25 maart 2017

Worden pathologie en radiologie één specialisme?


In de 18de eeuw sloegen de volgelingen van John Ludd mechanische weefgetouwen aan diggelen en wilden zo de eerste Industriële Revolutie verhinderen. Zien we straks radiologen met een voorhamer computers in elkaar slaan? Het is mogelijk, na de lectuur van een artikel van Dr. Eric Topol (directeur van het Scripps Translationeel Science Institute) en Saurabh Jha (radioloog aan de University of Pennsylvania) die voorstellen om de pathologie en radiologie in één nieuw "Informatiespecialist" discipline samen te voegen.


Artificiële intelligentie (AI) is niet langer sciencefiction en wordt ook in de geneeskunde werkelijkheid. De combinatie van big data en AI is het resultaat van de 4de Industriële Revolutie, en dat zal vooral op de radiologie en de pathologie, en later ook op andere medische specialismen, zijn invloed hebben. Dacht u dat een computer de radioloog of patholoog niet kan vervangen, denk dan opnieuw. AI is geen vijand, radiologen en anatoompathologen moeten zich niet omscholen tot luddieten, maar ze zouden er wel goed aan doen om een strategisch plan te ontwikkelen voor ze door de werkelijkheid voorbij gestoken worden.


De details van zo'n fusie zijn nog lang niet volledig uitgewerkt maar het algemene concept is dat deze informatiespecialisten de belangrijke medische gegevens zouden interpreteren, advies zouden geven over de toegevoegde waarde van een of andere diagnostische test, zoals de noodzaak voor aanvullende beeldvorming, anatomische pathologie of een laboratoriumtest, en zouden zorgen voor de integratie van alle beschikbare informatie ten behoeve van de clinici. Deze nieuwe specialisten moeten dus de Bayesiaanse logica beheersen, statistiek en datamanagement kennen en zich bewust zijn van andere informatiebronnen zoals genomica en biometrische gegevens, voor zover ze gegevens uit uiteenlopende bronnen over de klinische toestand van een patiënt kunnen integreren.


Ik hoor de clinici al de vraag stellen hoe die R&P (laten we zo even noemen) gaan bepalen wat "belangrijke data" zijn. Wat is "belangrijk"? Nieuwe diagnoses van maligniteit? Identificatie van besmettelijke organismen? Positieve marges?
Ik lanceer hier een idee en schrijf geen nieuw opleidingsplan.


En nu een uitspraak die menigeen op zijn paard zal krijgen: Machine learning kan nu al in sommige gevallen beter prognoses voorspellen dan pathologen kunnen. Zo wordt de prognose van niet-kleincellig longcarcinoom nauwkeuriger voorspeld door de computer dan door de arts, en dat dankzij het beheersen van de criteria, en door beeldanalyseparameters die alleen kunnen worden gebruikt en gekwantificeerd door het gebruik van de juiste software. Combineer zo'n methode met moleculaire tests en je bent vertrokken voor een schitterende toekomst.


Dit is een zeer interessante fusie. Maar ik ben ervan overtuigd dat ze een enorme weerstand zal oproepen. Toch moeten radiologen en anatoompathologen beseffen als ze niet veranderen, ze zullen uitsterven. IBM Watson biedt nu al een betere analyse van de beelden beter dan zij kunnen doen.


Dat is de realiteit van gisteren. Het begin van de 5de industriële revolutie. John Ludd kan er alleen maar naar kijken. In een recent artikel in de JAMA omschreef men deze nieuwe discipline als "diagnostic medicine," "integrated diagnostics," of ook "full service diagnostics," een combinatie van radiology, pathology, en moleculaire testing.
Het is geen nieuw idee. Dr. Bruce Friedman schreef in 2006 al op zijn blog Lab Soft News de "Ten Reasons for merging pathology/lab medicine with radiology."


Overigens kan men de vraag stellen of een arts nog wel een mens moet zijn? Een nieuwe computer, "Ellie," die ontwikkeld werd aan het Institute for Creative Technologies van de University of Southern California, stelt alle vragen die een clinicus stelt zoals hoe de patiënt eet, hoe hij slaapt, hoe hij zich voelt en ga zo verder. Ellie analyseert ook de verbale reacties van de patiënt, zijn gezichtsuitdrukkingen en vocale intonaties, en spoort tekenen van een posttraumatische stressstoornis, depressie of andere aandoeningen op.


In een gerandomiseerde studie, werd 239 proefpersonen al dan niet verteld dat Ellie "gecontroleerd werd door een mens" of "door een computerprogramma." Zij die het laatste geloofden gaven meer intieme en persoonlijke details aan Ellie. In China maken miljoenen patiënten wanneer ze voor hun vragen en zorgen een luisterend oor zoeken, gebruik van Xiaoice, Microsoft's chatbot. Ze weten dat Xiaoice geen mens is. Xiaoice ontwikkelt een speciaal afgestemde persoonlijkheid, heeft gevoel voor humor, en bereikt dit door methodische datamining naar de inhoud van echte chats op het Internet. Xiaoice leert aan de hand van hun reacties na verloop van tijd ook over zijn gebruikers en wordt gevoelig voor hun emoties, en kan zonder menselijke instructie zijn reacties dienovereenkomstig aanpassen. Ellie en Xiaoice zijn het resultaat van machine leertechnologie. AI dus.


In Nederland wordt sinds 2009 de opleiding van medisch ingenieur aangeboden. Deze vijfjarige opleiding in de technische geneeskunde –niet te verwarren met medisch technicus- vormt informatici en technici die een bijzondere kennis hebben van geneeskunde en van IT en werktuigkunde. Ik geloof dat dit een stap naar de toekomst is.

Marc van Impe


http://jamanetwork.com/journals/jama/article-abstract/258...
http://tissuepathology.com/Tags/lab-soft-news/#axzz4bD52h...
https://www.youtube.com/watch?v=ejczMs6b1Q4

Bron: MediQuality

08:47 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

24 maart 2017

Alleen op de wereld


 
De geleerde vrouw is weggegaan . Nu heb ik het rijk voor mij alleen. Vrijheid, blijheid. Ik laat mijn jasje op de stoel hangen. Niemand die wat zegt. Ik laat een heet bad lopen mét badschuim. Geen commentaar. Ik neem straks de lift en ga een glas drinken in de brasserie.


Niemand die vraagt hoe lang je wegblijft. Maar eerst bedenken wat ik ga doen. Ik laat de kranten liggen waar ze dood zijn gegaan. Opruimen doe ik wel als ik er zin in heb. Eerst iets verzinnen. Nooit gedacht dat dit zo moeilijk zou zijn. Iets verzinnen wat je wil doen wat je anders niet doet omdat je weet dat je daarmee een discussie uitlokt die je toch nooit winnen kunt. Zoals een oude CD van Dylan opzetten. Dat doet me er aan denken dat een stapel CD's zomaar de muziekkast zijn in gepleurd en daar sinds de dag dat we hier in trokken, wachten om geklasseerd te worden. Dat zou ik nu kunnen doen maar dat voelt te veel als een huiselijke taak. Ga ik dus uitstellen. Hetzelfde met boeken in het gelid zetten. Nee, eerst iemand bellen. Nu ik weer alleen ben, bel ik wanneer ik dat wil en maak ik afspraken met wie ik wil en waar ik wil. Alleen valt het tegen om zo direct iemand te verzinnen die ik nu zou willen spreken.


Het valt niet mee om in je eentje een glas te drinken op zo'n namiddag. Je kijkt uit op het water en dan heb je het wel gehad. Zeker met het weer van vandaag. Het heeft ook geen zin om bij dit ontij ergens heen te gaan. Er mailt een oude vriendin. Ze is net over uit diplomatieke dienst uit Afrika. Een borrel? Koffie? Ze zit wel aan de andere kant van het land. Dat wordt dus over een maandje of drie. Een vergadering bij de DG Santé, daarna een glas met collega's. En toch vroeger naar huis dan anders. Want er is zoveel dat je nu kan doen.


Mijn vriend zegt dat ik geluk heb: zo lang alleen. De geleerde vrouw heeft zichzelf weggevlogen. Ik besef ineens dat de helft van mijn leven ontbreekt. Haar bijdrage aan ons dagelijks leven is nu onzichtbaar en toch zo evident geworden.


Ik begin met het herschikken van de bibliotheek en blijf gelijk hangen bij oud boekje over dialectiek en geschiedenis. Zo ga ik op de grond zitten met Georg Hegel. Deze Tübinger wilde de filosofie weer met beide benen op de grond zetten. Om te beginnen vergeleek Hegel vrouwen met planten. "Het verschil tussen man en vrouw is als tussen een dier en een plant," schreef deze proto-socialist. "Het dier komt meer met het karakter van de man overeen, de plant meer met dat van de vrouw, omdat haar ontwikkeling meer uit een kalme ontplooiing bestaat, die gebaseerd is op een onbepaald geheel van gevoelens.


Als vrouwen aan het hoofd van een regering staan, is het land in gevaar, omdat ze niet volgens de algemeen geldende eisen handelen, maar volgens toevallige neigingen en opinies. Er treedt ook bij vrouwen een vorming op – men weet niet hoe – doordat ze als het ware voorstellingen inademen, meer door het leven dan doordat ze kennis verwerven.


De man daarentegen bereikt zijn positie enkel en alleen door zich meester te maken van ideeën en door grote technische inspanningen." Het doet me denken aan een zin die ik vorig weekend las: "Ik ga er standaard vanuit dat mijn collega's onzin bedrijven." Met deze gedachte open ik een flesje Acantus. 's Avonds lees ik bij een andere filosoof dat Hegel vermoedelijk een incestueuze relatie met zijn zusje Christiane Louisa had. Ze werd in 1820 na een zenuwinzinking op vraag van haar broer voor een jaar in een "gekkenhuis" geplaatst. Daar is ze haar relatie met Hegel nooit bovenop gekomen. Drie maanden na Hegels dood pleegde ze zelfmoord door middel van verdrinking. Een mens moet vaker zijn bibliotheek herschikken, maar zo schiet het natuurlijk nooit op.


Nog even, en ze komt weer thuis. Nu kan het nog, die drie glazen bedoel ik.


Marc van Impe

Bron: MediQuality

08:30 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

23 maart 2017

Waarom ik van mijn huisturk hou

 

Het gebeurt dat we ’s ochtends in bed liggen en een Turk de slaapkamer binnenvalt. Deze sympathieke man in OK-outfit is als het ware een huisvriend geworden, die niet zelden in onze conversaties opduikt. Mmm, lekker, zegt de geleerde vrouw. Curcuma, zeg ik dan. Dr. Oz zegt dat dit goed tegen inflammatie is, weet zij. Mehmet Oz is onze huisturk geworden.

Geen gezeur bij hem over Gülen of Erdogan, maar weetjes over kontjeuk, vet haar, zere tanden, vitaminetekorten, gênante fistels, ingegroeide teennagels, fenomenen, een ruikend geslacht en aandoeningen die stuk voor stuk geïllustreerd worden door het type van dames met een licht verhoogd BMI en een onveranderlijk goed zittend kapsel. Mehmet Cengiz Oz (56) is geen onbesproken figuur. Dr Oz is een Turks-Amerikaanse cardio-thoracaal chirurg en professor aan de University of Columbia, auteur van een aantal succesboeken en een zogenaamde Bekende Amerikaan (BA).


Hij is een voorstander van alternatieve geneeswijzen en wordt gehaat door het artsencorps, FDA- en CDC-functionarissen die hij vaak terecht op de korrel neemt, en door mijn lijfblad The New Yorker, omwille van zijn onorthodoxe adviesverlening. Uit een onderzoek van de British Medical Journal bleek dat 46% van zijn beweringen misleidend of onjuist waren. Wat weinig zegt, want de voorbije jaren hebben de BMJ én The Lancet én The New Journal zoveel artikels moeten terugtrekken, zich moeten excuseren of deden ze gewoon of hun neus bloedde omwille van pseudowetenschappelijke publicaties en daaraan verbonden omkoperij.


Oz is dol op vrouwen met afwijkingen, vrouwen met een neurose, vrouwen met een snor, mensen die een stuk van hun gezicht missen of elders op een minder zichtbare plaats, mensen met seksproblemen, schaamte en verder, zoals ik al zei, mensen met jeuk, gevoelloosheid, voosheid, stekende pijn op momenten dat het niet past en onweerstaanbare plasdrang. Kortom, allemaal schrijnende gevallen waar een beetje serieuze arts een bloedhekel aan heeft. Maar wij niet. Tussen een croissantje en een verse krant door mogen we dit graag aanzien. En dat brengt me bij een andere Amerikaan: Daniel Dennett, een cognitief wetenschapper en filosoof aan Tufts University in Medford, US, die zopas From Bacteria to Bach: the evolution of minds publiceerde.


Dennett is de antithese van Oz, maar net zo fascinerend. Hij maakt in zijn boek, dat ik hier niet ga bespreken –daar leest u het zelf wel voor-, de vergelijking tussen Antoni Gaudi en een termietennest. Allebei bouwen deze diersoorten schitterende kathedralen, maar Gaudi kan een termietennest nabouwen, terwijl geen enkele termiet over de 86 miljard neuronen beschikt die het Gaudi mogelijk maakten om La Sagrada Familia te verzinnen. Alleen al om die reden heeft Dennett geen schrik voor AI zegt hij: " Je laptop kan wel beter rekenen dan jij ooit zal kunnen, maar hij begrijpt niet waarom en wat hij berekent." Zijn enige angst is dat artsen op een bepaald ogenblik de adviezen van de AI machines zo letterlijk gaan opvolgen dat ze hopeloos in de fout gaan.


Worden dokters de deurwachters van de medische wetenschap die perfect weten hoe ze een deur moeten openen en hoe ze de wachtenden koffie bedienen, of gaan ze in het verzet en blijven ze echt artsen? Het doet men denken aan de tijd die nog niet achter ons ligt, toen de aanhangers van het wetenschappelijk socialisme de zogenaamde Golden Rules and Pathways vastlegden die de NHS en ons Riziv laten verworden hebben tot de zandbak die ze vandaag zijn. Ijzeren rails langswaar gedacht kan worden. wie daarbuiten gaat wordt gestraft en in de Gobi woestijn achtergelaten. Dankzij de evidence based idiots, zoals de geleerde vrouw zegt.


Daarom hou ik van Oz en van Dennett. En van de geleerde vrouw, koffie, een krant en croissants in bed.

Marc van Impe

Bron MediQuality  

08:18 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

1 2 3 4 5 6 7 8 9 Volgende