22 mei 2014

Aan de vooravond van de verkiezingen

Aan de vooravond van de verkiezingen 
 
VILVOORDE 20/05 - Toen professor Lieven Annemans, nu enkele maanden geleden zijn boek presenteerde over de staat van onze gezondheidszorg, zei een bekende Brusselse chirurg me dat het niet toevallig weer eens een Vlaming was die zo kort voor de verkiezingen zo nodig in de soep moest spuwen.
Volgens Annemans deugt er zowat niets aan het middellangetermijnbeleid van onze zorg en zullen we –als we op deze weg verder gaan-, in 2058 niet minder dan dertig procent van ons Bruto Intern Product uitgeven aan gezondheid. De publicatie van Annemans kon op algemene bijval rekenen in Vlaanderen. In Franstalig België waren de reacties een stuk negatiever. Op het kabinet van de ministre werd de stormvlag gehesen. Maar een antwoord kwam er niet.
We gaan hier niet onze kritische bespreking herhalen, maar als men niet 1) de rol van de huisarts centraal gaat stellen, 2) een doorgedreven en efficiënt informaticasysteem opzet en 3) de financiering van de ziekenhuizen totaal omgooit, dan gaat "het beste gezondheidsstelsel ter wereld" onvermijdelijk naar de verdoemenis.
Minister van Volksgezondheid Laurette Onkelinx (PS) had het over de voorspelling van de Apocalyps. "Crier au loup est une démarche stérile qui ne sert qu'à inquiéter la population", klonk het letterlijk. Zij rekent op de professionelen van de gezondheidssector. Maar daar schort het precies aan. De zogenaamde professionelen van de sector zijn aardig tekort geschoten. Onze gezondheidszorg is met zijn 26,6 miljard euro of 8% de grootste uitgavenpost op de federale begroting. En waar de groeinorm op 3.5% lag, bleef die in werkelijkheid rond de 2,06% hangen. Volgens Michel Jadot, voorzitter van de Mutualités Socialistes, liggen onze uitgaven dan ook binnen de Europese normen. In 2011 werd via radiologie en biologie maar liefst 4 miljard euro bespaard. Niet iedereen was daar even gelukkig mee.
Voor de Franstalige partijen hoeft er in feite niets te veranderen. Het beleid is op kruissnelheid, zo heet het en de belangrijkste maatregelen zijn al genomen. Zoals het verbieden van supplementen in gemeenschappelijke en tweepersoonskamers; de prijsverlaging voor ruim 2.500 medicijnen; de versnelde terugbetalingsprocedure voor levensreddende medicatie; het specifieke terugbetalingsstatuut voor 840.000 chronisch zieken en een half miljoen bijkomende rechthebbenden. En dan is er het e-Healthsysteem dat in volle ontwikkeling is en waar niemand behalve de direct betrokkenen over in de wolken zijn. Er werden tientallen maatregelen en (maat)regeltjes getroffen, de ene al positiever dan de andere, maar van een globaal plan was in feit geen sprake.
Er waren ook minder gelukkige besluiten: zoals de afschaffing van de numerus clausus aan de Franstalige universiteiten, wat tussen 2014 en 2020 zo'n 6.500 tot 7.500 afgestudeerde artsen zal opleveren voor het zuidelijk deel van het land, waar er maar 2.830 Riziv-nummers beschikbaar zullen zijn. Maar dat is een voorzorgsmaatregel voor de toekomst, want dan zullen er in Wallonië en Brussel heel wat huisartsen tekort zijn, zegt het kabinet. En dan is er de erkenning van psychotherapie en alternatieve therapieën, die Onkelinx graag "zachte" of "parallelle" geneeswijzen noemt, maar die aan Vlaamse kant alleen maar de ergernis van de academie opwekken. Geen enkele van de Franstalige partijen wil eigenlijk dat het bestaande systeem verandert.
In Vlaanderen daarentegen zien we opmerkelijke overeenkomst tussen de linkse partijen sp.a en Groen en de N-VA die alle drie willen dat de artsen correcter betaald worden en dat de patiënt –lees het ziekenfonds- van een stuk administratieve rompslomp verlost wordt. De N-VA wil een rem op de spoeddiensten, Groen wil een abonnementsgeneeskunde voor de eerste lijn, en de sp.a wil net zoals de twee reeds genoemde partijen, de groene doktersbriefjes bij de huisarts afschaffen. De CD&V wil de artseninkomens herijken, waarbij dus specialisten zonder technische prestaties meer gaan verdienen. Er is dus één groep artsen die voluit op de tenen getrapt wordt en dat zijn de specialisten die een lab runnen, of technische prestaties uitvoeren.
Er is slechts één partij die voluit voor zware besparingen gaat en dat is het Vlaams Belang: die willen 4 miljard wegsnijden, dat is zo'n 15% eraf. Volgens die partij bestaan er in ons land twee medische culturen, de Vlaamse en de Waalse, en daarom moet de gezondheidszorg gesplitst. Maar de marsrichting blijft voor alle partijen dezelfde: de betaling per prestatie moet eruit!
En wat de ziekenfondsen betreft is de N-VA het duidelijkst: "Het zal niet langer mogelijk zijn dat ziekenfondsen zowel de regels opstellen als ze uitvoeren én controleren." Waarop Michel Jadot riposteert: " Que ceux qui prétendent pouvoir faire mieux que les mutualités prennent notre place s'ils le veulent. »
 
Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

15:52 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

19 mei 2014

Ide, De Block of Brotchi

VILVOORDE 16/05 - De Semois staat hoger dan gewoonlijk en het weer is kouder. We vergelijken Hollandse, Franse en Oostenrijkse trappist en bespreken de komende verkiezingsuitslagen. Dat meer dan de helft van de Vlaamse artsen op 25 mei voor de N-VA zal stemmen, is ook tot aan onze tafel doorgedrongen. Met een score van 56 procent voor het Vlaams parlement en de Kamer laat N-VA een verpletterende indruk na in deze uithoek van Wallonië waar niemand naar een Belgische zender kijkt en de helft van het cafépubliek uit Fransen bestaat die hier goedkoop bier en sigaretten halen.
… En die aan de toog graag het hoge woord voeren. Een paar weken geleden nog moest ik hier een eulogie op Marine Le Pen aanhoren, maar nu wordt De Wever geschoren. Het zit de Vlamingen in het bloed, weet er een, sinds generaties zijn ze zo, dat krijg je er niet uit. Mijn vriend, de huisarts, beaamt. Toch zal ook hij, weer thuis in Brussel,  voor een Vlaming stemmen. Net zoals 56% van zijn Franstalige collega's zullen stemmen voor de MR van Didier Reynders. Centrumrechts dus.
Het stemgedrag van de Vlaamse en Waalse artsen loopt parallel, zo blijkt ook uit de kiesenquête van de Artsenkrant en Le Journal du Médecin. Centrumrechts krijgt in Vlaanderen in combinatie met centrumlinks waar de Open VLD zich feitelijk sociaal situeert, zelfs een luxueuze meerderheid. Nog een parallel: de CD&V haalt in Vlaanderen 9 procent, terwijl het CdH in Franstalig België 10% haalt. Alle andere partijen vallen beneden de 10%. Maar onbekend is ook in België onbemind. Voor de Vlaamse artsen wordt de N-VA-politicus dokter Louis Ide minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid, (39 procent), gevolgd door dokter Maggie De Block van Open VLD (37 procent). In Franstalig België kiezen de artsen voor Jacques baron Brotchi van de Mouvement Réformateur en neurochirurg uit Luik.
De uitkomst van deze niet-wetenschappelijke peiling onder 500 Vlaamse en 245 Franstalige artsen, die echter wel een duidelijke tendens aangeeft, mag allerminst verbazen. Om te beginnen is men 25 jaar socialistisch bewind op Sociale Zaken meer dan beu. Op de Vlaming Frank Vandenbroucke na, die door zijn eigen partij gedefenestreerd werd, werd het een pleiade van politique politicienne en droegen de besluiten de muffe geur van de achterkamertjes waar ze bekokstoofd werden. In feite hadden de PS-ministers het beleid voor Volksgezondheid uitbesteed aan de twee grote ziekenfondsen.  En dat wordt allerminst geapprecieerd.
Het cliché dat Vlamingen en Walen over zowat alles een tegengestelde mening zouden hebben is dus gebarsten. Dat blijkt ook uit de onderzoeken naar de kiesintenties van de VRT, VTM, RTBF en RTL.  Wel blijkt dat de partijen in Noord en Zuid andere oplossingen voorstellen voor dezelfde problemen. Zo wil N-VA tegen 2019 maar liefst 16 % besparen op de uitgaven van Volksgezondheid. De Vlaamse arts blijkt daar niet wakker van te liggen. Net zomin als hij wakker ligt van communautaire kwesties, dat interesseert hem slechts voor 11.3%. Uit de stemtest www.uwregering.be (Het Nieuwsblad/Gazet van Antwerpen/Het Belang van Limburg) blijkt overigens dat er in het algemeen op heel wat vlakken een kloof gaapt tussen wat de Vlaming denkt en wat de twee grootste Vlaamse partijen, N-VA en CD&V voorstaan. Maar dat is in Franstalig België niet anders.
De verklaring daarvoor is dat de kiezer, ook al is hij arts, zijn stemkeuze niet laat bepalen door rationele argumenten pro of contra een partijprogramma. Vlamingen en Walen hebben grosso modo dezelfde meningen, maar hun  buikgevoel is anders. Het imago is belangrijker dan het beleid. Met dat verschil dat de doorsnee Vlaming trendgevoeliger is dan de doorsnee Waal. Ik weet dat ik hiermee kort door de bocht ga.  Maar anders kan je niet verklaren waarom in Vlaanderen op tien jaar tijd de populairste politicus achtereenvolgens een socialist, een christendemocraat, een liberaal en nu een Vlaams-nationalist was. Dat is Wallonië anders, daar is men conservatiever en gold entre les deux mon coeur balance. Nu pas is die balans pas nu goed naar de rechterkant doorgeslagen.
Ik herinner me een bachelorscriptie van de Waalse Vincenza Russo die een paar jaar geleden in het kader van het Erasmus Belgica programma aan de Kempische Hogeschool kwam afstuderen op het verschil tussen Leeuwen en Hanen. Zij besloot dat het grootste verschil hierin bestond: "In Vlaanderen groeten mensen elkaar pas op de feestdagen: kerstmis, nieuw jaar, enz. Maar dat blijft toch een heel kleine bijzonderheid wanneer we beschouwen dat ook heel grote verschillen daarover in Wallonië bestaan. Als we maar het voorbeeld van Doornik nemen kunnen we ook zeggen dat sommige Walen afstandelijk zijn. Eigenlijk kussen de mensen zich vier keer in Doornik om mekaar te groeten, terwijl in andere Waalse steden pas één kus gegeven wordt." En dat klopt. De Vlamingen komen hier stil binnen, de Walen daarentegen…
Overigens blijkt uit onze discussie dat van de meeste aanwezigen niemand enige relevante programmapunten kent. Van geen enkele partij. Ook de aanwezige West-Vlamingen die zich met de hun kenmerkende bescheidenheid op de achtergrond hielden weten in feite niet waarom ze een voorkeur voor een of andere kandidaat hebben. De apotheker meent te weten dat West-Vlamingen uiteraard voor dokteur Ide zullen stemmen. "Dat is er immers ene van ons." Ide is inderdaad van Roeselare. Nobody is perfect.


Marc Van Impe

 

Bron : MediQuality

11:25 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

12 mei 2014

Test-Aankoop huurt dokter Oz in


NEW YORK 06/05 - Terwijl ik me in New–York voorbereid op de opening van de hoogmis van de psychiatrie rond het thema van de DSM-V , lees ik op de smartphone dat Test-Aankoop zich nu gaat wagen aan medisch advies. Patiënten die vragen hebben over een geneesmiddel of over tarieven die artsen aanrekenen, kunnen naar de consumentenorganisatie bellen en krijgen dan “advies op maat – ook als het om de voor- en nadelen van bepaalde behandelingen gaat, als ze niet goed begrepen hebben wat hun huisarts bedoelde, of als ze met vragen zitten over een onderzoek dat ze moeten ondergaan”.
Ik vraag me af wie die maat neemt. Test Aankoop heeft geen artsen in dienst, laat staan dat er specialisten aan boord van de consumentenorganisatie zouden zijn die op de hoogte zijn van de laatste ontwikkelingen van de geneeskunde en zomaar een second opinion uit hun mouw kunnen schudden.
Hoe gaat TA dat dan aanpakken? Met pas afgestudeerde dokters die geen stageplaats als specialist kunnen krijgen en die in afwachting een studentenbaantje erbij nemen? Of met artsen die hun praktijk moe zijn en die, zoals een adviserend geneesheer van de Sociale Inspectie het op zijn website schreef, "geen patiënten meer kon zien en uitkeek naar een baan van negen tot vijf"?  Of erger nog met geneesheren die om een of andere  reden vriendelijk of onvriendelijk verzocht werden hun praktijk te verlaten en die noodgedwongen verder aan de slag moeten?
 ‘In alle discretie' kunnen leden tijdens de kantooruren bellen, belooft de website.  Het amateurisme ligt er dik op: Wie naar het nummer voor gezondheidsadvies belt, komt uit op de algemene consumentenlijn van Test-Aankoop. Daar krijgt hij een algemene medewerker aan de lijn die dus niet noodzakelijk medisch geschoold is. Twee halve dagen per week zijn er ook artsen aanwezig naar wie de patiënten desgewenst doorgeschakeld kunnen worden. Ik zie het al voor me. Hebt u kanker? Druk 1; Hebt u last van slapeloosheid? Druk 2. Hebt u diabetes? Druk 3. En ga  zo maar door. Niet gehinderd door enige kennis van zaken, laat staan van uw medisch dossier krijgt u –als u lid bent natuurlijk- een gratis advies. Dat niet altijd een arts op de medische vragen antwoordt, daar zien ze bij Test-Aankoop geen graten in.
Volgens TA zal het vooral gaan om patiënten die vragen hebben over een geneesmiddel of over tarieven die artsen aanrekenen. Maar daar hebben we de ziekenfondsen toch voor?   ‘Er is zoveel informatie over gezondheid, mensen vinden hun weg niet. Net zoals we ze juridisch advies geven, kunnen onze leden nu ook voor gezondheidsadvies bij ons terecht', zegt Joost Vandenbroucke, die bij Test-Aankoop verantwoordelijk is voor het project. Vandenbroucke vergist zich. Juridisch advies is gebaseerd op protocollen, wetgeving, jurisprudentie. Medisch advies is gebaseerd op wetenschap, ervaring en niet te onderschatten: empathie met de patiënt. Elke patiënt is anders. Wie te snel gereden heeft, heeft de maximumsnelheid overtreden. Wie een hersenscan moet ondergaan zal zeker met vragen zitten, maar daar kan een anonieme flippo in een callcenter niet op antwoorden. Marleen Finoulst, arts en coördinator van de website Gezondheid en Wetenschap, die dus concurrentie krijgt, gaf het juiste antwoord:  ‘Vanop afstand kunnen we geen individueel advies geven. Zelfs al vraagt een patiënt met een hernia wat de voor- en nadelen zijn van een rugoperatie, we verwijzen altijd door naar een arts. We kennen niet het volledige medische dossier en de context van de patiënten. We weten ook niet of ze belangrijke informatie bewust of onbewust achterhouden omdat ze misschien graag een bepaalde behandeling willen ondergaan.'
Dit gezegd zijnde hebben de artsen het voor een stuk aan zichzelf te danken dat TA in dit gat springt. Ze verwijzen onterecht te weinig door naar een collega voor een second opion. En de adviserende geneesheren schieten hier eens te meer in te kort. Dat is nu wel bewezen.
Het doet me denken aan de figuur van   dokter Frasier Winslow Crane, M.D., Ph.D., Ed.D., A.P.A,  de psychiater die in de sitcom Cheers aan de bar van het café te pas en te onpas en vooral ongevraagd zijn wijsheden debiteerde. Hij is geëindigd in een eigen sitcom. De acteur Kelsey Grammar ging na twintig jaar zo hard in zijn rol geloven en zijn publiek met hem dat hij een rolmodel werd voor heel wat Amerikaanse psy's. Daar lopen er hier nogal wat van rond. Er is zelfs een sessie gepland rond radio en TV medicine. Die andere beruchte TV-dokter Oz, cardiochirurg die graag in operatiehemdje optreedt is hier een autoriteit. Zover zijn in ons land nog niet. Maar wat niet is kan nog komen.


Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

10:27 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (2)