31 januari 2018

Zorgprofessionals schrappen onnodige regels


Een idee uit Nederland dat de minister, de bestuurders van het Riziv en de artsenverenigingen gerust mogen overnemen: Met steun van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) gaan zorgprofessionals uit zeven verschillende beroepsgroepen samen met verzekeraars, beroepsverenigingen en toezichthouders, vaststellen welke regels binnen hun vakgebied kunnen worden geschrapt en wat er nodig is om dit te realiseren.

De kersverse minister Hugo de Jonge van VWS geeft op 30 januari het officiële startsein voor het vervolgtraject van (Ont)regel de Zorg. Vervolgens gaan zorgprofessionals in drie bijeenkomsten verspreid over twee maanden aan de slag met het schrappen van regels.

De schrap- en verbetersessies komen voort uit het initiatief (Ont)regel de zorg, van huisarts Peter de Groof en huisartsenactiegroep Het Roer Moet Om (HRMO)en de VvAA, de Nederlandse vereniging die medici, paramedici en studenten voor die beroepen bijstaat met onder andere financieel, bedrijfskundig en juridisch advies, verzekeringen en opleidingen. Uit onderzoek is naar voren gekomen dat artsen gemiddeld 40 procent van hun tijd kwijt zijn aan administratie. Wijkverpleegkundigen besteden zelfs bijna de helft van hun tijd aan het invullen van formulieren. Artsen vinden ruim de helft van de administratieve handelingen onzinnig. Bovendien gaat de tijd die ze eraan besteden ten koste van de patiëntenzorg.

Gesteund door het ministerie van VWS steken specialisten, huisartsen, verpleegkundigen, fysiotherapeuten, apothekers, psychiaters en wijkverpleegkundigen de koppen bij elkaar in ruim twintig schrap – en verbetersessies om concrete schrapsuggesties te formuleren, met de bijbehorende verbeterplannen. Het gaat om "realiseerbare plannen die direct verschil maken voor de patiënt en de zorgverlener". Tijdens een eerste schrapconferentie in november 2017 zijn vijf schrapvoornemens geformuleerd. Alle ziekenhuisbrede kwaliteitsindicatoren staan ter discussie en worden getoetst op doelmatigheid; de terugkerende machtigingen voor hulpmiddelen voor chronische aandoeningen moeten worden afgeschaft; de richtlijnen, veldnormen en kwaliteitsindicatoren moeten worden vereenvoudigd; artsen gaan voortaan niet meer jaarlijks maar meerjaarlijks verantwoording afleggen; en ze ontregelen hun richtlijnen, veldnormen en protocollen en voorkomen dat ze automatisch verworden tot controlesystemen.

Minder regels en minder bureaucratie in de zorg is het doel van zorgverleners en van kabinet-Rutte III. Lang was het de vraag hoe, na jaren van noodkreten uit het veld, een einde te maken aan de volgens de VvAA onzinnige bureaucratie in de zorg. Sinds nog niet zo lang geleden wordt naar oplossingen gezocht, naar aanleiding van de inzet van het actiecomité ‘Het Roer Moet Om', dat in maart 2015 de noodklok luidde over de administratie- en regeldruk in de huisartsenzorg. "De schrapactie binnen deze beroepsgroep leverde resultaat op, maar versnelling en verbreding waren nodig en zijn inmiddels in gang gezet", zo stelt, een van de initiatiefnemers van Het Roer Moet Om.

Het is dus menens: in Nederland gaan de artsen zelf in het verweer tegen de administratieve terreur. Wie neemt in ons land het initiatief?

Marc van Impe

Bron: MediQuality

08:43 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

30 januari 2018

Mannengriep is aanstelleritis


Ben je al gevaccineerd, vraagt de uitgever op het bedrijfsfeestje. Ik vrees van niet, zeg ik. Uit ervaring heb ik geleerd dat de griepprik zelden helpt. Om te beginnen loopt de prik achter de feiten aan: de combinatie is nooit juist afgesteld. Wat wel zeker is , is het feit dat het griepvaccin je lichaam verzwakt doordat je immuunsysteem aan het werk wordt gezet. Als je een dagje ouder bent, is dat niet zo best. In Japan vaccineren ze daarom niet de ouderen en de zwakken maar baby’s en kleuters.

We zijn exact een week later, en de uitgever is lijdende. Ligt sinds zaterdag te bed. Het gaat niet beter. Als ik de Canadese huisarts Kyle Sue in de kerstspecial van The British Medical Journal mag geloven slaat de griep harder toe bij mannen dan bij vrouwen. Zou het? Ik geloofde het niet. Ik denk dat het meer te maken heeft met ‘aanstelleritis' dan met wat anders, noem het een verschil in de perceptie, de mate van ervaren ongemak. Amper een maand later erkent de auteur dat hij een beetje te hard van stapel gelopen is. Hij heeft het allemaal niet zo stellig bedoelde, en hij erkent dat hij hier en daar verkeerd uit de vakliteratuur heeft geciteerd.

Dr. Kyle Sue bezondigde zich in ‘The science of ‘man flu‘ aan een kwalijke tendens die de jongste jaren steeds meer opgang maakt: het schrijven van overzichtsartikelen. Op basis van enkele tientallen onderzoeken en rapporten moet blijken dat de stelling van de auteur onomstotelijk juist is. In deze dat luchtweginfecties harder toeslaan bij de man, vermoedelijk doordat hun immuunsysteem er minder goed op reageert. Sterker nog, transgenders die van vrouw naar man evolueren en die dus een testosteron behandeling kregen, gaven aan dat hun verkoudheden erger zijn geworden. Mijn vriend de transgender ontkent dat. Hij is niet meer verkouden geweest sinds zij een hij is.

Oud-Volkskrant-columnist Hans van Maanen zich verdiepte in de literatuur die Sue aanhaalt. Op zeker zeven punten zou Sue die literatuur onvolledig of zelfs helemaal verkeerd samenvatten, schrijft Van Maanen op de website Kloptdatwel.nl van de Stichting Skepsis (https://kloptdatwel.nl/2018/01/09/de-mannengriep-blijft-... ). "Blinde geestdrift maak zich van journalisten meester als een wetenschapper weer eens een maatschappelijk verschijnsel biologisch heeft verklaard. Ook al zit het onderzoek zo vol gaten dat je er dwars doorheen kunt kijken." Van Maanen noemt de studie abominabel. " Neem de Schotse studie waarbij mannen volgens Sue anders zouden reageren op verkoudheid: in werkelijkheid vond men geen verschil. Ook Amerikaanse en Aziatische studies waarbij mannen zieker zouden worden van de griep, blijken geen duidelijk man-vrouwverschil te hebben aangetoond. En een vrolijk citaat over hoe ziek verkouden mannen zich voelen, blijkt anders dan de voetnoot aangeeft, niet afkomstig uit de medische literatuur - maar uit een blootblad voor mannen. 'Een flutstukje', 'abominabel uitgevoerd' en 'zo vol gaten dat je er dwars doorheen kunt kijken', tiert Van Maanen, die ook de Volkskrant 'blinde geestdrift' verwijt."

Sue geeft toe: 'Ik heb dit verkeerd begrepen, deze journalist heeft gelijk. Ik zal The BMJ op de hoogte stellen van de fout', reageert hij in een uitgebreide e-mail aan de Volkskrant. Maar zijn artikel was niet al te serieus bedoeld.

Dan toch aanstelleritis? In Zweden vondt John Axelsson van het Karolinska Institutet dat mannen met griepverschijnselen vaker zuchten. Hij wijst erop dat er geen medische, maar psychologische aspecten in het spel zijn.

Ondertussen ligt de andere –vrouwelijke- helft van de redactie ook in de lappenmand met griep.

En ik ga fluitend door het leven. Op weg naar een lunchafspraak. Veel plaats in het anders zo drukke restaurant.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

19:32 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Ik haat zelfhulpboeken


Over twee maanden is het lente, dus kankeren mag nog even. Daarom dit stukje. Waar we het voorbije jaar in onze extended family gespaard van zijn gebleven zijn zelfhulpboeken. De geleerde vrouw is er professioneel en emotioneel categoriek tegen. Ikzelf mag er graag mee lachen, ik krijg er wel eens ter recensie toegezonden en als het de auteur een troost mag wezen: ik lees ze het liefst op het toilet. Mijn psychologische zus heeft er zowat een carrière op gebouwd, vrees ik. De rest van de familie, een verdwaalde broer niet uitgezonderd die in zijn bijna pensioenleeftijd toch nog jurist geworden is en dus van het gesproken woord moet leven, laat dit soort lectuur links liggen. We zijn te pragmatisch in onze familie. Zelfhulp leer je doet uit een boek. Dat doe je gewoon.

Mij brengt het tot dit schrijven het overlijden, eind vorig jaar van een zelfbenoemde psychotherapeut die dacht de waarheid en het heil gevonden te hebben op een Grieks eiland. Alwaar hij kanker kreeg, geen oncoloog in de buurt was, de huisartsen alles met retsina en ouzo genezen, en natuurlijk veel te laat "en na een lange strijd" het tijdelijke voor het eeuwige verwisselde. Hij was ook zo'n intellectuele proleet en handelsreiziger in goede ideeën die af en toe een column kreeg in een volksdagblad, een praatje op een lokale radio en de goede boodschap verkondigde dat alle leed dat ons overkwam woekerde vanuit een onverteerd verdriet, een knagende wrok, een grenzeloze haat, jaloezie, onvrede of een genderprobleem waarmee we niet uit de kast willen komen.

Ik heb hem ooit op een avond toen we allebei ergens in de Kempen uitgenodigd waren voor een dispuut, en na inname van enig lokaal stooksel, de oer-Nederlandse verwensing aangezegd dat hij kanker achter het hart mocht krijgen en dat de dokters lang mochten zoeken. Ik schaam me daar nu voor, echt, uit de grond van mijn hart maar ik had toen nog geen levenslessen gekregen van de geleerde vrouw en wist niet beter. Maar de verwensing is toch fijn uitgekomen, bedenk ik nu.

Hij is nu vetrokken naar de Eeuwige Jachtvelden? Naar het saaie achterland waar het altijd zondag is, waar het zo'n 24°C is, met een licht briesje, iets wat je je in zijn laatste mindfulness periode moest voorstellen. De leuke mensen zoals wij, de rokers en drinkers, de aardige twijfelaars die ‘zich hompelend en fouten makend door het leven slaan maar ook lol hebben' zoals mijn collega Almeid Truijens dat zo mooi beschrijft, die wonen daar natuurlijk niet.

Dat weet ik overigens sinds ik in het derde leerjaar van God los kwam. Die regent godsdienstwetenschappen waarover ik het heb, was een regelrechte handelaar in het Goede. Hij studeerde godsdienstwetenschappen aan de Katholieke Universiteit Leuven en ging zich later specialiseren in de thematiek van depressie vanuit de humanistische holistische visie in de psychologie. Tussen 1973 en 1975 volgde hij ook nog de opleiding Journalistiek waar ik thans voorzitter van ben. Duizenden lezertjes en luisteraars heeft hij verleid vanachter zijn grijze baard. Ondertussen telde hij elk weekend zijn centen, zalfde zijn vrouwelijke volgelingen met zijn heilig oliesel en verleidde de rest met zijn superieure glimlach. Met de regelmaat van een staande klok scheidde hij een of andere bestseller af. Stop depressie en zelfmoord in zeven dagen, Wacht niet tot het donker wordt, Alleen met jezelf en tenslotte de bestseller Als je met pensioen gaat. Op Google is zijn website nu gesloten.

Hij was de gruwel voor menige arts want niet gehinderd door enige medische kennis was zijn mantra dat dodelijke ziekten het gevolg zijn van 'verkeerde' gedachten. Depressie, zijn hobbel- en stokpaardje was een gevolg van fout denken. Artsen, psychologen, echte psychotherapeuten mochten hem tegenspreken zo vaak ze wilden, altijd kreeg hij de kans om met zijn wezenloze glimlach, die je krijgt als je iedereen vergeeft, het grootste gezever eerst te publiceren. Je moest vooral veel van jezelf houden, dan kwam de liefde voor de medemens vanzelf, alsof gebrek aan eigenliefde hét probleem in onze samenleving is. Ik zag hem murmelen in de dagbladen en kreeg er het zuur van.

Met al zijn gezemel heeft hij enorm veel schade aangericht. Bovendien zadelde hij mensen, die toch al de pech van een akelige ziekte hadden, op met een schuldgevoel. Zij waren het die hun ziekte zelf hadden geproduceerd, met verkeerde gedachten. Hij vertelde mensen die boos en verdrietig waren en bang voor de dood, dat die angst en wrok hun ziekte juist voedden. En wie niet wou geholpen worden was een loser.

Ik noem dat liefdeloosheid. Liefdelozer kan het niet. Om maar te zwijgen van de zieken die door zijn kletspraat niet, of te laat, naar een echte dokter gingen.

De dood is een leerschool, geloof ik, dus als er ergens nog een beetje rechtvaardigheid is dan bestaat er daar in het hiernamaals een plek waar al die zelfhulpboekenschrijvers en nep-psychotherapeuten hun ex-gelovigen tegenkomen die hen met de platte kant van een broodplankje hard op hun smoel slaan.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

09:39 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende