08 december 2016

Trump won dankzij obesitas, alcoholisme en diabetes

Voor medici die een nieuwe richting in hun carrière zoeken, is op de hoofdkwartieren van de politieke partijen een mooie carrière weggelegd. Want wie de populistische stem wil winnen doet er goed aan enig gebruik te maken van de medische statistieken.
Uit onderzoek van The Economist blijkt er immers een duidelijk verband te bestaan tussen gezondheid en Trumps overwinning. Trump won dankzij witte mannen die lijden aan diabetes, obesitas en alcoholisme. Deze variabelen alleen verklaart hoe Trump 41% van de glijdende stemmen in de rust belt won. De partijstrategen zijn gewaarschuwd.
Angus Deaton, econoom en Nobelprijswinnaar, zegt in The Economist dat het sterftecijfer stijgt onder Amerikaanse witte mannen van middelbare leeftijd zonder opleiding, onder andere vanwege alcoholisme en suïcide, terwijl het daalt onder zwarte mannen en latino's. Toevallig zijn dat ook de mannen die geen of nauwelijks ziektekostenverzekering hebben? Toch ironisch dat deze mensen tegen Obamacare hebben gestemd. Mannen die aan alcoholisme, diabetes en overgewicht lijden zouden ook een rol gespeeld hebben in het Brexit-referendum. Dat leert ons dat vandaag de dag we te maken hebben met de gevaarlijke stuiptrekkingen van een bevolkingsgroep in stervensnood.
The Economist ging verder en onderzocht de invloed van de obese zuipende diabetici in alle staten en kwam tot de conclusie dat zij alleen voor 43% van de winst van de Republikeinen verantwoordelijk waren. De drie indicatoren obesitas, alcoholverslaving en diabetes zijn zelfs belangrijker dan ras, opleiding, leeftijd, gender, inkomen, huwelijkse status, immigratie-achtergrond en tewerkstelling. Ze zijn niet alleen significant maar ook voorspellen ook de uitkomst.
Volgens The Economist had Trump nooit de kiesmannen gehaald in Michigan indien er 7% minder diabetisch waren geweest. En indien 8% meer inwoners van Pennsylvania een lagere BMI hadden gehad en fysiek actiever waren geweest was de balans ook voor Clinton doorgeslagen. En indien Wisconsin 5 % minder zuipschuiten had gekend, zat Hillary Clinton binnenkort in het Witte Huis. Maar wie obees is, zuipt of diabetes heeft verliest gelukkig zijn stemrecht niet. Wel kunnen we besluiten dat Trumps supporters letterlijk stervende zijn.
Diabetes type II gaat inderdaad gepaard met een verhoogd risico op milde cognitieve achteruitgang. Dat bleek al uit een Amerikaanse studie van José Luchsinger c.s. in Archives of Neurology uit 2007. Het risico op milde cognitieve beperkingen bedroeg voor de gehele onderzochte groep 8,8 procent, en was nog wat hoger onder hispanics en Afro-Amerikaanse bevolkingsgroepen, hetgeen overeenkomt met een hogere prevalentie van diabetes onder deze minderheden. Dat zou ook kunnen verklaren waarom precies die bevolkingsgroep tegen alle verwachtingen in toch voor Trump stemde.
Sommige wetenschappers (Archives of Neurology 2007; 64: 570-5, Neuropraxis 2007; 2: 34-38) nemen aan dat die amnesie te beschouwen is als een overgangsfase tussen normaal cognitief functioneren en Alzheimer. Diabetes en Alzheimer staan waarschijnlijk inderdaad direct met elkaar in verband, zo blijkt uit de statistische analyse van Luchsinger c.s. Mogelijk is de oorzaak daarvan dat hyperinsulinisme het opruimen van amyloïde plaques stillegt.

Marc van Impe


http://www.economist.com/news/united-states/21710265-loca...

 

Bron: MediQuality

17:29 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar