23 februari 2012

Roken

Heb je dan een alternatief, mailt een lezer naar aanleiding van mijn vorige column over EBM. Zij neemt het niet dat ik in één beweging acupunctuur, homeopathie, chiropraxie en osteopathie over de hekel haal. Daarom volgend verhaal. Toen ik nog jong en onbezonnen door het leven wandelde was ik een hardnekkig liefhebber van tabaksproducten. Ik rookte ’s ochtends een pakje C. , en begaf me na de lunch aan een pakje G. , ’s avonds vaak gevolgd door enkele wilde brazils of een havanna. Ik hoestte niet, ik rochelde niet, ik had een gezonde eetlust en drinklust, ik zwom tweemaal per week, deed aan fietsen en paardrijden en maakte onbezorgd mijn huiswerk. Ik was zeker niet verslaafd want ik kon best een nachtje zonder sigaretten, nachtwinkels waren toen nog een zeldzaamheid, en moest niet naar de dichtstbijzijnde kroeg voor een verse lading. Toch knaagde er iets en wist ik dat ik op de leeftijd van 35 best zou stoppen. Ik bezocht dus een bevriende therapeut die dé remedie beweerde te hanteren. Zijn praktijk bleek een soort van boeddhistische tempel te zijn in Habitat-uitvoering. Er brandden wierookstokjes. Het licht was getemperd. In de achtergrond speelde een sitar. Hij stak opgehitste naalden in mijn oorlelletjes. Masseerde mijn nek, deed ingewikkeld over ying en yang en over de qi die door mijn meridianen stroomde. Kortom, hij nam ruim de tijd en een flinke hap uit mijn portefeuille, mompelde iets over niets terugbetaling en zei dan dat ik diezelfde week nog eens terug moest komen, en zo tweemaal per week gedurende hele komende maand. Toen sprak hij de magische woorden: “Je voelt je al veel beter nu, niet?” Wat kon ik zeggen? Ik liep buiten, stak een sigaret op en ging gelijk een Orval halen. Ik ben nooit meer terug geweest. Ik heb verder gerookt tot ik de geleerde vrouw tegen het heerlijke lijf liep. Zij zei me dat mijn haar en kleren stonken en dat als je wil stoppen met roken, je moet stoppen met roken. Ik ben gestopt. En heb van de ene dag op de andere nooit meer gerookt. Wel zin gehad, ervan gedroomd en badend in het zweet der schaamte wakker geworden. Het kabinet van mijn vrouw is geen tempel en ook geen boudoir. Het is een smaakvol ingericht hok in een kliniek die dokters om de haverklap laat verhuizen. Mijn vriend de acupuncturist heeft ondertussen zijn qi gevolgd en verliet vrouw, tempel en kinderen om met een nieuwe volgelinge een seniorie te beginnen. Zijn praktijk was gebaseerd op suggestie, verwachtingen, relaxatie, psychologische kunstjes en persoonlijke interactie. De praktijk van de geleerde vrouw op rede, wetenschap en redelijkheid. We weten ondertussen dat je je meridianen net zo goed met tandenstokers kan stimuleren. Maar wedden dat de meeste adepten van de naald het echte scherpe werk prefereren?  Als zulke mensen een kamer willen inrichten moeten ze dat vooral doen. Maar een minister moet zich daar niet mee moeien. Die heeft echt andere katten te geselen.

Marc van Impe

22:27 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

20 februari 2012

Griep

Geveld door de griep dwaal ik door de spelonk van mijn bed, afwisselend rillend van de kou, stomend als een paard, achter in mijn hoofd rinkelt een bel vooraan klopt er iemand voortdurend met een moker.Luister hoe ik me voel: http://www.youtube.com/watch?v=pAUxr4tFm2s 

Mijn lijf voelt alsof het op de rektafel gelegen heeft, mijn gewrichten doen pijn, mijn knieën wiebelen. Het nieuwe boek dat de postbode gebracht heeft blijft onaangeroerd, de CD’s die ik als ik ooit ziek was ging beluisteren liggen nog in het doosje, laat staan dat ik de video’s die ik al zo lang moest bekijken aanraak. Als ik mijn ogen sluit zie ik rood en dat doet pijn. Open ik ze dan slaat de schele hoofdpijn toe en lopen er tranen met tuiten. Ik snotter en snuit, heb zelfs geen trek in een kommetje hete kippensoep of een grog. En ik heb over een uur of twee een belangrijke vergadering met het hoofd, dus er is werk aan de winkel.

De geleerde vrouw is niet bij de hand, zoals meestal op zo’n moment van diepe ellende, ik zal het dus allemaal alleen moeten doen. Dan schiet het mij te binnen dat ik nog een doosje echte Amerikaanse multi-symptom  flu relief van het onovertroffen merk CVS moet liggen hebben. Mee gebracht van het laatste congres in New York. Ongetwijfeld totaal politiek incorrect maar wat een zaligheid. God zegene de greep. Stijf van de acemintophen, de phenelephrine en dextormethorphan rijd ik naar Brussel. De stoelverwarming op maximum. Here comes your man.http://www.youtube.com/watch?v=WrUp0n2kNvU

 

Marc van Impe

23:00 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

19 februari 2012

EBM

Een van de megafoons waar Volksgezondheid zich van bedient  is van het merk EBM, wat staat voor  evidence based medicine. Te pas en te onpas worden behandelwijzen afgestraft of zelfs verboden omdat er geen deugdelijk wetenschappelijk bewijs zou bestaan voor de heilzaamheid, laat staan doeltreffendheid daarvan. Men kan daar zijn bedenkingen bij hebben, men kan dit aanvechten maar het is een valabel argument. Op voorwaarde dat het eerlijk gebruikt wordt en niet neerkomt op biopychosociaal kunstschaatsen. Kunstschaatsers bewegen maar gaan niet vooruit, net zoals sommige  EBM-adepten vooral uit werk van de eigen club citeren. Me, myself and I. In het regeerakkoord werd nog maar eens verwezen naar EBM als middel om de patiënt toegang te geven tot de medische innovatie. Het klinkt mooi, het betekent niets. Wat wel iets concreet betekent is dat de kamers voor osteopathie, homeopathie, chiropraxie en acupunctuur, vier “disciplines” die weinig met EBM vandoen hebben op volle toeren draaien en dat met ministeriële zegen. Sterker nog, de minister wil zich, aldus haar recente verklaringen in het parlement, door hen laten adviseren over goede praktijkbeoefening, de organisatie van peer review en regelgeving. De minister baseert zich daarvoor op rapporten van het KCE die zeggen hoe vaak de bevolking wel geen beroep op hen doet. De minister zegt zelfs dat het ziekenfonds, als het dat wil, dit soort van prestaties mag terugbetalen.

Dat is een argument dat kan tellen. We mogen dus binnenkort een kamer van schietgebeden verwachten, en een kamer van Lourdesgangers, van gebedsgenezers, koffiedikkijkers, kaartleggers en waarzeggers. Iedereen zijn meug. Allemaal even evidence based. Ik dwaal? Overigens, Lourdesreizen worden al door één ziekenfonds gesponsord. En de adepten van de becel-doctrine krijgen ook geld toegestopt. Nu alleen nog bezuinigen.

Marc van Impe

20:14 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)