09 maart 2017

Leuvense peer reviewer zet American Psychological Association voor schut



Een Leuvense psycholoog heeft een rel ontketend in internationale wetenschappelijke kringen. Gert Storms deed peer review voor de Journal of Experimental Psychology, een blad van de gerenommeerde American Psychological Association (APA). Maar hij wil dat niet meer doen als hij geen inzage krijgt in alle onderzoeksgegevens.


Daarop vroeg het tijdschrift hem om ontslag te nemen. Storms houdt het been stijf: "Je koopt toch ook geen tweedehandsauto als je niet onder de motorkap mag kijken?" Gert Storms begrijpt dan ook niet dat de hoofdredactie ermee instemt dat auteurs niet al hun onderzoeksgegevens moeten bekendmaken.


"Ik heb geen flauw idee waarom dat niet kan, ik begrijp de logica erachter totaal niet", zei Storms op Radio 1. "Er kunnen goede redenen zijn om data niet vrij te geven. Maar soms hebben wetenschappers wél iets te verbergen." Zo weigerden onderzoekers van de Londense Queen Mary University of London (QMUL) en King's College (KCL) de dataset van het zogenaamde PACE-report vrij te geven.


Het Britse PACE-onderzoek was een met publieke middelen gefinancierde Britse studie van vijf miljoen pond waarvan de auteurs claimden dat het aantoonde dat graded excercise (GET) en cognitieve gedragstherapie (CBT) een gunstige uitwerking hadden op patiënten met ME/CVS. De uitkomst van het onderzoek werd omwille van de gevolgde methodologie en de manipulatie van data van meet af aan achtervolgd door controverse en de auteurs ervan hebben herhaaldelijk geweigerd onbewerkte data van de studie te verstrekken die een onafhankelijk onderzoek naar de bevindingen ervan mogelijk zouden maken.


Het rapport werd gepubliceerd in The Lancet, Psychological Medicine, en Lancet Psychiatry. QMUL en King's College weigerden en zeiden dat de onderzoekers zich geïntimideerd voelden en dat "zij zich terecht zorgen maakten dat ze zouden worden blootgesteld aan openbare kritiek en reputatieschade." Professor Ross Anderson, QMUL's woordvoerder, zei dat "jongelui, borderline sociopaten en psychopaten" een gevaar betekenden voor de wetenschappers en de patiënten die aan het onderzoek hadden deelgenomen. De rechtbank veegde al die argumenten van tafel.


In Nederland was er de affaire rond Diederik Stapel, een gerespecteerd Nederlandse psycholoog die zijn onderzoeken opleukte met zelfverzonnen gegevens. Zijn ontmaskering joeg een schokgolf door de wetenschap. Maar de controle op wetenschappelijk onderzoek schiet nog altijd tekort, vinden veel wetenschappers. En het gaat niet alleen over psychologie, benadrukt Storms. "Het gaat om de wetenschap in het algemeen. Ook bijvoorbeeld over geneeskunde of sociologie."


Er is dan ook een groeiende beweging voor meer transparantie in de wetenschap. Op 1 januari van dit jaar ging het Peer Reviewers' Openness Initiative van start. De wetenschappers die dit initiatief onderschrijven - waaronder Storms - weigeren nog publicaties te beoordelen waarvan ze niet alle data kennen. Het conflict met de APA lokt dan ook heel wat reacties uit. Het tijdschrift Nature schreef er onder andere over. En dat merkt Storms: "Ik heb de voorbije dagen al een paar honderd mails gekregen vanuit heel de wereld, van mensen uit verschillende disciplines. Ik krijg veel bemoedigende reacties. Maar het gaat niet om mij. Het gaat om het principe: die openheid moet er komen. Hopelijk verandert er nu iets."


Bron: VRT,

http://www.informationtribunal.gov.uk/DBFiles/Decision/i1... .


Tweede referentie: http://www.nature.com/news/peer-review-activists-push-psy...


Marc van Impe

Bron: MediQuality

 

10:18 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

08 maart 2017

Vrouwendag: een origineel onderzoek


Na afloop van een academische vergadering gingen we nog een glas drinken. Het gezelschap viel zoals gewoonlijk uiteen in een paar mannen aan de toog, en een clubje vrouwen aan de tafel. Was het door de alcohol zo laat op de avond? Of praten we altijd zo?


De ene vrouwelijke collega werd beschreven als een "dikke stomme koe" die zich met alles moeide, een andere als "mooi maar hou je mond". Nog een andere was "een echt " moeke en de vrouw die het hoge woord gevoerd had? was een "gendarme". Merkwaardig dat mijn geleerde collega's op dergelijke manier over hun zusters in de wetenschap praten, maar ik schrik van niks meer sinds ik een decaan hoorde zeggen dat wie verkracht werd, het misschien zelf wel gezocht had. En wie kent niet de uitdrukking "je kan niet mooi én intelligent zijn"?


Aan het uiterlijk van een vrouw kan je zien dat ze haar taak niet aankan, is nog altijd de gangbare opvatting over vrouwelijke wetenschappers. Een vrouw beschikt immers niet over de natuurlijke mogelijkheden om problemen en moeilijkheden op een bevredigende wijze af te handelen. Alison Young van Ohio State University werkt aan een origineel onderzoeksproject. Aan de hand van vrouwenportretten onderzoekt ze hoe mannelijke wetenschappers vrouwen en hun capaciteiten inschatten.


Nog altijd zijn er driemaal zoveel mannen aan de gang in het wetenschappelijk onderzoek dan vrouwen. De mannen die het voor het zeggen hebben bij de aanwerving van wetenschappelijk personeel of bij doctoraal opleidingen, geloven nog altijd dat ‘John' in de regel competenter is dan ‘Jennifer'. En het uiterlijk van de vrouw speelt daarbij een grote rol. Hoe knapper de vrouw, des te lager werd haar intellectuele capaciteit ingeschat. Young confronteerde haar mannelijke proefkonijnen met foto's van verpleegsters.


De beelden varieerden van zeer vrouwelijke tot eerder mannelijke aangezichten. Met behulp van reverse-correlatie classificatietechnieken, werd de mentale representatie van het gezicht van een vrouwelijke wetenschapper door de deelnemers ingeschat. De proefpersonen kregen de keuze uit vier types: de huisman, de huisvrouw, de mannelijke wetenschapper en zijn vrouwelijke tegenhanger. De vraag was: welke vrouw/man ziet er meer mannelijk uit (competent, warm, attractief)?


De uitkomsten waren merkwaardig: vrouwelijke wetenschappers kregen meer mannelijke eigenschappen toegeschreven dan huisvrouwen, maar waren minder mannelijk gepercipieerd dan mannelijke wetenschappers. En voor de criteria aantrekkelijkheid en warmte uitstraling, scoorden de vrouwelijke wetenschappers in het algemeen beter dan hun mannelijke collega's. Hoe seksistischer de proefpersoon zich opstelde, des te lager hij de vrouwelijke wetenschappers op alle voornoemde kwaliteiten inschaalde.


Het merkwaardige was dat alle foto's gelijk waren maar dat er verschillende soorten digitale ruis op was aangebracht.


Ik reed naar huis met de gedachte: beauty is in the eye of the beholder . Niet iedereen ziet de schoonheid in de ander. Ik ben dan ook geen decaan van een faculteit. What Female Scientists Look Like to Hostile Sexists verschijnt binnenkort in Psychology of Women Quarterly. De poster die mijn aandacht trok staat op het Open Science Framework: https://osf.io/emy8b/

Marc van Impe

Bron: MediQuality

15:42 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Waarom ik Veertig Dagen gewoon vlees eet


Ik ben nog maar pas bekomen van de tournée minérale en ik zou alweer aan de veertig Dagen zonder Vlees moeten beginnen. Ik heb besloten dat ik niet dat aan deze vastenactie deelneem. Niet dat ik zo’n carnivoor type ben dat slechts gelukkig kan zijn met een bleu gebakken homp dry aged beef op mijn bord, maar het idee dat uit een puberbrein komt, kan me niet overtuigen.


Om te beginnen ben ik geen religieus mens. Acties als deze zijn een afgeleide van door godsdienst opgelegde vastenacties. In het voorjaar was de wintervoorraad op, dus had men honger. God kon men daar niet voor verantwoordelijk stellen, dus draaide men de logica om en liet men de mens een vastenoffer brengen. Ten tweede vind ik vlees des mensen. Vlees maakt sinds het ontstaan van de mensheid deel uit van ons menu. Net als vis, groenten, kruiden, granen en alcohol. Net als zoet en zout, umami, bitter en zuur. Geen haar op mijn hoofd dat er aan denkt om daar verandering in te brengen. Wel ben ik in de loop der jaren gaan minderen. Minder van alles, maar nog altijd trek in lekkers. Ten derde vind de hele actie even zinloos als een emmer water over je hoofd kieperen, een marathon lopen of om het langst de adem in houden.


Bovendien ontneemt dit soort vasten de mensheid een stuk plezier en daar wordt niemand beter van. En tenslotte is het een flinkserig elitair gedoe voor politiek correcte bobo's en daar heb ik een bloedhekel aan. De initiatiefnemers juichen dat ze vorig jaar met 110.066 deelnemers maar liefst 252.216 m2 op onze ecologische voetafdruk hebben bespaard. Dat is evenveel water als 293.372 baden, en evenveel broeikasgassen als 280.403 KM autorijden. Maar ze vliegen wel van de ene eco-conventie naar de andere, maken gebruik van het Internet, rijden naar persconferenties en drinken biologische wijn.


En tenslotte moet je over een dubbel zo groot budget beschikken als je consequent zonder vlees wil door de dag komen. Wie over één modaal inkomen beschikt zal het verschil in portemonnee voelen. Wie wil overleven op quornburgers, biologische notenmengelingen, kikkererwten, chiazaad, tofoe en sojamelk moet ongeveer op het dubbele voedingsbudget rekenen. En moet over veel tijd beschikken. Veertig Dagen zonder vlees zijn dus veel te duur.


Brits onderzoek heeft ons al lang geleerd dat gezond eten tot drie keer duurder is dan ongezonde voeding. Dit jaar maken de Walen voor het eerst kennis met de actie en meteen werd het een politiek thema. In het programma van Christophe Deborsu op RTL zei een veehouder uit Jodoigne waar het op aan kwam: "Het is een aanval op de waardigheid van ons beroep", verklaarde de geëmotioneerde man. "Heel die historie over veganisme en vegetarisme is gebaseerd op leugens en dient maar één doel: zowat de hele mensheid een schuldgevoel aanpraten."


Christophe Giltay , nooit verlegen voor een controversiële uitspraak, steunde de veehouder: " Door de eeuwen heen heeft de elite altijd geprobeerd om de arbeidersklasse te culpabiliseren. Vandaag eet de elite quinoa ingevoerd uit verre landen en minacht ze de brave Belgen die zich eindelijk wat vlees kunnen permitteren", fulmineerde hij. "Het is gewoon schandalig. Ik zou liever zien dat ze eens een maand zonder werkloosheid of een dag zonder ontslagen zouden organiseren. Of roep eens een dag van de koopkracht in het leven. Dat zou veel sympathieker zijn", besloot hij. Ik weet dat het niet poco is, maar ik sluit me daar bij aan. "Dat ik zoiets onnozel nog moet meemaken", zegt hij in de reportage - link: "J'aurai vécu assez vieux pour vivre ce genre de conneries"


Marc van Impe

Bron: MediQuality

08:50 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)