28 november 2017

Ik voel me schuldig omdat CM hieraan meegewerkt heeft


Aan het woord is Luc Van Gorp, voorzitter van de CM, in gesprek met de collega’s van Knack Magazine. Helemaal in het begin van een interview over de slechte kwaliteit van de zorg: “We investeren vandaag handenvol geld om mensen heel oud te laten worden. Maar als het zover is hebben ze het gevoel dat we hen in de kou laten staan… Zelf voel ik me schuldig omdat CM als verzekeraar aan dat businessmodel meegewerkt heeft. Terwijl ik er eigenlijk van overtuigd ben dat ons gezondheidssysteem veel meer in kwaliteit dan in kwantiteit zou moeten investeren.”


Marc Justaert, de gewezen voorzitter van de CM hoort het nu eens van een ander: zijn beleid dat hij meer dan twintig jaar lang bespeelde als een trekharmonica klinkt vals. Het pleit voor Luc Van Gorp dat hij in dat overigens uitstekende interview de hand in eigen boezem durft te steken. Weinige ziekenfondsvoorzitters, op Geert Messiaen van de Liberale Mutualiteiten na, die om het jaar een lezenswaardig boek afscheidt, hebben het hem voor gedaan. Zelfkritiek is een eigenschap die bij de ziekenfondsen zelden voorkomt. Maar het volstaat niet mea culpa te zeggen om daarna ervan uit te gaan dat na de biecht alles vergeven is. Men moet niet alleen de zonde bekennen maar ook inzicht tonen. En ik vrees dat dit bij Van Gorp nog ontbreekt. "Meer en meer mensen beginnen in te zien dat onze gezondheidszorg verkeerd is gefinancierd en georganiseerd", besluit hij het interview. " Zij keren zich tegen de macht van artsen, van ziekenhuizen en geneesmiddelenindustrie. Ik ben ervan overtuigd dat ze gaandeweg maar van zich zullen laten horen in belangengroepen. Ik moet toegeven dat ik daar erg onrustig van word. Welke rol kunnen en mogen wij daar als ziekenfonds bij spelen?"


U leest het goed: artsen, ziekenhuizen en geneesmiddelenindustrie vreten de bonen. Niet de ziekenfondsen. Merkwaardig dat hij ervan uitgaat dat de patiënt zich geen vragen stelt over de gigantische geldtransfermachine die deze ziekenfondsen geworden zijn. Alleen al hun werkingsbudget overtreft dat van de hele federale huisartsengeneeskunde. Alsof de werking van de spoorvakbond meer zou kosten dan de kostprijs van het personeel achter het loket en in de trein.


De ziekenfondsen zijn aan bezinning toe. Ze vertegenwoordigen de patiënt niet, ze vertegenwoordigen zichzelf, zijnde wat ze zijn: een verzekeringsinstelling die moet beantwoorden aan de economische wetmatigheden. En zoals de grootgrutter in de eerste plaats denkt aan zijn eigen overleven, en niet aan het koopplezier van de klant, denkt het ziekenfonds aan zijn eigen financiële gezondheid. Centjes en procentjes, niet de kleine ventjes.


De patiënt weet beter waar hij aan toe is. De wet op de Patiëntenrechten is wat dat betreft duidelijk: de patiënt kan een vertegenwoordiger aanduiden, een fysiek persoon, desnoods stelt de vrederechter een bewindvoerder aan. Maar nergens is er sprake van het ziekenfonds.


Begin vorige week verscheen het rapport van Deloitte Econopolis over de staat van onze gezondheidszorg. Een eerste conclusie daaruit is dat de Belg nog altijd gelooft dat we in het beste "verzorgde" land ter wereld leven. De werkelijkheid is echter hard bij les: op heel wat gebieden, preventie en ouderzorg om er maar een paar te noemen, hangen we aan de staart van het peloton.


Het is lood om oud ijzer. Men zegt wat en er gebeurt verder niets. En toch moet er bespaart worden. Ik hoorde op een Nederlands congres een origineel voorstel: Geef de huisarts een bonus op elke voorkomen heropname in het ziekenhuis. Het idee komt van Marc Berg van McKinsey. Hij becijferde dat alleen al door de vermijdbare zorg te vermijden kan men 15 tot 20 procent van de zorguitgaven besparen. Het werd uitgeprobeerd in de staat New York. Volksgezondheid kost daar 80 miljard. Eerste jaar 8 miljard bespaard. Van zo'n bericht word ik optimist.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

20:28 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Bloedverdunners mogelijk minder lang nodig bij stent na hartinfarct


Drie maanden antistolling niet slechter dan twaalf maanden. Bij patiënten die na een hartinfarct een moderne stent krijgen, leidt een behandeling van drie maanden met bloedverdunners niet tot meer complicaties dan bij de huidige standaardbehandeling van twaalf maanden. Dit blijkt uit internationaal onderzoek dat onder andere werd gepresenteerd door Harry Suryapranata van het Radboudumc tijdens het cardiologische TCT-congres in het Amerikaanse Denver.


De optimale behandelduur met bloedverdunners na implantatie van een stent bij patiënten met een hartinfarct staat ter discussie. Er wordt voortdurend gezocht naar een optimum tussen het risico op stolling en bloeding. Lang(er) doorbehandelen met de gebruikelijke twee bloedverdunners verlaagt bijvoorbeeld het risico op stollingsproblemen (nieuw hartinfarct, stolling in de stent), maar het verhoogt tegelijkertijd wel het risico op bloedingen. De huidige aanbeveling - twaalf maanden bloedverdunners gebruiken na een stentimplantatie - is voornamelijk gebaseerd op onderzoek met oudere stents.


Complicaties gelijk in beide groepen


De REDUCE studie, die werd uitgevoerd in 36 ziekenhuizen in Europa en Azië, maakt gebruik van een nieuwe bioactieve stent, die het natuurlijk herstel van de vaatwand bevorderd. De studie, waaraan bijna 1500 patiënten meededen, onderzocht het verschil tussen twaalf of drie maanden gebruik van bloedverdunners bij deze specifieke stent.


"De resultaten wijzen uit dat na implantatie van deze stent een behandelduur van drie maanden niet slechter is dan de gebruikelijke twaalf maanden", zegt Harry Suryapranata, hoofdonderzoeker van de studie en hoogleraar cardiologie in het Radboudumc. ‘Bij ongeveer 1 op de 12 patiënten zagen we in het eerste jaar na de stentimplantatie een van de volgende complicaties: sterfgevallen, hartinfarcten, stenttromboses, beroertes, nieuwe procedures in de behandelde kransslagader of bloedingscomplicaties. Op basis van deze criteria zagen we geen verschil in complicaties tussen de groep die twaalf of drie maanden werd behandeld.'


Belangrijke bijdrage


In het Radboudumc werd de REDUCE studie uitgevoerd onder leiding van interventiecardioloog Cyril Camaro en arts-onderzoeker Sander Damen. Camaro: "Dit onderzoek laat zien dat een kortere behandelduur met duale antiplaatjestherapie overwogen kan worden als dat nodig is, zelfs bij patiënten die een hartinfarct hebben doorgemaakt." Suryapranata, die de resultaten presenteerde op een congres in Denver: "Het is een belangrijke en opmerkelijke bevinding, maar grotere onderzoeken moeten deze hypothese bevestigen. Ook omdat we tegenwoordig beschikken over veel verschillende soorten antiplaatjesmiddelen.'

*Suryapranata H, De Luca G. REDUCE: A Randomized Trial of 3-Month vs 12-Month DAPT After Implantation of a Bioabsorbable Polymer-Based Metallic DES with a Luminal CD34+Antibody Coating in Patients with ACS. Oralpresentation at the 29th annual Transcatheter Cardiovascular Therapeutics scientific symposium, November 1, 2017. 


*TCT congres: www.tctmd.com/news/shortened-dapt-durations-appear-safe-patients-acs-implanted-des

Marc van Impe

Bron: MediQuality

09:18 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

27 november 2017

Wereldprimeur: operatie geslaagd bij eerste patiënt met steunhart


In het Erasmus MC te Rotterdam heeft voor het eerst een patiënt een steunhart èn een speciale sensor gekregen. De sensor kan vanaf overal gegevens doorgeven over de conditie van de patiënt aan de cardioloog in het Erasmus MC. De cardioloog kan vervolgens op afstand medicatie aanpassen en zo op tijd ingrijpen bij problemen. Hierdoor loopt de patiënt minder lang door met klachten en hoeft hij veel minder vaak te worden opgenomen in het ziekenhuis of naar het ziekenhuis te komen. Met de eerste patiënt gaat het goed. De operatie is vorige week met succes uitgevoerd.


Patiënten met hartfalen die regelmatig vocht vasthouden kunnen tegenwoordig op afstand in de gaten worden gehouden met een speciale sensor (CardioMEMS). Het Erasmus MC loopt voorop met deze nieuwe techniek en heeft deze inmiddels bij meerdere patiënten succesvol toegepast. Dr. Jasper Brugts, cardioloog in het Erasmus MC, heeft deze techniek nu wereldwijd voor het eerst toegepast in combinatie met een steunhart. Brugts: "De combinatie van het steunhart en de druk sensor als hybride constructie gaat de behandeling van hartfalen in de toekomst drastisch veranderen en zal ons vele nieuwe inzichten geven.''


Het aantal mensen dat hartfalen krijgt neemt snel toe en zo ook het aantal mensen dat een steunhart krijgt. Een steunhart neemt de pompfunctie van de linker hartkamer over, wanneer deze tekortschiet. De pomp heeft alleen mechanische informatie en ondersteunt de rechter hartkamer niet. De sensor geeft juist informatie over de bloeddruk aan de rechter kant en geeft directe feedback over de conditie van de patiënt. Door het samenbrengen van deze twee technieken komt volstrekt nieuwe informatie beschikbaar. Het doel is om patiënten in betere conditie naar de operatie te brengen en na de operatie complicaties eerder te ontdekken. Na de steunhart operatie moeten patiënten vaak naar het ziekenhuis, voor controles, maar ook voor opnames. Met de sensor kan de cardioloog al ingrijpen voordat de patiënt naar het ziekenhuis komt, waardoor de uitkomst van de behandeling beter is.


De sensor zit in de longslagader en meet continu de druk in het hart. Het verlagen van de druk, wanneer deze toeneemt, is de essentie van de behandeling van hartfalen. ,,Door vanaf afstand te kunnen zien of de druk toeneemt, kunnen we ook zeer tijdig bijsturen, bijvoorbeeld door extra medicatie te geven'', zegt Brugts. Ook geeft het ons inzicht in hoe het met de patiënt thuis gaat. Een innovatie op het gebied van ehealth en telemonitoring, echte zorg op maat voor de patiënt, aldus Brugts. De sensor blijft dankzij twee lusvormige draadjes op de juiste plek in de longslagader zitten. Daar wordt hij na een tijdje bedekt met een dun laagje cellen van het bloedvat, waardoor hij veilig kan blijven zitten.


De patiënt krijgt een speciaal kussen mee. Daarin zit een apparaatje dat contact legt met de sensor als de patiënt op het kussen gaat liggen. Die registreert gedurende 18 seconden de druk in het hart. Vervolgens worden de gegevens via een beveiligde internetverbinding naar het ziekenhuis gestuurd. Het kussen kan overal ter wereld gebruikt worden, dus kan ook mee op vakantie. ,,De cardioloog kijkt als het ware over de schouder mee.''

Marc van Impe

 

Bron:MediQuality

18:59 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)