05 oktober 2017

Gelukkig leven is een placebo effect


Leven is bedriegen en bedrogen worden. Ik denk hieraan onderweg naar de Laboratoires Boiron in Lyon waar men mij van mijn aversie –laat ik zeggen: ongeloof in de homeopathie gaat afbrengen. Aan homeopathie twijfel ik omdat het geen ‘meetbaar effect’ heeft.


Niet dat ik van de absolute meetbaarheid ben, wel integendeel, ik hou van het onvoorspelbare en de uitkomst die ik niet verwachtte en valt die nog mee ook dan is dat meegenomen. Het is zoals sommige pijnstillers. Sommige werken absoluut niet. Andere op sommige ogenblikken wel. De mens is geen algoritme schreef ik al, en dat bewijst deze ervaring, volgens mij.


Ik moest vaak lachen met artsen die zweren bij het evidens beest medecin. Ze geloven om te beginnen niet echt in de zogenaamd bewezen behandelingen maar denken wel dat diverse behandelingen in de gezondheidszorg niet deugen omdat ze te bang zijn om buiten de betreden paden te treden, omdat ze het meetbare effect in twijfel trekken.


Misschien is dat terecht, maar uit diverse onderzoeken is gebleken dat de placebo, oftewel de illusie, een meetbaar effect heeft - allicht wordt het meetbare positieve effect van de placebo nog groter als de patiënt te horen krijgt dat het 'medicijn' duur is. Alleen al daarom mogen sommige illusies best vergoed worden door de ziektekostenverzekeraar, geloof ik. "Leven is bedrogen worden en bedriegen. De placebo leert ons dat de effecten van bedrog niet altijd negatief zijn," schrijft de auteur Arnon Grunberg. Ik ben het daarmee eens. "Waar het rationele denken dogmatisch wordt, neemt het religieuze onverdraagzame kanten aan," zegt Grunberg.


Ik ken zo'n aantal onverdraagzamen rond mij. Ze zijn fervent aanhanger van Skepp, de website en vereniging voor de rechten in de leer, zeg maar de Jihad van de geneeskunde met de grote mollah Wilhelm Betz, een corpulente zelfingenomenheid op de kansel. Ik denk in het vliegtuig richting Lyon, dat als de patiënt zich beter voelt door een onschuldige placebo, wie ik dan wel mag zijn om hem die placebo te ontnemen in naam van de waarheid?


Mijn grootmoeder gebruikte spuug tegen insectenbeten. Bij de scouts raadde de leider aan ons "eigen warm water " te smeren als we in de netels gevallen waren en onder de bulten zaten.  Zoethout was een wondermedicijn. En tegen de wormpjes kregen we een glas lauwe melk met daarin een teentje look. Ik heb het spuug lang bij mijn eigen kinderen gebruikt. Ik vond zelf het klontje suiker met de druppel citroen uit tegen de buikpijn. Voor mezelf schrijf ik nog altijd een Orval rond de klok van vijven voor.


Mijn collega de columnist, annex drummer en groot Skepp-aanhanger geloofde daar allemaal niets van. Hij viel dan ook in januari 2013 steendood. PdW pretendeerde compromisloos te zijn, maar nooit zonder humor. In een zaak was ik het met hem eens: "Alle onzin op de wereld spruit voort uit de werkelijk bespottelijke gedachte dat de mens het centrum van alles is en dat iedere mens apart ook nog eens volstrekt uniek en speciaal is. Die groteske dwaling, want dat is het, heeft ons een geweldige hoop nonsens opgeleverd. Een waaier aan godsdiensten bijvoorbeeld … alsook een ware zondvloed van zweverige alterneuterij (we zijn zo speciaal dat het niet anders kan of het wetenschappelijk volstrekt niet aan te tonen effect van homeopathische middelen treedt wel degelijk op als wij ze innemen), we mogen zeker dat aanhoudend gedaas over het, ahum, paranormale niet vergeten (we zijn zo speciaal dat het niet anders kan of na onze dood zullen we van gene zijde nog contact met de levenden hebben, zelfs al moet dat in de gedaante van een kikker) enzovoort, enzovoort. Telkens weer is de onzin terug te voeren op de illusie als zouden we allemaal heel erg bijzonder zijn en niet, zoals Michel Houellebecq het zo treffend en naar waarheid formuleerde, slechts een tijdelijke rangschikking van moleculen."


Ik ben niet voor noch tegen homeopathie. Ik vind wel dat enkel gecompenseerd mag worden als ze resultaat boekt. Wat overigens ook bij heel wat allopathische geneesmiddelen mag. Ik ga voor de no benefit no pay regel. En wat Houellebecq betreft, die ,heb ik gemerkt toen ik ooit tegenover hem in de Thalys zat, stinkt uit verschrikkelijk uit zijn bek. Hij zou beter eens theeboomolie of desnoods een mondschraper gebruiken.


Ondertussen ben ik in Lyon aangekomen. Mij wacht een Jésus de Lyon en brioche met pistachenoten en gekookte aardappeltjes. En een flinke kledder mosterd. Niks homeopathisch maar uitstekend voor het humeur. Van zo'n christelijk gerecht groeit mijn geloof in de toekomst.


Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

07:11 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar