06 juli 2012

Uit de tijd

Volgens de Nederlandse hoogleraar radiotherapie Marco Van Vulpen moeten ziekenhuizen evolueren naar een ander organisatiemodel, niet langer opgedeeld in specialismen maar via zorglijnen waarbij de route van de patiënt centraal staat. De indeling in specialismen is een achterhaald overblijfsel van vroeger, zegt van Vulpen van het UMC Utrecht in zijn oratie die hij op 19 juni uitsprak. Van Vulpen vindt de indeling van ziekenhuizen in divisies, afdelingen en specialismen naar ziektebeeld dus achterhaald. Het zijn kolommen die goede patiëntenzorg belemmeren. Volgens Van Vulpen lopen verantwoordelijkheden en bevoegdheden spaak. “Wie is er verantwoordelijk voor de aansluiting tussen de kolommen? Waar en wanneer begint de zorg in de andere kolom? En wie draagt de verantwoordelijkheid in het grijze tussengebied? De slagkracht om iets voor elkaar te krijgen buiten het eigen vakgebied ontbreekt.” Als oplossing stelt Van Vulpen een nieuwe indeling voor: de route van de patiënt door het ziekenhuis moet centraal staan. Bijvoorbeeld een zorglijn borstkanker. Binnen deze zorglijn is een vast basisonderzoek nodig. Hierna wordt in een multidisciplinaire bespreking bepaald in welk zorglijn, route A, B of C, de patiënt zal worden behandeld en gevolgd. “Ik ben ervan overtuigd dat 99 procent van alle zorg in een standaard parcours kan worden gevangen. Iedere route bestaat uit diverse teams van artsen uit diverse disciplines die gezamenlijk verantwoordelijk zijn voor de zorg voor een bepaalde patiënt. Het betekent dat patiënten niet langer onder behandeling zijn van één specialist.”  Een interessante denkpiste die ook in ons land ingang mag vinden. Maar kan dat wel in een land waar er op enkele weken tijd bijna 300 huisartsen meer geteld worden? Enkele weken geleden zegde La Ministre dat er 8200 zijn. Dinsdag in TerZake waren dat er bijna 8500! Letterlijk.
Marc van Impe

19:42 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

04 juli 2012

Optimist tot in de kist?

Wetenschappers, en artsen horen daarbij, blijken doorgaans te lijden aan een zeer menselijke eigenschap: zelfoverschatting. Maar liefst 94 procent gelooft dat zij tot de bovenste helft van hun vakgebied behoren. Ach, zelfoverschatting is niet erg, als je er van geneest. Ik heb ooit geloofd dat ik sowieso in de gemeenteraad zou gekozen worden. Ik haalde veertien stemmen. Toch doen optimisten het beter dan pessimisten schrijft de Amerikaanse psy Martin Seligman in Learned Opinion. Optimisten zijn gelukkiger, effectiever en gezonder. Aan dat laatste twijfel ik. Maar ik ben er wel van overtuigd dat ze minder “afzien”. De pessimist denkt dat hij een lul is, de optimist gelooft dat hij het verkeerde moment koos. Same player shoots again, staat in zijn voorhoofd geëtst. De optimist bewijst zijn kracht in zijn nederlaag of zoals Dylan zingt ‘there’s no succes like failure’. Als overtuigd Dylanoloog kan ik dit alleen maar beamen. Een tijdelijke tegenslag rationaliseer ik weg. Het zal mijn eigen fout wel zijn: ik heb niet hard genoeg gewerkt, ik kreeg geen eerlijke kans, iemand heeft me een poets gebakken. Maar ik kan beter. Merkwaardig genoeg blijken er zeer weinig optimisten te bestaan bij hen die de maatschappij, u en mij dus, controleren. Meer pessimisten, met weinig vertrouwen in de mensheid: meer grijs pak, schemerkleurig hemd en analoge das, saai ondergoed, geen grote gedachten, veel chagrijn, hardnekkig op de derde rijstrook tegen 118 per uur. Maar schrijft Seligman: zij hebben een realistischer wereldbeeld. De wereld dient om anderen de duivel aan te doen en zij beheersen die kunst tot in de finesse. Dat heet controle en toepassing van de wet. Geen groot orgasme, wel klein leedvermaak. U kent ze wel.
We zouden er dus goed aan doen daar rekening mee te houden. Zoiets als een interne pessimist in ons houden, om ons blind optimisme om te vormen tot een flexibele hoopgedachte. Optimisme leidt niet tot vooruitgang, dat weet ik wel, maar tot veerkracht. En finaal is het dat wat de pessimist mist. Zelfoverschatting leidt tot overleven ook zonder gegarandeerd pensioen. Pessimisten weten dat ze een vet pensioen krijgen. Maar ze gaan sneller dood.
Marc van Impe

22:34 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

01 juli 2012

Zo tevreden

Op een recente voorstelling van nog maar eens een studie over de kostprijs van onze gezondheidszorg bleek voor de zoveelste maal dat de zorg in ons land de patiënt het meeste kost.  Met andere woorden, we zijn allemaal verplicht verzekerd maar eenmaal iemand van ons patiënt wordt, begint het pluimen van de kip. Ik heb niet de bedoeling u te bedelven onder een hoop cijfers, enkel dit: in 2009 bedroeg de out-of-pocket besteding aan gezondheidszorg voor alle 11 miljoen Belgen samen 20 miljard euro. Da’s veel, en veel meer dan in de ons omringende landen. Voor verder cijfermateriaal verwijs ik u graag naar de website www.itinerainstitute.org. Wat me opviel tijdens het debat was het schrijnende gebrek aan ernst en respect voor hun publiek dat de deelnemers aan de dag legden. Veel verder dan een beetje algemeenheden en gemeenplaatsen als “het is zo erg nog niet” en “van alle Europeanen blijken de Belgen het meest tevreden te zijn over hun gezondheidszorg” kwam men niet. En toen de vertegenwoordiger van het grootste ziekenfonds van het land het ineens had over een dringend initiatief dat moest genomen worden om de medische consumptie terug te dringen, daarin roerend bijgevallen door de vertegenwoordiger van de grootste private hospitalisatieverzekeraar, werd het koud om mijn hart. Beide heren pretendeerden niet meer noch minder dan dé vertegenwoordigers van de patiëntenbelangen te zijn. Ik hou mijn hart vast voor hun initiatief. We weten dat hun financiële belangen zwaarder doorwegen dan om het even wat. En toen de ziekenfondsarts afsloot met de mededeling dat hun actie voor het zoeken naar geluk daar een belangrijke bijdrage zou leveren, besloot ik dat het tijd was om op te stappen.
In de file onderweg bedacht ik: “ Het is alsof autoverzekeraars de wegcode zouden mogen herschrijven. Zouden de Belgen dan ook nog het meest tevreden zijn?” De wijsheid zegt: Veel beloven en weinig geven, doet de zotten in vreugde leven.
Marc van Impe

17:48 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)