08 augustus 2013

Te gek voor woorden

donderdag 8 augustus 2013 - 16:18

 

“ We gaan terug naar de jaren tachtig toen de eerste versie van de ICD 9 het levenslicht zag. Dat internationaal systeem dat ziektebeelden en bijhorende diagnose klasseert wordt zo om de tien jaar geupdated. Men is dus nu ongeveer klaar met ICD 11, want ICD 12 is bijna klaar. Maar niet op de Tervurenlaan. Wij citeren minister Onkelinx die op 28 mei 2009 als volgt antwoordde op een schriftelijke vraag van Open VLD senator Margriet Hermans: “Tenslotte stelt u nog een vraag over het ziekteclassificatiesysteem dat de overheid gebruikt …... U vraagt waarom hiervoor de versie negen van de International Statistical Classification of Diseases and Related Health Problems (ICD) gebruikt wordt in plaats van de recentere versie tien van dit classificatiesysteem. Ik vermoed dat uw vraag betrekking heeft op bepaalde statistieken die jaarlijks opgemaakt worden door de dienst Uitkeringen van het RIZIV en waarbij onder meer per ziektegroep het aantal rechthebbenden met een aandoening uit die groep wordt weergegeven die een invaliditeitsuitkering omwille van arbeidsongeschiktheid ontvangen. Tot nu toe gebeurde dit inderdaad op basis van de ICD-negen classificatie. De dienst Uitkeringen plant echter om van classificatiesysteem te veranderen. Er is binnen deze dienst een werkgroep opgericht die dit onderzoekt. De overstap naar een ander classificatiesysteem zorgt wel voor heel wat organisatorische problemen. Onder meer dienen er diverse informatica-aanpassingen te gebeuren. De ingebruikname van het nieuwe systeem neemt dan ook de nodige tijd in beslag. “

 

Hetzelfde antwoord kregen we al in 2006 van haar voorganger Demotte, en in 2002 van diens voorganger Vandenbroucke. Ondertussen klasseert de minister alle CVS- en fibromyalgiepatiënten nog altijd bij de psychiatrische aandoeningen. En die zijn, aldus de cijfers eens te meer dramatisch gestegen. Navraag leerde ons toen dat het RIZIV op dit ogenblik wachtte op de samenstelling van de nieuwe deelregeringen om een werkgroep op te richten, die een werkgroep zal oprichten die moet leiden tot een werkgroep die de aanpassing van de informatica zal aanpakken. Die werkgroep is er nog altijd niet. En zal er ook niet komen. Wees daar maar gerust in. CVS-patiënten worden er goed gek van.

 

Marc van Impe

16:41 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

06 juni 2013

De solutionist

Er is nu een maand overheen gegaan. Met het weer klaart ook het humeur op. Je hebt een denkfout gemaakt, zegt de geleerde vrouw, je hebt eens te meer gedacht dat je opponent net zo denkt als jij en het beste voorheeft. De waarheid is hard bij les. Eens te meer heb ik me in de maling laten nemen. Waarom toch? Ik zag het toch aankomen? Dan valt mijn oog op een artikel van Suzanne Wuesten, die Het abc van de  denkfout schreef. Een denkfout zegt ze is een systematische afwijking van rationeel denken dat gebaseerd is op logisch redeneren en correct onderbouwd wordt met argumenten. Precies zoals ik de denkfout gemaakt heb: ik ging ervan uit dat de andere even rationeel dacht als ik. Rationeel denken hoeft niet per se het beste resultaat op te leveren, zegt Wuesten. De mens laat zich het systematisch misleiden en het liefst in zijn voordeel. Het erge is dus dat vanuit ons persoonlijk perspectief bekeken denkfouten ons iets opleveren. Quod non. We bedriegen onszelf. Wuesten lijst de denkfouten op. Een eerste denkfout is de vooringenomenheid alsof we de verhalen die we graag horen zelf regisseren. We liegen onszelf niet alleen voor, we maken die leugen ook nog acceptabel. Een tweede denkfout is denken in formules van oorzaak en gevolg. Terwijl de werkelijkheid vaak veel complexer is. Maar denken in oorzaak en gevolg geeft ons de idee dat we greep hebben op de zaak. Terwijl correlatie niet altijd een causale relatie inhoudt. Een derde fout is onze behoefte aan harmonie. We houden niet van tegenstrijdigheden en incongruentie. Integendeel, we willen dat ons gedrag overeenstemt met onze principes en onze wensen corresponderen met de werkelijkheid. Als die verandert passen we desnoods onze wensen aan. Nog een vierde fout is dat we niet met onzekerheid kunnen omgaan. Dus maken we onze eigen zekerheid. Hoort u uzelf hardop liegen? Ik wel, soms. Een vijfde fout is onze afkeer van verlies. En een zesde fout is onze zelfoverschatting, wat dan weer leidt tot risicovol gedrag of iets wat durf heet, vaak met fatale afloop. En de zevende fout is het groepsdenken, het toegeven aan de druk van de groep waar we ons bij rekenen.  Dat leidt tot conformisme. En daar werd ooit een mooie Italiaanse film over gedraaid. Als je die zeven fouten zo op een rijtje ziet dan vraag je je af hoe lang we nog onszelf voor de gek gaan houden. Gelukkig kunnen we dat alles tegen gaan door met heuristieken, mentale vuistregels, de werkelijkheid te verwerken om zo verlamming te vermijden. Zoekt en gij zult vinden, zegt Mattheus (Mat 7.7). Ik een ben een solutionist en zie de werkelijkheid als verzameling oplosbare problemen. Maar een zaak is zeker, nooit doe ik nog zaken met een man met een konijn in zijn hoofd.

Marc van Impe

ISBN: 9789081359245; Publicatiedatum: 01/06/2013; Uitgever: De Argumentenfabriek; Titel Reeks: Helder denken; Suzanne Wuesten: Hoe we onszelf voor de gek houden. Het abc van denkfouten.

19:53 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

23 mei 2013

No comment

‘Vrouwen moeten meer werken. Alle vrouwen moeten voltijds aan de slag.’ Minister van Werk Monica De Coninck (SP.A) gooide de knuppel in het hoenderhok met haar uitspraak dat vrouwen geen volwaardig pensioen opbouwen omdat ze vaak deeltijds werken en loopbaanonderbreking nemen. ‘Dat maakt hen kwetsbaar en afhankelijk van hun partner.’   Sofie Verschueren, een radiopresentatrice en jonge moeder reageerde scherp via een column op Knack.be en vroeg de minister om hulp. ‘Ik zou vooral graag van u weten, hoe ik dat dan precies allemaal moet doen.’ Sofie is moeder in een gezin van tweeverdieners met een baby van 11 maanden. ‘Voorlopig lukt het allemaal, omdat we maar één kindje hebben dat voltijds naar de kinderopvang kan gaan. Maar ik word soms ’s nachts badend in het zweet wakker, omdat ik me afvraag hoe we dat gaan doen als onze zoon – die ongelooflijk hard gewenst is en ons grote geluk – naar school zal gaan. Dus mevrouw De Coninck, kan u mij helpen? Want ik vraag mij echt af hoe we dat moeten oplossen. Hoe ik 21 dagen verlof moet rijmen met een kind? Hoe ik mijn schuldgevoel kan afbouwen? Want ik zou eigenlijk veel vaker bij mijn kind willen zijn, maar ik durf dat niet.’ Je zou denken dat een minister zo’n gelegenheid niet voorbij laat gaan en maar al te graag zou reageren op zo’n media  moment.  Maar de minister conformeert zich aan de gedragsregels van deze regering Di Rupo.    Knack vroeg  De Coninck om een antwoord. Maar dat komt er dus niet. De minister blijkt zeer verveeld te zijn met de vraag van Sofie maar weigert daarover publiek te converseren.

No comment. Dat is de gouden regel van Di Rupo. Niet ingaan op kritiek of vragen.  Knack besluit: ‘De regering Di Rupo is een begrotingsregering, die van de ene begrotingscontrole naar de andere hinkt. Ze lijkt enkel bezig met crisis-gerelateerde maatregelen. Er is geen visie, geen verhaal, geen blik op de toekomst, geen leidraad, geen idee over waar het naartoe moet met dit land en zijn inwoners.’

Marc van Impe

11:45 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)