11 april 2017

Lang leve Ivanka

 

Zelf ben ik een ervaren kenner van de vader-dochterrelatie. Niet alleen heb ik zelf twee dochters, vijf kleindochters en ben ik met een dochter getrouwd. Ik ken heel wat dochters en soms hun moeder en ik heb voor allen van hen heel wat maar geen grenzeloos respect. Ik weet uit ervaring hoe vaders geneigd zijn te luisteren naar wat hun dochter zegt en dat het omgekeerde zelden waar is.


Ik lees de voorbije honderd dagen in The New Yorker dat sommige Witte Huis-watchers menen dat niet de first lady Melania, maar Ivanka, haar stiefdochter dus, het vaakst het oor van haar vader Trump krijgt. Dat is heel link. Binnen extended families als de mijne zijn de relaties tussen moeders en niet hun dochters het delicaatst. Een schoonmoeder is daarbij vergeleken een zingende kanarie in de zon. Trump houdt het meest van Ivanka, en dat verbaast me niks. Tenslotte is het het typische Amerikaanse fenomeen van daddy's darling of zijn sweetest little girl.


De geschiedenis van het Amerikaanse presidentschap staat bol van de invloedrijke dochters. Julie Nixon was zij in de media de felste verdediger van haar vader –niet alleen één van de mooiste presidentsdochters maar ook een met de mooiste karaktereigenschappen van dochters: hun loyaliteit. Caroline Kennedy maakte dat wij alle erfzonden van haar ouwe heer vergaven. De opvolgers hadden allemaal meer aan hun dochter(s) dan aan hun schaarse zonen. Misschien is dat iets voor psychiaters en kan je pas een echte rücksichlose heerser zijn als je een dochter hebt. Zoals Stalin een dochter had en Mao ook.


Dat Ivanka bij officiële besprekingen aanzit verbaast me niet. Anna Roosevelt, dochter van Franklin Delano Roosevelt was aanwezig bij de besprekingen die FDR voerde met Stalin en Churchill tijdens de conferentie van Jalta in februari 1945, waar de grenzen van het naoorlogse Europa werden vastgesteld. Alice Roosevelt, dochter van Theodore Roosevelt, was direct betrokken bij de Amerikaanse vredesmissie tijdens de Russisch-Japanse oorlog, aan het begin van de twintigste eeuw. En uit onderzoek onder leden van het Amerikaanse Congres blijkt dat parlementariërs met dochters eerder geneigd zijn voorstellen te steunen die de positie van vrouwen in de samenleving verbeteren. Engels onderzoek laat zien dat vaders met dochters relatief vaker Labour stemmen. Dochters maken hun vader socialer. Niet altijd natuurlijk. Stalin en Mao joegen miljoenen mensen volgens de leer van het wetenschappelijk socialisme die ook in ons land gevolgd wordt door mensen met lieftallige dochters, over de kling.


De positie van de dochter is die van de postillon d'amour. Vraag is: Waar stopt loyaliteit en begint beïnvloeding? Nu Donald Trump Raspoetin Bannon eruit gegooid heeft, durf ik wedden de dochters de wereld zullen redden.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

11:03 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar