10 januari 2012

Mantelzorg

“Eens goed werken, dat zal je deugd doen,” had de dokter haar gezegd. “Je bent nu al negen jaar arbeidsongeschikt en wij vinden dat het lang genoeg geduurd heeft.” En prompt werd Ilse naar de VDAB gestuurd, met de opdracht een nieuwe baan te vinden. Ilse had jaren in de thuisverpleging gewerkt, was al die tijd door weer en wind in een R4’tje van patiënt naar patiënt getrokken tot ze na een kleine operatie waarbij wel een bloedtransfusie te pas kwam niet meer recupereerde. Er begon een schier eindeloze zoektocht langs artsen, kenniscentra, psychologen, diëtisten en op aanraden van haar eigen huisarts kwamen er zelfs alterneuten aan te pas. Die staken een brandende kaars in haar oor. Het ziekenfonds dat familie was van de opdrachtgever van Ilse en het kruis hoog in het vaandel draagt, had haar zonder problemen als chronisch zieke patiënt erkend. Ilse bracht zelfs een tijdje vrijwillig in de psychiatrie door waarbij ze een contract moest tekenen dat ze beter ging worden. Ze leerde er aardappelen schillen en groenten schoonmaken. Groepstherapie heette dat. Tot Ilse genoeg had van de groentesoep en via via te rade ging in een kliniek in de Brusselse rand. Daar viel het verdict CVS, mét ondervoeding en een zware inflammatie. Ilse kreeg krachtvoeding en aangepaste medicatie. Ze werd weer een beetje beter. En nog beter. En weerbaarder vooral. Dus vroeg ze aan haar ziekenfonds of ze met al haar ervaring niet kon ingeschakeld worden in een project voor mantelzorg. De ziekenfondsdokter kon er niet mee lachen. “Wat u hebt is een typisch vrouwenkwaaltje,” beet hij haar toe, “en dat bedoel ik niet gynaecologisch. Wie kan mantelzorgen kan ook gewoon werken. ”  

Bij de VDAB wachtte Ilse een koude douche. Bij werkgevers bestaat er nauwelijks interesse om oudere werknemers aan te werven. In de praktijk blijkt de leeftijdsgrens voor nieuw personeel al tot veertig jaar gezakt. En in de krant van vandaag las Ilse dat op basis van een enquête van het sociaal kantoor SD Worx bij bijna achthonderd Belgische bedrijven met minder dan achthonderd werknemers,  amper 27 procent van de werkgevers interesse toont voor werknemers ouder dan veertig. En slechts 7,9 procent had belangstelling voor 50-plussers. Opvallend was dat niet zozeer het te hoge loon in de top tien van de bezwaren tegen oudere werknemers staat. De vrees voor een gebrek aan motivatie is de meest aangehaalde reden. En dat is nu net wat Ilse op overschot heeft. Motivatie genoeg. Alleen kan ze haar oude baan op haar 56ste niet meer aan. Daarom biedt de VDAB nu een herscholing aan. Tot chauffeur voor schoolbussen en gehandicaptenvervoer. Zoals de bediende achter het loket zo vriendelijk zei: “Dat ligt toch een beetje in uw sector, niet?”

 “Wat moet ik nu doen?” vraagt ze me aan de telefoon. Buiten stormt het tegen 110 per uur. In dezelfde krant staat een bericht dat een staatssecretaris oudere chauffeurs aan een verplichte psychische en fysische keuring wil onderwerpen.

Marc van Impe

11:34 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

08 januari 2012

Vrijwilligerswerk wordt bestraft

In De Morgen heeft professor dr. Jan Demaeseneer geschreven wat we al jaren aanklagen: er bestaat geen gezondheidsbeleid in België. Er bestaat alleen maar een systeem van verdeel-en-heers waarbij de twee grote ziekenfondsen die in feite het Riziv besturen en die hun kaderleden al naar gelang het uitkomt van stoel laten wisselen, ervoor zorgen dat vooral hun organisatie financieel overeind blijft. Ze gebruiken daarvoor alle middelen die klassieke monopolisten gebruiken: prijsafspraken, dus kartelvorming, vervalsing en ontvreemding van statistische gegevens, politieke druk op mandatarissen  en brute macht. Geen enkel kaderlid van het Riziv is niet via een ziekenfonds of via door een ziekenfonds bestuurd ministerieel kabinet  zover gekomen.

Volgend verhaal illustreert dat nogmaals. We kregen dit van één van de leden van de pijnliga. “In één van de tijdschriftjes vond ik een artikel over problemen met RIZIV. Momenteel zitten wij ernstig in de problemen doordat mijn vrouw van de ziekenkas is gevlogen door het Riziv. Volgende maand komt dit voor de rechtbank. Wij vrezen daar nu al voor.

Kort gezegd gaat het erom, dat mijn vrouw door de controlearts CM tot aan haar pensioen was  afgekeurd. (2 heupprotheses, eerst heup beetje mislukt wegens een bekkenbreuk door chirurg). Dan heeft mijn vrouw gevraagd om vrijwilligerswerk te mogen doen. Toegestaan door CM. Gemiddeld één maal in de zes weken heel licht werk (koffie uitschenken). Opgeroepen door Riziv : "mevrouw wij hebben hier kopie van uw vrijwilligerswerk. Als u dat kan doen, kan je gaan werken ook. Nog 4 dagen uitbetaald en dan kan je terug gaan werken. Als je niet akkoord gaat dan moet je maar een rechtszaak aanspannen." En daar sta je dan met al uw medische verslagen en foto's. Ze bekijken die niet eens. Ze zijn wel zo slim geweest om dat niet op papier te zetten dat het door het vrijwilligerswerk is.

Onze advocaat zegt nu al dat er veel kans is dat we verliezen van het Riziv. In dat geval moet mijn vrouw gaan werken, maar gaat ze direct afgedankt worden door haar werk omdat ze niet meer mag beginnen  van de arbeidsgeneesheer. Hopeloos eigenlijk.....”

Exact hetzelfde antwoord gaven dr. Luc Cools en dr. Joël Boydens van de CM toen we hen in 2004, na de beruchte uitzending in Ombudsjan,  de vraag stelden wat een patiënt nog doen kan als hij met de rug tegen de muur gezet wordt. “Wie niet akkoord gaat moet maar een rechtszaak beginnen.”

We willen meer van deze verhalen en zullen ze stuk voor stuk publiceren. U kunt uw protest ook rechtstreeks en in CC. mailen aan de grote baas van het Riziv, Jo De Cock op Jo.DeCock@riziv.fgov.be. Doen!

 

Marc van Impe

14:06 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (10)

06 januari 2012

Hoe het begon

Ambtenaren hebben een lange pik. Het is dus logisch dat ze al eens op hun pik getrapt worden. En dat, zo is bekend, vindt niemand fijn. Nog erger is dat een ambtenaar nooit pikt dat hij flagrant ongelijk krijgt, dus op het reeds genoemde lichaamsdeel geraakt wordt, en dat dit en plein public gebeurt. Als er dan nog eens een paar honderdduizend Vlamingen getuige zijn van dat incident, dan is dat nog honderdduizend keer erger. Dan rijdt er een platwals overheen.

Dat is wat in 2003 gebeurde tijdens een uitzending van Ombudsjan. U kan dit in alle rust in bijlage bekijken(*). Wat volgde was een vergadering met het getroffen heertje, de CEO van het Riziv en professor dokter verzekeringsarts en CM-zetbaasje Peter Donceel. We werden op de koffie gevraagd in een statig gelambriseerde vergaderzaal op de achtste etage aan de Tervurenlaan. Er was water, plat en spuit, en voor een keer echte vers gezette koffie. Er waren ook bedreigingen, opgediend in gekleurd zilverpapier die er op neerkwamen dat we drie keuzes hadden: ophouden, ons onder de vleugels van de CM plaatsen of de officiële politiek tegenover CVS onderschrijven. Daar zouden we zeker niet slechter van worden. En anders? Dan kwamen er spaanders!

De koffie werd koud en de sfeer ook. Zeker toen ik de vraag stelde wat nu eigenlijk de opleiding en/of bijscholing was van de ziekenfondsgeneesheren. Professor dokter Donceel antwoordde dat ook zij geneesheren waren, opgeleid aan de beste universiteiten van het land die niet voor het geld maar voor het maatschappelijk belang gekozen hadden. Dit was een engagement dat niet mocht onderschat worden. Dit was heel wat anders dan de hele dag patiënten zien en kassa kassa. Dit waren idealisten. Geen dokters die in dure Porsches reden.

Ach, zei ik, ik heb zo eens de statistieken bekeken en ben tot de vaststelling gekomen dat de meeste van die dokters heel hard en heel lang gestudeerd hebben. Sommigen hebben zelfs driemaal hetzelfde jaar gedaan. Ze moeten hun vak dan zeker goed kennen.

Waarna we elkaar hartelijk de hand schudden, nog enkele beleefdheden uitwisselden en onze mantels aangereikt kregen. Samen met de professor liepen we naar de garage. Daar wachtte zijn auto met chauffeur. Het werd nog een fijne dag. De rest van het verhaal kent u.

Marc van Impe

(*) uitzending Ombudsjan : http://iturl.nl/sn-kkz

11:34 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (4)