18 september 2017

Didgeridootherapie en andere IgNobelprijzen 2017


Donderdagnacht werden in Boston voor de 27ste keer de IgNobelprijzen, de jaarlijkse academische persiflage op de Nobelprijs, uitgedeeld. De prijzen gaan naar ernstig onderzoek dat 'eerst aan het lachen maakt en daarna aan het denken zet'. De winnaars krijgen een handdruk van een echte Nobelprijswinnaar, een zelf geknutselde trofee, en een biljet van 10 miljard Zimbabwaanse dollar.


Van de tien onderzoeken die vannacht werden bekroond, waren er drie expres grappig bedoeld, maar meestal gaat het om nogal obscure, nauwelijks geciteerde studies waar je je van afvraagt waarom men er überhaupt aan begint. De meeste prijzen gaan naar medisch onderzoek.


Zo is er de prijs voor een Zwitsers onderzoek naar de therapeutische waarde van de medische didgeridootherapie die zou helpen tegen tegen obstructieve slaapapnoe en ernstig snurken. Hoofdonderzoeker Milo Puhan, ooit promovendus aan de Universiteit van Amsterdam toen hij het onderzoek twaalf jaar geleden leidde, blijft erbij dat zijn therapie werkt. 'Medische didgeridootherapie duikt inmiddels op in aardig wat onderzoeksartikelen en medische richtlijnen.' Nog in de categorie geneeskunde valt het Frans onderzoek naar 'Het gebruik van geavanceerde hersenscantechnologie om te meten in hoeverre sommige mensen walgen van kaas. Jean-Pierre Royet onderwierp vijftien vrijwilligers die geen kaas lusten in de hersenscanner aan de geur van onder meer camembert, tomme, blauwe kaas en parmezaan. Vergeleken met vijftien deelnemers die wél kaas lusten, zagen de onderzoekers verschillen in activiteit in enkele hersengebiedjes.


En derde geneeskundeprijs ging naar de Spaanse Marisa López-Teijón voor een onderzoek naar 'Het aantonen dat een zich ontwikkelende foetus sterker reageert op muziek die wordt afgespeeld in de vagina van de moeder dan op muziek die wordt afgespeeld op haar buik.' Op zoek naar een manier om gehoorafwijkingen bij ongeboren baby's zo vroeg mogelijk op te sporen, probeerde López of een baby 'intravaginaal' afgespeeld geluid beter zou horen dan van buitenaf afgespeeld geluid. Inderdaad maakten baby's bij het intravaginale geluid meer mond- en tongbewegingen. Meteen een test van hun gepatenteerde 'fetal acoustic stimulation device'.'


In de categorie anatomie ging de prijs naar de Brit James Heathcote voor zijn medisch onderzoek getiteld 'Waarom hebben oude mannen grote oren?'' Voor het jaarlijkse, luchtige kerstnummer van het Britse artsenblad The BMJ vroeg Heathcote in 1995 vier huisartsen bij 206 patiënten het linkeroor op te meten, om in kaart te brengen of (mannen)oren echt groter worden naar mate de heren ouder worden. Conclusie: het oor blijft inderdaad groeien, met zo'n 0,22 millimeter per jaar.


Een bekroond psychologisch onderzoek is het experiment ‘om te onderzoeken hoe het contact met een levende krokodil iemands bereidheid tot gokken beïnvloedt.' De Australiërs Matt Rockloff en Nancy Greer testten of opwinding gokgedrag verhevigt, door tientallen proefpersonen een levende krokodil te laten vasthouden en ze daarna een gokspelletje te laten spelen. Proefpersonen die de krokodil eng vonden, bleken bij het gokken minder in te zetten; vrijwilligers die het beest prettig spannend vonden, zetten juist meer in. 'Reptiel-geïnduceerde opwinding', noteren de wetenschappers.


In de categorie voeding won het Spaans onderzoek naar de eerste wetenschappelijke melding van mensenbloed in de voeding van de ruigpootvampiervleermuis. De Diphylla ecaudata uit het steppegebied Caatinga in Brazilië drinkt normaal vogelbloed, maar de onderzoekers vonden ook sporen van mensenbloed in de uitwerpselen van de vleermuis.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

06:34 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)