18 februari 2018

Griepvaccin niet EBM


Je kan maar één keer maagd zijn, je kan maar twee keer griep krijgen. Een groep internationale wetenschappers becijferde een paar jaar geleden in PLOS Biology dat (Aziatische) volwassenen vanaf hun dertigste gemiddeld slechts twee keer per tien jaar de griep krijgen.

De kans op een verkoudheid is vele malen groter, met de tientallen verkoudheidsvirussen die circuleren. Watten in het hoofd, een algemene malaise, kriebelhoest , vrijlopend snot, een lichte koorts en alleen maar dorst. Wie zich dus voor de eerste maal deze winter grieperig voelde en nu weer, heeft waarschijnlijk toch maar één keer echt de griep gehad. En heeft nu een flinke verkoudheid vast, zoals uw ondergetekende.

Gezeten als een paus in mijn kamerjas, hete thee bij de hand en warme pantoffels om de voeten, lees ik op CNN Health dat wetenschappers van de CDC berekend hebben dat het griepvaccin dit jaar in amper 36 procent van de gevallen effectief gewerkt heeft. Mijn koortsig brein vertelt me dat dit amper meer is dan wat men in klinisch onderzoek als een placebo effect beschouwd. Het is dus helemaal niet evidence based om hele volksstammen te vaccineren met een vaccin dat op het ogenblik dat het op de markt komt in het merendeel van de gevallen al verouderd is, maar wel veel geld kost. Een virus evolueert immers sneller dan de redeneringsvermogen van een promovendus. Maar dan zal wel een maligne gedachte zijn.

Merkwaardig hoe het katholicisme in de geneeskunde blijft voortleven.. Gisteren had ik het over simonie, een kwalijke praktijk die aan onze ziekenhuizen nog vaak beoefend wordt. Nu valt het woord placebo. Ik denk aan Chaucer's Canterbury Tales en psalm 116: "Placebo domino in regione vivorum" (Ik zal de Heer behagen in het land van de levenden), die in de Middeleeuwen bij begrafenissen gezongen werd als gebed voor de doden. De ingehuurde monniken of buren die tegen betaling – ook hier gaat de vergelijking op- mee zongen heetten de "placebo's".

Geoffrey Chaucer stelde het gebruik aan de kaak dat monniken de rouwende geld aftroggelden voor dit gezang. Hij gebruikte het woord placebo in circa 1340 voor het eerst als een naam in zijn verhaal The Merchant's Tale uit The Canterbury Tales: Placebo is de slechte raadgever.

Het zijn maar koortsige gedachten uit een ranzig brein. Maar ik vraag me af wat onze nationale viroloog daar op te zeggen zou hebben.

Marc van Impe


Bron: MediQuality

10:06 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar