24 december 2011

Mijn beste wensen

Het is de tijd dat de dagen weer gaan lengen. Ik ben blij dat de winter zich ingezet heeft want daarna volgt onvermijdelijk de lente en die brengt hoop. Het voorbije jaar was een hels jaar. Weinig vreugd, veel sores en een duur stel winterbanden. Het heeft niet veel gescheeld of ik had de laptop dichtgeklapt en alles gelaten zoals het was. Ik ben moe. En ik ben de patiënten moe. In de wereld van de CVS moet je veel geven en krijg je weinig terug. In mei ben ik opgehouden te tellen en te noteren hoeveel patiënten me op de meest godsonmogelijke uren bellen om altijd hetzelfde verhaal te doen. Een jeremiade van klagen over alles en nog wat. Dat de dokter zo weinig tijd voor hen heeft. Dat er geen kamer alleen te krijgen is. Dat de onderzoeken zoveel kosten. Dat de medicatie niet terugbetaald wordt. Dat hun ziekenfonds hen in de kou laat staan. Dat ze niet van ziekenfonds durven veranderen. Dat hun man dreigt weg te lopen. Dat ze geen man vinden. Dat ze niet kunnen slapen. Dank u, ik nu ook niet. Dat ze de hele dag slapen. Dat advocaten traag zijn. Dat advocaten duur zijn. Dat advocaten er niet zijn. Dat ze niemand hebben om mee te praten. Dat iedereen voortdurend zegt dat ze er goed uitzien. Dat iedereen zegt dat ze er vermoeid uitzien. Dat ze zo lang moeten wachten op een afspraak. Dat het weer vakantie is en dat ze thuis blijven. Dat ze nergens heen willen. Dat ze er geen zin meer in hebben. Dat ze eens iets anders zouden willen doen. Dat ze nog zoveel zouden willen doen. Er is veel gemekker en gezeur in de wereld van de chronische vermoeidheid. CVS-patiënten zijn als een beukenhaag. De bladeren zijn dood, maar de haag  laat geen blad vallen. Een angstige haag, die vergeet dat ze nog leeft.

Ik bezoek mijn goede vriend en collega J. die sinds enkele weken weet dat de letter K hem heeft ingehaald. We drinken een glas wijn en klappen over wat we ooit samen beleefd hebben. Over culinaire genoegens. Over de vrouwen en onze vrouwen.  Over Dumas en zijn Groot Keukenwoordenboek. Over Dylan en Waits, en over de jeugd van tegenwoordig, die trouwt en dure feesten geeft om een half jaar later alweer vreemd te gaan en te scheiden. We lachen en zijn verwonderd dat wij er nog zijn en al die anderen al lang niet meer. En dat het weer winter wordt. Ook voor ons. En we verschillen van mening over de beste bereidingswijze van fazant op zijn Brabants. We geven elkaar een kookboek cadeau. Als ik naar huis rijd besluit ik dat het mooi geweest is. Ik trek er met de geleerde vrouw voor paar dagen tussenuit. Eens zien of ik ginder ben en of ik nog terugkom. Mijn medicatie niet vergeten mee te nemen. Ik wens jullie toch het beste.

Marc van Impe

15:23 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (3)

21 december 2011

Fabels

We kregen geen vergroeide tenen van basketters. We werden niet achterlijk van strips. We werden geen crimineel van televisiekijken. We kregen geen rachitis omdat we  (vul in naar persoonlijke voorkeur) spruitjes, witloof, bitterpeeën, schorseneren of snijbonen haatten. We kregen geen rot gebit van toverballen. We werden niet blind van masturbatie. En dat je je huiswerk niet maakte heeft niet geleid tot werkeloosheid. Allemaal pijnlijke misvattingen van overbezorgde en/of naïeve opvoeders, ouders, leraars, moraalridders en onderpastoors die ons geen diep ongelukkige jeugd bezorgd hebben. Ze bedoelden het goed. En geen zinnig mens die dergelijke stellingen nog aanhoudt.

Nu las ik deze vakantie nog eens het welles nietes verhaal over zoutconsumptie door. De Hoge Gezondheidsraad versus een professor die het aangedurfd heeft om over het hek van het schoolplein te klimmen. Waar had ik dat nog gehoord.

En dat ik er niet eerder op gekomen ben?

Elk jaar opnieuw lanceert de overheid , daarin enthousiast gesteund door de regionale  promotiediensten voor land- en tuinbouwproducten, een campagne voor de consumptie van meer fruit en groeten. Nochtans blijkt uit verschillende rapporten van de Cochrane Collaboration  dat het niet zo is dat omdat mensen die veel fruit eten gezonder zijn, de gezondheid in het algemeen kan gestimuleerd worden door een verhoogde consumptie van fruit. Het zou best kunnen zijn dat mensen die meer fruit eten intrinsiek verschillend zijn van hen die dit niet doen. Met andere woorden: de campagnes hebben geen zin.

Het  rapport van de Cochrane Collaboration onder de titel “Multiple risk factor interventions for primary prevention of coronary heart disease” uit 1999 stelt duidelijk dat het effect van campagnes voor gezond eten weinig of geen effect hebben op het al dan niet ziek worden en dat met die wetenschap in het achterhoofd,  het voortdurend entoesiasme voor gezondheidspromotie eigenaardig is, vooral als men weet welke geldmiddelen daarvoor vrij gemaakt worden. “The methods of attempting behaviour change in the general population are limited and do not appear to be effective.” Fabeltjes dus, zij, het dure fabels.

Het artikel veroorzaakte toen een gigantische rel en werd vervolgens deskundig doodgezwegen. De jongste campagne gaat straks beginnen. Rijst de vraag: wie wordt hier beter van?

 

Marc van Impe

 

http://www2.cochrane.org/reviews/en/ab001561.html

21:20 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

18 december 2011

Homeopathie

 

In Groot-Brittanië, een land waar alternatieve geneeskunde altijd gebloeid heeft, vindt het parlement dat het mooi genoeg geweest is. De National Health Service moet stoppen met de financiering van homeopathie en de toezichthouder mag niet langer een licentie verstrekken aan homeopathische  producten. Dit is een van de zwaarste politieke aanvallen op homeopathie in een land binnen de EU. Homeopathie wordt verworpen als  "wetenschappelijk ongeloofwaardig 'en' theoretisch zwak”.  Er gaan nu stemmen op in het Europees Parlement en in de Commissie om paal en perk te stellen aan dit “wetenschappelijk bijgeloof”. Homeopathie is immers niet evidence based. Ook België zweert bij EBM.  Als het RIZIV en de minister consequent zijn stoppen ze dus ook in ons land met de terugbetaling van deze alterneuterij. Dat er een gemeenschap bestaat, die gelooft dat homeopathie werkt, is niet 'evidence' genoeg om door te gaan. Gebedsgeneeskunde werkt soms ook,  duiveluitdrijving al evenzeer, maar niemand die eraan denkt dit terug te betalen.  Maar de ziekenfondsen gaan maar al te graag de alternatieve toer op. ,,Het succes van alternatieve geneeskunde zal alleen maar toenemen'', voorspelt Michel Callens, medisch directeur bij de Christelijke Mutualiteiten. ,,Dat is een logische evolutie. De 'groene beweging' manifesteert zich ook in de geneeskunde. Mensen zijn het beu dat hun kinderen bij de minste keel- of oorpijn antibiotica met heel wat nevenwerkingen voorgeschreven krijgen. Homeopathie gaat ervan uit dat het lichaam zelf helende krachten heeft. Het is een 'zachte' geneeswijze die werkt met langere therapieën zonder bijwerkingen.''  Dr. Callens is ook voorstander van allerlei niet bewezen alternatieve psychotherapieën of wat daar moet door voor gaan. ,,Bovendien staat in de zachte geneeskunde het individu centraal. Wie bij de homeopaat langsloopt met keelpijn, zal eerst psychologisch en medisch gescreend worden, terwijl je bij de huisarts na vijf minuten buiten bent. Het is meer dan logisch dat de zachte geneeskunde nog aan populariteit zal winnen'', zegt Callens.  “ Complementaire geneeskunde is de geneeskunde van de toekomst. In onze buurlanden staan ze al verder. Terwijl klassiek geschoolde artsen hier hun 'andere' collega's verzwijgen of afschilderen als kwakzalvers, wijzen Nederlandse huisartsen geregeld patiënten door naar homeopaten voor een alternatieve therapie.'' Volgens dr. Callens  is het verzoeningsproces ingezet.  Callens is ook een van de hardnekkigste verdedigers van de ziekenfondsaanpak van CVS/ME:  anders leren denken en de loopband op!

Een groene geneeskunde dus op basis van een alternatieve, zachte, niet evidence based diagnose en therapie.  Niet enkel de vereniging van Europese mutualiteiten staat hier achter, maar ook een grote Belgische verzekeringsmaatschappij, meermaals aanbevolen door de Verbruikersunie en met een degelijke reputatie als verzekeraar van de overheid. Weten de ziekenfondsen nog wat  ze willen?

Marc van Impe

18:55 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)