13 februari 2012

Valentijn

Morgen weer Valentijn , de waanzin grijpt om zich heen en opnieuw scharen we ons rond de liefde, dat diepe massagraf.  De voorbije weken stonden de kranten vol met heroïsche verhalen over  dames die aan downdating  gedaan hebben. Als ervaringsdeskundige denk ik dan: “ En wat dan nog?” Alsof dat zo bijzonder is? De meeste dames doen aan downdating om de zeer eenvoudige reden dat de mannelijke mens, op welk gebied je hem ook beschouwt, sowieso an sich  onderdoet voor zijn vrouwelijke versie. Vrouwen zijn intelligenter, gevoeliger, geduldiger, sterker, moediger, smaakvoller en sexyer dan de meeste mannen. Dat ze bovendien ook veel bescheidener zijn bewijzen ze elke dag door ons, mannelijke exemplaren van de genus homo in de waan te laten dat wij aan de touwtjes trekken. En dat terwijl de doorsnee man hooguit niet verder is geëvolueerd dan de homo habilis, die zich het liefst laat aanmoedigen door zijn homo sapiens die ondertussen niet zelden een baan met een huishouden, een kindercrèche en manager van een nachtclub combineert.  Uit onderzoek blijkt bovendien dat vrouwen veel beter zijn in het verwerken van liefdesverdriet dan mannen, die niet zelden nadat ze voor hun seriële ontrouw zijn afgestraft, vooral medelijden hebben met zichzelf. Mijn vriend de huisarts heeft er twaalf jaar overgedaan voor hij –na eindeloze nachten vol goedkope drank en zelfbeklag- eindelijk weer een engagement durfde aangaan. Iets wat hij nu zo vaak mogelijk ontvlucht door zich in een lycra condoom gehuld per fiets op de openbare weg te begeven. Nee, ik ben blij dat mijn geleerde vrouw bereid was te downdaten. Zo ben ik tenminste ontsnapt aan wat mijn geleerde vriend de cardioloog beschrijft als gebroken-hart-syndroom.  Het blijkt dat een gebroken hart een werkelijke medische aandoening is. Het gebroken-hart-syndroom treedt op tijdens een  zeer stressvolle of emotionele periode, zoals een pijnlijk uiteenvallen van een relatie (wiens fout?) , de dood van een echtgenoot, het verlies van een baan of extreme boosheid, schrijft cardioloog Dr. Binh An P. Phan van de Loyola University.  Meestal is het een combinatie van dat alles, want van het ene komt het andere. Zo zijn mannen. Het heet ook stress cardiomyopathie en de symptomen zijn vergelijkbaar met die van een hartaanval, met inbegrip van pijn op de borst en ademhalingsproblemen. Het goede nieuws is dat, na verloop van tijd de symptomen verdwijnen. En in tegenstelling tot hartaanvalpatiënten, lijden mensen met gebroken hart syndroom geen blijvende schade aan hun hart, zegt Phan.  "De meeste mensen worden beter binnen een paar weken en dat  zonder medische behandeling," aldus Phan. Ik vermoed dat de geleerde dokter geen rekening houdt met het leed dat de lijder veroorzaakt aan zijn omgeving: het eindeloze gezeur, het zelfbeklag, het gewauwel, gesnotter, de nachtelijke telefoons, de woede-uitbarstingen, de sloddervossigheid, de geur van ongewassen sokken en de geile valsigheid als ze in hun waanzin jouw vrouwelijke huisgenoten het hof proberen te maken. Nee, laat mij maar gedowndated zijn. Ik vaar er goed mee. En bovendien, straks kan ik alsnog –indien echt nodig- naar de seniorenuniversiteit. Even een master journalistiek halen. Maar eerst een cadeau voor Valentijn.

Marc van Impe

23:21 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

11 februari 2012

Greenspan

Het is goed af en toe een buitenlandse krant te lezen. Niet alleen vermijd je zo de vermageringsperikelenvan de Grote Leider of het ego van vrijgezel Elio I, maar je verbreedt ook je denkraam.  Ik lees dus af en toe de Financial Times. Daarin zegt Alan Greenspan, de maestro die de financiële symfonie van de voorbije decennia herleidde tot een kakafonie die we nu niet meer uit de ether krijgen, dat het de fout van de proteststemmer is dat ons systeem in elkaar stort. De werkende ambtenarenklasse die eens rood dacht en droomde accepteert het niet langer dat hij nu in de tang genomen wordt en alle beloofde lekkers niet langer quasi gratis opgediend krijgt. Ook in ons land zien we de oudere stakende vakbonders die alles lam willen leggen omdat het roze toekomstplaatje er anders is gaan uitzien.  Greenspan gaat  verder: de nieuwste generatie die er nu aankomt  of net begonnen is, is de slechtste generatie ooit: ze kan niet rekenen, niet schrijven en weet niets over geschiedenis noch wetenschappen. Ze zien geen verband meer en dus begrijpen ze niet wat hen overkomt.   Het wordt een generatieconflict van de luie dommeriken  tegen de hardwerkende egoïsten. Met andere woorden het is allemaal onze eigen fout. Want wij hebben die nieuwe generatie opgevoed. Volgens Greenspan is de enige oplossing dat we anders gaan denken, niet langer in wat wensbaar maar wat haalbaar is. Greenspan wil een nieuw pact.  

Greenspan die de feitelijke architect is van de bubble die nu gebarsten is zet een nieuwe val op, de val van de op de babyboomer-spaargelden gefundeerde investeringsfondsen.  Iets wat ze bij een grote Frans-Belgische bank in de praktijk hebben gebracht met het ondertussen gekende resultaat. Ziekenfondsen, verzekeraars, gemeentebesturen en de hele overheid, allemaal hebben ze geloofd dat de ballon eindeloos opgeblazen kon worden.  Dit is de derde bubbel die we sinds 1987 meemaken. En nu is er geen helium meer om de ballon op te blazen. Wat we nodig hebben is een nieuw plan.

Mijn linkse vriend uit de Beveridge school geeft me groot gelijk: dat plan bestaat niet. Ook niet voor de gezondheidszorg. We leven en werken ad hoc. Het overlegmodel werkt niet meer omdat het een afdreigmodel geworden is. De proteststemmers zijn de mensen die weten dat ze bestolen zijn en de mensen die weten dat ze de komende dertig jaar de boel zullen mogen opkuisen. De babyboomers hebben rechten die niet ingevuld zullen worden en de occupiers  hebben plichten die ze niet kunnen noch willen nakomen. iemand moet aan een nieuw masterplan beginnen. Laten de zorgverstrekkers het initiatief nemen. We weten wat het resultaat is als we de financiers en verzekeraars aan zet laten.

Marc van Impe

17:55 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (1)

08 februari 2012

Kantelmoment

Wil u een modewoord voor het nieuwe jaar? Hier hebt u er een: kantelmoment.  Ik wed dat we het hele jaar over kantelmomenten gaan hebben. Kantelmomenten zijn zwaar. Dat komt omdat hun zwaartepunt net zoals bij kantelpoorten over een imaginair midden moet getild worden. Euclydes heeft dit ooit berekend. Ik verwijs daarvoor dus naar hem. Die lange aanloop om u een nieuw initiatief van mij kenbaar te maken. Ik ga cursussen mindlessness geven. Dat komt zo: 2012 wordt sowieso een jaar om te vergeten. Zoiets als 1974. Wie dat jaar meemaakte weet daar ook niets meer van. Als je dus iets gaat doen, dan kan je dat beter goed doen.  Mindlessness dus. Het verstand op nul en de blik op oneindig, zo rijden we de helling af naar 2013. Voorbij 11.12.12 als volgens mij het tijd wordt voor een nieuw feest en voorbij 21.12.12 als volgens de Maya’s de wereld vergaat. Mijn basisbeginselen zijn zeer eenvoudig: denk niet aan het moment maar trek een fles open en deel die met een of meerder geliefden, mediteer niet maar discussieer, kom buiten, laat je baard groeien tijdens het weekend en scheer je oksels niet langer. Vergeet vooral te sporten, lees liever een goed boek als je even eenzaam bent en niet weet wat doen. Binnenkort gaan de terrassen weer open en dragen de witjassen weer een lichtere versie van hun sanitair uniform. Alleen kunt u dat allemaal niet bedenken.

Volg daarom mindlessness. Dan leert u hoe u dat alles kunt overleven. Mindlessness is er voor jong en oud, man en vrouw. U leert er hoe menstruatie, ejaculatie, meno- en penopauze, een affaire of amourette overleven, hoe omgaan met examenstress, evaluatiegesprekken, ontslag, een portie kwaaie mosselen, uw schoonmama, -zoon, -dochter, -zus, -broer en uzelf toe, hoe een controle van de belastingen te verwerken of uw collega’s, uw directie  en dat lichtroze kinderbadschuim dat uren later nog in de badkamer hangt en dat u verhindert de BMJ of Monocle in bad te lezen. Meer over deze nieuwe wereld die voor u zal opengaan op www.mindlessness.be .  Kies uw eigen kantelmoment! Laat dit het kantelmoment in uw leven worden.

Marc van Impe

20:51 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)