14 december 2017

Don't try this at home


Op YouTube zie ik een filmpje hoe ik zelf een fecestransplantatie kan doen. Poep inbrengen, zo heet dat in menstaal, do-it-yourself. Na het doe-het-zelf klysma wordt dit de nieuwe hype onder de gezondheidsfanaten. Ik zie op een bijzettafeltje in de badkamer een blender uit de Blokker waar je een week geleden nog smoothies mee draaide.

En een zeef uit dezelfde grootgruttershandel. Plus het soort van grote injectiespuit die wel eens in gespecialiseerde pornofilmpjes gehanteerd wordt. Maar hier geen ingrediënten zoals ijs, vers fruit en melkproducten, die tot een romige substantie zullen gemixt worden. Wel een vers gedraaide drol in een plastic bakje. De Amerikaanse moeder, type vaste kijker van dr. Oz, lacht ons toe en verzekert ons dat het "goedkoop, makkelijk en zeer effectief," is, terwijl ze haar plastic handschoenen aantrekt.

Ik kan niet zien of de vers gedraaide grote boodschap nog lauw is of reeds op kamertemperatuur. Wel zie ik haar dochter –waarom haar zoon niet- bij wie ze straks bij met de spuit anaal de romige substantie naar binnen brengt. Kostprijs van de hele operatie: 'slechts 15 dollar' . Het filmpje, waarop me door een bevriende collega van u attent werd gemaakt –ik zoek dit soort mediaboodschappen echt niet op- blijkt al meer dan 100.000 keer gekeken.

Ik herinner me een e-mailbericht met een uitnodiging voor deelname aan een fecestransplantseminar van de hand van een collega met een exotische naam die heel wat referenties had naar minder bekende wetenschappelijke tijdschriften. Het bericht begon met de oudste beschrijving van een stoelgangtransplantatie uit een Chinees medisch handboek uit de vierde eeuw: 'Als je last hebt van diarree met bloed en slijm, nuttig dan de ontlasting van je buurman.'

Zou ik dit doen? Ik dacht het niet. In de wachtzaal bij de gastro-enteroloog las ik een artikel van een bekende evidence gebasede adepte die beschrijft dat de methode gebruikt wordt om je fauna en flora weer in evenwicht brengen en zo kanker, colitis, verticulitis en liefdesverdriet te voorkomen. En er blijkt een Facebookpagina 'Fecal bacteriotherapy is the bomb' te bestaan waar poepologen en drolgelovers ervaringen en adviezen uitwisselen.

Een andere bron van "informatie" is de website http://thepowerofpoop.com/ , vol tips en persoonlijke verhalen om mensen te helpen bij hun eerste doe-het-zelf fecale transplantatie, waar ene Sally Brown (ook op Facebook) advies geeft aan patiënten die zich zelf verdiepten in de wetenschap van de darmflora.

In Londen, Engeland zag ik op Science Life reclame voor een aantal privéklinieken waar ik gedurende de lunchpauze even van stoelgang kon ruilen. Ik voorspel dat er naast de freelance botoxspuiters, ozon- en cryotherapeuten binnenkort fecestherapeuten de deuren openen langs de koopboulevards tussen de Zeeman, Blokker, Hema, een H&M, een Casa. Eerst een maaltje Thai in de Docks, dan een klysma gezet door een lieftallige assistente en een nota van een jonge dokter met een gouden bril, vet in zijn haar op Italiaanse schoentjes.

Dat heeft uiteraard niets te maken met het ernstige wetenschappelijke werk. In eigen land is er bio-informaticus Jeroen Raes (KULeuven) die het verband onderzoekt tussen de darmflora en onze gezondheid. Wanneer de natuurlijke microbiële flora wordt verstoord, kan dat leiden tot infecties, auto-immuunziekten en kanker. Om de oorzaken daarvan te ontrafelen, maken Jeroen Raes en zijn team gebruik van nieuwe methodes, gebaseerd op grootschalige sequencing-projecten en krachtige rekenmethodes. Zijn onderzoek kan leiden tot een verbeterd inzicht in darmziektes en mogelijk tot nieuwe behandelingen.

Voor de goede orde: bij Raes kunt u niet terecht voor zo'n behandeling. Maar wie lijdt aan chronische diarree, veroorzaakt door de clostridium difficile bacterie, heeft er bewezen baat bij. De erkenning dat een fecale transplantatie de beste manier is om patiënten met C.diff te behandelen, neemt wereldwijd toe.

Bij een studie die in 2013 gepubliceerd werd in de New England Journal of Medicine werd 94 procent van de patiënten genezen, terwijl een antibioticakuur maar in 27 procent van de gevallen werkte. Tientallen andere proefprojecten zijn nog bezig of zijn recent afgerond.

Fecestransplantatie, kortom, is hard op weg een hype te worden. In Nederland zoeken ze nu "poepdonoren". Niet zo simpel want slechts twee op de tien kandidaten blijkt geschikt. Al wie parasieten, virussen of ziekmakende bacteriën in zijn darmen herbergt , valt immers af. Poepdonoren worden dus van voor tot achteren doorgelicht. Het wordt tijd dat de overheid het aanbod aan dit soort transplantiespecialisten gaat reguleren. Zoals altijd in de geneeskunde is het ook hier beter te voorkomen dan te genezen. Kijk maar wat er met de psychotherapeuten en coaches aan de hand is.

Marc van Impe


Bron: MediQuality

17:01 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar