14 oktober 2016

Het plan reactivering chronische zieken werkt niet, aldus topman VDAB

Het plan om langdurig zieken opnieuw aan het werk te zetten, slaat niet aan zegt Fons Leroy, de gedelegeerd bestuurder van de VDAB. We spreken de topman van het Vlaamse Tewerkstellingsagentschap na de voorstelling van een boek van burn-out specialiste professor Elke Van Hoof. Het idee van minister van Volksgezondheid Maggie De Block is zeker niet slecht, zegt hij, maar de wijze waarop het in de praktijk wordt gebracht deugt niet.

"De artsen van het Riziv die samen met hun collega's van de ziekenfondsen de chronisch zieke patiënt op weg naar re-integratie moeten helpen, gaan veel te formalistisch te werk en hebben absoluut geen zicht op wat de arbeidsmarkt echt wil. Er is werk, maar er is geen werk voor deze mensen binnen het kader van de huidige regelgeving. Chronisch zieke patiënten zet je niet zomaar in op een halftijdse baan of een driekwart job. Daar moet je soepel en voorzichtig mee omspringen. Je moet niet in zwart-wit denken, maar in grijstinten. Sommige mensen kunnen en willen een baan van twee uur per dag, een middag per week misschien. Anderen kunnen meer aan. Je hebt ervaren medewerkers nodig die de kandidaten op al hun valeurs kunnen screenen. Het is dus meer dan een hokje aankruisen op een formulier. Bovendien moet je het verdienmodel aanpassen. Patiënten hun uitkering zomaar afpakken en ze aan het werk dwingen geeft een omgekeerd resultaat."

Wie nu door ziekte niet kan gaan werken, wordt arbeidsongeschikt verklaard en krijgt een uitkering. Dat kost de sociale zekerheid veel geld en de regering wil voor de langdurig zieken de redenering gewoon omdraaien. In plaats van deze mensen 100 procent arbeidsongeschikt te verklaren, wil ze bekijken of ze toch nog iets kunnen betekenen binnen hun bedrijf of werkplek. Vanaf drie maanden ziekte moet er gekeken worden hoe en wat de patiënt terug op de werkvloer kan betekenen. Volgens Leroy kunnen de arbeidsgeneesheer en de arts van het ziekenfonds onmogelijk nagaan in hoeverre mensen wél nog bekwaam zijn bepaalde taken uit te voeren.

"Ik weet uit ervaring dat wie zélf contact neemt met de VDAB en dus gemotiveerd opnieuw wil ingeschakeld worden in het arbeidsproces, viermaal meer kans heeft op succes dan wie met harde hand gedwongen wordt. Het bestaande plan moet dus worden bijgeschaafd."

Leroy sloot in februari 2011 al een overeenkomst met het Riziv waarbij binnen het kader van een proefproject VDAB en RIZIV samen met de ziekenfondsen arbeidsongeschikten ging herscholen. De resultaten van dit actief "terug-naar-het-werk-beleid" waarbij honderd arbeidsongeschikte erkende gerechtigden, zowel werknemers als zelfstandigen, actief begeleid werden, raakten nooit bekend. Het ging toen om vrijwilligers die niet meer hun oorspronkelijke job konden uitoefenen en die opgeleid zouden worden naar een nieuw referentieberoep. Voor de betrokken verzekeringsartsen betekende dit niet minder dan een complete paradigma shift, zei toen professor Peter Donceel van het GRI, die de derde betrokken partij was. Als de cijfers die Leroy nu hanteert kloppen, dan zouden zo'n veertig vrijwilligers terug aan het werk moeten zijn.

Maar een huisarts uit de Brusselse rand die zich toen enthousiast in dit project engageerde, zegt ons nu ronduit teleurgesteld te zijn. Hij relativeert: "Het enige wat we bereikt hebben was frustratie bij de huisartsen, bij de patiënten en bij de mensen van de VDAB. De enige die content waren, waren de collega's van het ziekenfonds en het Riziv die hun quota behaald hadden."

Marc van Impe

Bron: MediQuality

19:28 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

13 oktober 2016

Zo kunt u nakijken of uw inloggegevens op de markt liggen

Ook als uw wachtwoord niet makkelijk te kraken is, bent u niet altijd veilig. Door hacks en datalekken bij grote bedrijven kan het zijn dat uw inloggegevens namelijk toch op straat liggen. Hoe komt u hier achter? Daarvoor kunt u de website 'Have I Been Pwned?' raadplegen. De site houdt alle gegevens van grote hacks en datalekken bij. Dat is een tip van collega Wim Kopinga, redacteur bij DataNews.be

De site is gemaakt door Troy Hunt, een man die bij Microsoft werkt, over internetveiligheid blogt en dit hoog in het vaandel heeft staan. De site runt hij volledig vrijwillig, omdat hij 'het doodsimpel en gratis wil houden met maximale voordelen voor de community' om te kijken of je gegevens op straat liggen.

Op https://haveibeenpwned.com/ kunt door simpelweg een e-mailadres of gebruikersnaam in te vullen achterhalen of u daar ook bij zit. De site voegt regelmatig de gegevens van nieuwe lekken toe. Daarom is het verstandig om hem zo nu en dan te bezoeken om te weten of u nog veilig bent.

Naast het checken van deze site is het aan te raden om uw wachtwoord regelmatig te veranderen en als het mogelijk is tweefactorauthenticatie in te schakelen.

 

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

10:43 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Een egoïst aan antidepressiva is het gelukkigst

komt het dat een van de somberste landen ter wereld, voor de tweede maal gerangschikt staat als dé plek waar de mensen het gelukkigst zijn. Ik heb het over Denemarken dat volgens het World Happiness Report voor de tweede maal (vorige jaar dus even niet) tot de gelukkigste natie ter wereld bekroond wordt. Ik heb er gewerkt, gewoond en heb het overleefd: op het eerste gezicht is Denemarken is niet leuk. Het is plat, het regent de helft van de tijd, de inwoners hebben allemaal een spraakgebrek en het leven is er peperduur. Maar, dat moet ik toegeven, ze beheersen de kunst van de hygge: het creëren van gezelligheid. Daarmee overleven ze niet alleen zichzelf, maar met deze „overlevingsstrategie” veroveren ze nu de wereld.

Ik woonde in Jutland, aan de rand van de zee. Het stadje Fredericia was, eerlijk is eerlijk, hyggelig. Een miniatuur Brugge, zonder toeristen, kleine huizen met houten vloeren die kraakten als je van de ene kamer naar de andere liep. Bij valavond verwacht je Hans Christian Andersen en het meisje met de zwavelstokjes tegen te komen. Er viel niets te doen behalve bij elkaar te zitten, te smikkelen en te drinken. En dat is wat Denen doen. Liefst bij schemerlicht. Het voelt alsof je verstand in een dikke gebreide wollen sok zit. Hygge is staat voor ‘intiem samenzijn met mensen met wie je je kunt ontspannen'. Stel u daar maar van alles bij voor. Vaste onderdelen ervan zijn haardvuur, kaarsen, warme dranken, en veel koek en snoep. Meik Wiking schreef er een boek over: Hygge: De Deense kunst van het leven, dat half oktober in het Nederlands verschijnt. Hygge heeft ook zijn eigen vocabulaire: de hyggespreder, je lief die het gezellig maakt draagt op fredagshygge, op vrijdag na een lange week dus, een hyggebukser, een soort comfortabele flanellen broek die je nooit buitenshuis zou dragen, met daaronder gebreide hyggesokker. Maar ook op andere dagen kan je hyggehjørnet zijn, in de stemming voor hygge, dus en dan ga je de Søndag doorbrengen in je hyggekrog, een knus hoekje, met thee en kaneelkoekjes, boeken, muziek, dekens, misschien een wandeling, waarbij je je overgeeft aan hyggesnak, gebabbel over niet-controversiële onderwerpen. Gezelligheid is in Denemarken een werkwoord. Een sociale opgave. „Kom je vanavond met ons hygge?" is een standaarduitdrukking.

Hygge is het tegengif voor de koude winter, de regenachtige dagen en de uitgestrekte duisternis. Je kunt hygge het hele jaar door hebben, maar in de winter wordt het een overlevingsstrategie. En je wordt er knetter van: op vrijdag lullen ze hoe hygge ze het zaterdag gaan maken, op zaterdag zeggen ze steeds hoe hygge het is, en na afloop herinneren ze elkaar eraan hoe hygge het was. In Denemarken spreekt dan ook 78 procent van de bevolking met elkaar af. Volgens geluksonderzoeker Meik Wiking en volgens het European Social Survey, een ander geluksonderzoek, zijn Denen niet alleen de gelukkigste mensen van Europa, maar zijn zij ook degenen die het vaakst met vrienden en familie afspreken. België staat op die index op de 44ste plaats.

In de deze tijden van stress en depressie, prijkte Denemarken dit jaar dus nog maar eens op de eerste plaats in het World Happiness Report van de Verenigde Naties. Gevolgd door Zwitserland, IJsland en Noorwegen. België staat op 18de plaats. De Verenigde Naties hanteren daarbij objectieve en subjectieve welzijnservaringen, wat tegenwoordig ook als indicatie wordt gezien voor vooruitgang, dus niet alleen het welvaartsniveau of de levensverwachting in een land maar ook de geestelijke gezondheid van de bevolking. Wij Belgen spreken nauwelijks nog met elkaar af. Zelfs het cafébezoek neemt af.

Betekent dit nu dat de Denen ook het gezondst leven? Nee, helemaal niet. Naast dat ontspannen samenkomen, haalt de Deen levenslust uit simpele pleziertjes. Dat gehyggel gaat gepaard met veel gesnoep, de Denen eten twee keer zoveel snoepen als de rest van Europa, namelijk ruim acht kilo per jaar? Daarnaast zijn het kampioenen in vlees- en visconsumptie, drinken ze sloten koffie en thee en zijn ze niet vies van halve litertjes pils en neutjes aquavit en gammeldansk. Wiking: „Hygge gaat om aardig zijn voor jezelf, jezelf trakteren en jezelf en anderen even een pauze gunnen van gezond doen. Snoep is hyggelig. Taart is hyggelig. Koffie en warme chocolademelk zijn ook hyggelig. Rauwe worteltjes… niet bepaald."

En het volgende bericht zal de gezondheidspolitie de kast opjagen: de paradox wil dat Denemarken een van de landen is met de hoogste consumptie antidepressiva. Volgens Wiking is dat het resultaat van een goed werkende geestelijke gezondheidszorg. „Lage consumptie in andere landen betekent niet dat die medicijnen daar niet nodig zijn, maar dat psychische stoornissen niet worden behandeld. Landen waar heel weinig antidepressiva worden geslikt, zoals Hongarije en Zuid-Korea hebben de hoogste zelfmoordpercentages ter wereld. Het aantal mensen met depressies in Denemarken is vergeleken met de rest van de wereld kleiner dan gemiddeld." Dat zegt iets over het hoge zelfmoordcijfer in ons land. Helen Russell I schrijft in The Year of Living Danishly: Uncovering the Secrets of the World's Happiest Country (Vicon Books): „Ze hebben een haast obsceen goede kwaliteit van leven. De rest van de wereld lijkt eindelijk te beseffen wat Denen al generaties weten: dat een ontspannen, gezellige tijd met vrienden en familie, vaak met koffie, cake en bier erbij, ongelofelijk heilzaam kan zijn voor de ziel." Het was in Denemarken dat ik leerde aan de hand van mijn lief leerde dat het anagram van stressed het woordje dessert is. En ik had dan nog geluk. Want er is slecht nieuws voor de politiek correcte denkers onder u: de Denen zijn ook het meest gesloten en afstandelijke volk. Iemand erbij vragen die ze niet zo goed kennen, is niet hygge. Ik heb het aan den lijve ondervonden, het is heel lastig is om bevriend te raken met Denen. Volgens InterNations Survey Expat Insider 2016 is Denemarken een van de allerlastigste plekken ter wereld om vrienden te maken. Het land staat van 67 landen op de 65ste plaats. Een geluksgevoel houden de Denen liever voor zichzelf. Egoïsten aan de antidepressiva zijn dus de gelukkigste mensen. En nu spreek ik af met mijn Deense vriend de fotograaf Erik Luntang, het zonnestraaltje van Aerø.

Ondertussen staat de Engelstalige versie van Meik Wiking, The Little Book of Hygge (Penquin Books), op de vijfde plaats van de Britse Amazon bestsellerlijst. Een stuk leuker dan Søren Kierkegaard's Quidam's Dagboek.

Marc van Impe

http://worldhappiness.report/wp-content/uploads/sites/2/2...

https://inassets1-internationsgmbh.netdna-ssl.com/static/...

09:39 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (1)