14 februari 2018

Simonie in het UZ


Komt een vrouw bij de dokter. Als inwoner van het Oosten van Vlaams-Brabant kiest ze uiteraard voor het best gereputeerde ziekenhuis in de markt. Het wordt het UZ Leuven dus. De voorbije jaren is ze steeds slechter gaan zien. Na een middag in de wachtkamer is de diagnose snel gesteld: cataract aan beide ogen.

De dokter kijkt in zijn agenda, een datum wordt geprikt. De preoperatieve onderzoeken worden vastgelegd. Er wordt omstandig uitgelegd wat de ingreep inhoudt, hoe het herstel mag ingeschat worden, wat de mogelijke complicaties zijn. Het gaat hier om een patiënte met een hoge voorlichtingsfunctie. Zorg en delicatesse is geboden. Dan komt de nuchtere mededeling: de ingreep vereist een opname. "Uiteraard neemt u een éénpersoonskamer , het supplement bedraagt 150%." En in dat geval garandeert de professor dat hij hoogst persoonlijk de ingreep zal uitvoeren. Anders wordt het een assistent. Hij opereert alleen patiënten die in een eenpersoonskamer verblijven.

Ik herinner me enkele maanden geleden mijn ervaring. De ingreep gebeurde ambulant. Ik kwam om halfacht het ziekenhuis binnen, liep voor de middag buiten. De nieuwe lens zat, het kopje koffie en het cakeje waren lekker. Ambulant was een wonder geschied. Ik voelde me als Bartimëus in de koude winterzon.

Ik heb een paar vragen bij de praktijk van de Leuvense professor: ofwel vertrouwt hij de kwaliteit van het werk van zijn assistenten niet, en zorgt hij niet alleen voor angst en twijfel bij zijn patiënten, wat tot overmatige stress leidt en dat is nooit goed voor een ingreep.

Ofwel houdt hij finesses van het vak voor zichzelf en dat betekent dat hij slechts een gedeeltelijke kennisoverdracht doet aan zijn specialisten in opleiding. En dan schiet hij tekort in zijn opdracht als stagemeester en docent.

In beide gevallen is hij deontologisch fout.

En ik die dacht dat simonie en aflatenhandel in 1577 was geschaft. In een katholiek academisch ziekenhuis is dat blijkbaar niet het geval.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

15:28 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar