08 maart 2017

Waarom ik Veertig Dagen gewoon vlees eet


Ik ben nog maar pas bekomen van de tournée minérale en ik zou alweer aan de veertig Dagen zonder Vlees moeten beginnen. Ik heb besloten dat ik niet dat aan deze vastenactie deelneem. Niet dat ik zo’n carnivoor type ben dat slechts gelukkig kan zijn met een bleu gebakken homp dry aged beef op mijn bord, maar het idee dat uit een puberbrein komt, kan me niet overtuigen.


Om te beginnen ben ik geen religieus mens. Acties als deze zijn een afgeleide van door godsdienst opgelegde vastenacties. In het voorjaar was de wintervoorraad op, dus had men honger. God kon men daar niet voor verantwoordelijk stellen, dus draaide men de logica om en liet men de mens een vastenoffer brengen. Ten tweede vind ik vlees des mensen. Vlees maakt sinds het ontstaan van de mensheid deel uit van ons menu. Net als vis, groenten, kruiden, granen en alcohol. Net als zoet en zout, umami, bitter en zuur. Geen haar op mijn hoofd dat er aan denkt om daar verandering in te brengen. Wel ben ik in de loop der jaren gaan minderen. Minder van alles, maar nog altijd trek in lekkers. Ten derde vind de hele actie even zinloos als een emmer water over je hoofd kieperen, een marathon lopen of om het langst de adem in houden.


Bovendien ontneemt dit soort vasten de mensheid een stuk plezier en daar wordt niemand beter van. En tenslotte is het een flinkserig elitair gedoe voor politiek correcte bobo's en daar heb ik een bloedhekel aan. De initiatiefnemers juichen dat ze vorig jaar met 110.066 deelnemers maar liefst 252.216 m2 op onze ecologische voetafdruk hebben bespaard. Dat is evenveel water als 293.372 baden, en evenveel broeikasgassen als 280.403 KM autorijden. Maar ze vliegen wel van de ene eco-conventie naar de andere, maken gebruik van het Internet, rijden naar persconferenties en drinken biologische wijn.


En tenslotte moet je over een dubbel zo groot budget beschikken als je consequent zonder vlees wil door de dag komen. Wie over één modaal inkomen beschikt zal het verschil in portemonnee voelen. Wie wil overleven op quornburgers, biologische notenmengelingen, kikkererwten, chiazaad, tofoe en sojamelk moet ongeveer op het dubbele voedingsbudget rekenen. En moet over veel tijd beschikken. Veertig Dagen zonder vlees zijn dus veel te duur.


Brits onderzoek heeft ons al lang geleerd dat gezond eten tot drie keer duurder is dan ongezonde voeding. Dit jaar maken de Walen voor het eerst kennis met de actie en meteen werd het een politiek thema. In het programma van Christophe Deborsu op RTL zei een veehouder uit Jodoigne waar het op aan kwam: "Het is een aanval op de waardigheid van ons beroep", verklaarde de geëmotioneerde man. "Heel die historie over veganisme en vegetarisme is gebaseerd op leugens en dient maar één doel: zowat de hele mensheid een schuldgevoel aanpraten."


Christophe Giltay , nooit verlegen voor een controversiële uitspraak, steunde de veehouder: " Door de eeuwen heen heeft de elite altijd geprobeerd om de arbeidersklasse te culpabiliseren. Vandaag eet de elite quinoa ingevoerd uit verre landen en minacht ze de brave Belgen die zich eindelijk wat vlees kunnen permitteren", fulmineerde hij. "Het is gewoon schandalig. Ik zou liever zien dat ze eens een maand zonder werkloosheid of een dag zonder ontslagen zouden organiseren. Of roep eens een dag van de koopkracht in het leven. Dat zou veel sympathieker zijn", besloot hij. Ik weet dat het niet poco is, maar ik sluit me daar bij aan. "Dat ik zoiets onnozel nog moet meemaken", zegt hij in de reportage - link: "J'aurai vécu assez vieux pour vivre ce genre de conneries"


Marc van Impe

Bron: MediQuality

08:50 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar