30 augustus 2017

Florence Nightingale verschijnt op 1 september aan de hemel


Even iets anders voor de doemdenkers onder ons. Op 1 september scheert Florence, een 4,4 kilometer grote planetoïde op een afstand van zeven miljoen kilometer –dat is 18 maal de afstand tussen de aarde en de maan- langs de aarde.


De planetoïde werd in maart 1981 vernoemd naar de Britse verpleegkundige Florence Nightingale.


Florence is niet de enige bezoeker: Op 12 oktober scheert de planetoïde 2012 TC4 op zo'n 44.000 kilometer langs de aarde. Dat is dus een stuk dichter. 2012 TC4 is een steen met een doorsnee van slechts zestien meter.


"Sinds we zijn begonnen met het volgen van aardscheerders is er nog nooit zo'n grote planetoïde als Florence zo dicht in de buurt van de aarde gekomen," zegt manager Paul Chodas van NASA's Center for Near-Earth Object Studies, die verzekert dat we geen gevaar lopen.


De astronomen zijn wel in alle staten: uiteraard is dit een buitenkans. De observatoria gaan foto's maken van Florence, het Arecibo-observatorium gaat radarbeelden maken, waardoor details op Florence zichtbaar zijn van slechts tien meter groot, die online te zien zullen zijn.


In 2500 komt de planetoïde nog eens langs. En nu allen naar een niet door het licht vervuilde uitkijkplaats.


https://www.nasa.gov/feature/jpl/large-asteroid-to-safely...
https://cneos.jpl.nasa.gov
https://www.jpl.nasa.gov/asteroidwatch
https://www.nasa.gov/planetarydefense

Marc van Impe

 



Bron: MediQuality

12:00 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

29 augustus 2017

Topdokters


Ik lees een column van Marleen Finoulst, hoofdredacteur van Bodytalk en auteur bij Weliswaar over gezondheidskwesties. Dr. Finoulst is huisarts en is via het alternatieve circuit en met veel vallen en opstaan uitgegroeid tot een –niet altijd- erkende autoriteit in het artsenwereld.


Dit is de tijd van het jaar dat afgestudeerde masters in de geneeskunde de keuze maken voor het traject van hun latere carrière. Iedereen specialiseert nu, van huisarts tot neurochirurg. Of zoals mijn goede vrienden in de klinische praktijk dat zeggen: de beenhouwers, de metsers en de zielknijpers gaan nu voor hun toekomst.


Er zijn 42 erkende specialiteiten in België maar het aureool dat rond elke opleiding hangt varieert nogal. Heden ten dage is het al neurochirurgie dat de klok slaat: alleen de studenten met de allerbeste curricula komen hiervoor in aanmerking, schrijft dr. Finoulst. Ik vrees dat ze tegen de tijd dat ze afgestudeerd zijn alweer gedateerd zijn.


Volgens mij ligt er een grote toekomst in de gastro-enterolgie nu meer en meer auteurs erop wijzen dat ons tweede brein in onze buik ligt. En dat werpt dan weer een nieuw licht op de zo verguisde discipline van de psychiatrie die zich al te lang in de zwachtels van de pseudofilosofisch gezwets en de namaakliteratuur gehuld heeft. De discipline lijdt nog altijd onder de charlatanerie van Freud tot Lacan, met uitstapjes naar Wessely en cognitieve gedragstherapie als wondermiddel. Om Mindfulness niet te vergeten.


Ik citeer dr. Finoulst: "Voor psychiatrie, heerst een nijpend tekort en zijn kandidaten schaarser. Wie hiervoor kiest, krijgt dan ook met vooroordelen te maken. De verhalen liegen er niet om. "Juffrouw," zegt de stageleider-orthopedist tegen zijn dokter-stagiaire, "ziet u die twee wagens ginds op de parking staan? Die grote en die kleine? Wel, als u kiest voor psychiatrie, rijdt u later met die kleine wagen. Kiest u voor orthopedie, dan zal het die grote zijn, dat is namelijk mijn auto." Zei een cardioloog tegenover een beloftevolle student: "Maar meneer, met uw punten gaat u toch geen psychiater worden?" Sommige geneeskundestudenten verliezen hun idealen al tijdens hun opleiding, met dank aan sommige opleiders die ze al lang kwijt zijn. Terwijl huisartsgeneeskunde vroeger ‘de mindere' keuze was, is dat vandaag psychiatrie. Uitschuivers als "juffrouw, wordt u toch maar huisarts", zijn grotendeels verleden tijd. De uitspraak deed mijn oude professor traumatologie tegen een verbouwereerde dokter-in-opleiding in de tv-reeks Dokters van morgen, omdat ze zijn vraag niet meteen kon beantwoorden. Mede daardoor kiezen vandaag veel meer studenten bewust voor het huisartsenberoep, overigens een veelzijdige en boeiende stiel. Beloftevolle jongeren moeten hun keuze onbevooroordeeld en onbevangen kunnen maken, dan worden het allemaal topdokters."


Marleen Finoulst heeft groot gelijk. Ze vergeet alleen te vermelden dat de academie waar ze zelf deeltijds haar belegde boterham verdient, er niets aan doet om die wantoestanden te verhelpen. Het is niet omdat het Waer is dat het echt waar is. En dat streven naar topdokters, dat leidt toch alleen maar naar bedrog, moord en doodslag.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

12:55 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

28 augustus 2017

Beloon therapietrouw financieel



Kan financiële beloning de therapietrouw vergroten bij alle patiënten die een depotpreparaat van een antipsychoticum krijgen voorgeschreven, en houdt dit effect aan na het stoppen van de beloning? Psychiater Harm Gijsman denkt van wel.


Zou een financiële beloning de therapietrouw bij patiënten met een psychotische stoornis vergroten? Deze patiënten vinden het vaak lastig om de dagelijkse medicatie in te nemen. Een eerdere studie waarbij de patiënten meteen geld kregen na inname van de medicijnen liet goed resultaat zien.


De belangrijkste resultaten van het onderzoek: Na 12 maanden was de medication possession ratio (MPR) 94,3% in de interventiegroep en 80,3% in de controlegroep, een gecorrigeerd verschil van 15% (95%-BI: 9-21). Tijdens de follow-up nam dit verschil af naar 6,5% (95%-BI: 2-11).


De interventie- en controlegroep vertoonden na 12 maanden geen verschil wat betreft psychotische symptomen, bijwerkingen, kwaliteit van leven, heropnames, en problematisch gebruik van alcohol of drugs.


Over de consequenties voor de praktijk meldt Gijsman: deze publicatie komt in een tijd waarin de noodzaak van anti psychotische onderhoudsmedicatie minder absoluut wordt gezien en waarin de autonomie van de patiënt hoog in het vaandel is komen te staan.


Deze interventie zet echter juist druk op het nemen van medicatie en mogelijk ook op de autonomie van deze vaak armlastige patiënten. Het effect op het depotgebruik is beperkt en dit houdt ook maar matig stand. Toch kan een langer durende interventie zeker toegevoegde waarde hebben voor patiënten met een lage therapietrouw die vooral extrinsieke motivatie kennen.


Het zou wel een idee zijn om ook de hulpverleners te belonen, want voor hen is deze aanpak weinig uitdagend! Leest de minister mee?


Bron: https://www.vereniginginnovatievegeneesmiddelen.nl/nieuws...

Marc van Impe

Bron: MediQuality

13:31 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)