17 maart 2017

Wet gerechtelijke experts is maat voor niets


De wet op de gerechtelijke expertise zoals ze vandaag gestemd werd is een maat voor niets en vertoont zowat alle mankementen die men zich kan voorstellen. Om te beginnen gaat de wet uit van een mythe, de zogenaamde deontologische code.
Niemand heeft deze code gezien, niemand gaat controleren of de code wordt toegepast, en niemand kan bij een inbreuk een sanctie opleggen. Overigens tilt de minister zelf niet zo zwaar aan die code, want reeds in 2016 reeds verzekerde het kabinet Geens de verzekeringsartsen dat ze code toch niet te strikt zal toegepast worden.


Minister Geens wekt ook de schijn dat iedereen in het nationaal register zal kunnen zien welke expert voor welke verzekering werkt. De vraag is waar en hoe de patiënt dat kan. Wat dat betreft is de wet zeer katholiek: slachtoffers moeten "vertrouwen" op de integriteit van de experts, die uit eigen beweging wel zullen zeggen of ze voor een verzekering werken. Zo'n meldingsplicht bestaat al jaren en staat zelfs in het gerechtelijk wetboek en in de deontologische code der artsen. Maar experts, noch de rechters passen deze toe. Niemand controleert de melding en niemand sanctioneert eventuele inbreuken. "95 % van de ‘gerechtsexperts' zijn eigenlijk verzekeringsartsen," aldus Anke Santens die al jaren campagne voert, " zij bepalen wat een rechtbank moet uitspreken, en nu wordt het nog erger want eerlijke rechters die een eerlijke expert willen aanstellen, zullen dat niet meer kunnen : ze zullen veerplicht worden om te kiezen uit het zogenaamde nationaal register dat dus vol zal staan met verzekeringsartsen. Voor ons is dit een status quo."


De wet legt wel een grote verantwoordelijkheid bij de Orde der Artsen en de Provinciale Geneeskundige Commissie: zij zullen niet langer klachten tegen verzekeringsartsen/experts kunnen seponeren zoals dat in het verleden de regel was. Maar dan gaat het enkel om deontologische sancties. Minister Geens wekt de schijn alsof mensen die geconfronteerd worden met een vals verslag een onderzoek zullen kunnen vragen aan de zogenaamde aanvaardingscommissie, die dus ook klachten moet behandelen. Dat wekt valse hoop en een nieuw verslag komt er niet. Die commissie "mag zich niet uitspreken over de inhoud van het dossier". Dat moet de rechter doen maar die zegt in de regel: "Ik ben geen arts, dus ik bevestig wat de expert zegt, die staat immers onder ede en heeft dus gelijk, de arts die het slachtoffer verdedigt is per definitie ‘partijdig' ". Bovendien zal net zoals bij de Orde der Artsen een slachtoffer nooit weten welk gevolg er gegeven werd aan die klacht.


Vandaag staan 1.200 experts in het register, hun erkenning loopt tot 2021. De ‘gerechtsexperts' worden opgeleid door verzekeringsartsen. De wet verplicht de rechters wel een expert aan te duiden uit de namen in het register.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

07:51 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

16 maart 2017

Uw data zijn echt in gevaar


Ik heb het aan den lijve meegemaakt. De Belgische Federale Computer Crime Unit waarschuwt vrije beroepen voor een toenemende golf van cryptoware. Zowel journalisten, architecten, advocaten, artsen tot hele ziekenhuizen krijgen mails met een bijlage in Word of PDF zich –als men ze open klikt- vanop afstand bestanden versleutelen.


De mails zijn meestal afkomstig uit Centraal Europese landen en dragen een onderwerptitel als "uw factuur", "uw handleiding". ‘Cryptoware' is een hardnekkige vorm van malware dat gebruik maakt van asymmetrische encryptie (RSA-2048) om gegevens te versleutelen. De data zijn daardoor niet verwijderd, maar wel helemaal ontoegankelijk gemaakt. Om weer toegang te krijgen tot de computerbestanden, is zowel een publieke als geheime sleutel nodig. Cybercriminelen beschikken over de geheime sleutel. Enkel na betaling van een losgeld in bitcoin wordt er –eventueel- een ontgrendelingssleutel toegestuurd. Maar er is helemaal geen garantie dat ze dat ook effectief doen als ze hun geld krijgen.


De mails worden in correct Nederlands/Engels/Frans verstuurd. met een onschuldig ogende bijlage, zoals een Word-document of een pdf-bestand. Wanneer dat bestand wordt geopend, slaat de malware toe. Alle bestanden op de computer worden versleuteld.


Bij Europol merkten ze de afgelopen jaren een verandering in de werkwijze van de criminelen: werkten ze vroeger lukraak dan richten ze zich nu bijvoorbeeld op vrije beroepen die erg afhankelijk zijn van de data over hun klanten. ‘Notarissen en advocaten worden snel geviseerd', zegt Walter Coenraets van de Federal Computer Crime Unit (FCCU). ‘Ook de medische sector is gevoelig voor dit soort aanvallen.' In ons land zijn er al verschillende pogingen geweest om ziekenhuizen lam te leggen en losgeld te eisen. In één geval, in Franstalig België, zou dat zijn gelukt. Meer details over die ‘gijzeling' zijn echter niet bekend.


De Belgische politie en het gerecht hebben van de strijd tegen cryptoware een prioriteit gemaakt. Coenraets van de FCCU zegt dat de specialisten proberen een zo helder mogelijk beeld te krijgen van wat er allemaal rondgaat aan malware. ‘Die varianten proberen we dan aan elkaar te koppelen om zo zelf sleutels voor decryptie te ontwikkelen. Het is belangrijk dat slachtoffers aangifte doen, omdat we enkel zo de ware omvang kunnen inschatten en achter de daders aan kunnen gaan.'


Voor een handleiding om om te gaan met een infectie zie https://www.dearbytes.com/cryptolocker/ en hier https://blog.kaspersky.com/tag/cryptoware/ . De Nederlandse politie heeft een tijdelijke oplossing gevonden na onderzoek van ongeveer zevenhonderd Nederlandse aanvallen. In samenwerking met anti-virusbedrijf Kaspersky Lab werd een aantal sleutels ontwikkeld die op de website http://noransom.kaspersky.com ter beschikking staan. Slachtoffers kunnen daar bekijken hoe hun computer gratis en eenvoudig kan worden ontgrendeld. Daar is ook verdere achtergrondinformatie te vinden omtrent dit fenomeen en hoe verder de computer na besmetting met de cryptoware, Coinvault genaamd kan worden opgeschoond.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

08:38 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

15 maart 2017

Zijn patiënten met een migratieachtergrond echt minder trouw?


De Vlaamse minister van Onderwijs Hilde Crevits (CD&V) heeft de steen in de kikkerpoel gegooid. Zij bestond het de allochtonen en nieuwkomers met de vinger te wijzen: "We mogen gerust wat meer engagement verwachten van allochtone ouders en nieuwkomers."


Bij de socialisten en groenen ontketende deze uitspraak de voorbije week een storm van verontwaardiging. Maar insiders zeggen dat de minister gelijk heeft: ouders met een immigratieachtergrond hebben minder contact met school, leerkrachten en maar ook andere ouders en hun kinderen. Ik bespreek de kwestie met een specialiste uit de Kanaalzone. Hoe zit dat met de betrokkenheid van de patiënt?


Het is een bekend fenomeen dat patiënten met een immigratieachtergrond een ander beeld hebben van de gedragscode in de gezondheidszorg. Zo is het nog altijd een feit dat ze enthousiaste bezoekers van Spoed zijn. Wie een dag in de wachtzaal van de urgentieafdeling doorbrengt kan niet anders dan tot die conclusie komen.


De gesluierde vrouwen zoeken elkaar op. Als ze niet in hun moedertaal met elkaar converseren, moet er dringend gecommuniceerd worden via de smartphone. De Brusselse ziekenhuizen en de instellingen in de rand zijn op deze patiëntenpopulatie voorzien en hebben een tweetalige verpleging ter beschikking. Maar het probleem ligt hem daar niet. De spoedpatiënten worden doorverwezen naar een specialist of hun huisarts, al dan niet in het wijkcentrum.


"Allochtone patiënten die zich niet in een van de landstalen kunnen uitdrukken, volgen die doorverwijzing zelden op," zegt een arts uit de Rand. "Of ze verwachten een wonderremedie en gaan zonder ons daar over in te lichten te rade bij een derde arts. Wij noemen dit medisch shoppen. Het valt me overigens op dat de ziekenfondsen die toch dagelijks met dat fenomeen geconfronteerd worden – de immigranten gaan hun terugbetaling cash ophalen- weinig of geen actie ondernemen tegen dat fenomeen. Zij zien toch als eersten dat de patiënten telkens voor dezelfde aandoening een consultatie aangaan bij diverse artsen."


Een tweede probleem is dat voor bepaalde vrouwen met een immigratieachtergrond een mannelijke arts uit den boze is. Worden ze daarmee geconfronteerd, dan is de relatie gelijk afgelopen.


En tenslotte zijn er een aantal onderzoeken helemaal haram.


"Vandaar dat bepaalde, soms dodelijke ziekten, zoals darmkanker of borstkanker veel te laat gediagnosticeerd worden en fataal aflopen." Ook dr. Luc Colement die al jaren succesvol actie voert voor de preventie van darmkanker weet dat en zocht daarom steun bij een imam, steun die hij ook kreeg.


Mijn vriendin woont in de Brusselse rand. Ze vraagt zich af waarom de patiënten zo weinig naar de voorlichtingsvergaderingen komen. Waarom ze niet betrokken zijn bij een patiëntenbeweging. Op die manier wordt de kloof niet kleiner." Misschien zijn patiënten met een migratieachtergrond niet minder betrokken bij hun gezondheid dan autochtonen, zeg ik, maar hebben ze een andere aanpak nodig.


"Ze verstaan niet wat wij als arts doen. Ze beheersen de taal niet voldoende, durven geen vragen stellen, ze voelen schaamte. En als ziekenhuisarts moet je wel al de NIAZ gegevens nauwkeurig invullen, maar heb je geen tijd voor enig echt persoonlijk contact. Laat staan dat je weet uit welke familiale omstandigheden de patiënt komt. Op die manier worden heel wat zaken gemist. Ook intra-familiaal geweld."


Sommige ziekenhuizen zetten tolken in. Maar die zijn er niet altijd, zeker niet op Spoed. En medisch geschoolde tolken zijn duur. Daar zijn geen budgetten voor. Een gratis variant is het gestudeerde , meestal vrouwelijke familielid. "Maar wat doe je dan met de privacy van de patiënt. Hoe ga je om met SOA's die je niet zomaar bekend wil maken en die je als vrouw vaak slechts van één persoon kunt opgedaan hebben. Als je daar met een allochtone patiënt over begint is dat vaak meteen het einde van het verhaal."


Marc van Impe


Bron: MediQuality

08:44 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)