20 februari 2018

‘Ngo's willen geen geld te verliezen en kijken weg van misbruik'


De eerste maal in mijn leven dat ik blini’s met kaviaar at was in het gezelschap van een arts van een Vlaamse NGO in het Intercontinental aan Pahlavi Avenue in Teheran. De arts eet nu rijstpap met een gouden lepeltje. Pahlavi Avenue heet nu Valiasr straat. Het waren gouden tijden.

We waren op reportage naar de concentratiekampen van de Koerden in West-Iran, in de buurt van Naqadeh in West Azerbeidzjan. Het werk beperkte zich tot een paar interviews, het schieten van wat smartelijke beelden en een paar stand-ups. 's Avonds was het feest, we maakten kennis met de Belgische vertegenwoordigers van het Rode Kruis die naast een handeltje in ijskasten, er een heel partycircuit op na hielden. Terug op de Brusselse redactie dacht ik daarover een reportage te kunnen maken. Dit was pas nieuws. De waarheid was hard bij les. Er volgde een schorsing, een collega hermonteerde de reportage tot een eetbaar stuk koek, ik kreeg vanaf toen reportages dichtbij huis toegewezen.

Ik schrok dan ook niet toen ik in de krant las dat een Belg het Haïtiaanse partycircuit van Oxfam organiseerde. Roland van Hauwermeiren, organiseerde in 2011 seksfeesten in het door een aardbeving getroffen Haïti. Mogelijk waren er minderjarige meisjes aanwezig. De man deed in 2004 hetzelfde voor een organisatie in Liberia en kon na zijn ontslag bij Oxfam aan de slag bij een Franse ngo in Bangladesh. Het seksschandaal bij het Britse Oxfam stuurt een schokgolf door de ngo-wereld. Zij zijn niet de enigen. Oxfam is een koepelorganisatie van 17 zelfstandige ngo's. ‘Oxfam België heeft hier formeel niets mee te maken', zegt directeur Stefaan Declercq. Van Hauwermeiren heeft, voor zover bekend, geen linken met Oxfam België.

Ook Artsen zonder Grenzen die wereldwijd 40.000 medewerkers telt, meldt nu 146 klachten over seksueel ongewenst gedrag. Deze hulporganisatie heeft de problematiek van seksueel grensoverschrijdend gedrag door hulpverleners zelf aangekaart.

#meToo heeft de ngo-wereld bereikt Professor Dyan Mazurana van het Feinstein International Center aan Tuft University, publiceerde meer dan 70 boeken en artikels over deze problematiek. Haar recentste boek is A View from Below: Conducting Research in Conflict Zones, met co-auteurs Karen Jacobsen en Lacey Gale (Cambridge University Press, 2013). Volgens haar gaat het om meer dan een paar rotte appels. 'Dit is een sectorbreed probleem. Werken in gevaarlijke omstandigheden trekt een bepaald type cowboy aan. Je kan ze vergelijken met de nonkel paters die gehuld in wit habijt de zwarte medemens gingen bekeren en waarvan menigeen 's avonds ook aan de innerlijke mens niets tekort deed. Hun kinderen werden opgenomen in gesloten internaten kwamen pas de voorbije decennia in de wereld.

Door de grote financiële afhankelijkheid weten de tophelpers al veel langer dat er stront aan de knikker hangt. Maar ze kiezen ervoor om hun schandalen liever intern af te handelen. Nadia Molenaers, expert ontwikkelingsbeleid (UAntwerpen) zegt het in De Tijd als volgt: ‘Stakeholders worden meestal wel ingelicht, het grote publiek niet. Hun reputatie is veel geld waard. Schade betekent onmiddellijk verlies. Maar de hele sector zal de prijs voor dit schandaal betalen." Oxfam België was wel bekend met de problemen in Haïti.

Journalisten die naar de Oxfam-projecten reisden wisten dat het om seksueel randgedrag ging. Oxfam drong erop aan hier niet teveel aandacht aan te besteden. Zelf deed Oxfam niets aan de situatie. Volgens Declercq ‘draait dit probleem volgens ons om enkele rotte appels.' Maar onderzoekster Dyan Mazurana zegt in Boston wijst met de vinger naar de NGO's. 

Zij schreef een onthutsend rapport over wijdverspreid seksueel wangedrag onder hulpverleners. De daders zijn meestal mannelijke collega's. Een machocultuur, alcohol- en drugmisbruik en een gevoel van wetteloosheid werken misbruik in de hand. ‘Werken in gevaarlijke omstandigheden trekt een bepaald type cowboy aan. De omstandigheden faciliteren grensoverschrijdend gedrag.' Een intern meldingssysteem kan maar werken als het hoger management ook ingrijpt, zegt Mazurana. ‘Dat heeft Oxfam nagelaten. Maar dit is een sectorbreed probleem.'

Niet alleen cowboys worden aangetrokken tot hulporganisaties. Net zoals bij sportclubs, jeugdbewegingen en wees- en kindertehuizen, kortom die plaatsen waar de zwaksten onder ons in grote getale aanwezig zijn, worden de pedofielen en seksuele roofdieren naar die organisaties toegezogen. Het werk dat ze daar doen is vaak nuttig, de schade die ze toebrengen is onmetelijk. Reality TV wordt er dagelijks mee gevuld.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

18:04 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar