26 oktober 2017

Derde diabetestype wordt vaak gemist!


De gezondheid van diabetespatiënten wordt in gevaar gebracht door het feit dat artsen een belangrijk subtype diabetes, dat bekend staat als Type 3c, niet herkennen, aldus een recente studie in Diabetes Care. Diabetes Type 3c wordt ook wel' pancreatogene diabetes' of' diabetes van de exocriene alvleesklier' genoemd.


In de allereerste studie in zijn soort analyseerden onderzoekers van de Universiteit van Surrey de eerstelijnszorggegevens van 2.360.631 diabetespatiënten, en meer in het bijzonder de frequentie van verschillende soorten diabetes en de nauwkeurigheid van de diagnose. Bijzondere aandacht ging uit naar degenen die type 3c diabetes ontwikkelden. Type 3c diabetes treedt op als gevolg van een ontsteking van de alvleesklier, abnormale weefselgroei op het orgaan of het chirurgisch verwijderen van een deel of het geheel van het weefsel, waardoor het lichaam minder goed in staat is om insuline te produceren.


De onderzoekers ontdekten dat tot 97.3 percent van mensen die eerder aan pancreatische ziekte leden, een verkeerde diagnose van diabetes Type 2 kregen, terwijl ze wel aan Type 3c leden. Een dergelijke verkeerde diagnose heeft een grote impact op de behandeling van die patiënten : patiënten met diabetes Type 3c moeten eerder aan de insulinetherapie dan patiënten met diabetes Type 2. Indien dat niet het geval is kan dit tot zenuw-, oog- en nierbeschadiging leiden.


Onderzoekers waren ook verbaasd dat volwassenen vaker Type 3c zouden ontwikkelen dan Type 1 diabetes, wat er op duidt dat deze vorm van diabetes vaker voorkomt dan tot nu toe werd gedacht en een potentiële bedreiging kan vormen voor de volksgezondheid.


Professor Simon de Lusignan van de Universiteit van Surrey: " Ons onderzoek toont aan dat de meerderheid van de mensen met Type 3c verkeerd wordt gediagnosticeerd met diabetes Type 2, waardoor niet alleen hun gezondheid zowel op korte als lange termijn gevaar loopt, maar wat ook een enorme belasting betekent voor de NHS."

Marc van Impe

Bron: MediQuality

08:41 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

25 oktober 2017

De les van de cataractoperatie

Ik lig vorige week op een operatiestoel met een rubberen band om mijn hoofd. Zo dadelijk gaat de oude lens eruit en de kunstlens er in. Een banale cataractoperatie. Ik heb dit al eens meegemaakt en weet dus wat er komen zal.


Ik weet niet wat het ergste is: onwetend of wetend zijn. Het is mij eender: het is horror. Ik ben hoog sensitief als het om mijn ogen gaat. Ik verdraag normaal gezien zelfs niet dat er iemand met zijn vinger naar mijn oog wijst. Nu lig ik met het hoofd stevig in een schelp geklemd en ben overgeleverd in de handen van vreemden. Ik voel hoe ik een pilo-erectie krijg. Het helle licht schijnt in mijn opengespalkte oog. Dan gaan de haartjes in mijn nek rechtop staan.


Op dat moment zegt de assistente: "Stil liggen, anders gaat het nog langer duren en gaan we je pijn doen." Ik héb pijn! Gelukkig stroomt de sedatie in mijn arm. Ik geef me over, verlies het gevoel van tijd en denk plots dat ik door het oog van een naald kruip. Zelfhypnose werkt. Volgens mij neuriet de oftalmoloog terwijl je prutst aan mijn pupil een vers van Omar Khayyám: "Lampen die uitgaan, verwachtingen die aangestoken worden. De dageraad. Lampen die aangestoken worden, verwachtingen die doven. Nacht."


"Als ik zeg: denk niet aan een roze olifant, dan denk je er juist aan. Zo werkt het ook met pijn," zegt de Amerikaanse communicatiespecialist Elvira Lang in. Zij traint artsen in lichaamshouding en taalgebruik om de patiënt op zijn gemak te stellen en zo het herstel te bespoedigen. 'Matching' heet dat. Interventieradioloog dr. Elvira Lang was professor aan de Harvard Medical School, en is een wereldautoriteit op het gebied van empathisch gedrag in de geneeskunde. Zij leert ook (zelf)hypnose aan. Haar basisregel: 'Neem de lichaamshouding van de patiënt over.'


Ze geeft deze weken les in een Nederlands ziekenhuis in Deventer waar ze de artsen en verpleegkundigen via een rollenspel leert hun houding aan te passen, zodat deze overeenkomt met die van de patiënt. Deze techniek, 'matching', is een van de onderdelen van Comfort Talk die de specialisten van het Deventer Ziekenhuis leren om de patiënt op zijn gemak te stellen.


Uit Amerikaanse onderzoeken onder leiding van Lang blijkt dat Comfort Talk bij patiënten leidt tot minder pijn, minder stress en sneller herstel. Bovendien duurt de behandeling korter, missen minder patiënten afspraken en worden minder behandelingen vroegtijdig afgebroken. Het ziekenhuis kan hierdoor geld besparen. In Amerika was dit op een afdeling radiologie zo'n 300 euro per ingreep. In Nederland werden in het Deventer Ziekenhuis 36 specialisten van de kinderafdeling en van anesthesiologie/operatiekwartier getraind.


Het initiatief komt van Yvette Krol en Evelyn Schotborg, beiden klinisch psycholoog in het Deventer Ziekenhuis in De Volkskrant: 'Als een patiënt bijvoorbeeld met zijn armen gekruist voor je staat, kruis je als arts je armen ook. De patiënt voelt zich dan beter begrepen. Je kunt dan als arts de leiding weer overnemen door bijvoorbeeld voor te stellen om te gaan zitten.


Door je lichaamshouding goed af te stemmen op die van de patiënt, kun je uiteindelijk sneller overgaan tot behandeling.' De specialisten leren ook negatieve woorden te vermijden. Een zin als: 'Hier komt de prik, het kan even pijn doen', zorgt er juist voor dat je pijn ervaart. Krol: ‘Help de patiënt focussen op iets positiefs. Het is wel een omslag: vroeger dachten we dat we alles eerlijk moesten zeggen over mogelijke pijn en bijwerkingen. Maar je hoeft niet alles in te vullen, want ervaringen kunnen voor iedereen verschillend zijn. Je maakt patiënten zo onnodig bang.'


Ik lees het bewuste artikel toevallig in de relaxruimte waar we na de ingreep een kop koffie krijgen. Ik zie op een poster aan de muur dat het ziekenhuis zijn Niaz-waarmerk gehaald heeft. Wat goed, denk ik. Maar misschien zouden ze er beter aan doen om een cursus communicatie te volgen.


Naast mij een patiënt die net als ik zit bij te komen. De man heeft het moeilijk. "Als ge moet overgeven hebt ge hier een bakske," zegt de verpleegster. Lees ik toch wel net: 'Het kan zijn dat u zich na de operatie misselijk voelt. Hier is een bakje,' zegt u liever niet. Maar zeg beter: 'Als er iets is, druk op de bel, dan zullen we u zo goed mogelijk helpen.' De volgende scripts herken ik van zo-even: Liever niet: 'Ik ga nu het infuus aanprikken, dit kan even pijn doen.' Beter: 'Ik ga nu het infuus plaatsen. Het is fijn dat we iets hebben dat verdooft.' En ook liever niet: 'Het is belangrijk dat u niet beweegt.' Beter: 'Fijn dat u stil ligt, zo gaat het onderzoek sneller.'


Ik loop buiten en zie voor het eerst in 55 jaar de wereld achter glas. Ik heb het gevoel dat ik zonder ondergoed rondloop. Wie alleen kan zien wat het licht onthult, ziet en hoort eigenlijk niets, schreef Kahlil Gibran. Zo is het.


Marc van Impe

https://www.dz.nl/afdelingen/medische_psychologie/comfort...

 

Bron: MediQuality

19:39 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Brexit: AstraZeneca luidt de alarmbel


Terwijl de Britse premier Theresea May vorige week in Brussel verzekerde dat EU-burgers die vandaag legaal in het Verenigd Koninkrijk wonen, daar zeker kunnen blijven, klonk in London een ander geluid. Er dreigt een medische en wetenschappelijke braindrain.


Volgens Mene Pangalos, Executive Vice President van AstraZeneca, nemen mensen ontslag bij AstraZeneca vanwege onzekerheid over hun recht om na de Brexit in het Verenigd Koninkrijk te mogen blijven. De EVP zei in het Britse Parlement dat het aanhoudende gebrek aan duidelijkheid over wat er na maart 2019 met Europeanen in het Verenigd Koninkrijk zal gebeuren, sommige wetenschappers ertoe brengt om uit te wijken naar andere banen in andere landen.


Pangalos, die uit naam van AstraZeneca sprak, benadrukte de noodzaak om in het Verenigd Koninkrijk een "gastvrije" omgeving te creëren voor wetenschappelijk en klinisch talent uit de hele wereld. De regels van de Europese Unie maakten het gemakkelijk om vanuit de hele regio naar het Verenigd Koninkrijk te verhuizen. Maar dat lijkt in de komende jaren te eindigen.


"We beginnen nu al te zien hoe mensen een baan bij ons bedrijf in het Verenigd Koninkrijk afwijzen, omdat ze niet weten wat de toekomst bieden zal," zeei Pangalos in het House of Lords Science and Technology Committee.


De braindrain wordt een groot probleem voor AstraZeneca en de rest van de farmaceutische sector in het Verenigd Koninkrijk. En dat geldt ook voor universiteiten en onderzoeks- en opleidingsinstituten in Cambridge, Oxford, Londen en elders in het land.

 

Deze universiteiten en bedrijven genoten sinds de toetreding in 1973 van een gemakkelijke toegang tot wetenschappelijk talent uit continentaal Europa. Ongeveer 10% van de arbeidskrachten van AstraZeneca zijn ofwel Europeanen die in het Verenigd Koninkrijk wonen, ofwel vice versa. Bij sommige biotechs is een derde of meer van het personeel afkomstig uit de overige 27 EU-landen. Niet alleen de onzekerheid heeft een negatieve invloed. Ook de devaluatie van het pond sterling tegenover de euro maken het Verenigd Koninkrijk minder aantrekkelijk voor nieuwe buitenlandse werknemers. "Ik ben me beginnen zorgen te maken over de impact van Brexit op onze medewerkers," zei Pangalos.


De status van EU-onderdanen die in het Verenigd Koninkrijk wonen - en omgekeerd - is een van de knelpunten in de eerste fase van de onderhandelingen in Brexit. Beide partijen zeggen dat ze een overeenkomst willen bereiken die mensen in staat stelt te blijven. Maar zeven maanden nadat het Verenigd Koninkrijk twee jaar in Brexit begon te tellen, en na de vijfde gespreksronde zijn de onderhandelaars nog niet tot een akkoord gekomen.

Marc van Impe


Bron: MediQuality

17:59 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)