27 mei 2017

Nederlandse fertiliteitsspecialist gebruikte eigen sperma


Gisteren raakte bekend dat een Nederlandse fertiliteitsspecialist met zijn eigen zaad minstens 19 kinderen heeft verwekt. De kans is reëel dat het aantal nog oploopt tot zestig biologische kinderen. De zaak kwam aan het licht na onderzoek door het Fiom, de Nederlandse vereniging voor ongewenste zwangerschap en afstammingsvragen.
De arts, Jan Karbaat overleed op 89-jarige leeftijd nog voor zijn proces op 12 mei kon beginnen. Zijn echtgenote, Ria Karbaat, die op de hoogte bleek van de praktijken, moest wel voor de rechter verschijnen.


Jan Karbaat was directeur van de bekendste spermakliniek in het Nederlandse Barendrecht waar in de jaren tachtig en negentig tot zesduizend vrouwen zwanger werden. De man wordt ervan verdacht zijn klanten in de jaren 80 regelmatig met zijn eigen zaad te bevruchten. Ook gebruikte hij het zaad van andere donoren dan hij voorgaf. Karbaat zou de donorgegevens met opzet vervalst hebben. Zo gebruikte hij het zaad van een autistische man uit Suriname die meer dan 200 stalen afstond. Ook hield hij zich niet aan de regel dat met het zaad van één donor hoogstens zes kinderen verwekt mogen worden.


Karbaat weigerde bij leven de feiten te bekennen en DNA af te staan. Maar één van zijn wettelijke kinderen deed dit wel en daardoor kon de Fiom KID-DNA Databank onderzoeken welke van de in de kliniek geïnsemineerde vrouwen een kind van Karbaat ter wereld hadden gebracht.


Het Medisch Centrum Bijdorp, in Barendrecht (vlakbij Rotterdam), werd in 2009 gesloten. De zaak is sinds vorige maand volop in het nieuws in Nederland, en de Poolse schrijver Kamil Baluk schreef er een boek over (https://www.dowody.com/product-page/wszystkie-dzieci-louisa).


Hij interviewde Karbaat: "Voor hem eindigde zijn verantwoordelijkheid wanneer iemand zwanger was, vanaf dat moment was het volledig aan de ouders. Hij mat zijn succes alleen aan hoeveel vrouwen er in zijn kliniek zwanger raakten," zegt hij.


Volgens Baluk was dr. Karbaat misschien een extreem geval, maar zeker niet de uitzondering. In de jaren zeventig en tachtig werd er geen of weinig belang gehecht aan de rechten van het kind. Het ging om het fundamentele recht van elke vrouw om zwanger te worden. Pas in de jaren negentig kreeg je in Nederland het tweeloketsysteem, waarbij de donor kon kiezen of hij anoniem of niet-anoniem zaad wilde doneren. Sinds 2004 is het in Nederland in tegenstelling tot in ons land zelfs niet meer mogelijk om anoniem te doneren. De discussie over anoniem donorschap wordt nu ook in ons land gevoerd.


Op 2 juni volgt de uitspraak.



Marc van Impe

Bron: MediQuality

09:02 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar