04 juni 2017

Gedachte in de wachtzaal rond Sinksen



Wat een mens al niet bedenkt in de wachtzaal. Voor mij zit een jonge vouw in een hidjab. Haar ogen fonkelen en doen een aantrekkelijk mens vermoeden. De secretaresse neemt de afspraken met ons door. Maandag is er geen consultatie. “Dan is het lentefeest,” zegt ze. De hidjabi scrolt op haar smartphone. Tweede Sinksen weet ik, maar ik weet niet waarom.


In de meeste West-Europese landen is dat geen vrije dag. Christenen vieren met Pinksteren het feest van de goddelijke inspiratie die in dwaallichtjes op hun hoofden neerdaalde. In het Bijbelverhaal is Pinksteren ook het feest van de meertaligheid. De geest ging waaien, en grenzen vervaagden. Vandaar de veeltaligheid : Pinksteren zou eigenlijk onze nationale feestdag moeten zijn.


De Tweede Pinksterdag is een eigenaardigheidje. Op de kalender van de christelijke kerken bestaat Tweede Pinksterdag zelfs niet. Het lijkt nu een dag voor de plechtige communie zoals dat in katholieke jeugd nog heette en wat nu een profaan lentefeest geworden is. En wie geen opgroeiende pubers heeft trekt naar het shoppingcenter, de Kust of de Ardennen, gaat asperges eten of maakt er gewoon een dag van om uit te rusten van een feestdag.


Daarop bedacht ik het volgende: waarom zouden we van die dag niet zoiets als de officiële Suikerfeestdag kunnen maken. Het is een gebaar dat ons niks kost maar, naar ik vermoed heel wat sympathie kan opleveren bij een niet onaardig deel van onze bevolking. En het levert een nieuwe betekenisvolle officiële vrije dag op.


Bovendien sluit de symboliek mooi aan want Pinksteren en het Suikerfeest zijn beide feesten van verbondenheid. Het Suikerfeest is een feest van verbroedering en verzustering, binnen en buiten islamitische kring. Mensen nodigen buren en vrienden uit, ook niet-moslims. Er wordt een feestelijke iftar gehouden, met vooral veel eten en met een eindeloze reeks zoete gerechten waaraan het feest zijn naam dankt.


Ik zou best zo'n iftar willen meemaken, het idee prikkelt mijn nieuwsgierigheid. Een mierzoete muntthee is een iets anders dan een koele Rioja of een Orval uit de kelder. Ik wil die dag best even stilstaan bij wat mijn islamitische buurman beweegt. Ik spreek er later op de dag mijn Macedonische moslimvriend op aan. Hij vindt het een leuk idee. Waarom de islamitische gemeenschap het idee zelf nog niet gelanceerd heeft, weet hij niet.


Maar dit jaar is het moeilijk want de ramadan is nog maar net begonnen en het Suikerfeest valt dit jaar op 25 juni. Maar er zijn nog meer feesten in de aanbieding, zoals het Offerfeest. Net zoals wij.


Overigens kunnen we Tweede Kerstdag cadeau doen aan de Joodse gemeenschap. Die zouden dan vrij hebben op Chanoeka ook 'het feest van de lichtjes' of inwijdingsfeest. En dat feest duurt maar liefst acht dagen. Ik heb ooit in de VS door Chanoeka bijna een vlucht naar huis gemist. Er werden ons glazen wijn aangeboden. En beleefd als we zijn konden we die niet afslaan. De eerste dag van dit feest begint eigenlijk na zonsondergang van de 24e dag van de joodse maand kislew.


De geest is over mij nedergedaald. Waarop wacht de minister om een werkgroep samen te stellen?

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

10:40 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar