12 december 2011

Just is just

 

De Brusselse rechtbank veroordeelde gisteren drie chirurgen van het UKZF omdat ze onnodige operaties op kinderen uitvoerden. Welke stappen heeft of denkt de DGEC te ondernemen? Ik stelde die vraag vorige week donderdag aan het Riziv maar het blijft er oorverdovend stil.

Ondertussen bracht de post tweemaal nieuws: het beroep dat de geleerde vrouw heeft aangetekend bij de Raad van State is ontvankelijk verklaard. Dat betekent dat er gronden zijn om het vonnis tegen drs.  Uyttersprot en Coucke (ik ga er van uit dat ook hij beroep heeft aangetekend) te verbreken. Dat lijkt me nogal logisch. Niet alleen wordt Anne veroordeeld voor feiten die ze zou gepleegd hebben in het AZ Waasland, wordt er gezwaaid met een totaal verkeerd artikel uit de ziekteverzekeringswet, maar wordt boven alles de vloer aangeveegd met de verantwoordelijkheid van de adviserende geneesheren en zo is er nog een waslijst fouten: schrijffouten, collagefoutjes, fouten tegen het goed Nederlands en fouten tegen het goed fatsoen.

Tweede brief kwam van het Riziv zelf: het vonnis moet uitgevoerd worden en zo’n kleine 100.000 euro moet opgehoest worden. Helaas droeg de postbode geen kerstmuts en kwam hij gewoon op de fiets.  Let wel het gaat hier niet om gelden die Anne noch haar collega ontvangen hebben. Het gaat om de kostprijs van medicatie die patiënten voorgeschreven werd, waar voorafgaand een toestemming voor gevraagd werd aan de adviserende geneesheer van het ziekenfonds en die –soms na uitgebreide argumentatie- ook verkregen werd. De medicatie heeft gewerkt, de patiënten werden beter, er werd niets overbodigs gedaan.

In het geval van het Kinderziekenhuis Koning Fabiola werden baby’s onnodig geopereerd: ze ondergaan een buikoperatie en hun darmstelsel werd letterlijk omgedraaid. Zo’n ingreep is levensgevaarlijk, uiterst pijnlijk, duur maar brengt de chirurgen en hun team  per keer duizenden euro’s op.  Het gaat hier om gerenommeerde specialisten, autoriteiten binnen hun vakgebied, die door de correctionele rechtbank en niet door een schertskamer van het Riziv , na uitgebreid onderzoek en tegenonderzoek, veroordeeld werden tot voorwaardelijke gevangenisstraffen.

Dus nog eens de vraag: gaat de dienst van dokter Bernard  Hepp dat ten onrechte verdiende honorarium terug eisen? Ik dacht dat dit niet meer dan logisch zou zijn. Een echte justaart kan dit niet zomaar laten passeren.

Marc van Impe

16:58 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (4)

11 december 2011

De psychotherapeutische huisarts

De directeur-generaal van het Riziv wil dat de huisarts nu ook psychosociale consulten gaat afleveren. Dat zei hij op een bijeenkomst met huisartsen in het Antwerpse. Vere, dignum et justum est citeren wij in deze graag de prefatie van de hoogmis ,die de directeur-generaal zo om het seizoen te lande graag mag opdragen. De  huisarts moet geprezen worden. Het is een ceremonieel dat door voorganger en publiek met de grootste serieux wordt in scène gezet, waarna iedereen weer naar huis gaat. De kraag wat opgetrokken want het wordt koud ’s avonds. Toch een mooi weertje gehad de voorbije dagen. Da’s waar maar dit weekend zou het ander worden. Allez, tot de volgende. En door de nacht rijden de huisartsen, nog nagenietend van een merkwaardig wereldwijntje, naar moeders thuis die wacht in het warme bed. De volgende dag is het psychosociaal consult al weer vergeten.

Maar zo niet bij de directeur-generaal. Nog maanden zullen we eraan herinnerd worden dat nu al 12 huisartsen, dan weer 73 huisartsen, tenslotte 172 en een halve huisarts psychosociale consulten afgeleverd hebben. Zo is dat gegaan met de huisarts als treinconducteur, de huisarts trajectbegeleider, de huisarts vaccinateur, de huisarts sportgeneesheer, de huisarts manager, de huisarts huwelijkstherapeut, de huisarts palliateur , de huisarts jongleur en dat zal niet anders gaan dan met de huisarts psychotherapeut.

En daarbij stel ik me vooral geen vragen over de kwaliteit van die psychosociale consulten. Iedereen in het vak weet toch dat een huisarts in opleiding wel zeventig  uur psychiatrie achter de kiezen krijgt. Dat is tien uur per jaar.  Laat staan dat het engagement om voor 39 € een intakegesprek van minimaal drie kwartier te leveren, buiten twijfel staat.  De huisarts neemt dat er graag bij.

Marc van Impe

10:11 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

09 december 2011

Niet door de stress geveld

8 mensen in ons land lijden aan het syndroom van Crigler-Najjar. De ziekte van Crigler-Najjar is een aangeboren aandoening, waarbij de bilirubine zich ophoopt in het bloed. Het  enzym dat dit moet omzetten  tot een wateroplosbaar product en via de darmen afgevoerd ontbreekt  geheel of gedeeltelijk . De bilirubine wordt opgeslagen in de huid en ogen wat een karakteristieke gele verkleuring veroorzaakt. Daarnaast kan het bilirubine zich ook opslaan in de hersenen, waardoor er onherstelbare hersenschade kan ontstaan. Crigler-Najjar patiënten worden behandeld met intensieve lichttherapie en medicijnen. Daarnaast krijgen Crigler-Najjar patiënten extra aandacht bij infecties, bloeduitstortingen en botbreuken. Dit omdat er dan extra bilirubine vrijkomt. De jongste Crigler-Najjar patiënt in ons land is een baby van 4 maanden oud. Elynn E.  is de dochter van An die zelf amper 16 is. Elke nacht gaat de baby 5 uren onder de blauwe lamp. En dat zal ze voor de rest van haar leven moeten doen. Zo’n lamp kost 7.350 €. Om de vijf jaar moet de lamp vervangen worden en aangepast aan de lichaamslengte van de patiënt. Het onderhoud kost jaarlijks zo’n 1.800 €. Daarbij komen dure ziekenhuisrekeningen, comfortkosten en de kosten van de broodnodige mantelzorg. De artsen van het UZ van de VUB hopen dat later plasmaferese, eventueel een levertransplantatie of zelfs gentherapie zal kunnen helpen.

Nu komt het slechte nieuws. Ziekenfonds De Voorzorg betaalt niets terug. Crigler-Najjar wordt in ons land immers niet erkend. Om ten dele aan deze problemen tegemoet te komen, vaardigde de Europese Unie in 2000 de 'verordening uit betreffende de erkenning van de weesgeneesmiddelen' (EG 141/2000). Tal van Europese landen, waaronder Nederland, Frankrijk, Italië, Spanje en Zweden hebben al werk gemaakt van nationale stimuleringsmaatregelen voor de erkenning van weesziekten en de medicatie. In ons land werd  een informele stuurgroep 'Weesgeneesmiddelen' opgericht. Deze stuurgroep organiseerde op 7 december het symposium 'Weesgeneesmiddelen in België' en hoopt hiermee een eerste stap te zetten tot een stimulerend en coherent Belgische beleid ter zake. Van een opstellen van een beleidsactieplan, naar voorbeeld van Frankrijk, om zorgverstrekkers en het grote publiek beter te informeren over zeldzame aandoeningen, de ontwikkeling van weesgeneesmiddelen aan te moedigen en de toegang tot diagnose en behandeling te verbeteren is vooralsnog geen sprake.  Op de website van De Voorzorg loopt een billboard met de tekst Door de stress geveld.Dat zal bij baby Ellen wellicht niet het geval zijn. u bent dus niet alleen!

Marc van Impe

11:47 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)