19 oktober 2016

Begroting: de minister blijft de gebeten hond

Nooit is de verwijdering in de zorgwereld zo groot geweest. De artsen zijn woest omdat ze amper een indexverhoging krijgen en dreigen ermee hun honoraria eenzijdig op te trekken, de vijf ziekenfondsen zijn het voor een keer gezamenlijk eens en roepen dat meer dan 900 miljoen euro aan besparingen in de gezondheidszorg de grootste sociale achteruitgang in tien jaar betekent. Volgens hen komen de plannen neer op ‘een sociale achteruitgang zoals ons land die de voorbije tien jaar niet meer heeft meegemaakt’. ‘De sterkste schouders zouden de grootste lasten moeten dragen, niet omgekeerd.’

Eén van de belangrijkste gevolgen voor de artsen is dat ze twee derden van hun index van normaliter 2.51% verliezen. Concreet betekent dit dat een huisartsenconsultatie van 24.48€ nu 24.68€ mag kosten. De ziekenhuisartsen zullen de eersten zijn die de besparing van 92 miljoen € in de ziekenhuizen moeten betalen. En als insult to injury, zoals de Engelsen dat zo elegant uitdrukken, wordt de tussenkomst van de overheid in de klosten van de burgerlijke aansprakelijkheid ten belope van 14.7 miljoen €.

De ziekenfondsen zijn woest dat het budget van de ziekteverzekering na de besparingen nog maar met een half procent stijgen, terwijl de regering bij haar aantreden een groeinorm van anderhalf procent had beloofd. Waarom ze vrezen dat dit moet leiden tot een lagere kwaliteit van de gezondheidszorg is niet duidelijk. Daaruit spreekt een ernstig wantrouwen tegenover het engagement van het artsencorps.

Dat er een inhaalbeweging via supplementen en een hoger remgeld zou gewerkt worden is een redelijker argument. Ook de klacht over de prijsstijging van antibiotica en maagzuurremmers snijdt geen hout. Beide middelen zijn in ons het goedkoopst van Europa en worden veel te royaal voorgeschreven. Het gebruik moet dus afgeremd en de prijszetting is één manier. In elk geval vallen 2 miljoen gezinnen met een laag inkomen en een maximumfactuur buiten die maatregel. De ziekenfondsen hanteren in deze overigens een eigenaar argument: "antibiotica worden duurder worden voor de patiënt, terwijl het hun arts is die ze voorschrijft." Wat bedoelt men daar eigenlijk mee?

Voor Marc Moens van BVAS is de maat nu vol. Volgens hem maken de beslissingen van de regering van rechtswege een eind aan het tarievenakkoord. Hij roept artikel 13.1.2 van de conventie en vraagt de ontbinding van rechtswege. Maar na de vergadering wees Riziv-hoofd Jo De Cock er fijntjes op dat als de maatregelen niet in het Staatsblad verschijnen daar geen sprake van is. Moens wil dan weer elke individuele arts oproepen om volgens art. 13.2 aangetekend en voor 15 december zijn opzegging in te sturen. Het valt te vrezen dat hij zich in deze illusies maakt.

Maar er is meer. De voorbije weken heeft CM-hoofd Luc Van Gorp er continu voor gezorgd dat de bloeddruk bij de artsen op het maximum stond. In Knack, in Het Nieuwsblad en op de omroepen aarzelde hij niet om de hoge honoraria van de specialisten aan te kaarten. Hij haalde daarvoor de berichte studie uit 2012 van het KCE aan die op basis van een steekproef bij 11 Vlaamse ziekenhuizen tot absurde conclusies kwam. Deze studie die extern gemaakt werd door Deloitte &Touch stuitte omwille van zijn gebrekkige methodiek op ontzettend veel kritiek. Maar KCE-hoofd Raf Mertens, ex- hoof van de CM studiedienst, zag hier een mooie gelegenheid om de toenmalige baas van de CM, Marc Justaert, een groot plezier te doen, en drukte ze erdoor. Diezelfde controversiële studie duikt nu weer op in de discussie en werken rond de nieuwe nomenclatuur, wat het ergste laat vermoeden.

Marc Moens heeft het in elk geval gehad. Met een Van Gorp die aan overprofileringsdrang lijdt, wil hij niet meer onderhandelen. Voor hem hoeft de MedicoMut niet meer en komt er een einde aan het overlegmodel. Hij wil met de minister van Sociale Zaken Maggie De Block (Open VLD) rechtstreeks onderhandelen.

Door dat protest mist De Block de steun van de belangrijkste partners in de gezondheidszorg voor de uitvoering van de besparingen en dan is het de vraag hoe het verder moet. Alleen de werkgevers en de regeringsvertegenwoordigers, goed voor tien van de twintig stemmen, hebben gisteren in de Algemene Raad, het hoogste orgaan van de ziekteverzekering, de begroting van de ziekteverzekering goedgekeurd.

De artsen mochten niet stemmen, alleen toekijken. Marc Moens ontstak in een Dendermondse colère. Milan Roex, (ASZGB) en Dieter Vercammen (AADM) keken ernaar. Daardoor komt de beslissing toe aan de regering zelf. Sowieso wordt de minister de gebeten hond.

Ondertussen lees ik in de ochtendkrant dat er een tekort dreigt aan geschoolde werknemers, meertalige bedienden en dat voor het eerst artsen en verpleegkundigen opduiken in het lijstje met moeilijke profielen. Je zou van minder…

Marc van Impe

Bron: MediQuality

 

 

10:51 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

16 oktober 2016

Bob Dylan wint Nobelprijs voor de Literatuur

Nu klopt hij zelfs aan de deur van de literaire hemel: de Zweedse Academie heeft donderdag de Nobelprijs voor de Literatuur toegekend aan Robert Allen Zimmerman, meer bekend als Bob Dylan. Voor het eerst in de geschiedenis wordt een liedjesschrijver opgenomen in het pantheon van de letteren.

De Dylan factor

Marc van Impe : "Ik ben altijd op zoek naar interessante artikels in de vakpers. Wetenschap is leuk. Geneeskunde en biologie zijn nog leuker. Daarnaast ik ben ook muziek- en poëzieliefhebber. Daarom ligt het werk van Bob Dylan in de bovenste schuif. Zij die me al een langer volgen weten dit. Zeker nu hij de Nobelprijs literatuur gewonnen heeft. Meer dan duizend bootlegs vullen mijn muziekkast. Hoog sprong dan ook mijn hart toen ik las dat vijf researchers van het zeer gereputeerde Karolinska Institute in Zweden al zeventien jaar lang een wedstrijd houden om wie de meeste Dylan citaten in een wetenschappelijk artikel kan verwerken. Degene die voor zijn pensioen de meeste artikels mét Dylan citaat in een vakblad gepubliceerd krijgt wint.

Het verhaal begint 17 jaar terug. Jon Lundberg en Eddie Weitzberg, vandaag professoren aan het Departement Fysiologie en Farmacologie aan het KI, publiceerden een artikel in Nature Medicine met als titel: ‘Nitric Oxide and Inflammation: The answer is blowing in the wind'. Een paar jaren later publiceerden Jonas Frisén, Professor aan het Departement Cel- en Moleculaire Biology, met hun collega Konstantinos Meletis, van het Departement Neurowetenschappen, een artikel over de metamorfose van bloedcellen in zenuwcellen, met als titel ‘Blood on the tracks: a simple twist of fate'. Kenners herkennen de titel van een plaat en een song. In het artikel stonden nog meer Dylan citaten. Toen Jon Lundberg en Eddie Weitzberg een volgend artikel schreven met de titel ‘The times they are a-changin' werd de wedstrijd opgestart. "Degene die voor zijn pensioen de meeste artikelen met Dylan citaten geschreven heeft, wint een lunch in restaurant Jöns Jacob in Solna," mailt Jon Lundberg. We willen u het vervolg niet onthouden. Jonas Frisén e.a. reageerden datzelfde jaar nog met het artikel ‘Eph receptors tangled up in two' in Cell Cycle. Jon Lundberg en Eddie Weitzberg counterden met ‘Dietary nitrate – a slow train coming' in The Journal of Physiology. Het artikel besloot met een paraphrase van Dylan: ‘We know something is happening, but we don't know what it is – Do we, Dr Jones?'. Dr. Jones in deze was een Britse collega met wie ze correspondeerden.

Ze bleken echter niet de enige wetenschappers die Dylan citeerden. Kenneth Chien, Professor Cardiovasculaire Research aan het Department Cel- en Moleculaire Biologie en het Departement Geneeskunde in Huddinge, had eerder al een artikel geschreven met als titel ‘Tangled up in blue: Molecular cardiology in the postmolecular era' dat gepubliceerd werd in Circulation in 1997. De vijf wetenschappers hebben nu besloten de wedstrijd toegankelijk te maken voor alle collega's waar ook ter wereld. Het wordt dus een internationale competitie. Inzendingen zijn welkom bij Jon Lundberg via Jon.Lundberg@ki.se of via het Institutionen för fysiologi och farmakologi (FYFA), C3, Karolinska Institutet, Nanna Svärtsvag 2 in Stockholm. De enige regel: het is belangrijk dat het citaat gekoppeld is aan de wetenschappelijke inhoud, deze versterkt en de kwaliteit van het artikel als zodanig verhoogt en niet het omgekeerde. Wie voelt zich geroepen?"

Marc van Impe

Bron: MediQuality

09:26 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

15 oktober 2016

Met Freud aan ’t water

We zitten aan de bocht van de rivier en wachten tot de klok van vieren slaat. Want dan kunnen we met goed fatsoen een glas bestellen. De geleerde vrouw heeft beslist dat het maar eens uit moet zijn met dat geslemp. Dus zitten we nu te genieten van het niet genieten. Het ongenot van op een terrasje te zitten zonder dat je een glas in het bereik van je rechterhand hebt. Het is als autorijden in de mobiel van mijn zoon, zonder je stuur vast te houden. De natuur wil dat je letterlijk houvast hebt. De techniek ontneemt je dat genot. De zon staat laag. Het fris buiten. Lekker. Fleece weer, zegt de geleerde vrouw, maar ze is shoppen bij de Indiër op het plein, speuren naar vintage merkkledij. We hebben het dan maar over de politiek. Onze vriend de psychoanalyticus houdt een betoog dat ergens begint in de Grote Crisis, en via de ondergang van het Westen, de losse seksuele moraal en het glutonisme zoals hij dat zo geleerd mag noemen, eindigt bij Donald Trump. Of bij Hillary Clinton. Ik ben de draad kwijt. Zoals altijd zijn we geneigd om hem gelijk te geven. De man met het baardje en zijn dure sigaren ratelt en orakelt zodanig dat we niet horen dat de klok in de toren slaat.

Hij is bij zijn geliefdeoermens aangekomen. De mens die nog kon genieten, zoals hij dat zegt en dat klinkt alsof wij allemaal onze dagen doorbrengen in tegenzin. Ik weet het zo niet. Die oermensen waar hij zo hoog op mee loopt hadden het ook niet zo makkelijk. Zouden die dan zo gelukkig geweest zijn? Vaak wisten ze niet eens of er morgen wel eten zou zijn. Ze kenden geen weersvoorspellingen zodat ze soms zonder paraplu uitgingen en in een nat dierenvel thuiskwamen. Gezellig leekt me anders. De oermens wist ook niet van te voren of er iemand op het laatste moment aan tafel –al dan niet genodigd- bij zou schuiven. Laat staan dat hij notie van gelijke rechten van de vrouw, simpele hygiëne en het feit dat je beter gekookte quinoa kan eten dan zwart korenbrood. Die oermens lag ook niet wakker van een meerwaardetaks. Die nam van zijn mede-oermens gewoon wat er te nemen viel. En die zou nu zeker nu het herfst wordt niet gelukkig geweest zijn. Want nu komen de dagen met mist, regen, kou en killigheid en fijn stof. Nee , de oermens hield van de zomer. Van lange dagen waarna je 's avonds bij het vuur verhalen kon vertellen, van bil ging, of gewoon in de vlammen staarde terwijl in verte een wolf huilde. Volgens onze psychoanalyst heeft dat gelukzalige bestaan geduurd tot het eind van de negentiende eeuw. Toen moest iedereen ineens gelijke rechten krijgen, kwamen de vrouwen op voor stemrecht en ging het wereldoorlog Een worden.

We bestellen alvast een rondje voor hij de rest van de vooravond naar de knoppen helpt. En dan stel ik hem de vraag: "Is het ooit in hem opgekomen dat gelijk met de komst van het elektrisch licht de psychoanalyse ontwikkeld werd? En kan hij me uitleggen of daar een oorzakelijk verband tussen bestaat of is dit louter serendipiteit?" Hij kijkt me verbijsterd aan. Zwijgt tenminste.

Dee geleerde vrouw komt terug, een Missoni gevonden voor nog geen drie euro. "Alweer aan de drank," zegt ze. "Ethanol heeft biochemisch gezien hetzelfde effect als snelwerkende antidepressiva zoals ketamine," zeg ik Kimberly Raab-Graham, van de Wake Forest School of Medicine, citerend. "Proberen je zorgen te verzuipen is dus zo irrationeel nog niet, zoals een publicatie in Nature Communications suggereert. " Kimberley blijft deze vorm van zelfmedicatie overigens nadrukkelijk afraden, vanwege de te verwachten problemen met de dosering. "Dat zal hij dan weer uitgevonden hebben," raad ze terwijl je naar onze Freudiaan knikt. Het is hard gelijk te krijgen van iemand die zo'n hoog IQ torst.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

 

09:34 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)