02 december 2015

Meer stress door veel Facebook-vrienden

Uit Canadees onderzoek van professor Sonia Lupien van de universiteit van Montreal blijkt dat tieners met meer dan 300 Facebook-vrienden gemiddeld vaker een hogere cortisolwaarde hebben dan jongeren met minder vrienden. Succes op Facebook zorgt voor stress. Lupien en haar collega’s volgden 88 proefpersonen in de leeftijd van 12 tot 17 jaar. Drie dagen lang werd de cortisolwaarde van het bloed van de deelnemers gemeten. Lupien vond dat Facebook de productie van het stresshormoon licht beïnvloedt.
"We schatten dat het geïsoleerde effect van Facebook op de cortisolwaarde ongeveer acht procent is." Volgens Lupien hebben tieners met meer dan 300 Facebook-vrienden een hogere cortisolwaarde. "We kunnen ons voorstellen dat tieners met meer dan 1.000 of 2.000 Facebook-vrienden gebukt gaan onder nog meer stress", zegt de neurowetenschapper. Hoe wordt dit veroorzaakt? Daarvoor kijken we naar een eerder onderzoek, dat in 2012 is uitgevoerd.
Ook de conclusie van dit onderzoek is dat veel Facebook-vrienden meer stress opleveren. De wetenschappers van de universiteit van Edinburgh schrijven dat de stress ontstaat doordat personen met veel vrienden deel uitmaken van verschillende sociale kringen. Het is makkelijker om aan de verwachtingen van één sociale kring te voldoen, dan die van meerdere kringen. Probeer maar eens een statusupdate te plaatsen die je vrienden cool vinden, die je werkgever kan waarderen en waarvoor jouw moeder een like geeft. Best lastig.
"Facebook was altijd een feestje waar je met je vrienden kon dansen, drinken en flirten," stelt onderzoeker Ben Marder. "Maar nu je moeder, vader en baas er ook zijn, wordt het feestje een angstige gebeurtenis vol met sociale landmijnen."
Het is al langer bekend dat 13-jarigen met een te hoge cortisolwaarde op 16-jarige leeftijd een 37% grotere kans hebben op een depressie. "Dit stresshormoon zorgt er niet direct voor dat iemand depressief raakt", vervolgt Lupien. "Soms kan dit elf jaar duren." Overigens heeft Facebooken niet alleen een negatief effect. De onderzoekers beweren dat het liken van posts stressverlagend werkt. Ook het plaatsen van bemoedigende woorden onder een post van een ander heeft een positieve uitwerking.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

11:23 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

01 december 2015

Het voordeel van sarcasme

Sarcasme is dan toch een positieve eigenschap, zo blijkt uit een recente Amerikaanse studie. “Sarcasme is de laagste vorm van humor, maar de hoogste vorm van intelligentie,” schreef Oscar Wilde. En in elk handboek van communicatie experts tot relatiebemiddelaars kan men lezen dat men deze specifieke expressievorm beter kan vermijden. De reden is eenvoudig: sarcasme is de giftige angel van de minachting, het is de ideale manier om anderen te kwetsen en het helpt relaties naar de verdoemenis. Als een vorm van communicatie is sarcasme altijd de schuld van conflict. Ik weet het. Maar ik kan het soms niet laten.


En toch heeft sarcasme zijn onverwachte maar positieve kanten, aldus de onderzoekers in Science Direct. In plaats van sarcasme te vermijden kan dit, indien met zorg en met mate gebruikt, effectief de creativiteit stimuleren. Sarcasme construeert  of brengt tegenstrijdigheden tussen beoogde betekenissen aan het daglicht. Als meest voorkomende vorm van verbale ironie, wordt sarcasme vaak gebruikt om op humoristische wijze nauwelijks verholen  afkeuring of minachting over te brengen.  "Wees niet zo bescheiden!", zeg ik wel eens tegen iemand in het gezelschap die niet ophoudt met stoefen. "Een heel intelligente opmerking," als ik de zoveelste platitude moet aanhoren. En als iemand de hele tijd zegt dat "als hij eerlijk mag zijn, hij moet toegeven dat…" dan antwoord ik volmondig: "Eindelijk".

Dat heeft me al menige harde por in de zij of stamp tegen mijn schenen opgeleverd. De geleerde vrouw heeft het niet zo voor die vorm van humor. Nu blijkt uit de studie waarvan sprake, dat een sarcastische opmerking niet alleen een grotere impact heeft op wie zich aangesproken weet, maar dat het op zijn beurt de conversatie tussen de aanspreker en de aangesprokene op een hoger en creatiever niveau brengt. Op voorwaarde natuurlijk dat het om intelligente opponenten gaat. 


Een van de researchers,  Adam Galinsky, van Columbia University, vertelt de volgende anekdote die echt plaats vond, enkele weken voor zijn huwelijk.   Zijn verloofde maakte hem midden in de nacht wakker, net toen hij vast in slaap was, om hem deelgenoot te maken van enkele nieuwe ideeën voor hun aanstaande huwelijksfeest,– de meeste invallen waren vrij duur. Adam antwoordde haar prompt met enkele ideeën van hemzelf: " Waarom vragen we Paul McCartney niet om te zingen, Barack Obama om de ceremonie te leiden en Amy Schumer als entertainer." Zijn commentaar dwong zijn verloofde te erkennen dat er een onderscheid tussen de oppervlakkige betekenis van de zin en de onderliggende betekenis die echt bedoeld werd. Er is die nacht niet veel meer geslapen, vermoed ik. Het huwelijk is wel doorgegaan.


Sarcasme is als alcohol, concludeert Francesca Gino, een gedragswetenschapper en professor aan de Harvard Business School. Onder vrienden en bekenden kan het nuttigen van een glas een conversatie die sprankel geven. Een fles daarentegen maakt dat er ruzie komt.  Sarcasme kan negatief worden geïnterpreteerd, en dus een relatie in moeilijkheden brengen. Hoe benutten we dan de creatieve voordelen zonder een relatie te beschadigen? Het komt allemaal neer op het vertrouwen.


Gezien de risico's en voordelen van sarcasme, kan men zijn  zoute opmerkingen beter beperkt houden tot gesprekken met die hen die men goed kent, want anderen zou men al snel beledigen — zelfs als men hen creatief wil helpen.


Op dit moment komt er een sms van mijn schoonzus die meldt dat ze in zo'n stormweer "niet met een remorque achter haar gat" komt aanrijden. "Jezus, ik wist dat je zoiets aan je kont kon hangen," tekst ik terug. Gelukkig komt er een smiley terug.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

08:35 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

30 november 2015

World Toilet Day: "Hier zit je niet goed"

Aanvankelijk dacht ik dat ik op een zogenaamde ‘experience-wc’ zat, een ervaring als zat ik op een toilet zoals dat er in veel derdewereldlanden er vandaag de dag nog steeds uitziet. 2,5 miljard mensen hebben geen goede sanitaire voorzieningen, lees ik terwijl ik me erger aan mijn natte billen. 1/3e van de wereldbevolking heeft nog geen toegang tot een schoon toilet en er sterven nog dagelijks meer dan 2.000 kinderen als gevolg van diarree. Naderhand bedenk ik dat het gisteren ook internationale mannendag was, en dat een ondergesproeide bril daar de logische consequentie van is.
Maar ik zit hier in het toilet van de afdeling fysiotherapie in het lokale algemeen ziekenhuis. En zoals zo vaak stoor ik me aan de gebrekkige netheid, of beter het gebrek aan netheid. Bij de consultaties zijn de toiletten spic & span, maar ga je verder én hoe later op de ochtend des te meer beklijvend je sanitaire stop.
De gevolgen in de zogenaamde ontwikkelingslanden zijn rampzalig: heel wat ziektes zoals cholera, buiktyfus, hepatitis, polio, diarree en worminfecties zijn de eerste directe gevolgen, maar ook de groei wordt afgeremd, de cognitieve functies worden aangetast en ondervoeding kan volgen. Volgens Jan Eliasson, gezicht van de mondiale campagne die strijdt tegen openbare ontlasting, is "één van de belangrijkste redenen van kindersterfte het gebrek aan sanitair, diarree en dysenterie".
Elke dag drinken miljoenen kinderen water dat in contact is gekomen met de uitwerpselen van hun buren. Elk jaar worden 44 miljoen vrouwen besmet met wormen en stoppen honderdduizenden jonge meisjes met school vanaf ze hun maandstonden krijgen omdat ze geen toegang hebben tot een private ruimte. Daarnaast krijgen vrouwen regelmatig te maken met geweld door het gebrek aan sanitaire voorzieningen. Dit jaar nog werden twee meisjes uit Uttar Pradesh in India verkracht en vermoord toen ze op zoek waren naar een toilet.
Een einde maken aan openbare ontlasting kan niet alleen het aantal ziekenhuisbezoeken doen dalen, maar ook kindersterfte doen afnemen, evenals afwezigheidsdagen op school terugdringen. Op die manier worden miljoenen bespaard. Het gebrek aan toegang tot sanitaire voorzieningen, wat de openbare ontlasting in de hand werkt, kost de armste landen maar liefst 260 miljoen dollar.
Toegang tot sanitaire voorzieningen voor iedereen is één van de ambities van de VN en staat dan ook duidelijk vermeld in de Millenniumdoelstellingen.
Maar ook in eigen land schort er wat aan onze sanitaire hygiëne, en niet alleen in ziekenhuizen zoals we mochten vaststellen. En ook dat heeft zijn gevolgen. Ziekenhuisinfecties zijn er maar één van. Uit een enquête van het damesblad Libelle blijkt dat 7 op de 10 leerlingen de hygiëne in de toiletten ondermaats vindt. Vieze geuren, natte brillen, vuile vloeren, te weinig of geen toiletpapier en verstopping. Dat zijn de meest gehoorde klachten. 1 op de 10 kinderen gaat op school nooit naar het toilet. Dat is uiteraard niet gezond.
Wie moet ophouden kan niet onthouden. De actie "Hier zit je Goed" vraagt studenten en scholieren om hun toiletten te screenen. Ze vraagt de gebruikers te letten op het aantal WC's, het poetsschema en of de deuren op slot kunnen.
In de gang voor de kiné ruimte rijdt de schoonmakende medemens voor de zoveelste maal op zijn clean mobiel heen en weer. Maar in de toiletruimte zie ik na een uurtje kiné nog altijd geen verandering. World Toilet Day gaat ook hier ongemerkt voorbij.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

07:55 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)