17 mei 2017

Als je met je hoofd tegen de muur loopt


Wat zou u doen als u of uw kind een chronische levensbedreigende of ernstig beperkende ziekte had, en waarvoor de moderne geneeskunde geen doeltreffende of aanvaardbare behandeling biedt? Veronderstel dat u wordt geplaagd door ernstige voedselallergieën, reumatoïde artritis of MS. Zou u als arts bereid zijn om een stap buiten het domein van de gevestigde geneeskunde te zetten ?


Zou u hulp zoeken bij een niet-conventionele therapeut — zelfs bij iemand zonder enige medische of wetenschappelijke opleiding? En hoe zou je reageren als je hoorde dat anderen in een soortgelijke situatie baat hadden bij zo'n alternatieve remedie?


Ik zat in de Thalys tussen Amsterdam en Brussel en retour van een medisch congres en raakte in gesprek met een overtuigd Skepticus. Een vijftiger, arts bij de overheid, die hijgend en puffend de trein had gehaald en nu met al zijn overgewicht op adem moest komen. Hij had gezien dat ik "The Other Side of Impossible" van Newsweek-journaliste Susannah Meadows las. Hij gnuifde. Het pas verschenen boek bundelt echt gebeurde verhalen over mensen die met hun kop tegen de medische muur liepen en die het bij de alterneuten gingen zoeken. Met succes. De auteur zelf was zo'n geval.


"Er bleef mij geen andere keuze dan het moeras van onbewezen therapieën in te waden," schrijft ze. "Sommigen zullen dit kwakzalverij noemen, maar wij waren meestal geïnspireerd door liefde, wanhoop en hoop, en werden aangewakkerd door onbedwingbare drang en vastberadenheid om oplossingen te vinden voor onze slopende gezondheidsproblemen die de conventionele geneeskunde niet aankon."


Meadows gaat daarbij de wetenschap niet uit de weg. Ze komt tot de vaststelling dat ten minste drie belangrijke factoren een invloed hebben op de oorzaken of het verergeren van bepaalde hardnekkige medische aandoeningen: een lekkende darm, een verstoorde darmflora, en de interactie tussen lichaam en geest, waarbij angst een belangrijke rol speelt.


Een positieve factor is het doorzettingsvermogen dat bepaalde patiënten van jongs af aan aangeleerd kregen: "Vroege levenservaringen in het omgaan met tegenslag zijn een vaccin tegen hopeloosheid en dwingen een mens om te geloven dat als hij gewoon blijft proberen hij uiteindelijk zal slagen. Moed is te weten dat je gepakt wordt en toch doorzetten." Haar eigen zoon kreeg op driejarige leeftijd polyarticulaire juveniele artritis. De artsen vertelden haar dat ze hiermee moest leren leven.


Toen hoorde ze over een kind met dezelfde ziekte dat werd geholpen door het vermijden van gluten en zuivel. Het was pas toen ze een niet medisch opgeleide voedseltherapeute ontmoete die haar wees op het verband tussen angst en sensitiviteit voor bepaalde voedingsmiddelen, dat ze op een keerpunt kwam. Haar zoon kreeg geleidelijk aan gluten en zuivel op zijn dieet. Nu vier jaar later eet hij zonder problemen alles en is de pijn en de inflammatie verdwenen.


Een van de geïnterviewden in het boek is Dr. Terry Lynn Wahls (1955), professor interne geneeskunde aan de University of Iowa Carver College of Medicine in Iowa City. Ze publiceerde meer dan 60 peer-reviewed wetenschappelijke abstracts, posters, en papers, en is behalve een gerenommeerd arts ook patiënt.


In 2000 kreeg Wahls die ooit nationaal kampioen taekwondo was de diagnose dat ze aan de relapsing-remitting-variant van multiple sclerose lijdt. Ze was toen net aan de universiteit begonnen. In 2003 evolueerde dit tot secundair progressieve multiple sclerose. Ze kreeg chemotherapie die haar totaal ontredderde, raakte in een rolstoel en zou niet lang daarna bedlegerig worden.

Terry Lynn Wahls specialiseerde zich in traumatisch hersenletsel en doet klinisch onderzoek naar de effectieve behandeling van een breed scala van fysiologische en psychologische ziektes. Ik ken haar van haar TEDx-talk. In 2014 publiceerde ze haar boek "The Wahls Protocol".

Volgens Wahls geneest haar 'protocol' chronische auto-immuunziektes, zoals multiple sclerose. Het is gebaseerd op het zogenaamde paleodieet in combinatie met vitamines, mineralen, voedingssupplementen en gezonde vetten. Dus geen koolhydraten afkomstig van granen, zuivel of suiker, maar 12 kopjes bessen en veel groenten, biologisch gekweekt vlees, orgaanvlees en vette vis. Dit in combinatie met neuromusculaire elektrische stimulatie en lichaamsbeweging. Binnen één jaar kwam ze uit haar rolstoel en kon ze weer fietsen. Acht jaar later lijkt de MS totaal verdwenen.

De weerstand en het scepticisme was groot maar de voorbije zomer investeerde de Amerikanse National Multiple Sclerosis Society, die ondertussen overtuigd was van het verband tussen dieet en inflammatie 1 miljoen dollar in haar onderzoek.


Zoals het past voor een voorzichtig journalist maakt de auteur geen claims ten voordeel van een of ander dieet. Haar boek is niet normatief, maar beschrijvend. Overigens gaat het meestal over een combinatie van interventies en worden normaal geprijsde supplementen en voedingsmiddelen gebruikt.


We komen aan in Brussel Zuid. Mijn reisgenoot is niet overtuigd. Twee dagen later krijg ik een mailtje: of ik de referenties van dat boek kan doormailen? Het boek werd uitgegeven door Penguin Radom House.


https://www.youtube.com/watch?v=KLjgBLwH3Wc


http://www.penguinrandomhouse.com/books/239373/the-other-...


Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

14:48 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.