05 december 2016

HIV bestaat in verschillende werelden

De APB kondigde aan dat per 23 november één op de twee apothekers een zelftest voor HIV-screening gaan verkopen. Een mooi initiatief. Weze het dat één of twee nog altijd 50 procent te weinig is. Het doet me denken aan mijn jonge jaren toen de katholieke apotheker op de Grote Markt van mijn provinciestad me zijn winkel –excuseer me voor dit woord- uitgooide met de mededeling dat hij die smeerlapperij, een condoom, niet verkocht.
We leven in verschillende dimensies, sterker nog, ons bestaan speelt zich af in verschillende reële werelden, lees ik in The New Scientist. Dat die niet altijd met elkaar corresponderen bleek deze week nog maar eens. Vanuit het raam van mijn studeerkamer kijk ik neer op twee werelden die gescheiden worden door een zeekanaal. De verbinding tussen de oevers van die twee werelden heet een brug. Daar worden die werelden buur van elkaar. Soms gaat de brug omhoog en dan ontwikkelt zich een mopperende file aan beide oevers van het kanaal.
Meestal, zo van een uur of zes 's ochtends dendert het verkeer gewoon er overheen. Ik moest daaraan denken toen ik op één dag twee verschillende berichten kreeg over een zelfde onderwerp, die mekaar dan op het eerste gezicht ook nog tegenspraken.
Het eerste bericht kwam van een vertrouwd adres aan de Botaniek. Het tweede van een al even vertrouwd domicilie aan de Brusselse Archimedesstraat. Het onderwerp: een HIV-zelftest.
De APB kondigde aan dat per 23 november één op de twee apothekers een zelftest voor HIV-screening gaan verkopen. Een mooi initiatief. Weze het dat één of twee nog altijd 50 procent te weinig is. Het doet me denken aan mijn jonge jaren toen de katholieke apotheker op de Grote Markt van mijn provinciestad me zijn winkel –excuseer me voor dit woord- uitgooide met de mededeling dat hij die smeerlapperij, een condoom, niet verkocht.
We schrijven 1969. De gevolgen hebben geleid tot wat ik nu ben. Ik vind dat in deze geen vrije keuze mag bestaan: men is apotheker en men verkoopt een zelftest. Of men is edeldrogist en dan verkoopt men hoofdpijnpoeders, exclusieve parfums, zalfjes en sandalen voor wie voetwratten heeft. Ik verwacht geen moreel oordeel van een professionele zorgverstrekker.
Een droogstoppel denkt wat mij betreft wél wat hij wil. Condooms trek je vandaag de dag uit de muur. Gelukkig levert de fabrikant van de zelfhulptest een sticker mee waarmee de apotheker kan afficheren of hij volgens zijn gezindte de test mag verkopen of niet. Het moest voor de APB een mooi communicatiefeest worden.
Dat werd het niet omdat het Wetenschappelijk Instituut Volksgezondheid WIV en het kabinet De Block een dag voordien aankondigden dat vanaf nu zelftests voor HIV vrij verkocht mogen worden in een erkende officina.
De APB deed de aankondiging in samenwerking met één Franse fabrikant, Axone Pharma; de WIV en het kabinet hielden het algemeen. De mededeling van het kabinet was tendentieus, fout en respecteerde het embargo niet, aldus de APB.
Beroepsverenigingen kunnen veel, maar geen algemene embargo's afkondigen. De APB zette ook gelijk de prijs van de zelftest vast: 29.95€. Het WIV en het kabinet communiceerden hiv-zelftesten in het algemeen en niet specifiek over de Franse test die de APB voorstelde. Het principe voor hen is dat de hiv-zelftest vrij te koop is.
Woordvoerder Els Cleemput: "Apothekers vragen wat ze willen en ik heb gezegd dat dit tussen 20 à 30 euro kan zijn, het kan ook 23, 25 of 29 euro zijn." Wij googelden de Franse test en kregen hem aan 21,95 € , 23,45€ en 24,95 € aangeboden.
De APB zag zijn goodwill primeur door de neus geboord. Kan gebeuren, is niet de eerste keer. In het verleden trad de toenmalige ministre graag op in de lokalen van de APB, dat blijkt nu minder het geval. Toen hoorden we allerlei "grands plans" aangekondigd. Dat blijken nu meestal "plans d'eau" te zijn. Dooie vijvertjes die de halitose van de toenmalige medische cabinettard walmen.
Dat brengt me bij de uitval van de heer Tierry Martin, directeur van het Plate-forme Prevention du Sida. Die bestond het om de vraag te stellen of de federale minister –encore elle (sic)- de vraag te stellen of zij niet de zelftest zou kunnen financieren zodat zijn vereniging die gratis ter beschikking van de meest kwetsbaren zou kunnen stellen? Vragen staat vrij. Maar je moet de vraag aan de juiste gulle gever stellen.
Wij belden diezelfde middag de echt bevoegde regionale ministers voor Volksgezondheid: Jo Vandeurzen, Maxime Prévot, Didier Gosuin en Cécile Jodogne. U mag raden welke kabinetsattaché van welke regio of Cocom en Cocof niet uit de lucht viel. Ik garandeer u, we leven echt in verschillende werelden.


Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

 

 

10:02 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

04 december 2016

De digitale dokter komt

Mijn collega stond die ochtend op en voelde een paar aften aan de binnenkant van zijn linkerwang. De zijkant van zijn tong voelde doof aan. Hij had last van een ruwe keel, pijn in de hals en een vage hoofdpijn. Voor de badkamerspiegel nam hij met zijn smartphone een paar foto’s en maakte hij een filmpje. Via de centrale vroeg hij een consultatie aan.
Hij zat nog in zijn peignoir toen de dokter van wacht belde. Via een videoconferentie bespraken ze de toestand. Na afloop van het gesprek ontving hij keurig de video toegestuurd via de Babylon-app, naast een sms met daarin een korte samenvatting van de diagnose en het advies van de dokter. Tegen dat hij aangekleed en wel op zijn fiets zat lag het voorschrift klaar bij de apotheker van zijn wijk. De rest van de dag bracht hij gezellig thuis door. Hij zette een grote pot thee en bestelde hete Sichuan noedels bij de afhaalchinees. Via Skype vertelde hij me zijn verhaal.
Mijn collega in de Londense Docklands maakt al langer gebruik van de Babylon-app. De dienstverlening van Babylon kost 5 pond per maand of eenmalig 25 pond. Goedkoop, efficiënt en geruststellend. Babylon Health is op het gebied van online huisartsenconsulten een van de grotere spelers in de UK. Deze zorgaanbieder werkt als volgt: nadat de patiënt online via vijf vragen een eerste diagnose heeft gekregen, kan hij indien nodig direct een afspraak maken met een professional – huisarts, specialist of therapeut – in dienst bij Babylon Health.
De concurrent van Babylon is Push Doctor. Ook succesvol. In de UK zijn wachtlijsten van tien dagen voor het bezoek aan een huisarts eerder de regel dan de uitzondering. Hier werd hij binnen de 30 minuten geholpen. Twee dagen later kreeg hij een sms van dezelfde dokter terug met de vraag hoe het ging.
Teleconsultatie werkt dus en functioneert. Er is geen reden waarom dit niet in ons land zou ingevoerd kunnen worden. En er zijn daadwerkelijk plannen in die richting. Niet alleen Babylon Health kijkt in onze richting. De Chinese start-up Guahao haalde vorig jaar 394 miljoen dollar op om een zijn teleconsultatie uit te bouwen. Guahao betekent in het Mandarijn ‘nummertje trekken'.
Karina Kuperus van KPMG Health in Nederland volgt de zaken op de voet. "Veel Nederlanders trokken de conclusie dat voor start-ups alleen ruimte zou zijn in imperfecte zorgstelsels en dat een dergelijke partij voorlopig geen voet aan de grond zou krijgen in het Europese zorglandschap. Niets blijkt minder waar. Vroeger dachten mensen ook dat ze een navigatiesysteem niet echt nodig zouden hebben; nu kunnen ze niet meer zonder."
Zou zoiets ook in België kunnen? Ik denk aan regio's en grote stedelijke gebieden waar een afspraak met een huisarts niet zo eenvoudig is. We hebben ervaring met telefonische consulten: de pechverhelping van de telecommaatschappij, onze energievoorziener, ze helpen ons online. We kopen boeken en muziek online. We hebben een sterk en performant internet en mobiel zijn we behalve in de Hoge Venen en een paar andere blindspots overal bereikbaar.
Het Guahao-model is zeer interessant want het kan hier perfect geïmplementeerd worden. Guahao werkt samen met lokale zorgvestrekkers. Babylon en Push Doctor werken met eigen artsen. Ik geloof niet dat onze ziekenhuizen al zover gedacht hebben. Ik ken geen voorbeelden die in die richting gaan. Maar niets weerhoudt zelfstandige zorgaanbieders om zich bij te scholen tot digitale zorgaanbieder om zo een stuk van de klassieke zorgverlening in de 21ste eeuw te brengen.
Karina Kuperus: "Bereid je voor! Mijn oproep aan huisartsen en zorginstellingen zou daarom zijn: zorg dat je razendsnel de mogelijkheid biedt om online afspraken te maken, online consulten uit te voeren en feedback te vragen van patiënten met behulp van een rating. Zoals Uber dat doet: de taxichauffeur krijgt een rating en de chauffeur geeft een rating aan de klant. Mocht je dat niet snel genoeg voor elkaar hebben, dan zou je zo maar kunnen worden ‘ingehaald' door een Nederlandse Guahao. Misschien zelfs al deze winter."
Nu alleen nog per specialisatie de juiste nomenclatuurnummertjes verzinnen. En voor één keer zullen de intellectuele prestaties doorwegen.


Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

09:56 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

03 december 2016

De arme dokter

Geneeskunde leidt tot armoe als je niet voorzien bent van de juiste connecties of gewoon eerlijk en onnozel bezig bent.
We hadden vorig weekend een diner met vrienden die nu oude kennissen geworden zijn. Ik weet het… vriendschap slijt, maar in ons geval is veertig jaar bijna een halve eeuw en zijn onze idealen zoals onze teennagels uit elkaar gegroeid. Eelt tussen de botjes, ingegroeid venijn, een los gewricht.
Maar we kennen elkaar nog en we zijn allemaal professionals. Eén voorzitter van een universiteit, een paar hoogleraars, een bankier, een consultant, een rechter bij het grondwettelijke hof en een mevrouw die in de hoge raad voor justitie of iets anders onbegrijpelijk zetelde en nu naar Den Haag verhuisd is. We waren allemaal young urban profesionnals en we gingen met een stijve door het leven. Niets kon ons overkomen. Ik ben er na een jaar uitgestapt wegens erectiestoornissen. Ik zie nu in mijn pensioenberekening dat dit niet zo verstandig was.
Ik heb geleerd dat -sinds het begin van de jaren tachtig, dat is zo'n 35 geleden- de volksvertegenwoordigers en politici zich elk jaar meer geprofessionaliseerd hebben. Ik betaal mijn voorzitter zijn portie frieten, hij dronk pils, acht jaar later was het tortellini à la tartuffo en Barolo.
Dat is het gevolg van het feit dat je volksvertegenwoordigers elk jaar meer uit professionelen bestaan, zegt mijn vriend Tony Mary en hij kan het als ex-ceo van de VRT weten, " elk jaar bedienen ze zich van enkele nieuwe zoetigheidjes zoals medewerkers, zodat ze hun vriend / vrouw : lief kunnen tewerkstellen, een pensioenregeling die niemand in België heeft, prerogatieven die doen denken aan het ancien régime, vergoedingen voor niemand weet nog wat allemaal. En dan hebben we het nog niet over de Opvolgers gehad – een uitvinding van (denk ik) Verhofstadt waardoor nu quasi de helft van de parlementairen gekozen zijn door de zittende parlementairen die een uitvoerende functie hebben (en dat zijn er in ons land veel) en de partijhoofdkwartieren."
Ik denk aan mijn goede vriend de gynaecoloog die met kanker achter het hart langzaam naar zijn einde gaat en door de inspecteur van het Riziv gepakt werd omdat hij nog een paar patiënten zag terwijl hij toch een ziekte-uitkering van amper 870 euro kreeg. Ik denk ook aan mijn buurvrouw hierboven die daarentegen op haar kaartje alle mandaten bij OCMW en aanverwante heeft staan die ze als schaduwfiguur van haar ex-premier verzamelde.
Dan sta je stom dat de populisten (alhoewel ook zij geen alternatief hebben) winnen, zegt Tony. Ik zou hem bijna gelijk geven.


Marc van Impe


Bron: MediQuality

09:43 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)