06 mei 2017

Een warm boek



Bent u ook zo niet van de knuffel? Lees dan het boek The chemistry of human nature van de Britse auteur Tom Husband en u weet wat u mist. Uiteraard kent u het liefdeshormoon. Oxytocine is één van de vele hormonen die ons leven sturen. Husband gebruikt dit voorbeeld om uit te leggen waarom knuffelen ons een goed gevoel geeft en waarom dat nuttig is. En vooral, waarom maken wij hormonen zoals oxytocine aan? Niet alle organismen produceren dit ‘knuffelhormoon’. Wat is het evolutionaire voordeel dat oxytocine biedt? Maar er is meer.


De Britse scheikundeleraar en blogger beschrijft in zijn boek de chemische achtergrond van verschillende menselijke drijfveren en eigenschappen zoals lust, verliefdheid en liefde, creatieve intelligentie, geweld, verslaving, statusgevoeligheid, genot en de vrije wil. Husband legt in de opeenvolgende hoofdstukken gedetailleerd, maar helder uit welke biochemische processen in ons lijf plaatsvinden. Van de mechanische receptoren in onze huid tot het beloningssysteem in onze hersenen: het komt allemaal aan bod. Met een mooie samenvatting aan het eind van elk hoofdstuk.


Maar op bepaalde momenten wordt Husband obsessioneel en wil hij koste wat kost een verband te leggen tussen de bepaalde fenomenen en de evolutionaire onontkoombaarheid daarvan. Waarom willen we naar Mars? Omdat onze zelfreplicerende basisbouwstenen ons daartoe aanzetten? Is de menselijke romantische liefde echt de beste manier om je genen te verspreiden? Volgens Husband zijn we het resultaat van een lang, toevallig, evolutionair proces dat helemaal bedóeld was om juist ons op te leveren. Hij doet me op zo'n momenten aan Richard Dawkins en zijn selfish genes denken. Fascinerend, maar daarom niet direct een wet van Meden en Perzen.


Terug naar het knuffelhormoon. Oxytocine is een versatiele actor, die een rol speelt in seks, reproductiviteit, sociaal gedrag en emotie. Het kan je geloof in de mensheid verstevigen en je tot coöperatief gedrag brengen. Het kan ook de sociale vaardigheden van autisten stimuleren. En het komt massaal vrij bij een orgasme. Het beïnvloedt de lactatie, baarmoedercontracties en de relatie van moeders met hun pasgeboren kinderen. De lijst gaat verder: drugverslaving, depressie, vrijgevigheid en empathie, leren, geheugen hebben allemaal met oxytocine te maken. Lees het boek, maar toch dit: oxytocine krijgt ook vaak een misleidend etiket.


En dat mis ik in het boek. Jennifer Bartz van de Mount Sinai School of Medicine vond dat oxytocine ook het geheugen kleurt. Wie in zijn volwassen leven moeilijk relaties aanging bleek een negatieve moederbinding te hebben, en omgekeerd. Bartz zegt dat oxytocine geen " wondermiddel" is. En Heejung Kim van de University of California, toonde aan dat oxytocine anders werkt bij Koreanen en Amerikanen. Aziaten werden er introvert van, de Amerikanen, indien mogelijk, meer extravert.

Misschien is een neusspray met oxytocine toch niet zo'n goed idee.


Marc van Impe


Meer op: PNAS http://dx.doi.org/10.1073/pnas.1012669107 The Chemistry of Human Nature, door Tom Husband. Uitgeverij: Royal Society of Chemistry, 417 pagina's, € 27,99 ISBN: 978-1-78262-134-8

Bron : MediQuality

09:49 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar