07 maart 2018

Vrouwen worden ook in ons land door artsen verminkt


Vrouwenbesnijdenis gebeurt ook in ons land. Dit type van genitale verminking wordt niet enkel stiekem uitgevoerd in een achterkeuken in Matongé, maar is een courante praktijk in tal van artsenkabinetten. Volgens wel ingelichte bronnen die ons de voorbije jaren meermaals contacteerden gaat het om drie pistes.

In het eerste geval wendt de welgestelde moeder zich met haar dochter tot een privékliniek van een esthetisch chirurg die een zogenaamde vaginacorrectie uitvoert: De procedure bestaat uit een schaamlipverkleining waarbij de "overtollige huid" van de labia minora en/of de grote labia majora, verkleind wordt. Eventueel wordt er overgegaan tot labioplastiek waarbij de kleine schaamlippen met V-incisie verkleind worden, waardoor meer inwendige huid verwijderd wordt. Meestal vraagt de moeder ook de verkleining van het clitoriskapje waarbij " de overtollige huid van de clitoris" chirurgisch verwijderd wordt. De kostprijs van zo'n correctie kan oplopen tot 2100€ exclusief 21% BTW.

De cover is perfect, de arts die we in deze consulteerden garandeerde ons dat er geen sprake is van enig blijvend genitaal letsel en dat er achteraf normaal seksueel verkeer en genotsbeleving mogelijk is. Alles gebeurt in de beste hygiënische omstandigheden en onder volledige of lokale verdoving. Hij vergeleek dit met de besnijdenis bij jongens, een banale ingreep.

Fabienne Richard, vroedvrouw in het Brusselse Sint-Pietersziekenhuis en voorzitster van de GAMS vzw, die strijdt tegen genitale verminking, is niet verbaasd als we haar deze praktijk melden, ze weet dat de vraag bestaat. En waar er vraag is, is er aanbod.

Een tweede piste loopt via het buitenland. Moeder en dochter nemen de Eurostar naar Londen waar tientallen privéziekenhuizen en privé gevestigde moslimartsen de ingreep tegen betaling uitvoeren. De kostprijs daar begint om en bij de 275£ voor een eerste consultatie, en kan in een kliniek in Harley Street oplopen tot een totaal van 4.000£. in Brixton, om maar één wijk te noemen, zijn er echter tal van one-day-clinics die voor heel wat minder geld de excisie uitvoeren. Ook deze praktijken zijn mevrouw Richard bekend.

De derde piste is die langs Belgische huisartsen en medische huizen waar allochtone patiënten op zoek naar deze "medische ingreep" terecht kunnen. Het centrum bevindt zich in Brussel, maar ook in Mechelen, Luik en Charleroi kan men terecht voor een medische Sunna-besnijdenis. Daarbij wordt de clitorishoed weggesneden, wat, zoals een ervaren arts ons verzekerde, "geen clitoridectomie is " , dus niet in strijd met de wet.

Volgens diezelfde arts verleent hij een dienst aan mensen in nood. "Het alternatief is de bekende gruwelpraktijk met een scheermesje op een keukentafel. Als het kan sparen we de kleine patiënte en geven we enkel een prik in de top van de clitoris. Van zodra er bloed vloeit, is de ingreep in de ogen van de moeder voltrokken." Volgens die arts gaat het in die gevallen om meisjes uit Arabische, lees: Irakese, kringen. Volgens Volksgezondheid is 1;8% van de betrokken vrouwen afkomstig uit Irak. Dat verklaart de stijging van dit soort ingrepen sinds 2008. Fabienne Richard: "Vaak gebeurt dat de ouders zeggen: je hebt onze zoon besneden, nu kan je ons meisje ‘helpen'."

Moeders uit Zwarte Afrika eisen echter een volledige excisie waarbij de clitoris en soms ook de kleine schaamlippen worden geheel of gedeeltelijk weggesneden. De artsen die we spraken zeggen geen van allen een 'faraonische besnijdenis' of infibulatie te hebben uitgevoerd. "Dat zou niet ethisch zijn, dat is in strijd met de deontologie." Daarbij wordt de hele vulva uitgesneden, de benen van het meisje worden daarna samengebonden totdat de vulva is dichtgegroeid, of de vulva wordt dichtgenaaid, op een heel kleine opening na. 15% van alle besnijdenissen in Afrika behoort tot deze variant. Hierdoor wordt de maagdelijkheid van het meisje gegarandeerd.

In 2009 werden 64 dergelijke gevallen gesignaleerd. In 2013 waren dat er reeds 198. Het gaat hierbij enkel om achteraf gehospitaliseerde vrouwen, niet om ambulante patiënten. De stijging van dat aantal kan volgens minister De Block verklaard worden "door het feit dat de kraamafdelingen van de ziekenhuizen in 2010 gesensibiliseerd werden voor de problematiek van Vrouwelijke Genitale Verminking."

Die sensibilisering gebeurd via een informatiefolder die aan artsen op kraamafdelingen en vroedvrouwen was gericht.

Toen we professor Michel Deneyer, ondervoorzitter van de Orde der Artsen, en sinds 1 maart hoogleraar ethiek aan de VUB, hierover aanspraken erkende hij op de hoogte te zijn van praktijken als "pricking". Zolang er echter geen precieze klachten bij de Orde binnenkomen kan deze niet optredend. Hij onderstreept wel dat artsen die met dergelijke feiten geconfronteerd worden van hun zwijgplicht ontheven zijn.

We spraken hierover meer dan een jaar geleden al met een aantal autochtone en allochtone artsen. Allen eisten volledige discretie. Sommigen verzekerden dat er nomenclatuurnummers gebruikt worden om de "ingreep" terugbetaalbaar te maken. Een paar artsen vertelden ons dat patiënten via zogenaamde culturele organisaties doorverwezen werden.

Fabienne Richard, voorzitster van de GAMS, zegt nogmaals niet verbaasd te zijn maar van geen concrete gevallen weet te hebben. "Als het zo gebeurt in de ons omringende landen, dan moet het hier ook gebeuren." Wij stellen ons de vraag hoe het komt dat deze schandelijke praktijken onder de radar kunnen blijven.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

13:21 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (1)

Commentaren

STOP DIE MISHANDELING

Gepost door: de groote william | 13 maart 2018

Reageren op dit commentaar

Post een commentaar