09 februari 2017

Waarom je een elektronisch dossier nooit onthoudt

Op jaarlijkse consultatie bij mijn internist. Terwijl ik met mijn dokter praat, tokkelt zij op het klavier van haar computer. Oogcontact hebben we nauwelijks als zij zo bezig is. Ik denk onwillekeurig aan een blog die ik enkele dagen geleden las, waar de Zweedse auteur Staffan Nöteberg stelt dat wat je met de hand opschrijft, beter onthoudt.

Als het van de cognitieve psychologie afhangt, is een elektronisch patiëntendossier eigenlijk geen al te best idee. De arts is zijn patiënt zo vergeten. Ik zie dat de geleerde vrouw als neuropsychiater nog altijd notities met de hand opneemt en ze later uittikt. En elke journalist die een interview afneemt weet het: met de hand opgeschreven notities blijken we prima te kunnen onthouden. En dan hoef je niet letterlijk te noteren. Aan een paar sleutelwoorden heb je genoeg. Dan wordt dat oneindig grote geheugen van ons extra toegankelijk.


Staffan Nöteberg is de auteur van een boek over de Pomodoro-techniek, een benadering om heel geconcentreerd te kunnen werken. De Pomodoro-techniek werd aan het eind van de jaren tachtig door Francesco Cirillo ontwikkeld. Bij deze techniek wordt een kookwekker gebruikt - Cirillo gebruikte een gadget in de vorm van een tomaat - waarmee steeds periodes van 25 minuten geconcentreerd werken aan een taak worden afgebakend.


Deze 25 minuten worden vervolgens opgevolgd door drie minuten pauze, waarna weer een nieuwe periode van 25 minuten kan worden gestart, na de vierde keer mag een langere pauze genomen worden. Ik werk zo al jaren. Nogal wat artsen zullen bij het lezen van deze boodschap de schouders ophalen. Niets voor mij, denken ze. Ik heb zoveel tijd niet. Toch nog even doorlezen.


Ik citeer hier een artikel van Drake Bear uit Business Insider UK – december 2014 over het schrijven met de hand versus typen. (De vertaling is van Wim Bouman.) "Typen is snel. Handschrift is traag. Vreemd genoeg, is dat precies de reden waarom schrijven met de hand beter geschikt is om te leren. Dat is gebleken uit onderzoek van de psychologen Pam A. Mueller van Princeton University en Daniel M. Oppenheimer van de University of California, Los Angeles.


Eerdere studies betoogden dat laptops ongeschikt zijn voor het maken van aantekeningen, vanwege de afleiding die het internet biedt. De experimenten van Mueller en Oppenheimer leverden een contra-intuïtieve conclusie: handmatig aantekeningen maken is beter omdat het de leerling vertraagt. Door vertraging van het proces van het maken van aantekeningen, versnel je het leren."


Een verslaggever van het Beknopt Verslag in het Parlement is in staat vrijwel elk woord dat op de tribune wordt uitgesproken, te typen. Dit transcriptieproces vereist geen kritisch denken. Dus terwijl hij de woorden op papier zet, hoeven zijn hersenen niets te doen met het materiaal. Drake: "De wetenschap rondom leren heeft ontdekt, dat als de hersenen niet signaleren dat het materiaal belangrijk is, de les uit het geheugen wordt verwijderd omwille van de efficiency.


Als je al schrijvend aantekeningen maakt, zal je niet in staat zijn elk woord dat de spreker zegt op te schrijven. In plaats daarvan, moet je op zoek naar representatieve citaten, concepten samenvatten en vragen stellen over dat wat je niet begrijpt. Dit vergt meer inspanning dan alleen het typen van elk woord en juist deze inspanning maakt het verschil en zorgt ervoor dat het materiaal door je hersenen wordt verwerkt.


Hoe moeilijker iets is, hoe sterker het signaal aan je hersenen, dat iets de moeite waard is om te onthouden. Mueller en Oppenheimer concluderen, dat het woordelijk weergeven van een les, in plaats van het verwerken van informatie en het vertalen van de lesstof in je eigen woorden, zelfs nadelig is voor het leren.


De voordelen van het schrijvend aantekeningen maken – al is het een verdwijnende vaardigheid – zijn gedocumenteerd door veel educatieve psychologen, die hebben ontdekt dat met de hand schrijven onderdelen van de hersenen activeert die het typen verwaarloost. Met name gebieden die verband houden met de vorming van het geheugen. Eén van de redenen, waarom kinderen met meer ideeën komen als ze schrijven dan wanneer ze typen.


Typen is een geautomatiseerd proces, net als bij fietsen hoeven we daar op een bepaald moment niet meer bij na te denken. Je kunt dus een prachtig verslag hebben getypt, je hersenen zijn nog niet met de lesstof aan de gang gegaan. Zonde van je tijd. Maak je handmatig aantekeningen, dan heb je de eerste slag al gemaakt."


Ik had dit al eerder kunnen bedenken. "Wij, de verslaggevers in de Kamer die woordelijk op een klavier in steno noteren wat er in het parlement gezegd wordt, weten 's avonds niets meer van wat we notuleren," zegt mijn gepensioneerde vriend van het Beknopt Verslag. "We zouden wel gek worden, als dat niet zo was." Dus nog eens de suggestie: maak notities met de hand.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality


Meer info:
The Pomodoro Technique, Staffan Nöteberg (Pragmatic Bookshelf) ISBN 9781934356500
https://blog.staffannoteberg.com/category/pomodoro-techni...
en http://uk.businessinsider.com/author/drake-baer

 

 

08:21 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar