16 oktober 2011

Dierenwelzijn

Wat de overheid niet zint zet ze bij het grof vuil buiten op de stoep. Zo verging het de Roma zigeuners die in het Noordstation kampeerden. Volgens de weerberichten kunnen ze nog heerlijk genieten van een prachtig nazomertje. Wat fijn. Daarna wordt het kouder en laten we ’s avonds de rolluiken wat vroeger naar beneden. Een paar jaar geleden richtte premier Yves Leterme een oproep aan de bevolking om die gure winterdagen een dakloze op te nemen, wat  getuigde van een grenzeloos cynisme. Zo’n oproep is de vertaling van de incompetentie en het onvermogen van deze regering  om dingen die er onvermijdelijk aankomen onder ogen te zien, voorbereidingen te treffen en daadkrachtig op te treden. Zelfs de nationale ombudsman heeft toen het gebrek aan visie en planning van de autoriteiten aan de kaak gesteld.  België overtreedt hiermee alle mogelijke internationale verdragen, de Verklaringen van de Rechten van de Mens en de eigen wetgeving die voorziet dat elke inwoner, ook asielzoekers en daklozen recht hebben op opvang , sanitaire voorzieningen en medische zorg. Daarom deze anekdote.

Het cynisme kan nog groter. In diezelfde periode richtte de actiegroep BLID zich tot de  minister van Sociale Zaken. BLID is een dierenrechtenorganisatie.  "Dieren zouden verboden moeten worden op weiden waar ze geen schuilhok hebben dat groot genoeg is voor alle dieren, van 1 december tot 1 februari. Met deze wetgeving kan iedereen zijn voorbereidingen treffen", luidde het.  En kijk de FOD Dierenwelzijn deed gelijk het nodige.  En de bevoegde minister voor dierenwelzijn   Laurette Onkelinx, mobiliseerde zowaar haar hele kabinet en zei zeer bezorgd te zijn.  Iemand de minister al gehoord over kinderwelzijn?  Tenzij we ons vergissen behoort mensenwelzijn net zoals dierenwelzijn tot haar bevoegdheden.  Gelukkig weet de minister dat ze –als het op prompte actie aankomt- kan rekenen op Artsen zonder Grenzen. Die bouwen in no time een fijn tentenkamp. Zodat zij voor de mensen geen schuilhutten moet bouwen. Eén kerststal op 24 december is meer dan genoeg. En zeggen dat er in Brussel 20.000 panden leegstaan.

Het is nu nog warm. Het vriest niet. Het is nu dat me dit even van het hart moest. Straks vriest het en is het te laat.

 

Marc van Impe

11:45 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (1)

12 oktober 2011

Verweer u zelf

Een patiënte aan de telefoon. Ze is net terug van een bezoek aan de adviserende geneesheer van haar christelijk ziekenfonds. Ik hoor dat het huilen haar nader staat dan het lachen. ”Ik werd ronduit geschoffeerd, ik werd  gekleineerd, behandeld als een klein kind. Niet alleen verweet ze mij dat ik op consultatie ging bij een kwakzalver, ze zei ook nog eens dat ze niet geloofde in inspanningstesten, in oxidatie en in behandeling met vitaminesupplementen. Toen ik haar zei dat ik ernstige bacteriële ontstekingen had lachte ze dit argument weg en zei dat ze het zelfs niet in overweging wou nemen, laat staan dat ze zo’n nonsens in mijn medisch dossier zou opnemen. Wat moet ik doen?”

De patiënte is niet alleen. Uit het recente jaarverslag van de Federale Ombudsdienst blijkt dat er nogal wat klachten zijn over de houding en werkwijze van deze ‘raadgevende’ artsen. Meestal gaat het om een gebrek aan respectvolle houding, de weigering om het dossier te laten inkijken of een gebrek aan informatie ten behoeve van de patiënt. De vraag is of de patiënt hiertegen geen verweer heeft?  Het antwoord is: zeker wel. De Wet op de Patiëntenrechten is ook van toepassing in het kader van de controle- en expertisegeneeskunde. Er staat immers dat “als er gezondheidszorg verstrekt wordt aan de patiënt, al dan niet op diens eigen verzoek”. Het vaststellen van iemands gezondheid is het verstrekken van gezondheidszorg. De patiënt kan zich dus beroepen op zijn klachtrecht aldus het Brusselse Hof van Beroep in een arrest van 5 maart 2009. Daar werd een ziekenfonds veroordeeld dat een jonge advocaat inzage recht weigerde in zijn medisch dossier. Het ziekenfonds werd veroordeeld op basis van de Patiëntenrechtwet en op basis van de wet op de Privacy.  Ook de Orde van Geneesheren bevestigt dat de wet op de Patiëntenrechten van toepassing is op de controle- en expertisegeneeskunde. In een advies van de Nationale Raad van 26.06.10 staat dat de patiënt altijd het recht heeft om het medisch dossier van de expertisearts in te kijken.  Maar wat te doen als de dokter van het ziekenfonds toch weigert? Een klacht neerleggen bij de Federale Ombudsdienst heeft een signalisatiewaarde maar zorgt niet voor een sanctie.  Blijft een klacht bij de Orde maar die behandelt de zaak in alle discretie. Blijft dus een klacht bij de rechtbank. Wie zich tot de ombudsdienst wil richten doet dit per brief of per mail of kan zelfs telefonisch terecht  op volgend adres Eurostation, blok 2, Victor Hortaplein 40 bus 10, 1060 Brussel,  e-mail sylvie.gryson@health.fgov.be of belt 02 5248520. Gaat om een arts van het Riziv dan belt u 0800 99962, e-mail contact@federaalombudsman.be, Hertogstraat 43, 1000 Brussel.

We hebben zo’n procedure zelf aan den lijve moge meemaken met een controlearts van het Riziv. Het Riziv werd veroordeeld. Waarop het Riziv een nieuwe onderzoeksprocedure startte die nu nog  loopt. Wordt vervolgd…

 

Marc van Impe

20:35 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

08 oktober 2011

Soutane

De Europese Commissie heeft het voor ons gezegd: de ziekenfondsen zijn niet de vertegenwoordigers van de patiënten, het zijn aanbieders van verzekeringsproducten en het maakt niet uit of ze dat op commerciële of coöperatieve basis doen. De ziekenfondsen verdedigen dan ook niet de belangen van de patiënten maar hun eigen belangen. Van welke ideologie, zuil of politieke groep ze ook deel uitmaken. En niet alleen de EC zegt dit. Ook de Oeso waar onze ontslagnemende premier straks mee het mooi weer gaat maken, onderschrijft die stelling. Uit een recente studie van dit zeer gerespecteerde orgaan blijkt dat ons land geen enkel punt scoort op de schaal van het betrekken van patiënten bij de besluitvorming inzake gezondheidszorg. Ze worden niet betrokken bij de erkenning van terug te betalen geneesmiddelen, zij hebben geen fluit te zeggen over de behandelwijzen, laat staan dat hun mening gevraagd wordt over instellingen als doktershuizen, ziekenhuizen of ambulante zorg. De patiënt leeft in het ancien regime en is afhankelijk van de loeten van hem die zegt het beste hem voor te hebben. Wat dat betreft hebben de ziekenfondsen de rol van de pastoor en de kerk overgenomen. Zij weten wat goed voor het zieltje is. Professor Yvo Nuyens, ooit in een artsenkrant afgeschilderd als een licht dementerende emeritus,  zegt het met net zoveel woorden. De man is gewezen programmadirecteur van de WGO en weet dus beter dan de belletjetrekkers, ruitentikkers, klaplopers  en hadjememaars die bij de grote ziekenfondsen de dienst uitmaken. Ter vergelijking: in Nederland is het bij wet verplicht ‘gebruikers’ te laten meebeslissen. De acht universitaire ziekenhuizen moeten daar zelfs een cliëntenraad hebben. Daar denken ze in ons land nog niet aan. In Frankrijk moet elk ziekenhuis de patiënten opnemen in de interne raden en hebben de patiënten sinds 2002 een plaats in de Haute Autorité de Santé. In de UK zitten de patiënten sinds jaar en dag in de NHS en Nice. En in Duitsland zitten de patiëntenorganisaties in het raadgevend comité voor het gezondheidsbeleid.

In België heeft men zopas de patiëntenbelangenverenigingen hun karige werkingsmiddelen onttrokken en probeert het grootste ziekenfonds alle Vlaamse patiëntenverenigingen op haar “platform” te brengen. Dat is niet toevallig in haar sociale hogeschool gevestigd. In Wallonië is nu wel een financieringsdecreet in de maak.

Ik lees zopas dat een ziekenhuis uit de Brusselse periferie eigenhandig besloten heeft dat bepaalde patiënten die aan een vervelende ziekte lijden geen privé kamer meer krijgen. Benieuwd wat een patiëntenraad daar van zou gevonden hebben. Probleem is dat de ziekenfondsen , zoals de Kerk weleer, blijven claimen dat zij en niemand anders de vertegenwoordigers van de patiënten zijn. De zelfbenoemde voogden zou een betere omschrijving zijn. Het wordt hoog tijd dat een ontkerstening zich doorzet. Daar komt ook de stelling van de Koning Boudewijnstichting op neer. “Dat neemt niet weg dat ziekenfondsen en sommige patiëntenorganisaties soms toch samenwerken,” schrijft De Standaard. Het is dan wel het ziekenfonds dat de soutane draagt.

www.kbs-frb.be

Marc van Impe

11:47 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (1)