onderzoeken doorlopen voor je als echt gevaarlijk gelabeld kan worden. Een systeem met punten dus. Daar zijn ze goed in. Even kijken: klappen uitgedeeld, met een mes gedreigd, verbaal geweld gebruikt en gestalkt bij nacht? 62 Punten. Goed voor een criminelenkaart.

Er valt wel wat voor te zeggen dat artsen elkaar waarschuwen als ze slechte ervaringen gehad hebben met een patiënt. Artsen wisselen sowieso al informatie over lokale patiënten uit.

Nee, ik vind zo'n lijst maar niets. Het is praktisch niet uitvoerbaar, het leidt tot willekeur, druist in tegen de fundamentele rechten van de mens en zet de deur open voor chantage en misbruik.

Een artsenpraktijk is nu eenmaal een risicoberoep geworden. Dat is een feit. Vooral wie solo werkt staat zwak. Maar ook de arts die in een ziekenhuisomgeving een patiënt ziet stelt zich kwetsbaar op. Bij een consultatie zit er geen administratief personeel, maar zit als je als arts face-to-face tegenover een patiënt waarvan je niet altijd kan inschatten welke bijbedoelingen die heeft.

Ik bezocht een paar jaar geleden een huisartsenconsultatie in de VS. Bij de deur in de wachtzaal stond een gewapende geüniformeerde bewaker. In de wachtzaal hingen twee camera's. Aan de muur een affiche die de wachtende waarschuwde dat wapendracht, drugs, alcohol noch muziek getolereerd werd. Ook was het dragen van hoodies, baklava's en andere gezichtbedekkende kleding verboden. En toch ligt de criminaliteit in de artsenpraktijk daar een stuk hoger dan bij ons.

Crimineel gedrag doet zich op elk ogenblik van de dag voor. Men kan de risico's proberen te beperken. Men kan bij nacht politieassistentie vragen. Men kan patiënten doorsturen naar een wachtdienst in een ziekenhuis. Of de huisartsenwachtpost koppelen aan een politiepost. Maar het risico uitschakelen zal men nooit kunnen.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

09:24 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

24 augustus 2016

Les actions Apple ont bien plus de valeur que les enfants

Je ne l’avais jamais considéré sous cet angle, mais je viens de lire dans un journal financier que si je n’avais pas encore été le père d’un enfant il y a vingt-cinq ans, disons, mais que j’aurais investi tous les coûts et frais de son éducation dans des actions Apple, je serais aujourd’hui passablement riche. C’est du moins ce que m’indique l’outil de calcul de WhatIfIBoughtAppleInstead.com.

Celui-ci vous permet de calculer combien d'argent vous auriez aujourd'hui si vous aviez investi tous les coûts de l'éducation de votre enfant depuis le jour de sa naissance dans Apple, indique le site web spécialisé pour analystes ‘MarketWatch'.

Je calcule moi-même combien ses études supérieures nous auraient coûté et je suis bien obligé d'en conclure que je ne le sais pas. Combien a coûté cette année d'études à Aberystwyth (Pays de Galles) ? Comment calcule-t-on les coûts de quatre années de navettes universitaires ? Faut-il y ajouter les coûts d'habillement, des incontournables Technologies de l'information et de la Communication (TIC) et des festivals ?

Dois-je tenir compte du fait qu'il mange au cours des dix dernières années de sa jeune vie deux fois plus au moins que ce que nous mangeons à deux ? Et quid de ces petits verres pris en soirée au cours d'une intéressante conversation entre père et fils ? Tout cela n'a pas de sens et peut sembler absurde, mais selon ‘Marketwatch' cela aboutit à une coquette somme en fin de compte. Le modèle de calcul se base sur des coûts spécifiques mensuels nécessaires pour bien élever et éduquer son enfant, et auxquels on peut éventuellement ajouter les coûts de ses études.

L'évaluation est basée sur un montant mensuel corrigé en fonction de l'inflation et qui représente les coûts nécessaires pour élever et éduquer un enfant, tenant compte de la date de naissance de celui-ci. On a calculé ensuite ce qu'aurait rapporté ce montant mensuel s'il avait été investi dans des placements Apple à partir de la naissance de l'enfant. ‘Marketwatch' a calculé que les coûts mensuels d'investissement s'élevaient à $20.

Ils ont pris pour exemple une famille avec un enfant et un revenu d'environ $111.000 par an. Selon leurs calculs, la famille sans enfant serait plus riche de 45 millions de dollars en gains accumulés réalisés grâce à leurs actions Apple. Le site néerlandais d'informations financières ‘Finanzen.nl' a voulu vérifier en prenant pour exemple une famille disposant d'un revenu moyen et ayant deux enfants qui auraient aujourd'hui respectivement 28 et 25 ans.

En plus des coûts consentis pour les élever jusqu'à 18 ans, nous avons encore ajouté un soutien aux études. Nous avons ainsi calculé que l'aide à l'achat de livres scolaires, les frais de collège et de location s'élèveraient à environ 500 euros par mois, donc 6.000 euros par an. Cela me semble peu. Rien que la combinaison d'un abonnement de train, de l'argent pour les déjeuners à l'école, les livres, le cinéma, le club sportif et les TIC font un trou plus important dans notre budget. Mais la conclusion est quand même stupéfiante compte tenu de ce calcul : si tout cet argent consacré à élever deux enfants avait été investi mois par mois dans des actions Apple, cela aurait rapporté selon l'outil de calcul, l'appréciable somme de quelque 23 millions d'euros.

Mais que pèsent ces millions par rapport au bonheur que les enfants peuvent nos apporter ? Calculez-le d'abord vous-même à l'aide de cet outil (cliquez sur le 1er lien en haut à droite).

Marc van Impe

Source : MediQuality

21:40 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

23 augustus 2016

Onze ziekenfondsen verkopen patiëntengegevens aan farma

De zeven ziekenfondsen in België verkopen sinds begin dit jaar patiëntengegevens aan farmaceutische bedrijven. Dat nieuws hebben we als eerste bracht en werd vorige donderdag door nieuwssite Apache.be donderdag bevestigd. Het Intermutualistisch Agentschap (IMA), dat de ziekenfondsen in België verenigt, benadrukt dat alles volgens de regels gebeurt. De farmaceutische industrie is echter niet de enige klant van het IMA.

Stel u voor dat het IDAC, dit is de beroepsorganisatie van accountants, de data van haar klanten, de KMO's, vrije beroepen en zelfstandige ondernemers dus, zou verzamelen, verwerken en doorverkopen aan de fiscus en aan de financiële instellingen. En stel dat dit zonder hun medeweten zou gebeuren. Informatie over uw financieringen, leasings, uitgaven voor IT, reizen, hypothecaire leningen, kortom uw financiële privacy. Het kot zou te klein zijn.

Dat is precies wat het IMA doet. Het gaat om informatie over het aantal verpakkingen dat van bepaalde medicijnen wordt verkocht, hoeveel patiënten die gebruiken en de periode waarin de patiënten ze gebruiken. Informatie over de diagnose ontvangen de ziekenfondsen niet, maar die kan daar makkelijk uit afgeleid worden. Neem bijvoorbeeld een medicatie als insuline, of een griepvaccin. Handig als je weet waar, wat en hoeveel er voorgeschreven wordt.

IMA-woordvoerder Joeri Guillaume onderstreept op Apache.be dat de gegevens tweemaal worden gecodeerd, zodat farmaceutische bedrijven de identiteit van de patiënten niet kunnen achterhalen. Dat zou er immers nog aan mankeren. Bovendien gaat het om statistische gegevens, die kunnen helpen bij het ontwikkelen van geneesmiddelen, aldus Guillaume.

Voorlopig gebeurt het nog op beperkte schaal, maar Guillaume voorspelt dat de inkomsten de komende jaren alleen maar zullen toenemen. ‘We hebben dit jaar een vijftal keer patiëntengegevens verkocht aan farmabedrijven, goed voor telkens 2.500 à 3.000 euro. In die prijs zitten onder meer de kosten verrekend voor de tijd die de analyse van de gegevens ons gekost heeft', luidt het. Volgens de IMA-woordvoerder verloopt alles volgens de regels van de kunst. ‘Bij elke verwerking en analyse van gegevens door het IMA of door andere instanties, moeten we een machtiging krijgen van de Privacycommissie. Daarbij moeten we de algemene principes van de privacywet respecteren en zorgen dat de veiligheid van de gegevens gewaarborgd is.'

Staatssecretaris voor Privacy Philippe De Backer (Open VLD) is daar in principe niet tegen. Hij vindt dat de overheid gezondheidsgegevens van burgers moet kunnen doorgeven aan de farmaceutische sector. Op termijn moet dat zelfs kunnen tegen betaling, al moet het geld dan wel terugvloeien naar de patiënt, schreef hij in zijn beleidsnota. In het geval van IMA blijft het geld hangen bij de ziekenfondsen. De staatssecretaris is van plan de uitwisseling van gezondheidsgegevens tussen de overheid en de farmaceutische industrie ‘wettelijk' te regelen.

"Zo zouden overheidsgegevens over de gezondheidszorg tot interessante innovaties in de farmasector kunnen leiden en omgekeerd", zei De Backer. Hij benadrukt wel dat de persoonlijke levenssfeer moet worden beschermd, bijvoorbeeld door de invoering van een privacypaspoort. Daarop moet iedereen kunnen nagaan wie welke gegevens gebruikt. Nieuw is dat De Backer wil dat de Privacycommissie een centrale rol gaat vervullen bij de gegevensuitwisseling. De instelling zal moeten bepalen welke data met bedrijven kunnen worden gedeeld. De vraag is of deze procedure bij IMA gevolgd wordt.

Volgens De Backer zou de privacycommissie echte privacy-autoriteit moeten worden en zou ze privacyschendende overheden en ondernemingen op de vingers mogen tikken. Concreet betekent dit dat ze boetes zou kunnen opleggen, tot 4 procent van de jaarlijkse omzet, als bedrijven over de schreef gaan.

We meldden al dat coalitiepartner CD&V is in elk geval niet opgezet met de plannen van De Backer. Het heet dat medische gegevens geen koopwaar mogen zijn. Die boodschap lijkt wel getelefoneerd vanuit de hoofdkwartieren van de CM op de Haachtse steenweg, een van de initiatiefnemers van het InterMutualistisch Agentschap (IMA), precies met de bedoeling om aan de hand van de patiëntengegevens studies uit te voeren, aanbevelingen te doen voor de overheid en een IMA-ATLAS op te stellen, en naar nu blijkt de farma te voorzien van broodnodige data. Naar verluidt zijn de ziekenfondsen de beste beschermer van onze privacy, tegen betaling uiteraard. Alleen wisten we dat niet.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

16:40 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)