04 december 2016

De digitale dokter komt

Mijn collega stond die ochtend op en voelde een paar aften aan de binnenkant van zijn linkerwang. De zijkant van zijn tong voelde doof aan. Hij had last van een ruwe keel, pijn in de hals en een vage hoofdpijn. Voor de badkamerspiegel nam hij met zijn smartphone een paar foto’s en maakte hij een filmpje. Via de centrale vroeg hij een consultatie aan.
Hij zat nog in zijn peignoir toen de dokter van wacht belde. Via een videoconferentie bespraken ze de toestand. Na afloop van het gesprek ontving hij keurig de video toegestuurd via de Babylon-app, naast een sms met daarin een korte samenvatting van de diagnose en het advies van de dokter. Tegen dat hij aangekleed en wel op zijn fiets zat lag het voorschrift klaar bij de apotheker van zijn wijk. De rest van de dag bracht hij gezellig thuis door. Hij zette een grote pot thee en bestelde hete Sichuan noedels bij de afhaalchinees. Via Skype vertelde hij me zijn verhaal.
Mijn collega in de Londense Docklands maakt al langer gebruik van de Babylon-app. De dienstverlening van Babylon kost 5 pond per maand of eenmalig 25 pond. Goedkoop, efficiënt en geruststellend. Babylon Health is op het gebied van online huisartsenconsulten een van de grotere spelers in de UK. Deze zorgaanbieder werkt als volgt: nadat de patiënt online via vijf vragen een eerste diagnose heeft gekregen, kan hij indien nodig direct een afspraak maken met een professional – huisarts, specialist of therapeut – in dienst bij Babylon Health.
De concurrent van Babylon is Push Doctor. Ook succesvol. In de UK zijn wachtlijsten van tien dagen voor het bezoek aan een huisarts eerder de regel dan de uitzondering. Hier werd hij binnen de 30 minuten geholpen. Twee dagen later kreeg hij een sms van dezelfde dokter terug met de vraag hoe het ging.
Teleconsultatie werkt dus en functioneert. Er is geen reden waarom dit niet in ons land zou ingevoerd kunnen worden. En er zijn daadwerkelijk plannen in die richting. Niet alleen Babylon Health kijkt in onze richting. De Chinese start-up Guahao haalde vorig jaar 394 miljoen dollar op om een zijn teleconsultatie uit te bouwen. Guahao betekent in het Mandarijn ‘nummertje trekken'.
Karina Kuperus van KPMG Health in Nederland volgt de zaken op de voet. "Veel Nederlanders trokken de conclusie dat voor start-ups alleen ruimte zou zijn in imperfecte zorgstelsels en dat een dergelijke partij voorlopig geen voet aan de grond zou krijgen in het Europese zorglandschap. Niets blijkt minder waar. Vroeger dachten mensen ook dat ze een navigatiesysteem niet echt nodig zouden hebben; nu kunnen ze niet meer zonder."
Zou zoiets ook in België kunnen? Ik denk aan regio's en grote stedelijke gebieden waar een afspraak met een huisarts niet zo eenvoudig is. We hebben ervaring met telefonische consulten: de pechverhelping van de telecommaatschappij, onze energievoorziener, ze helpen ons online. We kopen boeken en muziek online. We hebben een sterk en performant internet en mobiel zijn we behalve in de Hoge Venen en een paar andere blindspots overal bereikbaar.
Het Guahao-model is zeer interessant want het kan hier perfect geïmplementeerd worden. Guahao werkt samen met lokale zorgvestrekkers. Babylon en Push Doctor werken met eigen artsen. Ik geloof niet dat onze ziekenhuizen al zover gedacht hebben. Ik ken geen voorbeelden die in die richting gaan. Maar niets weerhoudt zelfstandige zorgaanbieders om zich bij te scholen tot digitale zorgaanbieder om zo een stuk van de klassieke zorgverlening in de 21ste eeuw te brengen.
Karina Kuperus: "Bereid je voor! Mijn oproep aan huisartsen en zorginstellingen zou daarom zijn: zorg dat je razendsnel de mogelijkheid biedt om online afspraken te maken, online consulten uit te voeren en feedback te vragen van patiënten met behulp van een rating. Zoals Uber dat doet: de taxichauffeur krijgt een rating en de chauffeur geeft een rating aan de klant. Mocht je dat niet snel genoeg voor elkaar hebben, dan zou je zo maar kunnen worden ‘ingehaald' door een Nederlandse Guahao. Misschien zelfs al deze winter."
Nu alleen nog per specialisatie de juiste nomenclatuurnummertjes verzinnen. En voor één keer zullen de intellectuele prestaties doorwegen.


Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

09:56 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

03 december 2016

De arme dokter

Geneeskunde leidt tot armoe als je niet voorzien bent van de juiste connecties of gewoon eerlijk en onnozel bezig bent.
We hadden vorig weekend een diner met vrienden die nu oude kennissen geworden zijn. Ik weet het… vriendschap slijt, maar in ons geval is veertig jaar bijna een halve eeuw en zijn onze idealen zoals onze teennagels uit elkaar gegroeid. Eelt tussen de botjes, ingegroeid venijn, een los gewricht.
Maar we kennen elkaar nog en we zijn allemaal professionals. Eén voorzitter van een universiteit, een paar hoogleraars, een bankier, een consultant, een rechter bij het grondwettelijke hof en een mevrouw die in de hoge raad voor justitie of iets anders onbegrijpelijk zetelde en nu naar Den Haag verhuisd is. We waren allemaal young urban profesionnals en we gingen met een stijve door het leven. Niets kon ons overkomen. Ik ben er na een jaar uitgestapt wegens erectiestoornissen. Ik zie nu in mijn pensioenberekening dat dit niet zo verstandig was.
Ik heb geleerd dat -sinds het begin van de jaren tachtig, dat is zo'n 35 geleden- de volksvertegenwoordigers en politici zich elk jaar meer geprofessionaliseerd hebben. Ik betaal mijn voorzitter zijn portie frieten, hij dronk pils, acht jaar later was het tortellini à la tartuffo en Barolo.
Dat is het gevolg van het feit dat je volksvertegenwoordigers elk jaar meer uit professionelen bestaan, zegt mijn vriend Tony Mary en hij kan het als ex-ceo van de VRT weten, " elk jaar bedienen ze zich van enkele nieuwe zoetigheidjes zoals medewerkers, zodat ze hun vriend / vrouw : lief kunnen tewerkstellen, een pensioenregeling die niemand in België heeft, prerogatieven die doen denken aan het ancien régime, vergoedingen voor niemand weet nog wat allemaal. En dan hebben we het nog niet over de Opvolgers gehad – een uitvinding van (denk ik) Verhofstadt waardoor nu quasi de helft van de parlementairen gekozen zijn door de zittende parlementairen die een uitvoerende functie hebben (en dat zijn er in ons land veel) en de partijhoofdkwartieren."
Ik denk aan mijn goede vriend de gynaecoloog die met kanker achter het hart langzaam naar zijn einde gaat en door de inspecteur van het Riziv gepakt werd omdat hij nog een paar patiënten zag terwijl hij toch een ziekte-uitkering van amper 870 euro kreeg. Ik denk ook aan mijn buurvrouw hierboven die daarentegen op haar kaartje alle mandaten bij OCMW en aanverwante heeft staan die ze als schaduwfiguur van haar ex-premier verzamelde.
Dan sta je stom dat de populisten (alhoewel ook zij geen alternatief hebben) winnen, zegt Tony. Ik zou hem bijna gelijk geven.


Marc van Impe


Bron: MediQuality

09:43 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

01 december 2016

Onvrijwillig aangerand

Ik lees in de weekendkrant dat professor Liesbeth Stevens de term “onvrijwillige verkrachting” in de wet wil opnemen. “Het draait om de vraag: was er toestemming? Maar in de praktijk is er vaak twijfel.”
Het doet me denken aan de zaak van de diskjockey die begon met het bepotelen van een gast in de studio, overging tot de perversité flamande: de tongkus, en vervolgens tegen de zin van het slachtoffer overging tot penetratie. Er was twijfel oordeelde de rechter. Ik twijfel aan het oordeel van de brave jurist. Maar ik begrijp hem, daarom volgende anekdote.
Hoe voelt het om aan aangerand te worden? Slechts weinig mannen kunnen daarover meepraten. Uit eerder onderzoek bleek al dat meer dan de helft van de vrouwen daar ervaring mee heeft.
We gaan twintig jaar terug in de tijd. Het was een prachtige middag in het voorjaar. De voorspelde temperaturen lagen al in de buurt van de 20°C. Er was ijskoude cava, pils uit het vuistje, de barbecue stond grijs te gloeien. Het gezelschap bestond uit de usual suspects: een stel neurologen en psychiaters, een paar huisartsen, een bankdirecteur, een modeontwerper, een paar magistraten en wij. De dochter des huizes en haar vriendin verzorgden de service. Er werden grappen gemaakt over politiek, over voetbal en over de aanwezige dames. Vooral de geleerde vrouw kreeg veel aandacht. Daar zorgde een laag op de rug uitgesneden jurk voor. Ze straalde. En ik navenant. Puur mannelijk chauvinisme. Het is niet niets om met een ravissante schoonheid aan de gang te zijn.
We stonden in een kringetje te praten over god weet wat, toen haar geleerde collega haar langs achteren benaderde. Ik zag hem op de toppen van zijn tenen naderbij komen, kop tussen de schouders. Dan schoof hij zijn handen langs achter in haar jurk . "Ha," zei hij," je ziet er nog altijd zo lekker uit als twintig jaar geleden." Niemand van het gezelschap greep in. Het gesprek viel even stil. Hij lachte van oor tot oor. "Hé jongens," zei hij nog en toen nam ik hem bij zijn ballen. Letterlijk. Bandplooibroeken geven veel speelruimte. Ik voelde hoe zijn geslacht dat ik de palm van mijn hand hield, kromp tot een schamel zakje triestigheid. "Hoe voelt het om onverwacht ‘gepakt' te worden," vroeg ik. Hij grijnsde nu, vertrok in een kramp, werd paars. "Niet leuk, veronderstel ik." Het duurde alles bij elkaar nog geen minuut. Ik wist niet dat een zelfingenomen man zo bescheiden kon worden. Hij ging.
We zijn niet meer gevraagd op zo'n feestje. En ik merk nu dat sommige mannen op armlengte afstand blijven.
Jaren later zit ik in de Blauwe Schuit aan de Leuvense Vismarkt onder de ginkgo een Orval te degusteren als er een dame naar me toestapt. "Respect," zegt ze, ze is nu psychologe en haalt het voorval nog altijd aan in haar cursus.
Ik was het niet vergeten. "Ik voelde me niet ongewild aangerand," zegt de geleerde vrouw nu. "Ik had dit helemaal niet gewild." Ik denk dat ik weet hoe het voelt. Hij ook.


Marc van Impe

Bron: MediQuality

09:32 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Vorige 1 2 3 4 5