13 december 2016

Een verjaardag

Ik ben altijd jarig in die rare periode dat zowat elk medium begint met voor- en achteruit te kijken. Wat zal mij bijblijven ? Eigenlijk is het beste bericht van het jaar het idee om oudere patiënten die een chirurgische ingreep moeten ondergaan, vooraf mentaal te testen. Want een ingreep is niet niets en anesthesie doet met een mens dingen die hij nooit vermoed kan hebben, vaak weken, nee, maanden later.

Ik verjaar niet. Ik ben jarig. Een contract verjaart. Een journalist niet. Die krijgt er een jaar bij. Afgezien daarvan, ik ben altijd jarig in die rare periode dat zowat elk medium begint met voor- en achteruit te kijken.

Ik kan er gif op innemen, maar mijn collega's zijn nu al bezig met lijstjes van alles wat fout ging terwijl hun collega's aan de andere kant van de koffiemok zich onledig houden met wensvol luchtig bedenksel waar je met een beetje vol verstand vanuit kunt gaan of het wel of niet waar zal worden.

De Nostradamussen en Savonarola's van de krantenredacties zijn volop aan de slag. Ik krijg er het heen en weer van. Niets wordt beter in 2017 dan in 2016. Zo, dat is gezegd. Het is maar wat je ervan maakt.

Ik heb het voorbije jaar mijn portie gehad: van oude steden waar ik ooit gepasseerd ben en die nu half in puin liggen, restaurantjes waar ik ooit humus at en shishlak, waar we wijn dronken uit Tabriz die eigenlijk niet te drinken was, waar we naar het stoombad gingen, cafés waar we opgelicht werden.

Een luchthaven die nu een ruïne is. Maar ook een nieuw Latijns Miami, een gerestaureerd Berlijn. Een bijna eeuwenoud conflict met een ijzeren autoriteit dat door het gespierd verstand werd opgelost, de prijs van antibiotica die duurder wordt, neussprays voor snotneuzers die niet langer en toch wel terugbetaald worden, steeds meer ouderen om mij heen die ophouden met werken en zowat alles, dus ook nadenken opgeven, en het wil maar niet regenen en het vriest niet hard genoeg.

Twee aanslagen overleefd en daar geen enkele vriend verloren, maar wel oude maten die boos zijn om wat ik schreef en nu geen mail meer beantwoorden. Maar ter compensatie: al mijn kinderen praten weer met ons en dat is me dierbaarder dan het bericht dat we met z'n allen vergrijzen.

Eigenlijk is het beste bericht van het jaar het idee om oudere patiënten die een chirurgische ingreep moeten ondergaan, vooraf mentaal te testen. Ik denk dat dit echt het meest hoopvolle bericht is van het voorbije jaar. Want een ingreep is niet niets en anesthesie doet met een mens dingen die hij nooit vermoed kan hebben, vaak weken, nee, maanden later. De American College of Surgeons en de American Geriatrics Society willen iedereen boven de 65 preoperatief mentaal screenen voor hij of zij onder het mes gaat. Het zou de regel moeten worden.

Mag ik de minister dit advies geven: screen iedereen boven de 65 en beslis dan of er een nieuwe heup in mag. En of hij of zij nog op de kieslijst mag. Het zal een boel geld besparen en een hoop mensen gelukkiger maken.

Want dat beetje verstand verliezen dat je nog had voor je weer kan fietsen, is rampzaliger dan dat geklungel op een elektrische fiets van de Aldi waarmee je sowieso in het decor rijdt. Dat geldt ook voor kandidaat parlementsleden.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

17:16 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar