31 augustus 2017

Chirurgie: bloemblaadjes hechten is beter dan op een rat trainen

Dr. Volovici (foto) van het Rotterdamse Erasmus MC deed onderzoek onder zestien artsen en studenten, die een zesweekse training in microchirurgie kregen. De helft werkte met de klassieke methoden, de andere helft met extra bloemblaadjes. Uit de onderzoeksresultaten, die recent tijdens een congres in Korea werden gepresenteerd, bleek dat de tweede groep daadwerkelijk beter presteerde.


Op de operatietafel in het Erasmus MC ligt een gehavend blaadje van een net geplukte gerbera, met een snee van boven naar beneden in het witte blaadje. Victor Volovici bekijkt zijn ‘patiënt' via een microscoop en rijgt langzaam maar heel precies de delen weer aan elkaar. Zijn handen lijken niet te bewegen, al bewijst de computer (15 keer uitvergroot) het tegendeel. Elke hechting eindigt in een piepklein knoopje. En nog scheurt het fragiele blaadje niet. De techniek maakt furore.


De neurochirurg in opleiding geeft komende maand een training aan collega's uit de hele wereld. Zijn overtuiging: als je een bloemblaadje succesvol kunt opereren, moet het repareren van de allerkleinste bloedvaatjes in ons lichaam ook wel lukken. Want bloemblaadjes zijn veel kwets­baar­der dan de bloedvaten die je tijdens een operatie moet hechten. Die kwetsbaarheid dwingt je om heel zorgvuldig te werken.


Volovici geeft de training al jaren aan artsen en studenten in zijn thuisland Roemenië. Hij ontdekte dat de fijne motoriek van hersenchirurgen, maar ook plastisch chirurgen, die voorheen een aantal klassieke methodes hadden om hun hechttechniek te oefenen: op latex handschoenen, stevige bladeren van een boom, kippenpootjes en uiteindelijk levende ratten, verbeterde wanneer zij veelvuldig oefenen op bloemblaadjes.


Tijdens het hechten van bloedvaatjes van één millimeter, kunnen afwijkingen van een tiende millimeter er al voor zorgen dat een bloedvat dicht raakt. ,,Uit onderzoek van de meest ervaren microchirurgen blijkt dat 93 procent van de bloedvatverbindingen openblijft na operatie. Dat is niet slecht, maar in het lab zou dat 100 procent moeten zijn. Zeker wanneer er – zoals hier – werd gewerkt met ratten met gezonde vaten. Ratten hebben geen diabetes, ratten roken niet. Met een perfecte techniek zou je een bloedvat, hoe klein ook, altijd open moeten kunnen houden."


In het menselijk brein kunnen techniekfoutjes grote gevolgen hebben, legt hij uit. ,,Wanneer er geen bloed door een vat kan stromen, kan dat leiden tot een verlamming. Ellende dus." Zelf oefent de arts-assistent bijna dagelijks thuis, waar een microscoop in de woonkamer staat. Na een drukke werkdag plukt hij een blaadje uit een boeket en legt wat steekjes. Zomaar een paar. Het is de kunst om zo min mogelijk te trillen. ,,Het is een soort meditatie."


Het gebruik van gerbera's of chrysanten – ‘een roos kan ook, maar die scheurt nóg sneller' – is bovendien goedkoop en er spelen geen ethische kwesties zoals bij proefdieren. ,,Een training zonder ratten zal niet gaan, dat blijft de gouden standaard. Maar door gebruik van bloemblaadjes kunnen we wel minder proefdieren inzetten."


Volovici weet dat hij tegen heilige huisjes trapt. Het is nogal wat om een gerespecteerde neurochirurg of plastisch chirurg te vertellen dat hij vaker moet oefenen, ook al heeft hij de operatie misschien al honderden keren gedaan. ,,En toch: hoe geroutineerd je ook bent, de techniek kan altijd beter. Je moet ook nooit uit het oog verliezen waar het om draait en dat is de patiënt."

Marc van Impe

Bron: MediQuality

11:04 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

30 augustus 2017

Florence Nightingale verschijnt op 1 september aan de hemel


Even iets anders voor de doemdenkers onder ons. Op 1 september scheert Florence, een 4,4 kilometer grote planetoïde op een afstand van zeven miljoen kilometer –dat is 18 maal de afstand tussen de aarde en de maan- langs de aarde.


De planetoïde werd in maart 1981 vernoemd naar de Britse verpleegkundige Florence Nightingale.


Florence is niet de enige bezoeker: Op 12 oktober scheert de planetoïde 2012 TC4 op zo'n 44.000 kilometer langs de aarde. Dat is dus een stuk dichter. 2012 TC4 is een steen met een doorsnee van slechts zestien meter.


"Sinds we zijn begonnen met het volgen van aardscheerders is er nog nooit zo'n grote planetoïde als Florence zo dicht in de buurt van de aarde gekomen," zegt manager Paul Chodas van NASA's Center for Near-Earth Object Studies, die verzekert dat we geen gevaar lopen.


De astronomen zijn wel in alle staten: uiteraard is dit een buitenkans. De observatoria gaan foto's maken van Florence, het Arecibo-observatorium gaat radarbeelden maken, waardoor details op Florence zichtbaar zijn van slechts tien meter groot, die online te zien zullen zijn.


In 2500 komt de planetoïde nog eens langs. En nu allen naar een niet door het licht vervuilde uitkijkplaats.


https://www.nasa.gov/feature/jpl/large-asteroid-to-safely...
https://cneos.jpl.nasa.gov
https://www.jpl.nasa.gov/asteroidwatch
https://www.nasa.gov/planetarydefense

Marc van Impe

 



Bron: MediQuality

12:00 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

29 augustus 2017

Topdokters


Ik lees een column van Marleen Finoulst, hoofdredacteur van Bodytalk en auteur bij Weliswaar over gezondheidskwesties. Dr. Finoulst is huisarts en is via het alternatieve circuit en met veel vallen en opstaan uitgegroeid tot een –niet altijd- erkende autoriteit in het artsenwereld.


Dit is de tijd van het jaar dat afgestudeerde masters in de geneeskunde de keuze maken voor het traject van hun latere carrière. Iedereen specialiseert nu, van huisarts tot neurochirurg. Of zoals mijn goede vrienden in de klinische praktijk dat zeggen: de beenhouwers, de metsers en de zielknijpers gaan nu voor hun toekomst.


Er zijn 42 erkende specialiteiten in België maar het aureool dat rond elke opleiding hangt varieert nogal. Heden ten dage is het al neurochirurgie dat de klok slaat: alleen de studenten met de allerbeste curricula komen hiervoor in aanmerking, schrijft dr. Finoulst. Ik vrees dat ze tegen de tijd dat ze afgestudeerd zijn alweer gedateerd zijn.


Volgens mij ligt er een grote toekomst in de gastro-enterolgie nu meer en meer auteurs erop wijzen dat ons tweede brein in onze buik ligt. En dat werpt dan weer een nieuw licht op de zo verguisde discipline van de psychiatrie die zich al te lang in de zwachtels van de pseudofilosofisch gezwets en de namaakliteratuur gehuld heeft. De discipline lijdt nog altijd onder de charlatanerie van Freud tot Lacan, met uitstapjes naar Wessely en cognitieve gedragstherapie als wondermiddel. Om Mindfulness niet te vergeten.


Ik citeer dr. Finoulst: "Voor psychiatrie, heerst een nijpend tekort en zijn kandidaten schaarser. Wie hiervoor kiest, krijgt dan ook met vooroordelen te maken. De verhalen liegen er niet om. "Juffrouw," zegt de stageleider-orthopedist tegen zijn dokter-stagiaire, "ziet u die twee wagens ginds op de parking staan? Die grote en die kleine? Wel, als u kiest voor psychiatrie, rijdt u later met die kleine wagen. Kiest u voor orthopedie, dan zal het die grote zijn, dat is namelijk mijn auto." Zei een cardioloog tegenover een beloftevolle student: "Maar meneer, met uw punten gaat u toch geen psychiater worden?" Sommige geneeskundestudenten verliezen hun idealen al tijdens hun opleiding, met dank aan sommige opleiders die ze al lang kwijt zijn. Terwijl huisartsgeneeskunde vroeger ‘de mindere' keuze was, is dat vandaag psychiatrie. Uitschuivers als "juffrouw, wordt u toch maar huisarts", zijn grotendeels verleden tijd. De uitspraak deed mijn oude professor traumatologie tegen een verbouwereerde dokter-in-opleiding in de tv-reeks Dokters van morgen, omdat ze zijn vraag niet meteen kon beantwoorden. Mede daardoor kiezen vandaag veel meer studenten bewust voor het huisartsenberoep, overigens een veelzijdige en boeiende stiel. Beloftevolle jongeren moeten hun keuze onbevooroordeeld en onbevangen kunnen maken, dan worden het allemaal topdokters."


Marleen Finoulst heeft groot gelijk. Ze vergeet alleen te vermelden dat de academie waar ze zelf deeltijds haar belegde boterham verdient, er niets aan doet om die wantoestanden te verhelpen. Het is niet omdat het Waer is dat het echt waar is. En dat streven naar topdokters, dat leidt toch alleen maar naar bedrog, moord en doodslag.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

12:55 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)