28 december 2015

Een cadeau voor Maggie dat niets kost.

Lunchafspraak met een ziekenhuisdirecteur. Het was geen formidabele lunch, maar dat is eten in een ziekenhuis - behalve in Le Grain du Sel in het CHU Sart Tilman- nooit. Stukjes dode eend, met wat gepensioneerde kip, veel konijnenvoer, een verloren gevallen mango, maar wél een uitstekende conversatie over de organisatie van ziekenhuisapotheken. En een zeer interessante denkpiste.


Het ging over ziekenhuisfinanciering, begrotingstekorten en hoe ziekenhuisapotheken wél de volle prijs plus supplement doorrekenen aan de patiënt maar daar nog eens een flink ristorno op afdwingen, wat uiteraard in de schuifjes van ziekenhuis en andere belanghebbenden verdwijnt.


Alle medicijnen worden in dozen van honderd stuks verkocht, moeten vervolgens manueel uitgeblisterd worden, vervolgens weer individueel ingeblisterd worden, en voor elke actie wordt een premie gerekend. Het lijkt op wheeling and dealing, maar citeer graag in deze de filosoof Robert Zimmerman die zegt: "While money doesn't talk, it swears". Ik kan kort door de bocht gaan, maar het gaat er in feite als toe als op de coke markt.


Stel je voor, zegt de directeur, ik heb voor al dat ontblisteren twaalf personeelsleden nodig die voor het hele universitaire ziekenhuis de meest banale medicatie uit hun verpakking halen. Elke eenheid moet in een nieuwe verpakking worden gestopt met barcode, luchtdicht geblisterd, en dan klaar gezet worden voor elke patiënt. We gebruiken in elk ziekenhuis ampligen, amoxicilline, domperidone, lyrica, dafalgan, zirtec, cortisone, om van de generieken te zwijgen.


Stel je voor dat we die allemaal met 64 ziekenhuizen samen gaan aankopen.  Dus geen individuele prijsafspraken meer. We zouden een prijs kunnen onderhandelen waar we een flinke cadeau voor minister De Block zouden aan over houden. En dan gaat er nog een pak oneigenlijke ziekenhuisfinanciering in onze balans.


En stel je voor dat die farmaceutische industrie die medicatie los zou verpakken, zodat wij ze enkel zouden hoeven te blisteren. Sterker nog, men zou de generieke naam en de hoeveelheid direct in de code op de pil kunnen printen. Hoeveel cadeaus zouden dat niet zijn?


Waarom doen ze dat eigenlijk niet?


Zou dat misschien niet genoeg meerwaarde voor de aandeelhouder creëren ? Dat is nu toevallig het enige lijntje dat ik geen enkel Credo van een farmaceutisch concern terug vindt. Ik voel hoe de nieuwe unamecs en apb's in de stijgbeugels gaan staan.

Marc van Impe


Bron: MediQuality

19:10 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

24 december 2015

Nous vous souhaitons une douce fête de Noël

Après une telle année, à quoi pouvons-nous encore nous attendre et que pouvons-nous encore nous souhaiter sinon que tout aille mieux ? Les vœux de Noël peuvent se métamorphoser assez rapidement en une sorte de rapport annuel. Une récapitulation d’événements, positifs et négatifs, déposée sur la balance, et accompagnée le cas échéant d’un commentaire de la main du président du conseil d’administration en personne. Je ne souhaite pas l’aborder de cette manière en ce qui me concerne.


Je donne mon dernier cours de l'année une semaine avant Noël. Un gigantesque sapin de Noël se dresse à cette période dans le grand hall de Tour et Taxis, le site qui héberge notre campus. L'espace s'y prête fort bien. Le kitsch et les sentiments peuvent ici s'exprimer largement. Il y a deux ans, j'avais demandé aux étudiants de première année d'écrire un papier reflétant leur vision de la Noël. Le résultat fut consternant. La mort du Christ et la messe de minuit ne furent ainsi évoquées que par une seule étudiante, la grande majorité préférant parler des petits cadeaux, des réunions de famille, de la dinde farcie et des bûches de Noël à la crème au beurre. Mais le plus déconcertant fut le rapport de mes quatre étudiants allochtones qui n'étaient en rien au courant des raisons qui nous faisaient célébrer Noël. Ce n'était pour eux que la deuxième fête d'une série de festivités hivernales qui commençait par la Saint-Nicolas et se terminait avec le Carnaval. Mais ils avaient surtout retenu de cette période la multiplication des contrôles d'alcoolémie le long des routes. Pas un mot sur la naissance de l'infant Isa, comme il est appelé dans le Coran.


Ce qui me fait quand revenir au rapport annuel. 2015 aura été l'année du grand renversement, de la confrontation entre deux modèles culturels. L'année au cours de laquelle l'idéalisme et la naïveté  se sont mués en méfiance et en frustration. Cinquante ans après le démarrage de l'émigration des pays de l'Islam, nous en sommes revenus au même point. J'espère que nous serons en mesure de prendre un nouveau départ. 

 
C'est en préparant notre déménagement il y a deux mois environ que j'ai retrouvé les lettres de Nouvel An de mes enfants. L'époque était aussi sombre, mais elles ne contenaient pas un mot à propos de Septembre Noir, de la Fraction Armée Rouge, des CCC ou de la Bande de Nivelles. Il y avait au contraire des scènes de Bethléem – il y a 2000 ans-, des rennes attelés à un traîneau, des paysages hivernaux de Brueghel. Comment faire pour inclure toutes ces nouveaux sinistres dans un message de Noël, qui déborde normalement de meilleurs vœux, de beaucoup de bonheur et de joie, d'allégresse dans un paysage enneigé qui réchauffe nos cœurs et nos pensées. La première des fêtes des festivités hivernales avait déjà mal commencé. Le Saint qui devait amarrer tout juste ici devant la porte est resté à quai en Espagne, sur ordre de police. La phase 4 a même contraint le cirque d'hiver à démonter son chapiteau. Les petits-enfants sont endurcis à un âge fort précoce en cette époque. Je vous souhaite ainsi qu'à ces enfants beaucoup d'amitié. Il y a un proverbe arabe qui dit ceci: un ami est quelqu'un à qui tu peux confier tout ce que tu as sur le cœur, lui parler du bon grain et de l'ivraie, quelqu'un dont vous savez qu'il triera tout cela avec amour, en gardera ce qui en vaut la peine et laissera le vent emporter doucement le son.


J'aime cette idée – et puissions-nous avoir le plaisir de nous retrouver l'année prochaine en chair et en os et en bonne santé. En attendant, je vous souhaite déjà ainsi qu'à votre famille tous mes meilleurs vœux, une belle fête de Noël et un Nouvel An béni du ciel.
 
Marc van Impe

Source: MediQuality

Nederlandstalige versie,  zie : Een zalige Kerst gewenst

 

13:54 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Een zalige Kerst gewenst

Wat kan je na zo’n jaar nog verwachten dan dat alles beter gaat? Een Kerstboodschap verwordt al snel tot een soort jaarverslag. Een opsomming van evenementen, positief en negatief op de balans, al dan niet vergezeld van een commentaar van de hand van de voorzitter van de raad van bestuur. Ik wil het zo niet aanpakken.


Een week voor Kerst geef ik mijn laatste les van het jaar. In de grote hall van Thurn & Taxis,  waar onze campus gelegen is, staat rond die periode een gigantische kerstboom. De ruimte leent zich er toe. Hier kunnen kitsch en sentiment uitgebreid hun gang gaan. Een paar jaar geleden vroeg ik de eerstejaars hun visie op Kerst te schrijven. Het resultaat was ontnuchterend. Niet alleen herinnerde slechts één studente aan de geboorte van Christus en de middernachtmis, de overgrote meerderheid had het over cadeautjes, familie weerzien, gevulde kalkoenen en kerststronken met crème au beurre. Maar het meest onthutsend was het verslag van mijn vier allochtone studenten die geen enkel idee hadden waarom wij Kerst vieren.

Voor hen was het een tweede feest in een reeks winterfestiviteiten die begonnen met Sinterklaas, een aanloop op Nieuwjaar en eindigend met Karnaval. En het meest markante feit voor hen was het groot aantal alcoholcontroles op de weg. Niks geboorte van het kindje Isa, zoals die in de Koran heet.


Wat me dan toch weer bij het jaarverslag brengt. 2015 was het jaar van de grote kering, van de confrontatie tussen twee culturele modellen. Het jaar dat idealisme en naïviteit vervelden tot argwaan en frustratie. Vijftig jaar nadat de migratie  uit de landen van de Islam op gang kwam, staan we terug bij af. Ik hoop dat we een nieuwe start kunnen nemen.


Met de verhuis van een paar maanden geleden heb ik de oude nieuwjaarsbrieven van mijn kinderen teruggevonden. Ook toen waren de tijden grimmig, maar geen woord daarin over Zwarte September, Rote Armee Fraktion, CCC, of Bende van Nijvel. Wel scènes uit Bethlehem –2000 jaar terug dan-, rendieren voor een slee, Bruegels winterlandschappen. Hoe communiceer je al het grimmige nieuws in een kerstboodschap, die meestal gevuld wordt met de beste wensen, veel geluk en vreugde, blijdschap in een opwarmend sneeuwlandschap?


Het eerste feest van de winterfestiviteiten begon slecht. De Sint die hier voor de deur moest aanmeren moest op politiebevel in Spanje blijven. De fase 4 maakte dat zelfs het wintercircus zijn tent moest opvouwen. De kleinkinderen worden vroeg gehard deze tijden. Ik wens hen en u veel vriendschap toe. Er is een Arabisch spreekwoord dat zegt: een vriend is iemand aan wie je de inhoud van je hart kan toevertrouwen, het kaf én het koren, iemand van wie je weet dat hij  dit met liefde zal ziften, over zal houden wat de moeite waard is, en zachtjes de zemelen zal wegblazen.


Ik hou van dat idee— en dat we volgend jaar elkaar in levende lijve , in goede gezondheid en graag mogen zien. Tot dan, mijn beste wensen voor u en uw familie, een heerlijke kerst en een gezegend Nieuwjaar.
 
Marc van Impe

Bron: MediQuality

Version française, voir : Nous vous souhaitons une douce fête de Noël

13:50 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)