27 december 2017

Sadisme manifesteert zich vanaf zes jaar


Zesjarigen genieten er niet alleen van als ze anderen zien gestraft worden, ze zijn ook nog eens bereid om ervoor te betalen. Uit onderzoek van Nikolaus Steinbeis, die verbonden is aan het Max Planck Institute for Human Cognitive and Brain Sciences in Leipzig, de Universiteit Leiden en University College London, blijkt dat peuters van zes net als chimpansees graag getuige zijn van een bestraffing van derden en zelfs bereid zijn om een en ander daarvoor op te offeren. De wetenschappers beweren dat ze het kritische moment gevonden hebben waarop kinderen dit sadisme manifesteren. Sterker nog, het maakt deel uit van het proces om volwassenen te worden.

Voor het onderzoek, gepubliceerd in het tijdschrift Nature Humane Behaviour, werden 65 kinderen geobserveerd terwijl ze naar een vertoning in een poppenkast keken waarbij sommige poppen vervelend dan wel aardig waren. De leuke marionet bood een stuk speelgoed aan en liet de kinderen het in ontvangst nemen dragen. De nare marionet bood het aan maar hield het zelf. Daarna werden de poppen in elkaar geslagen. Halverwege de poppenkastvertoning kwam een gordijn naar beneden. Om verder te kunnen kijken moesten de kinderen de psychologen een penning geven die anders kon worden ingewisseld voor een leuke sticker. Pas op zesjarige leeftijd waren ze bereid te kiezen om te zien hoe de marionet gestraft werd. Nikolaus Steinbeis gelooft dat dergelijk gedrag fundamenteel is om menselijk te zijn. "We moeten niet denken dat die houding verschrikkelijk is," zegt hij. "Het is een nuttig mechanisme." Dit gedrag verklaart waarom mensen vroeger naar een terechtstelling kwamen kijken, waarom ze te keer gaan op sociale media zoals Twitter en waarom ze bij een vechtpartij toekijken en niet tussenbeide komen. Dr. Steinbeis stelt dat dit gedrag zinvol is. "Straf is een zeer effectieve manier om ervoor te zorgen dat anderen om je heen zich eerlijk gedragen. bij het zien van een ‘ verdiende' straf treedt een gevoel van beloning op."

Hij observeerde tijdens zijn onderzoek hoe diep deze emoties in ons verankerd zijn. Uit de gezichten van de kinderen bleek dat hun gevoelens gecompliceerd zijn. Zo vertoonden ze een heel grappige mix van emoties. Enerzijds roept straf iets wat typisch empathie is. Er verscheen dus een frons op hun gelaat. Maar die werd ook afgewisseld met plezier en lachen. Sommige kinderen hadden meer plezier dan andere.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

13:32 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Tweetaligheid? Goed voor IQ en tegen Alzheimer


Dr. Evy Woumans (vakgroep Theoretische en Experimentele Psychologie) van de UGent onderzocht de positieve effecten van tweetaligheid op cognitie en de hersenen. De bevindingen van haar doctoraatsonderzoek zijn duidelijk: tweetaligheid brengt verschillende cognitieve voordelen met zich mee. Tweetaligheid blijkt bovendien zowel bij kinderen als bij ouderen gunstige effecten te hebben op het brein.

In het onderzoek werden 54 kleuters onder de loep genomen, waarvan de helft tweetalig onderwijs kreeg aangeboden. De kinderen werden getest voordat het tweetalig onderwijs begon, en opnieuw nadat ze het een jaar lang hadden gevolgd. Zo kon hun progressie worden bijgehouden ten opzichte van hoe ze waren begonnen. Rekening gehouden met hun sociaal-economische achtergrond was er een duidelijk verschil te zien tussen de twee groepen. De tweetalige kinderen scoorden gemiddeld 20 IQ-punten hoger dan de eentaligen. Kinderen worden dus slimmer van tweetalig onderwijs, concludeert Woumans. Ze ontwikkelen meer cognitieve vaardigheden, waarmee ze inzicht krijgen in complexe structuren.

Uit een andere studie dat Woumans deed naar ouderen (in samenwerking met UZ Gent en UZ Brussel) werd duidelijk dat tweetaligheid de negatieve cognitieve symptomen van Alzheimer met vier tot vijf jaar kan uitstellen. De ouderen die op hun vragenlijst invulden tweetalig te zijn, waren langer cognitief gezond: de eentaligen met Alzheimer waren gemiddeld 70, terwijl de tweetaligen zo'n vier jaar later pas de eerste verschijnselen van de ziekte kregen.

Bovendien toonden nog twee andere onderzoeken aan dat ook gewone, gezonde volwassen tweetaligen cognitief beter presteren dan hun eentalige leeftijdsgenoten. Vooral tweetaligen die vaak met taal bezig zijn, zoals tolken, vertoonden de grootste voordelen.

In een laatste studie ging Evy Woumans na hoe tweetaligen in elke situatie steeds de juiste taal kunnen selecteren. Zij vond dat het gezicht van de gesprekspartner hierin een cruciale rol speelt. Indien een bekend gezicht steeds één bepaalde taal spreekt indien men het ziet, wordt bij het zien van dat gezicht automatisch die taal geactiveerd. Als een gezicht twee talen gaat gebruiken, zoals het geval is bij tweetalige sprekers, worden bij de luisteraar beide talen actief bij het zien van dat gezicht. Op basis van al deze resultaten is het algemene besluit van het proefschrift dan ook dat tweetaligheid de hersenen traint. Dit leidt tot cognitieve voordelen bij kinderen, normale volwassen en patiënten met een neurologische aandoening zoals Alzheimer.

Marc van Impe

Bron: Zorggids Vlaanderen https://biblio.ugent.be/publication/8530947

 

Bron: Marc van Impe

07:29 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

26 december 2017

Nieuwe behandeling invaliderende loopproblemen bij Parkinson


‘Freezing of gait’, benen die volledig blokkeren tijdens het lopen, is een invaliderend gevolg van de ziekte van Parkinson. Een schoen met daarop een laser die een lijn op de vloer projecteert in het ritme van de voetstappen, maakt dat patiënten tóch doorlopen. Ze hebben er veel baat bij, blijkt nu uit onderzoek van de Universiteit Twente en het Radboudumc wat op 20 december verschijnt in Neurology, het wetenschappelijke tijdschrift van de American Academy of Neurology.

Mensen met Parkinson hebben vaak ernstige loopproblemen. Met name ‘freezing of gait' is een ernstig symptoom, dat doorgaans optreedt in een verder gevorderd stadium van de ziekte. Het kan seconden tot minuten duren en optreden door de stress van een onbekende omgeving, of doordat de medicatie ontregeld is. Omdat de voeten op de grond blijven plakken, maar de rest van het lichaam wel naar voren komt, kan de patiënt door het bevriezen gemakkelijk uit balans raken en vallen.

 Strepen

Loopblokkades zijn te verhelpen door gericht naar objecten op de grond te kijken (‘visuele cues') en daar overheen te stappen, zoals bij een zebrapad. Dit helpt om andere circuits in het brein te activeren, waardoor de patiënt kan doorlopen. In huis worden hiervoor vaak strepen op de vloer gebruikt. Om ook buitenshuis beter en veiliger te kunnen lopen zijn de laserschoenen ontwikkeld. Het principe is eenvoudig: de linkerschoen projecteert een lijn voor de rechtervoet zodra de hak van de schoen de grond raakt. De patiënt kan hier vervolgens naartoe stappen. Dit activeert de laser op de rechterschoen en zo verder.

Gunstig effect

Het huidige onderzoek laat bij een grote groep patiënten een gunstig effect van het gebruik van de laserschoen zien. Bij gebruik van de schoen neemt het aantal episoden van ‘freezing of gait' met 46 procent af. Ook de tijdsduur van een loopblokkade halveert. Beide effecten zijn het sterkst wanneer de parkinsonmedicatie van de patiënten niet goed werkzaam is. Juist dan ondervinden patiënten veel loopproblemen. Maar ook wanneer de medicatie wel goed werkte, zagen de onderzoekers een gunstig effect.

Dagelijkse omgeving

Onderzoeker Murielle Ferraye: "Onze tests vonden plaats in een gecontroleerde laboratoriumsetting, zowel met als zonder medicijnen. Verder onderzoek in hun dagelijkse omgeving is nodig. Dat gaan we doen met laserschoenen die inmiddels op de markt zijn." Van de 19 patiënten die de schoenen hebben getest, zou de meerderheid de schoen graag in gebruik nemen. Dat de laserschoenen altijd ingeschakeld zijn, ondervinden de proefpersonen niet als hinderlijk. Murielle Ferraye: "Maar het mooist zou zijn als je zou kunnen detecteren dat de blokkade gaat optreden, om dan pas de laser in te schakelen, maar zo ver is het nog niet. Freezing is een erg complex fenomeen."

Murielle Ferraye, die de laserschoen heeft ontwikkeld, voerde haar onderzoek uit bij het Donders Instituut van het Radboudumc en het MIRA Instituut voor Biomedische Technologie en Technische Geneeskunde van de Universiteit Twente.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

19:25 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)